Ειδήσεις Οικονομικές Ειδήσεις

Σχόλια επί των απαντήσεων του προέδρου της επιτροπής που κατάρτισε τον ν. 4308/2014 στο άρθρο μας με τίτλο «Νόμος 4308/2014 Μύθος και Πραγματικότητα»

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΩΝ. ΞΕΝΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΟΛ Α.Ε.
ΜΕΛΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΟΕΛ
Τ. ΟΡΚΩΤΟΣ ΛΟΓΙΣΤΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΉΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΕ ΤΟΝ Ν. 4308/2014 ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΝΟΜΟΣ 4308/2014 ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΑΘΗΝΑ
ΜΑΪΟΣ 2016


Εκτιμώ ιδιαιτέρως το γεγονός ότι ο πρόεδρος της επιτροπής που κατάρτισε τον ν. 4308/2014, καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Καραμάνης απάντησε στο άρθρο μου με τίτλο «ΝΟΜΟΣ 4308/2014 ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ», το οποίο φιλοξενήθηκε από το TAXHEAVEN. Ευχαριστούμε και τους δύο χώρους για την φιλοξενία.

Δεν είχα την πρόθεση να επανέλθω δεδομένου ότι οι διαφορές απόψεων έχουν καταγραφεί και οι ενδιαφερόμενοι είναι σε θέση να συναγάγουν τα δικά τους συμπεράσματα, όμως δύο υπαινικτικές αναφορές στην απάντηση του κ. Καραμάνη χρήζουν διευκρινίσεως.

Πρώτη αναφορά: «Όσον αφορά στο κείμενο του κ. Ξένου (εφεξής συντάκτης), υπάρχει πρόσθετος λόγος παρέμβασης, που έχει να κάνει με της θεσμική του θέση ως μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΣΟΕΛ, την οποία και επικαλείται στο κείμενό του, αλλά και με το γεγονός ότι οι απόψεις που εκφράζει είναι, όπως τεκμηριώνω εδώ, συνολικά εσφαλμένες».

Πιστεύω ότι  η επίκληση μιας θεσμικής θέσεως ή ιδιότητας ενός προσώπου δεν είναι πράξη αντίθετη προς την δεοντολογία. Είναι αυτονόητο ότι οι απόψεις που καταγράφονται σε ένα άρθρο είναι προσωπικές και δεν δεσμεύουν τους θεσμούς τους οποίους υπηρετεί το πρόσωπο. Ουδέποτε διανοήθηκα να συνδέσω τις απόψεις του κ. Καραμάνη με την θεσμική του θέση του καθηγητή του ΟΠΑ, την οποία και αυτός ορθώς επικαλείται.

Προς άρση τυχόν παρανοήσεων επιθυμώ να δηλώσω το αυτονόητο, ότι δηλαδή οι καταγραφείσες στο άρθρο απόψεις είναι προσωπικές και δεν δεσμεύουν ούτε το ΣΟΕΛ, ούτε την Σ.Ο.Λ. Α.Ε., η οποία στο ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ της φιλοξενεί οποιαδήποτε άποψη.  

Δεύτερη αναφορά: «Ειδικά, το κείμενο των προτάσεων συζητήθηκε στη λεπτομέρεια με εκπροσώπους των ελεγκτικών εταιρειών σε δύο κύκλους, ύστερα από σχετική επιστολή προς το ΣΟΕΛ. Μάλιστα στον πρώτο κύκλο μετείχε και ο συντάκτης.».

Προς άρση τυχόν παρανοήσεων επιθυμώ να διευκρινίσω τα ακόλουθα:

Πράγματι ο κ. Καραμάνης απέστειλε στις ελεγκτικές εταιρείες επιστολή με την οποία τους ζητούσε να συμμετάσχουν με εκπρόσωπό τους σε επιτροπή για την αναμόρφωση του ΚΦΑΣ. Στην επιστολή είχαν επισυναφθεί το κείμενο της Οδηγίας 34/2013/ΕΕ και το σχέδιο νόμου με τα παραρτήματα.

Η Διοίκηση της  Σ.Ο.Λ. Α.Ε. μου ανέθεσε να την εκπροσωπήσω στην επιτροπή, η πρώτη συνεδρίαση της οποίας είχε οριστεί να πραγματοποιηθεί λίγες ώρες μετά από λήψη της επιστολής.

Ύστερα από επισκόπηση των κειμένων, δεδομένου ότι χρόνος για ουσιαστική μελέτη δεν υπήρχε, διαπίστωσα ότι οι ελεγκτικές εταιρείες έπρεπε να εστιάσουν το ενδιαφέρον τους στις λογιστικές διατάξεις του σχεδίου νόμου, στις οποίες δεν αναφερόταν η επιστολή και όχι στα θέματα Κ.Φ.Α.Σ., τα οποία είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών.

Από τους εκπροσώπους των υπόλοιπων πέντε ελεγκτικών εταιρειών που εκπροσωπήθηκαν στη επιτροπή ένας μόνον ήταν ορκωτός ελεγκτής λογιστής και οι υπόλοιποι τέσσαρες  προέρχονταν από τα φορολογικά τους τμήματα.

Η πρώτη συνεδρίαση περιορίστηκε σε φραστικές βελτιώσεις του κειμένου, διότι ουδείς είχε προλάβει να μελετήσει σε βάθος τις διατάξεις του σχεδίου νόμου.

Στη δεύτερη συνεδρίαση, στην οποία προσήλθα έχοντας μελετήσει τις διατάξεις του σχεδίου νόμου, κατέστησα σαφή την διαφωνία μου με συγκεκριμένες διατάξεις, αλλά και ο κ. Καραμάνης κατέστησε σαφή την δική του θέση ότι δεν δέχεται αλλαγές επί της ουσίας του κειμένου, αλλά μόνο φραστικές βελτιώσεις. Ύστερα από την εξέλιξη αυτή αποχώρησα και δεν συμμετείχα σε άλλη συνεδρίαση.

Αν η αναφορά του κ. Καραμάνη, περί συμμετοχής μου στην επιτροπή, υποδηλώνει συμμετοχή ουσίας και συμφωνία στο σχέδιο νόμου, η αναφορά αυτή είναι απολύτως ανακριβής. Άλλωστε  λίγες μέρες αργότερα προσυπέγραψα κείμενο του Συνδέσμου Ανωνύμων Εταιρειών και Ε.Π.Ε. με τίτλο: ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ» και υπότιτλο: «ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ», στο οποίο ο Σύνδεσμος εξέφραζε την αντίθεσή του σε βασικές διατάξεις του σχεδίου νόμου. Το κείμενο αυτό είχε καταλυτικές επιπτώσεις, αφού απέτρεψε την ψήφιση του νόμου το έτος 2013.

Επιπροσθέτως των ανωτέρω διευκρινίσεων θα επιθυμούσα να επισημάνω τα ακόλουθα:

1) Στο άρθρο κατέθεσα τις απόψεις μου με νηφαλιότητα, παρρησία, αίσθημα ευθύνης και πίστη σε αρχές, χωρίς να χαρακτηρίσω οποιαδήποτε διαφορετική άποψη σε θέματα αρχών ως «εσφαλμένη», όπως κατά κόρο πράττει ο κ. Καραμάνης αναφερόμενος στις δικές μου απόψεις. Ο κ. Καραμάνης ασκεί το λειτούργημα του πανεπιστημιακού δασκάλου και θα έπρεπε να γνωρίζει ότι το πανεπιστήμιο είναι χώρος ελεύθερης διακινήσεως ιδεών και πλουραλισμού απόψεων. Η διαφορετικότητα των απόψεων είναι πηγή δημιουργίας, διότι από την σύνθεσή τους προκύπτει η πρόοδος.

2) Στο άρθρο αναφέρθηκα σε σφάλματα, τα οποία εντόπισα στον νόμο ή στην Λογιστική Οδηγία της Ε.Λ.Τ.Ε. και τα οποία παρέθεσα με κατάλληλη τεκμηρίωση. Η απάντηση του κ. Καραμάνη, εκτός από τις γενικόλογες αναφορές στη δική μου εσφαλμένη κρίση, με λογικά άλματα προσπαθεί να εξηγήσει τα ανεξήγητα και να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Σταχυολογώ τα κατωτέρω θέματα.

α) Αναγνώριση ή καταχώριση

Στην απάντησή του ο κ. Καραμάνης αναφέρει: «Αναγνώριση (recognition) και όχι καταχώριση Προκρίνεται ο όρος «αναγνώριση» (recognition) για να σηματοδοτήσει ότι πριν την καταχώρηση στα βιβλία προηγείται η νοητική επεξεργασία των δεδομένων, δηλαδή η κρίση περί του εάν έχει προκύψει ένα περιουσιακό στοιχείο, υποχρέωση, έσοδο/κέρδος, έξοδο/ζημία ή καθαρή θέση (αναγνώριση). Το γλωσσάριο όρων δίνει τον ορισμό της έννοιας της αναγνώρισης».

Επιτέλους ο κ. Καραμάνης κατανόησε ότι αναγνώριση και καταχώριση είναι δύο διαδοχικά στάδια της λογιστικής διαδικασίας, κατά την οποία προηγείται το στάδιο της αναγνωρίσεως και έπεται το στάδιο της καταχωρίσεως και κατά συνέπεια ο ορισμός της έννοιας της αναγνωρίσεως που δίνει το γλωσσάριο όρων είναι εσφαλμένος. Ας δούμε αυτόν τον ορισμό:

«Αναγνώριση (recognition): Αναγνώριση είναι η διαδικασία ενσωμάτωσης στον ισολογισμό ή/και στην κατάσταση αποτελεσμάτων ενός στοιχείου που εμπίπτει στους σχετικούς ορισμούς του παρόντος νόμου και . . . .».

«Αρχική αναγνώριση (initial recognition): Η πρώτη καταχώρηση στο λογιστικό σύστημα της οντότητας ενός στοιχείου των χρηματοοικονομικών καταστάσεων».


Από προσεκτική μελέτη των ανωτέρω ορισμών προκύπτει ότι οι όροι «αναγνώριση» και «καταχώριση» είναι ταυτόσημοι.

Όμως, σύμφωνα με τις έννοιες που ορθώς αποδίδει στους όρους «αναγνώριση» και «καταχώριση» ο κ. Καραμάνης στην απάντησή του:

- Στον όρο «αναγνώριση» ανταποκρίνεται ο ορισμός: «αναγνώριση (recognition) είναι η νοητική επεξεργασία των δεδομένων, δηλαδή η κρίση περί του εάν έχει προκύψει ένα περιουσιακό στοιχείο, υποχρέωση, έσοδο/κέρδος, έξοδο/ζημία ή καθαρή θέση, η οποία  προηγείται της καταχωρίσεώς τους στα βιβλία».

- Στον όρο «καταχώριση» ανταποκρίνεται ο ορισμός: «καταχώριση είναι η διαδικασία ενσωματώσεως στον ισολογισμό ή/και στην κατάσταση αποτελεσμάτων ενός στοιχείου που εμπίπτει στους σχετικούς ορισμούς του παρόντος νόμου και . . . .».

Αν διενεργηθεί «η νοητική επεξεργασία των δεδομένων (αναγνώριση)» και τα δεδομένα αρχειοθετηθούν, χωρίς να πραγματοποιηθεί η καταχώριση στα λογιστικά βιβλία, η λογιστική διαδικασία δεν περατώνεται.  

Όταν μια διαδικασία περιλαμβάνει περισσότερα του ενός στάδια, η ολοκλήρωσή της πραγματοποιείται με τη περάτωση του τελευταίου σταδίου. Αν πρέπει να ορίσουμε τη διαδικασία αυτή με έναν όρο, αυτονόητο ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο όρος που περατώνει την διαδικασία και όχι αυτός που την αρχίζει. Στην εξεταζόμενη περίπτωση ορθή είναι η χρήση του όρου «καταχώριση» διότι με την καταχώριση περατώνεται η λογιστική διαδικασία.

Δεν επιθυμούμε να σχολιάσουμε περεταίρω τις γλωσσοπλαστικές επιδόσεις του κ. Καραμάνη. Τα σχόλια του αειμνήστου Νικολάου Πρωτοψάλτη, τα οποία υιοθετήσαμε και περιλάβαμε στο άρθρο μας βασίζονται στο λεξικό του καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη, το οποίο γράφηκε πριν από λίγα χρόνια και όχι πριν από κάποιους αιώνες, ώστε οι όροι του να θεωρούνται ως παρωχημένοι.    

β) Κεφαλαιοποίηση δαπανών συντηρήσεως

Στην απάντηση του κ. Καραμάνη αναφέρεται: «Συντήρηση, βάσει των ορισμών του παραρτήματος του νόμου, είναι η δαπάνη που αποσκοπεί στην διατήρηση της παραγωγικής δυνατότητας το παγίου στο αρχικό επίπεδο.
Στις πλείστες των περιπτώσεων, η συντήρηση είναι φυσικά έξοδο της χρήσης. Πράγματι, ο νόμος παρέχει τη δυνατότητα αντιμετώπισης δαπανών συντήρησης ως παγίου για την σπάνια περίπτωση όπου η συντήρηση πληροί τα κριτήρια του πάγιου περιουσιακού στοιχείου, δηλαδή έχει ωφέλιμη ζωή πέραν του έτους και ανακτήσιμη αξία, δηλαδή όταν η συντήρηση αυξάνει (σημαντικά) την αξία του παγίου. Στην πράξη, η διάταξη αυτή δύναται να έχει εφαρμογή στην περίπτωση ενός σύνθετου παγίου, δηλαδή ενός παγίου που, ενώ λειτουργικά θεωρείται ενιαίο πάγιο, αποτελείται από περισσότερα συστατικά στοιχεία, κάθε ένα εκ των οποίων δύναται να έχει σημαντική αξία κτήσης, διαφορετική ωφέλιμη οικονομική ζωή και ποικίλλουσα υπολειμματική αξία. Παράδειγμα σύνθετου παγίου μπορεί να είναι ένα πλοίο, ένα αεροσκάφος ή διάφορες ειδικές μηχανολογικές εγκαταστάσεις. Το θέμα ρυθμίζεται επαρκώς στις παραγράφους 18.1.6 έως 18.1.8 της Οδηγίας της ΕΛΤΕ».


Εκτιμούμε ότι ο κ. Καραμάνης αναφέρεται στο κόστος των ειδικών επιθεωρήσεων (special survey) που διενεργούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα στα πλοία για να διαπιστωθεί η αξιοπλοΐα τους ή στα αεροπλάνα για να διαπιστωθεί η πτητική τους ικανότητα. Το κόστος των ειδικών επιθεωρήσεων πληροί τα κριτήρια του περιουσιακού στοιχείου και ορθώς καταχωρίζεται ως ιδιαίτερο συστατικό του πλοίου ή του αεροπλάνου.

Η σύνδεση της έννοιας της δαπάνης συντηρήσεως με την έννοια της λογιστικής των συστατικών, την οποία δεν σχολιάσαμε στο άρθρο διότι την θεωρούμε ως απολύτως ορθή, αποτελεί πράγματι λογικό άλμα.

Η δαπάνη συντηρήσεως εξ ορισμού «αποσκοπεί στην διατήρηση της παραγωγικής δυνατότητας το παγίου στο αρχικό επίπεδο», δεν προσθέτει αξία στο πάγιο στοιχείο και, κατά συνέπεια, δεν πληροί τα κριτήρια του περιουσιακού στοιχείου.

γ) Οριζόντιος όμιλος

Στο θέμα που σχολιάζεται στην παράγραφο 7.6, σελ. 13 του άρθρου «Ποια η πραγματική έννοια της παραγράφου 7, σε συνδυασμό με τις παραγράφους 6, 8 και 9 του άρθρου 32 του νόμου», λάβαμε την απάντηση: «Το ερώτημα δεν είναι κατανοητό, όλες αυτές οι προβλέψεις προέρχονται από την οδηγία 34».

Τα ερωτήματα είναι δύο και απολύτως συγκεκριμένα και σαφή:

- Για ποιο λόγο η φράση της περιπτώσεως α' της παραγράφου 7 του άρθρου 22 της Οδηγίας 34/2013/ΕΕ «έχουν τεθεί υπό ενιαία διεύθυνση» αντικαταστάθηκε στον νόμο από την φράση «διοικούνται σε ενιαία βάση».

- Για ποιο λόγο δεν ενσωματώθηκε στο νόμο η περίπτωση β' της παραγράφου 7 του άρθρου 22 της Οδηγίας 34/2013/ΕΕ, η οποία αναφέρει: «τα διοικητικά, διαχειριστικά ή εποπτικά όργανα της επιχείρησης αυτής, καθώς και μιας ή περισσότερων άλλων επιχειρήσεων με τις οποίες δεν συνδέεται με τις σχέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή 2 (αναφέρεται σε συμμετοχική σχέση), αποτελούνται κατά πλειοψηφία από τα ίδια πρόσωπα που ασκούν καθήκοντα κατά τη διάρκεια της χρήσης και μέχρι την κατάρτιση των ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων».

Η αλλοίωση της περιπτώσεως α' και η παράληψη της περιπτώσεως β' δημιουργούν σύγχυση για το αν με τις διατάξεις αυτές υιοθετείται ή όχι η μορφή του οριζόντιου ομίλου.

Στη συνέχεια αναφέραμε ότι η σύγχυση επιτείνεται με την παράγραφο 32.7.2 της λογιστικής οδηγίας της Ε.Λ.Τ.Ε., η οποία εξομοιώνει τον οριζόντιο όμιλο, στον οποίο καμιά από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις δεν έχει έλεγχο επί των άλλων επιχειρήσεων, με την περίπτωση που μια επιχείρηση έχει αποκτήσει τον έλεγχο μιας άλλης επιχειρήσεως χωρίς η πρώτη να έχει αποκτήσει συμμετοχικούς τίτλους της άλλης επιχειρήσεως (ανάληψη ελέγχου με σύμβαση). Περαιτέρω οι προτεινόμενοι λογιστικοί χειρισμοί δεν είναι βασικός και εναλλακτικός της ίδιας περιπτώσεως, αλλά ο πρώτος λογιστικός χειρισμός συνάδει με την έννοια του οριζόντιου ομίλου και ο δεύτερος με την απόκτηση του ελέγχου χωρίς απόκτηση συμμετοχικών τίτλων.

δ) Συμψηφισμός της λογιστικής ή της εύλογης αξίας της καθαρής θέσεως της θυγατρικής

Στο θέμα που σχολιάζεται στην παράγραφο 7.7, σελ. 15 του άρθρου «Ποια η πραγματική έννοια των περιπτώσεων α και β της παραγράφου 4 του άρθρου 34 του νόμου», λάβαμε την απάντηση: «Με την παράγραφο 4 (α και β), εισάγεται από το νόμο βάσει της οδηγίας 34 η μέθοδος της αγοράς κατά την απόκτηση μιας επιχείρησης από την μητρική της».

Η παρατήρηση είναι συγκεκριμένη και σαφής:

Ενώ η Οδηγία 34/2013/ΕΕ επιτρέπει για τον συμψηφισμό να χρησιμοποιείται είτε η λογιστική, είτε η εύλογη αξία της καθαρής θέσεως της θυγατρικής, ο νόμος υιοθετεί την χρησιμοποίηση μόνο της λογιστικής αξίας, ενώ η λογιστική οδηγία, καθ' υπέρβαση του νόμου υιοθετεί την χρησιμοποίηση μόνο της εύλογης αξίας.

ε) Ανακατατάξεις εντός ομίλου

Στο θέμα που σχολιάζεται στην παράγραφο 7.8, σελ. 16 του άρθρου «Ποια η πραγματική έννοια της περιπτώσεως γ της παραγράφου 4 του άρθρου 34 του νόμου.», λάβαμε την απάντηση: «Με την περίπτωση γ της παραγράφου 4 του άρθρου 34 εισάγεται από το νόμο, βάσει της Οδηγίας 34, η μέθοδος της συνένωσης δικαιωμάτων για τις επιχειρήσεις υπό κοινό έλεγχο».

Η παρατήρησή μας επί του θέματος αναφέρεται στην εσφαλμένη ερμηνεία της λογιστικής οδηγίας της Ε.Λ.Τ.Ε., η οποία συγχέει το θέμα ανακατατάξεων εντός ομίλου, όπως η μεταβίβαση συμμετοχικών τίτλων μιας θυγατρικής επιχειρήσεως από μια εταιρεία του ομίλου σε μια άλλη, με το θέμα απορρόφηση μιας θυγατρικής επιχειρήσεως από την μητρικής της. Η μέθοδος συνενώσεως δικαιωμάτων είναι μέθοδος ενοποιήσεως, την οποία δεν υιοθετεί ούτε η Οδηγία 34/2013/ΕΕ, ούτε το ΔΠΧΑ 3, υιοθετείται όμως από τα Λογιστικά πρότυπα των Η.Π.Α. και εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις που ο έλεγχος μιας επιχειρήσεως αποκτάται ύστερα από ανταλλαγή συμμετοχικών τίτλων. Η μέθοδος αυτή δεν έχει καμία σχέση με θέματα απορροφήσεων, τα οποία είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής των περί ενοποιήσεως απαιτήσεων οποιουδήποτε λογιστικού πλαισίου. Ας καταστεί επιτέλους σαφές ότι οι ταυτόσημοι όροι συνένωση ή ενοποίηση επιχειρήσεων σημαίνουν την απόκτηση από μια επιχείρηση του ελέγχου μιας άλλης επιχειρήσεως και όχι την συγχώνευση δύο επιχειρήσεων με απορρόφηση της μιας από την άλλη.

στ) Δικαιώματα που δεν ασκούν έλεγχο

Στο θέμα που σχολιάζεται στην παράγραφο 7.9, σελ. 17 του άρθρου «Σε ποια αξία των ιδίων κεφαλαίων υπολογίζονται τα δικαιώματα που δεν ασκούν έλεγχο, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 34 του νόμου», λάβαμε την απάντηση: «Το θέμα των ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων δεν είναι απλό και για το λόγο αυτό ο νόμος έδωσε τη μέγιστη δυνατή απαλλαγή που προβλέπεται από την Οδηγία 34, επιβάλλοντας τη σύνταξη ενοποιημένων χρηματοοικονομικών καταστάσεων μόνο στους μεγάλους ομίλους που έχουν τους πόρους να ανταποκριθούν σε αυτό. Η Οδηγία 34 δεν προβλέπει συγκεκριμένη μέθοδο για την εμφάνιση των δικαιωμάτων που δεν ασκούν έλεγχο, προφανώς για λόγους συμβατότητας με τα ΔΠΧΑ. Η Λογιστική Οδηγία του νόμου (ΕΛΤΕ) παραπέμπει για το θέμα αυτό στο ΔΠΧΑ 3, το οποίο προβλέπει δύο μεθόδους, την μέθοδο της εμφάνισης των δικαιωμάτων που δεν ασκούν έλεγχο στην εύλογη αξία (περιλαμβάνει την αξία της αναλογούσας υπεραξίας κατά την αγορά της θυγατρικής) και την μέθοδο της εμφάνισης βάσει του ποσοστού μόνο επί των αναγνωρισμένων καθαρών περιουσιακών στοιχείων της θυγατρικής».

Το θέμα αυτό δεν αποτελεί ούτε ερώτημα, ούτε παρατήρηση, αλλά τοποθέτηση για την ορθή αντιμετώπιση του θέματος, δεδομένου ότι, ούτε η οδηγία 34/2013/ΕΕ, ούτε ο νόμος αναφέρονται στο θέμα αυτό. Ειδικότερα υποστηρίξαμε την θέση ότι αν για τον συμψηφισμό που αναφέρεται ανωτέρω στην περίπτωση δ', χρησιμοποιείται η λογιστική αξία της καθαρής θέσεως της θυγατρικής τότε  και τα δικαιώματα που δεν ασκούν έλεγχο πρέπει να υπολογίζονται επί της λογιστικής αυτής αξίας, ενώ αν χρησιμοποιείται η εύλογη αξία της καθαρής θέσεως της θυγατρικής τότε  και τα δικαιώματα που δεν ασκούν έλεγχο θα υπολογίζονται επί της εύλογης αυτής αξίας.

Εκτιμούμε ότι δεν συντρέχει λόγος να επεκταθούμε σε περισσότερα θέματα. Από τα ανωτέρω ενδεικτικώς εκτεθέντα καθίσταται απολύτως σαφές ότι ο νόμος έχει ενσωματώσει με λανθασμένο τρόπο ορισμένες διατάξεις της Ευρωπαϊκής οδηγίας 34/2013/ΕΕΕ και η λογιστική οδηγία της Ε.Λ.Τ.Ε. ερμηνεύει με λανθασμένο τρόπο ορισμένες διατάξεις του νόμου. Οι διαφορές απόψεων σε θέματα αρχών έχουν καταγραφεί. Η δική μου θεώρηση των πραγμάτων επιβάλλει να χαρακτηρίσω τις απόψεις του κ. Καραμάνη ως διαφορετικές και σε καμία περίπτωση ως εσφαλμένες.




Τα σχόλια και οι απόψεις που δημοσιεύονται δεν υιοθετούνται από τον κόμβο και εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή.
Θα παρακαλούσαμε πολύ να διατηρήσετε τα σχόλια σας ευγενικά, πολιτισμένα και ουσιώδη. Αποφύγετε χαρακτηρισμούς απέναντι σε άλλους σχολιαστές και προσπαθήστε οι συζητήσεις να γίνονται σε ευπρεπή πλαίσια.

Σχόλια με υβριστικό περιεχόμενο διαγράφονται αυτόματα χωρίς προειδοποίηση.




ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη από τους νόμους 2121/1993, 2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ. Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ : Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ: H αναδημοσίευση μόνο των ελεύθερων ειδήσεων του κόμβου και όχι αυτών που η πρόσβαση επιτρέπεται αποκλειστικά στους συνδρομητές του (ένδειξη: αρθρο μόνο για συνδρομητές) με ΡΗΤΗ αναφορά στην πηγή και στον σχετικό σύνδεσμο του άρθρου/είδησης (url).
Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο