Αποτελέσματα live αναζήτησης

ΟΕΕ Ιονίων Νήσων: Προτάσεις για την τροποποίηση του ΚΔΦ και τις ρυθμίσεις οφειλών

ΟΕΕ Ιονίων Νήσων: Προτάσεις για την τροποποίηση του ΚΔΦ και τις ρυθμίσεις οφειλών
  • Εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης 15 λεπτά

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
16ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ - ΕΔΡΑ ΚΕΡΚΥΡΑ

ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ-ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΙΤΣΑΣ (ΑΑ ΥΚΕΣ ΠΟΤΑΜΟΥ)
Τ. Κ. 49100, ΤΗΛ. 26610-41148, email: [email protected]

Αρ. Πρωτ.:21
Κέρκυρα: 17/04/2024

Προς:
Πρόεδρο & Μέλη της ΚΔ του ΟΕΕ
Κοινοποίηση:
Επιτροπή Λογιστή-Φοροτέχνη ΟΕΕ
Περιφερειακά Τμήματα ΟΕΕ
Συλλόγους Λογιστών Ιονίων Νήσων Επιμελητήρια Ιονίων Νήσων
Ιστοσελίδες Λογιστών - Φοροτεχνικών Βουλευτές Ιονίων Νήσων


ΘΕΜΑ: Προτάσεις για την τροποποίηση του ΚΔΦ και τις Ρυθμίσεις Οφειλών

Εν όψει της συζήτησης στην Βουλή των Ελλήνων του ν/σ για την τροποποίηση του ΚΦΔ και τις Ρυθμίσεις Οφειλών, σας αποστέλλουμε σχετικό υπόμνημα με προτάσεις που θεωρούμε ότι μπορούν να περιληφθούν σε αυτό ή να αποτελέσουν βάση για περαιτέρω άμεση συζήτηση προκειμένου να περιληφθούν σε σύντομη μεταγενέστερη τροποποίηση του.

Το υπόμνημα αυτό έχει την σύμφωνη γνώμη της ισχυρής πλειοψηφίας των μελών της ΤΔ με την άποψη ενός εκ της πλειοψηφίας ότι ο παρών ΚΦΔ πρέπει να καταργηθεί και να αναμορφωθεί εκ βάθρων ύστερα από συζήτηση μεταξύ των πραγματικών αρμόδιων φορέων των επαγγελματιών και των επιστημόνων της οικονομίας.

Παρακαλούμε για τις δικές σας άμεσες ενέργειες σχετικά με την προώθηση και επίλυση των αναφερόμενων στο υπόμνημα θεμάτων.

Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος του 16ου ΠΤ ΟΕΕ Ιονίων Νήσων
Νίνος Νικ. Γεώργιος


Α. ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚφΔ (ν. 4987/2022)

1. ΧΡΟΝΟΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Είναι γεγονός ότι στην χώρα μας συμβαίνει το αντίθετο από ότι εφαρμόζεται σε όλο τον κόσμο, δηλαδή, να θεσπίζονται από την αρχή επακριβώς τα πρόστιμα για παράβαση νόμου χωρίς να έχει συγκεκριμενοποιηθεί πλήρως η εφαρμογή του νόμου.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται η προσθήκη άρθρου στον ν. 4987/2022 που να αναφέρει ότι,
Κανένα πρόστιμο, ποινή, προσαύξηση ή επιβάρυνση δεν επιβάλλεται, εάν η κάθε νομοθετική διάταξη δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη και ολοκληρωμένη, τόσο στην διατύπωσή της όσο και στην κάθε ηλεκτρονική εφαρμογή της.

2. ΑΡΘΡΟ 15Α. ΔΗΛΩΤΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ & ΕΚΠΤΩΣΗ ΔΑΠΑΝΩΝ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Οι δηλωτικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων καθορίζονται επακριβώς από τον κάθε φορολογικό ή άλλο νόμο και προκύπτουν αποκλειστικά από τα νομοθετικώς θεσμοθετημένα και καθιερωμένα υποχρεωτικώς τηρούμενα βιβλία των επιχειρήσεων. Περαιτέρω, οι δαπάνες που έχει δικαίωμα να εκπέσει η κάθε επιχείρηση από την φορολογία εισοδήματος και ΦΠΑ, καθορίζονται ρητώς, επακριβώς και δεσμευτικά από τους αντίστοιχους ν. 4172/2013 & ν. 2859/2000. Ο ν. 4987/2022 (ΚΦΔ) δεν έχει καμία απολύτως αρμοδιότητα ή εξουσιοδοτική διάταξη επί τέτοιων ζητημάτων, αντίθετα εφαρμόζεται για τα όσα προκύπτουν μετά την υποβολή ή μη των όποιων δηλώσεων σε αντιπαραβολή με τα δεδομένα των βιβλίων των επιχειρήσεων χωρίς καμία απολύτως άλλη παρέκκλιση. Κατά συνέπεια η ισχύς των διατάξεων των παρ. 2 & 3 περ.2β του άρθρου 15λ του ν. 4987/2022, ακυρώνει την αποδεικτική ισχύ των υποχρεωτικώς τηρούμενων βιβλίων των επιχειρήσεων, δηλαδή έμμεσα βάζει στο περιθώριο τους νόμους 4172/2013, 4308/2014 & 2859/2000.

ΠΡΟΤΑΣΗ.
Προτείνεται, οι πρόσφατες ψηφισθείσες διατάξεις του άρθρου 15Α και συγκεκριμένα οι: παράγραφος 2 και παράγραφος 3 περ. 2β, πρέπει να καταργηθούν ως μη σύννομες.

3. ΑΡΘΡΟ 15Α. ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ & ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΣΗ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ
. Η άλλη εσκεμμένη παθογένεια του ελληνικού δημοσίου χάριν της γραφειοκρατίας και με μόνιμο θύμα τους λογιστές - φοροτεχνικούς. Είναι αδιανόητο να υπάρχει μηχανογράφηση στο δημόσιο από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και να συνεχίζεται η ίδια κατάσταση, θα πρέπει να γίνει πλέον κατανοητό, ότι ο ελεγκτής είναι το ελληνικό δημόσιο και αυτό οφείλει να διαμορφώσει την κατάλληλη τεχνολογία, για να έχει μέσω της εσωτερικής διασύνδεσης και πληροφόρησης ότι χρειάζεται και όχι να απαιτεί από τους φορολογούμενους (σ.σ. λογιστές / φοροτεχνικούς ουσιαστικά) την κατά συρροή δήλωση στις όποιες ηλεκτρονικές πλατφόρμες των ίδιων στοιχείων που διαθέτει πρωτογενώς. Κατά συνέπεια ότι έχει διαθέσιμο το δημόσιο σαν πληροφορία από τις όποιες υπηρεσίες ή δομές του ή τις εφαρμογές του (επιδοτήσεις κλπ, αμοιβές και ασφαλιστικές εισφορές, ενοίκια κλπ), δεν θα πρέπει να το ζητάει από τις επιχειρήσεις, παρά μόνον τα φορολογικά έσοδα της επιχειρηματικής δραστηριότητας αυτών.

ΠΡΟΤΑΣΗ.
Προτείνεται προσθήκη νέας περίπτωσης στο άρθρο 15Α που να αναφέρει τα εξής,
Οι επιχειρήσεις θα διαβιβάζουν βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, μόνον τα φορολογικά έσοδα για τα οποία εκδίδουν λογιστικά αρχεία στοιχείων βάσει των διατάξεων του ν. 4308/2014. Για κάθε άλλο έσοδο που λαμβάνουν από το στενότερο ή ευρύτερο δημόσιο τομέα, υπόχρεος διαβίβασης των στοιχείων αυτών είναι η αρμόδια υπηρεσία του στενότερου ή ευρύτερου δημοσίου τομέα που τα χορηγεί.

4. ΑΡΘΡΟ 54. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΟΣ / ΑΛΛΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Το απόλυτο αλαλούμ συνεχίζεται. Μετά την διευκρίνιση (2,5 χρόνια μετά την εφαρμογή του ν. 4174/2013) ότι το τέλος επιτηδεύματος δεν είναι φόρος, συνεχίζεται το ίδιο τροπάριο με τα τέλη χαρτοσήμου. Στην ΠΟΛ.1080/2016 που διευκρίνισε τα του τέλους επιτηδεύματος, υπάρχει ρητή γενική διατύπωση στην παράγραφο 3 που λέει ότι, «Επιπλέον, με τις διατάξεις της περ. ε' της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν.4174/2013 ορίζεται ότι, οι διατάξεις του ΚΦΔ ισχύουν, μεταξύ άλλων, για τα τέλη που αναφέρονται στο παράρτημα, συνεπώς και για το τέλος επιτηδεύματος, δεδομένου ότι αυτό περιλαμβάνεται στο Παράρτημα.». Τι ποιο απλή και ουσιώδης διατύπωση. Παρόλα αυτά το τέλος χαρτοσήμου θεωρείται μέχρι σήμερα φόρος, αγνοώντας η διοίκηση την δική της παραδοχή στην ως άνω ΠΟΛ, όπως μάλιστα και με πρόσφατη απάντηση της (ΔΕΑΦ Β 1119521 ΕΞ 2023/ ΑΑΔΕ/ΓΔ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ) προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα θεωρώντας ότι το χ/μο είναι φόρος βάσει νόμου (λες και το τέλος επιτηδεύματος που βάσει αιτιολογικής έκθεσης είναι φόρος, δεν είναι!!!), ενώ τύποις και ουσία δεν είναι φόρος, αλλά τέλος - βάρος, όπως έχουν δεχθεί δικαστικές αποφάσεις και αποφάσεις ΔΕΔ (318/2023).

ΠΡΟΤΑΣΗ.
Προτείνεται, η οριστική και πλήρως τεκμηριωμένη αποτύπωση μέσω του παραρτήματος του ν. 4987/2022, τι θεωρείται φόρος και τι όχι για την εφαρμογή των άρθρων 54 & 58 του ΚΦΔ.

5. ΑΡΘΡΟ 54. ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗ! ΤΩΝ 100 €.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Η ψηφισθείσα διάταξη για την απαλλαγή των προστίμων χρεωστικών δηλώσεων φόρου εισοδήματος μέχρι του ποσού των 100 € αδιαμφισβήτητα είναι στην σωστή κατεύθυνση. Πρόσφατα μάλιστα με αποφάσεις ΔΕΔ, ακυρώθηκαν πρόστιμα του άρθρου 54 και για άλλες φορολογίες λόγω οφειλής μικρών ποσών κατώτερων του επιβληθέντος προστίμου. Φρονούμε λοιπόν ότι η απαλλαγή που νομοθετήθηκε για τις χρεωστικές δηλώσεις φόρου εισοδήματος πρέπει να γενικευτεί για κάθε φορολογική υποχρέωση έως των 100 €, με εξαίρεση τον ΦΠΑ και σε πρώτη φάση τους παρακρατούμενους φόρους, για τις περιπτώσεις των οποίων ουσιαστικά δεν υφίσταται τέτοιο ζήτημα εφ' όσον υποβληθεί εμπρόθεσμα η αρχική δήλωση.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, η θεσπισθείσα απαλλαγή των περιπτώσεων α) 8ι β) της προσθήκης της παραγράφου 2 του άρθρου 54 του ν. 4987/2022, να επεκταθεί και σε κάθε άλλη δηλωτική υποχρέωση, πλην ΦΠΑ και παρακρατούμενων φόρων.

6. ΑΡΘΡΟ 54. ΜΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Με την εξατομίκευση των δηλώσεων παρακρατούμενων φόρων (ΦΜΥ, Φόρος αμοιβών EE-Τρίτων, Φόρος εργολάβων κλπ), πολλαπλασιάζονται οι περιπτώσεις προστίμων, ενώ πριν όλοι οι παρακρατούμενοι συμπεριλαμβάνονταν σε μία δήλωση διακεκριμένα. Κατά συνέπεια για περιπτώσεις μικροποσών (κάτω των 100 €) είναι παράλογο να υφίσταται και αυτή η υπέρμετρη φορολογική επιβάρυνση. Θα πρέπει λοιπόν από την στιγμή που υποβλήθηκε εμπρόθεσμα για κάποια φορολογική περίοδο αρχική δήλωση ενός παρακρατούμενου φόρου, σε περίπτωση που για την περίοδο αυτή υποβληθεί εκπρόθεσμα δήλωση μιας άλλης κατηγορίας παρακρατούμενου φόρου να μην επιβάλλεται το πρόστιμο του άρθρου 54.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, προσθήκη διάταξης στην παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4987/2022 στην οποία να αναφέρεται ότι, ειδικά για τους παρακρατούμενους φόρους, τα πρόστιμα του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται άπαξ ανά φορολογική περίοδο αναφοράς και όχι διακεκριμένα για κάθε ειδική κατηγορία.

7. ΑΡΘΡΟ 54. ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΦΠΑ & ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΟΦΕΙΛΗ ΕΩΣ 100 €.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Με τις θεσπισθείσες απαλλαγές στην φορολογία εισοδήματος για ποσά έως των 100 €, οι κατηγορίες ΦΠΑ και παρακρατούμενων φόρων είναι εν μέρει στις αδικημένες, ειδικά όταν τα οφειλόμενα ποσά είναι μικρότερα του ποσού αυτού σε αρχική εκπρόθεσμη υποβολή. Από την άλλη όμως, δεν θα πρέπει και οι επιχειρήσεις να αμελούν την υποχρέωση τους αυτή και πρέπει να υπάρχει και κάποιος φραγμός για ευνόητους λόγους. Θα έπρεπε λοιπόν στο κλίμα της γενικότερης φορολογικής ισότητας για δηλωτικές υποχρεώσεις τέτοιων ποσών, να είναι και αυτές οι δηλωτικές υποχρεώσεις σε αυτή την κατηγορία και τα πρόστιμα του άρθρου 54 να εφαρμόζονται για δηλωτικές υποχρεώσεις άνω του ποσού αυτού, με την δέσμευση ότι θα επιβάλλονται τα πρόστιμα αυτά του άρθρου 54 ανεξαρτήτως ποσού οφειλής, αν η μη υποβολή της αρχικής δηλωτικής υποχρέωσης προκύψει μετά από έλεγχο.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, η σχετική διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 54 να τροποποιηθεί ως εξής,
Δεν επιβάλλονται τα πρόστιμα του παρόντος άρθρου, σε περίπτωση υποβολής εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης Φ.Π.Α. ή δήλωσης παρακρατούμενου φόρου, εφόσον η σχετική αρχική δήλωση έχει υποβληθεί εμπρόθεσμα ή και σε εκπρόθεσμη αρχική υποβολή, αν αυτή είναι χρεωστική έως του ποσού των 100 € και πάντως πριν την έκδοση εντολής ελέγχου.

8. ΑΡΘΡΟ 54. ΕΝΙΑΙΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΒΙΒΛΙΩΝ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Από την στιγμή που θεσπίστηκε το όριο των 100 € για τις δηλωτικές υποχρεώσεις φόρου εισοδήματος, αλλά και από την αρχική θέσπιση του άρθρου 54, είναι εντελώς άδικο να γίνεται διάκριση των προστίμων στις δηλωτικές υποχρεώσεις ανάλογα με την κατηγορία των βιβλίων και για έναν επιπλέον λόγο, γιατί σε σημαντικές δηλωτικές υποχρεώσεις, οι επιχειρήσεις που τηρούν διπλογραφικά βιβλία έχουν για την ίδια φορολογική υποχρέωση (ΦΠΑ) πολλαπλάσιες -σε σχέση με τις επιχειρήσεις που τηρούν απλογραφικά βιβλία- φορολογικές περιόδους σε μία διαχειριστική χρήση. Επιπλέον, η διαβάθμιση των προστίμων των δηλωτικών υποχρεώσεων (100, 250, 500 €) και η απαλλαγή της μικρότερης κατηγορίας (100) που συνδυάζεται με το ύφος της οφειλής, υποκρύπτει σαφέστατη διάκριση σε περίπτωση που και για τις δύο άλλες κατηγορίες (250,500) το ποσό της οφειλής είναι μικρότερο του ποσού του προστίμου.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, η κατάργηση της διάκρισης βάσει κατηγορίας τηρούμενων βιβλίων των προστίμων δηλωτικών υποχρεώσεων και ο καθορισμός ενιαίου προστίμου για τις δηλωτικές υποχρεώσεις στο ποσό των 100 €.

9. ΑΡΘΡΟ 54 Η. ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΜΗ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗΣ ΑΛΠ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Δεν είναι δυνατόν ο ΚΦΔ να αγνοεί την εφαρμογή των βασικών φορολογικών νόμων ν.4172/2013, ν.2859/2000 & ν.4308/2014. Ο ΚΦΔ έπεται των νόμων αυτών, δεν προηγείται. Κάθε τι άλλο είναι ο απόλυτος παραλογισμός. Από την άλλη η έννοια της φοροδιαφυγής είναι και συγκεκριμένη και νομοθετικώς επακριβώς στοιχειοθετημένη. Κατά συνέπεια, είναι πέραν πάσης λογικής και συνταγματικής ισότητας η εξομοίωση της φοροδιαφυγής με την μη αποστολή πληροφοριακού στοιχείου στο όποιο σύστημα, όταν μάλιστα οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται, να εκδίδουν τα νόμιμα φορολογικά στοιχεία από ΦΤΜ ή ΦΗΜ και καταχωρούν αυτά υποχρεωτικώς στα νόμιμα βιβλία τους και αποδίδουν τους φόρους τους. Αυτά μόνο στην χώρα μας συμβαίνουν.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, η κατάργηση του άρθρου 54 Η σαν πλήρως αντισυνταγματικού και παράλληλα η κατάργηση της αντίστοιχης προσθήκης στο άρθρο 13Α του ν. 2523/1997 που εξομοιώνει την μη έκδοση στοιχείου (πράξη φοροδιαφυγής) με την μη αποστολή στοιχείου(πράξη πληροφοριακού περιεχομένου).

10. ΑΡΘΡΟ 54 ΙΓ. ΠΡΟΣΤΙΜΑ MYDATA.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Πέραν των όλων ζητημάτων που έχει δημιουργήσει αυτό το μηχανογραφικό δημιούργημα, είναι εντελώς παράλογο πέραν των άλλων να θεσπίζονται τέτοια πρόστιμα και να επαφίεται η εφαρμογή τους στην όποια υπουργική διάθεση έκδοσης σχετικής απόφασης, χωρίς να υπάρχει ο φραγμός της ολοκλήρωσης του όλου συστήματος αυτού για την εφαρμογή των όποιων συνεπειών. Επιπλέον αυτού αν δούμε καλύτερα το θέμα, από την μία απειλούνται με πρόστιμα οι επιχειρήσεις γιατί, κάποιες άλλες επιχειρήσεις δεν τήρησαν την υποχρέωση διαβίβασης ή εφαρμόζουν τους δικούς τους νόμους διαβίβασης και από την άλλη, επειδή το ίδιο το κράτος αρνείται να κάνει το αυτονόητο, δηλαδή το ίδιο να αντλήσει τις πληροφορίες από τις δικές του πηγές για τα στοιχεία των όποιων επιδοτήσεων, ενισχύσεων, επιχορηγήσεων κλπ παρέχονται από αυτό ή τους οργανισμούς που ελέγχει και ζητά από τους φορολογούμενους να το κάνουν.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, η αναστολή εφαρμογής του άρθρου 54 ΙΓ μέχρι την πλήρη ολοκλήρωση της εφαρμογής του συστήματος mydata και ταυτόχρονα η απαλλαγή όλων των επιχειρήσεων από την διαβίβαση των πάσης φύσεως πληροφοριών που διαθέτει το κράτος. Κάθε επιχείρηση θα διαβιβάζει υποχρεωτικά μόνο τα έσοδα για τα οποία εκδίδει στοιχεία, τίποτε άλλο. (βλέπε και πρόταση 3).

11. ΑΡΘΡΟ 56 (&21). ΕΓΧΩΡΙΕΣ ΕΝΔΟΟΜΙΛΙΚΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Η μόνιμα γραφειοκρατική αντίληψη του δημοσίου και η «χάριν αυτής» άσκοπη νομοθέτηση, με παράλληλη - παρεπόμενη «ωφέλεια» συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων. Η διάταξη που υπήρχε στην νομοθεσία μέχρι το 2011 (άρθρο 39Α ν. 2238/1994) αναφερόταν στις διασυνοριακές Ε/Σ και πολύ σωστά αφού αυτή είναι η ουσία, η εσκεμμένη μεταφορά φορολογητέας ύλης σε ευνοϊκότερο (εκτός χώρας) φορολογικό καθεστώς, όπως άλλωστε επίτασσε και επέβαλε ο ΟΟΣΑ. Αυτό όμως δυστυχώς άλλαξε και εντάχθηκαν στο ίδιο καθεστώς και οι εγχώριες Ε/Σ. Και το ερώτημα απλό. Από την στιγμή που ο φορολογικός συντελεστής των Ν Π είναι ο ίδιος ανεξαρτήτως μορφής Ν Π και κατηγορίας τηρούμενων βιβλίων, ποια φορολογική σημασία έχει η εγχώρια Ε/Σ ; Απάντηση καμία. Ή μάλλον έχει, να φορτωθούν με υπερβολικό κόστος οι εγχώριες επιχειρήσεις, με ανάλογο όφελος π.χ. των εταιρειών που συντάσσουν τους φακέλους τεκμηρίωσης και του δημοσίου φυσικά με τα υπερβολικά πρόστιμα που έχει θεσπίσει. Μάλιστα το 2022, εν αναμονή πιθανόν και κάποιας νέας απόφασης του ΣτΕ που θα καταδίκαζε το δημόσιο, όταν προσθέτει για τον λόγο αυτό φορολογητέα ύλη σε μία εγχώρια εταιρεία χωρίς να διορθώνει την αντίστοιχη φορολογητέα ύλη της άλλης εγχώριας συνδεδεμένης εταιρείας (αυτό υπήρχε έμμεσα για κάποιες περιπτώσεις έως το 2013 με το άρθρο 72 του ν.2238/1994), αποφάσισε η δημόσια αρχή να νομοθετήσει και την διόρθωση αυτή !!! (άρθρο 171 ν.4972/2022 - τροποποίηση άρθρων 50 & 71 ν.4172/2013 και 19 ν.4174/2013). Η ουσία σε κάθε περίπτωση είναι μία, από την στιγμή που το φορολογικό ενδιαφέρον υφίσταται όταν υπάρχουν διασυνοριακές Ε/Σ και μόνον, δεν είναι δυνατόν να τίθενται στο ίδιο νομοθετικό πλαίσιο και οι αμιγώς εγχώριες Ε/Σ.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, το άρθρο 56 να τροποποιηθεί και τα σχετικά πρόστιμα να αφορούν μόνον τις διασυνοριακές Ε/Σ, όπως επίσης να αλλάξει στην αυτή κατεύθυνση το άρθρο 21 επίσης.

12. ΑΡΘΡΟ 63. ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Η κρατική «αδυναμία» πάντα στο απυρόβλητο. Όταν ο νομοθέτης αναγκάζει τον φορολογούμενο πριν την όποια δικαστική οδό να ακολουθήσει υποχρεωτικά την διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής, είναι εντελώς παράλογο και ταυτόχρονα ενδεχομένως πλήρως αντισυνταγματικό, να προβλέπεται η σιωπηρή απόρριψη της Ε/Π, όταν ο μοναδικός λόγος είναι όχι η μη βασιμότητα των όποιων ισχυρισμών του φορολογούμενου, αλλά η αδυναμία του δημοσίου να εξετάσει μέσα στις καθορισμένες (και μεγάλες) προθεσμίες που έχει (120 ημέρες) την κάθε προσφυγή. Θεωρητικά, θεσπίστηκε η διαδικασία της Ε/Π υποχρεωτικά (και πολύ σωστά), ώστε να υπάρχει μια σοβαρότερη προδικαστική διαδικασία εξέτασης που να ξεκαθαρίζει τις φορολογικές υποθέσεις και να μην οδηγούνται και συσσωρεύονται οι υποθέσεις αυτές στα διοικητικά και ανώτερα δικαστήρια. Εκ του λόγου αυτού δε, είναι αποκλειστική ευθύνη αλλά και υποχρέωση της πολιτείας να εξετάζει στο στάδιο αυτό όλες τις υποθέσεις. Από την στιγμή λοιπόν που η Ε/Π δεν εξετάζεται μέσα στις προθεσμίες του νόμου από την δημόσια αρχή με υπαιτιότητα της, θα έπρεπε να ισχύει αυτοδίκαια το δεκτό της προσφυγής. Δεν είναι δυνατόν να αναγκάζεται ο φορολογούμενος να πηγαίνει στα δικαστήρια με το σύνολο των προβαλλόμενων λόγων του ως απορριπτέων (λόγω της μη εξέτασης), όταν σε άλλες αποφάσεις ΔΕΔ παρόμοιοι λόγοι έχουν γίνει δεκτοί.

ΠΡΟΤΑΣΗ. Προτείνεται, η τροποποίηση του σχετικού εδαφίου του άρθρου 63 και η αναδιατύπωση του (λόγω της παρέλευσης των 120 ημερών ή της όποιας παράτασης αυτού) ως εξής,
Αν, εντός της ανωτέρω προθεσμίας, δεν εκδοθεί απόφαση τότε θεωρείται ότι η Ενδικοφανής Προσφυγή έχει γίνει δεκτή από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών και η αρμόδια Δ.Ο.Υ. έχει λάβει γνώση αυτής της απόφασης κατά την εκπνοή της προθεσμίας αυτής.

Β. ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΩΝ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ.
Δεν είναι τυχαίο που χιλιάδες οφειλέτες έχουν απολέσει τις ευνοϊκές ρυθμίσεις των 72, 100 και 120 δόσεων. Ο λόγος δεν είναι ότι δεν θέλουν να πληρώσουν, αλλά ότι αδυνατούν. Και αδυνατούν γιατί οι ασφυκτικές προϋποθέσεις διατήρησης των ρυθμίσεων σε σχέση με μεταγενέστερες οφειλές, όταν οι συνθήκες της αγοράς είναι συχνά ευμετάβλητες και εις βάρος κυρίως των μικρών επιχειρήσεων (όπως συμβαίνει μονίμως από τα μνημονιακά χρόνια και εντεύθεν), οδηγούν στο δεδομένο αποτέλεσμα. Από την άλλη όμως, γιατί θα πρέπει να θεωρείται από το δημόσιο λογικό να εγκλωβίζει τους οφειλέτες με ασφυκτικές προϋποθέσεις που μοιραία οδηγούν στην απώλεια των ρυθμίσεων και στην αδυναμία του δημοσίου να εισπράξει τα έσοδα του, τι έχει να κερδίσει, τίποτα. Αποτέλεσμα, τα ληξιπρόθεσμα χρέη αυξάνονται συνεχώς και θα αυξάνονται, αν δεν αλλάξει ο τρόπος αντιμετώπισης των οφειλετών από το δημόσιο.

Τρία βασικά ερωτήματα.

> Γιατί θα πρέπει να υπάρχουν ασφυκτικές προϋποθέσεις για την μη απώλεια ρύθμισης, αφού αποδεδειγμένα και διαχρονικά έχουμε το αντίθετο αποτέλεσμα ως προς την διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των φορολογούμενων.

> Γιατί θα πρέπει να υπάρχει σύνδεση της όποιας κατηγορίας ρύθμισης με μεταγενέστερα χρέη, αφού αποδεδειγμένα οδηγεί και στην απώλεια των ρυθμίσεων και στην δημιουργία νέων μεταγενέστερων μη εξυπηρετούμενων οφειλών.

> Γιατί θα πρέπει να χάνονται λόγω αδυναμίας οι όποιες ρυθμίσεις και να μην παραμένουν εσαεί ενεργές, με την νόμιμη προσαύξηση της κάθε ληξιπρόθεσμης δόσης με τον νόμιμο τόκο του άρθρου 53 ν. 4987/2022.

Αν δεν αλλάξει η φιλοσοφία του δημοσίου με την οποία αντιμετωπίζει κάθε πολύ μικρό και μικρό - μεσαίο οφειλέτη, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και δυσμενέστερο. Και μόνιμη αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο και αδυναμία είσπραξης δημοσίων εσόδων και αύξηση των ένδικων μέσων που ασκεί το δημόσιο, δηλαδή μια ασφυκτική και αέναη γραφειοκρατική και δικαστική διαδικασία, που οδηγεί σε συνεχή διόγκωση τα οφειλόμενα δημόσια έσοδα και τους φορολογούμενους σε πλήρες αδιέξοδο, με ότι συνεπάγονται όλα αυτά.

Επιπλέον, μπορεί για πολλούς λόγους το TAXIS να έχει σε πολλές περιπτώσεις καταντήσει γραφειοκρατία, αλλά εισήγαγε και καθιέρωσε μία πράγματι πρωτοποριακή καινοτομία. Η επιχείρηση γνωρίζει εξατομικευμένα την οφειλή της ανά φορολογικό αντικείμενο και για κάθε φορολογική περίοδο και την διαχρονική του πορεία. Το αντίθετο συμβαίνει στον ΕΦΚΑ, όπου υπάρχει η ίδια ταυτότητα οφειλής ανά αντικείμενο για όλες τις ασφαλιστικές περιόδους, με τα γνωστά πλήρως αρνητικά και αναχρονιστικά αποτελέσματα εις βάρος των επιχειρήσεων και των ασφαλισμένων. Αν υπήρχε στον ΕΦΚΑ αυτό που υπάρχει στο TAXIS, δεν θα υπήρχε λόγος ύπαρξης του ΚΕΑΟ, μιας αναγκαστικής αλλά άσκοπης - λόγω αναχρονιστικής τεχνολογίας - γραφειοκρατικής υπηρεσίας.

ΠΡΟΤΑΣΗ 1. ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΕΥΝΟΪΚΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ.


Προτείνεται, η αναβίωση των ευνοϊκών ρυθμίσεων των 72, 100 και 120 δόσεων που έχουν απολεσθεί από την ημερομηνία που απωλέσθηκαν, με τις εξής προϋποθέσεις.
> Η ρύθμιση δεν θα απόλλυται ποτέ, ούτε θα έχει σχέση με άλλα ή μελλοντικά χρέη.
> Η κάθε ληξιπρόθεσμη δόση θα επιβαρύνεται με το επιτόκιο καθυστέρησης του άρθρου 53 ν. 4987/2022 εσαεί.

ΠΡΟΤΑΣΗ 2. ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΟΝΤΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ.

Προτείνεται ο εξορθολογισμός σχεδιασμός των ισχυόντων ρυθμίσεων των 12, 24 & 48 δόσεων, βάσει μεγέθους επιχειρήσεων και ποσού αρχικής οφειλής, με τις εξής προϋποθέσεις.
> Η ρύθμιση δεν θα απόλλυται ποτέ, ούτε θα έχει σχέση με άλλα ή μελλοντικά Χρέη-
> Η κάθε ληξιπρόθεσμη δόση θα επιβαρύνεται με το επιτόκιο καθυστέρησης του άρθρου 53 ν. 4987/2022 εσαεί. 

ΠΡΟΤΑΣΗ 3. ΙΣΧΥΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΟΦΕΙΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ, ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ κλπ).

Από την στιγμή που οι οφειλές, είτε φορολογικές είτε ασφαλιστικές είναι δημόσια οφειλή, οι προϋποθέσεις των ρυθμίσεων θα πρέπει να είναι οι αυτές, όταν μάλιστα πλείστες και πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ για παρόμοια θέματα, έχουν εξομοιώσει τις σχετικές προθεσμίες παραγραφής, ελέγχου κλπ.

ΠΡΟΤΑΣΗ 4. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΑΟ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ Τ.Ο. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΟΠΩΣ ΣΤΟ TAXIS.

Προτείνεται, η εξατομίκευση των ασφαλιστικών οφειλών, ανά αντικείμενο και ασφαλιστική περίοδο, όπως ακριβώς στο TAXIS και κατάργηση του ΚΕΑΟ.

Κέρκυρα 16 Απριλίου 2024

Για την ΤΔ του 16ου ΠΤ ΟΕΕ Ιονίων Νήσων
Ο Πρόεδρος της ΤΔ
Νίνος Νικ. Γεώργιος




Δημιουργία νέας κατηγορίας

Κατηγορίες προσωπικής βιβλίοθήκης