Νόμοι 5638/1932 Αρθρο 2

Αρθρο 2.

Επί των καταθέσεων τούτων δύναται να τεθή προσθέτως ο όρος, ότι άμα τω θανάτω οιουδήποτε των δικαιούχων, η κατάθεσις και ο έκ ταύτης λογαριασμός περιέρχεται αυτοδικαίως εις τους λοιπούς επιζώντας μέχρι του τελευταίου τούτων.
Έν τη περιπτώσει ταύτη η κατάθεσις περιέρχεται εις αυτούς ελευθέρα παντός φόρου κληρονομιάς ή άλλου τέλους. Αντιθέτως, η απαλλαγή αύτη δεν επεκτείνεται επί των κληρονόμων του τελευταίου απομείνοντος δικαιούχου.

Προβολή νόμου στο σύνολό του

Σχετικές αποφάσεις άρθρου

Up
Close
Close
Κλείσιμο