Αποτελέσματα live αναζήτησης

Π.Δ.Σ.Ο.: Το νομοσχέδιο για τα εργασιακά είναι αντεργατικό, αντιλαϊκό και απορρυθμίζει την αγορά της εργασίας!

Π.Δ.Σ.Ο.: Το νομοσχέδιο για τα εργασιακά είναι αντεργατικό, αντιλαϊκό και απορρυθμίζει την αγορά της εργασίας!


ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ (Π.Δ.Σ.Ο.)

Τα πρώτα δείγματα γραφής της νεοφιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ είχαν εμφανιστεί από την αρχή της διακυβέρνησής της, καθότι αμέσως μετά τις εκλογές με τροπολογία της τελευταίας στιγμής, τον Αύγουστο 2019, κατάργησε τη διάταξη για «βάσιμο λόγο» απόλυσης και στη συνέχεια στο «εμβληματικό» νομοσχέδιο του κ. Γεωργιάδη τον Οκτώβριο 2019, διαμόρφωσε το κατάλληλο περιβάλλον που οδηγεί στην υποπροστασία των εργαζόμενων, απαξιώνοντας τις συλλογικές συμβάσεις και ενισχύοντας την εργοδοτική ασυδοσία.

Τώρα, πιστή στο «θατσερικό δόγμα» της, η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, έρχεται να μας υπενθυμίσει με τον πιο κυνικό τρόπο, τα «πιστεύω» της περί κοινωνίας που αποτελείται από μεμονωμένα άτομα, όπου επιβιώνουν «αυτοί που το αξίζουν» και οι άλλοι είναι άξιοι της μοίρας τους.

Με το νομοσχέδιο αυτό επιχειρείται από την κυβέρνηση της ΝΔ, η απορρύθμιση, η δραματική αλλαγή της αγοράς εργασίας στην κατεύθυνση της απόλυτης ευελιξίας, της μείωσης αποδοχών, της απελευθέρωσης των απολύσεων, της αποδυνάμωσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων και του περιορισμού στο δικαίωμα του συνδικαλισμού και της απεργίας.

Το νομοσχέδιο 4 σε 1, που αποτελείται από 7 μέρη και 129 άρθρα, αποτελεί στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, καθότι, στην ουσία είναι ένα νοσηρό αμάλγαμα λίγων θετικών και αυτονόητων θετικών διατάξεων, αλλά και πολλών αρνητικών διατάξεων, που η κυβέρνηση δημιούργησε προκειμένου να αλλάξει το εργασιακό τοπίο στη χώρα μας.

Στο μέρος Ι κυρώνεται η Σύμβαση 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης  στον κόσμο της εργασίας, άρθ. 1.
Στο μέρος ΙΙ υιοθετούνται μέτρα για την πρόληψη, την αντιμετώπιση και την καταπολέμηση των συμπεριφορών βίας και παρενόχλησης, στο εργασιακό περιβάλλον ιδιωτικού τομέα - μέρος των μέτρων αυτών καταλαμβάνουν και τον δημόσιο τομέα - άρθ. 2 – 23.
Στο μέρος ΙΙΙ ενσωματώνεται στην εθνική έννομη τάξη η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/1158 για την ισορροπία μεταξύ  επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής για τους γονείς και τους φροντιστές, άρθ. 24-54.
Στο μέρος IV δυστυχώς, «ξαναγράφεται» το Εργατικό Δίκαιο, άρθ. 55 – 101.
Στο μέρος V συνιστάται ανεξάρτητη διοικητική αρχή χωρίς νομική προσωπικότητα με την επωνυμία «Επιθεώρηση Εργασίας» (άρθρα 102 – 125).
Στο μέρος VI κυρώνεται η Σύμβαση 187 της Διεθνούς Συνδιάσκεψης Εργασίας για το πλαίσιο Προώθησης της Ασφάλειας και της Υγείας στην Εργασία, άρθ. 126.
Στο μέρος VII, σε υλοποίηση της Συμβάσης 187, παρέχεται η δυνατότητα σύναψης προγραμματικών συμβάσεων, μεταξύ του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων και της Επιθεώρησης Εργασίας, μεμονωμένα ή από κοινού, αφενός και του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιεινής και Ασφάλειας στην Εργασία (ΕΛΙΝΥΑΕ) αφετέρου, στις οποίες συμβάσεις εξειδικεύονται θέματα όπως τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων, οι πόροι από τους οποίους θα καλυφθούν οι αναλαμβανόμενες οικονομικές υποχρεώσεις, ο τρόπος κάλυψης των αναγκαίων για την εκπλήρωση των συμβάσεων λειτουργικών εξόδων, οι ρήτρες σε περίπτωση καθυστέρησης μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων, άρθ. 127-128.

Πιστεύουμε ότι:

Διατάξεις όπως η κατάργηση της διάκρισης εργάτη – υπαλλήλου (άρθ. 64), η οιονεί αντιστροφή του βάρους απόδειξης λόγου ακυρότητας της απόλυσης σε ορισμένες περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις (άρθ. 66), ο έλεγχος της υπερωριακής απασχόλησης, το «δικαίωμα αποσύνδεσης» στην τηλεργασία (άρθ. 67), η πρόνοια για τα ζητήματα βίας και παρενόχλησης στην εργασία (αρθ. 2-23) και η συμφιλίωση οικογενειακής ζωής και εργασίας (άδεια πατρότητας – άρθ. 27, άδεια φροντιστών – άρθ. 29, επέκταση της άδειας μητρότητας – άρθ. 34, ψηφιακή κάρτα εργασίας– μια νομοθετική ρύθμιση με υπογραφή ΠΑΣΟΚ (3996/2011 – άρθ. 26) που η Ν.Δ, ως αντιπολίτευση  είχε καταψηφίσει! – άρθ. 74) κινούνται στην σωστή κατεύθυνση.

Ωστόσο, οι ρυθμίσεις αυτές δεν αναιρούν τον ετεροβαρή εις βάρος του εργαζομένου χαρακτήρα του σχεδίου νόμου, ούτε το γεγονός ότι στον πυρήνα του είναι η απορρύθμιση συλλογικών εργασιακών σχέσεων.

Αντιθέτως, αναιρούνται από τις άτακτες συνθήκες εργασίας που δημιουργούνται με τις επικείμενες αλλαγές στο ατομικό και το συλλογικό δίκαιο. Με το νομοσχέδιο υπό τον παραπλανητικό τίτλο «Για την προστασία της εργασίας» αντικαθιστά τις συλλογικές διαπραγματεύσεις με την ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας, μειώνει το εισόδημα των εργαζομένων και απελευθερώνει τις απολύσεις.

Το νομοσχέδιο αυτό ΔΕΝ πρέπει να ψηφιστεί γιατί:

- Με το νομοσχέδιο Χατζηδάκη – Μητσοτάκη – Σκέρτσου (πρώην γενικού διευθυντή του ΣΕΒ την περίοδο 2014-19) καθιερώνεται και θεσμικά πλέον, το «ωράριο λάστιχο», για τους εργαζόμενους. Στην πραγματικότητα καταργεί το 8ώρο και την επιβολή εβδομάδας 50 ωρών εργασίας, μέσω των ατομικών συμβάσεων εργασίας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη αντιμεταρρύθμιση του νομοσχεδίου, αφού καταργεί την εμβληματικότερη κατάκτηση των εργαζομένων, 101 χρόνια μετά την καθιέρωση του 8ώρου στη χώρα μας. Οι επιπλέον 2 ώρες εργασίας, καθημερινά, είναι χωρίς αμοιβή και χωρίς προηγούμενη συλλογική σύμβαση, και μπορεί να «επιστραφούν» στον εργαζόμενο, όταν η επιχείρηση το αποφασίσει, με μειωμένο ωράριο ή ρεπό ή μέρες άδειας. Στη σημερινή Ελλάδα των χαμηλών μισθών, που η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να αυξήσει τον κατώτατο μισθό, ο εργοδότης βάζει τον εργαζόμενο να δουλεύει παραπάνω για να πάρει ρεπό και όχι για να αυξήσει το πενιχρό εισόδημά του!
- Η αύξηση του ανώτατου ορίου υπερωριών σε 150 από 120 ώρες ετησίως για τις υπηρεσίες και 96 ώρες για τη βιομηχανία δεν κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Η συγκεκριμένη διάταξη δεν βοηθάει στη μείωση της ανεργίας αλλά παρακινεί τις επιχειρήσεις με το υπάρχον προσωπικό να ανταπεξέλθουν στην αυξημένη ζήτηση. Τριάντα χρόνια μετά την πρωτοφανή έκρηξη της τεχνολογίας, που αντικατέστησε χιλιάδες εργατικά χέρια, αντί να έχουμε μείωση των ωρών εργασίας και αυξήσεις στους μισθούς, έχουμε και αύξηση των ωρών εργασίας και μειώσεις στους μισθούς.
- Καμιά νομική υποχρέωση δεν έχουν οι εργοδότες για αύξηση των θέσεων εργασίας, οι οποίες θα μειωθούν ακόμη περισσότερο εξαιτίας των αυξημένων υπερωριών και του 10ώρου.
- Ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση και φαλκιδεύει ακόμη περισσότερο το δικαίωμα στην απεργία, ουσιαστικά έχουμε την  κατάργηση του δημοκρατικού διαλόγου στα συνδικάτα. Πέρα από το γνωστό 50%+1, που νομοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το 2018, για την απεργία, προβλέπει την ηλεκτρονική ψηφοφορία στις Γενικές Συνελεύσεις, καταργώντας έτσι το δικαίωμα στον ζωντανό διάλογο, στην αντιπαράθεση των θέσεων και απόψεων, στη ζύμωση και τελικά στη σύνθεση.
- Παραπέμπει στον Ο.ΜΕ.Δ. τις απεργίες και μέχρι ο μεσολαβητής να αποφασίσει, η απεργία αναστέλλεται!
- Μετατρέπει το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας σε «κυβερνητική» δήθεν ανεξάρτητη αρχή αφού η πλειοψηφία της Διοίκησής της και ο Πρόεδρος θα επιλέγεται από τον Υπουργό Εργασίας, χωρίς την εκλογή τους από τη Βουλή με τη διαδικασία εκλογής των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών, άρθ. 101Α). Αντί να αναβαθμίσει, να εμπλουτίσει και να το θωρακίσει - το υποβαθμίζει και μάλιστα σε μια περίοδο μετά την πανδημία κρίσιμη για την αγορά εργασίας, αποδυναμώνοντας τις συλλογικές διεκδικήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων, οι οποίοι γίνονται βορά στις διαθέσεις των εργοδοτών τους.
- Παρακάμπτονται τα Σωματεία καθώς η ατομική συμφωνία για διευθέτηση του χρόνου εργασίας - η 10ωρη ημερήσια απασχόληση - προβλέπεται όχι μόνο όταν δεν υπάρχει σωματείο αλλά και όταν υπάρχει και διαφωνεί!
- Η Κυβέρνηση προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από τις «δήθεν» καλές πρακτικές άλλων χωρών της ΕΕ (Ιταλία και Γαλλία), χρησιμοποιώντας στοιχεία κατά το δοκούν από την «ευρωπαϊκή πραγματικότητα» και συγκρίνει ανόμοια δεδομένα, καθώς δεν μας λέει πόσο συγκρίσιμα είναι τα παραγωγικά μοντέλα, πόσο συγκρίσιμοι είναι οι τομείς της οικονομίας, πόσο συγκρίσιμες είναι οι συνθήκες απασχόλησης.

Στην ουσία η Ν.Δ. θέλει τον εργαζόμενο μόνο και αβοήθητο, βορά στις ορέξεις των εργοδοτών και επιδιώκει να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους , να διασπείρει το φόβο και να επιφέρει καταλυτικές συνέπειες στην άσκηση του συνδικαλισμού και στο απεργιακό δικαίωμα, επιχειρώντας την defacto κατάργησή τους.

Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι το αντεργατικό και αντιλαϊκό νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη νομιμοποιεί τη ζούγκλα των εργασιακών σχέσεων που ήδη υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα, με μοναδικό στόχο τα επιπλέον κέρδη για τις επιχειρήσεις.

Τα μέτρα αυτά, προφανώς, και θα δεν αφορούν μόνο τον ιδιωτικό τομέα, ειδικά τα μέτρα που αναφέρονται στη λειτουργία των σωματείων, στο δικαίωμα στην απεργία, στην ελεύθερη συνδικαλιστική δράση, αφορούν και στο Δημόσιο.

Στο Δημόσιο, ουσιαστικά, απαγορεύουν την απεργία, αφού για πρώτη φορά, πέρα από το προσωπικό ασφαλείας, καθιερώνουν και το προσωπικό «ελάχιστης εγγυημένης εργασίας» σε ποσοστό 33,3%!!!

Τα επακόλουθα του νομοσχεδίου αυτού θα είναι καταστροφικό όχι μόνο για τον κόσμο της εργασίας αλλά και για την ανάπτυξη της χώρας, καθότι:
Αλλάζει την αγορά εργασίας στην κατεύθυνση της απόλυτης ευελιξίας, της μείωσης αποδοχών, της απελευθέρωσης των απολύσεων, της αποδυνάμωσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων και του περιορισμού στο δικαίωμα της απεργίας. Υποτάσσει τον εργαζόμενο στην υπηρεσία της αγοράς.
• Καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις αντικαθιστά με την ατομική σύμβαση εργασίας, αφήνοντας τον εργαζόμενο έρμαιο στις διαθέσεις του οποιουδήποτε εργοδότη.
• Με την ατομική διαπραγμάτευση έναντι των συλλογικών, ανατρέπει τις βασικές αρχές του εργατικού δικαίου.

• Αλλάζει τον ρόλο του κράτους όσον αφορά την προστασία των εργαζομένων, αφού μετατρέπει το ΣΕΠΕ σε «κυβερνητική» ανεξάρτητη αρχή.
Δεσμεύει όχι μόνο την παρούσα γενιά αλλά και όλες τις επόμενες, καθώς έχει θέσει τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου ως υποχρεώσεις που θα πρέπει να τηρηθούν από τη χώρα, ώστε να αποδεσμευθούν οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης μετά την πανδημία.
Οδηγεί στην αύξηση της ανεργίας.
Είναι ανενδοίαστα μεροληπτικό υπέρ των εργοδοτών, διαταράσσοντας την κοινωνική δημοκρατία, ακρωτηριάζοντας κοινωνικά τη χώρα, οξύνοντας ακόμα περισσότερο τις ανισότητες.
Καταργεί τις ασφαλιστικές δικλείδες του άρθρου 7 του ν. 3846/2010 και του 42 του ν.3986/2011, δηλ. της συλλογικής συμφωνίας με την επιχειρησιακή ή την κλαδική συνδικαλιστική οργάνωση.
Δίνει την χαριστική βολή και στον εμβληματικό συνδικαλιστικό νόμο 1264/1982.
Χρησιμοποιεί την μισή αλήθεια για να «δικαιολογήσει» το ψέμα, αποκρύπτοντας, όμως, ότι σύμφωνα με τους νόμους του ΠΑ.ΣΟ.Κ. η διευθέτηση του χρόνου εργασίας έπρεπε να γίνει με συλλογική σύμβαση εργασίας.
• Τέλος η αύξηση της κατανάλωσης, που αποτελεί το εφαλτήριο για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, θα πραγματοποιηθεί μόνο με την αύξηση του εισοδήματος των εργαζομένων. Η μείωση της ανεργίας και ιδιαίτερα των νέων, η δημιουργία νέων καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας, που θα αντιστρέψει το Brain Drain, αλλά και η αύξηση του κατώτατου μισθού μόνο θετικό αντίκτυπο μπορεί να έχουν για την οικονομία και τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας.

Η κυβέρνηση ισοπεδώνει τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και διαμορφώνει ένα ζοφερό παρόν και μέλλον, ιδιαίτερα για τους νέους, γι’ αυτό είμαστε απέναντι στο σκοτεινό μέλλον που επιφυλάσσει στον κόσμο της εργασίας. Επιβεβαιώνει ότι η «ανάπτυξη» για την κυβέρνηση της ΝΔ σημαίνει ασυδοσία των ισχυρών και εκμετάλλευση των αδύναμων, όπου ο παράγοντας εργαζόμενος, ο παράγοντας άνθρωπος απλώς δεν υπάρχει.

Αποδεικνύει ότι η πολιτική της δεν είναι ευρωπαϊκή, είναι πολιτική εξυπηρέτησης συμφερόντων, είναι πελατειακή και βαθιά αντιδραστική, είναι θατσερική!

Το αντεργατικό και αντιλαϊκό νομοσχέδιο δεν πρέπει να περάσει!
Κάτω τα χέρια από το 8ωρο και την απεργία
Κάτω τα χέρια από τις συλλογικές συμβάσεις
Όχι στην κατάργηση του Σ.ΕΠ.Ε.
Κάτω τα χέρια από τις κατακτήσεις των εργαζομένων.



15-06-2021
Η Γραμματεία της ΠΔΣΟ - ΠΑΣΚΟ & Σ.


Want to see comments? Unfortunately this feature requires cookies currently not allowed by your settings. You may click here to change them if you wish to use this feature.

Δημιουργία νέας κατηγορίας

Κατηγορίες προσωπικής βιβλίοθήκης