Δημοσιεύθηκε στις : [ 22-07-2009 ]

Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. 1975 Περί δηµοσιεύσεως εις την Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως της από 26 Φεβρουαρίου 1975 Εθνικής Γ.Σ.Σ.Ε. περί προσαρµογής των γενικών κατώτατων ορίων ηµεροµισθίων εργατοτεχνιτών, εργατοτεχνιτριών και µαθητευοµένων.

(Περί δηµοσιεύσεως εις την Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως της από 26 Φεβρουαρίου 1975 Εθνικής Γ.Σ.Σ.Ε. περί προσαρµογής των γενικών κατώτατων ορίων ηµεροµισθίων εργατοτεχνιτών, εργατοτεχνιτριών και µαθητευοµένων.)

Κατηγορία: Εργατικά - Απασχόληση

Αριθ. 11399/1709 - ΦΕΚ τ. Β 276


Περί δηµοσιεύσεως εις την Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως της από 26 Φεβρουαρίου 1975 Εθνικής Γ.Σ.Σ.Ε. περί προσαρµογής των γενικών κατώτατων ορίων ηµεροµισθίων εργατοτεχνιτών, εργατοτεχνιτριών και µαθητευοµένων.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΩΣ Έχοντες υπ' όψει τις διατάξεις του Ν. 3239/55, ως ετροποποιήθηκαν και συνεπληρώθησαν µεταγενεστέρως υπό των Ν.∆. των 3755/57, 186/69 και 73/74, αποφασίζοµεν: Όπως δηµοσιευθή εις την Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως η εν θέµατι Σ.Σ.Ε. κατατεθείσα ηµίν την 26 Φεβρουαρίου 1975 συνταχθέντες προς τούτο του υπ' αριθ. 1439/26.2.75, πρακτικού καταθέσεως ήτις έχει ως ακολούθως:


ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Περί αναπροσαρµογής των γενικών κατωτάτων ορίων ηµεροµισθίων εργατοτεχνιτών, εργατοτεχνιτριών και µαθητευοµένων. Εν Αθήναις σήµερον, την 26ην Φεβρουαρίου 1975, ηµέραν Τετάρτην και ώραν 10:30΄ εν τη αιθούση του Υπουργικού Συµβουλίου, παρουσία του Πρωθυπουργού Κων/νου Καραµανλή του Υπουργού Συντονισµού και Προγραµµατισµού Π. Παπαληγούρα και του Υπουργού Απασχολήσεως Κων/νου Λάσκαρη, οι κάτωθι υπογεγραµµένοι, αφ' ενός µεν 1) ∆ηµ. Μαρινόπουλος, Πρόεδρος του Συνδέσµου Ελλήνων Βιοµηχάνων, ως εκπρόσωπος τούτου, 2) Ιωαν. Πλατώνης, Πρόεδρος του ∆.Σ. του Εµπορικού Συλλόγου Αθηνών, ως κοινός εκπρόσωπος των Εµπορικών Συλλόγων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης και 3) Παν. Παπαµαρινόπουλος και Λεων. ∆αούτης, ως εκπρόσωποι της Γενικής Συνοµοσπονδίας Επαγγελµατιών και Βιοτεχνών Ελλάδος και αφ' ετέρου Νικ. Παπαγεωργίου, Πρόεδρος Χρ. Καρακίτσος, Γεν. Γραµµατεύς και Ελευθ. Σιούτης, Αναπληρωτής Προέδρου, της Γενικής Συνοµοσπονδίας Εργατών Ελλάδος ως εκπρόσωποι αυτής, άπαντες νοµίµως εξουσιοδοτηµένοι, κατά τας διατάξεις του άρθρου 7 του Ν. 3239/55, διαβουλευθέντες τη µεσολαβήσει του Υπουργού Απασχολήσεως Κων/νου Λάσκαρη, συνωµολόγησαν τα ακόλουθα:
 

1. Τα γενικά κατώτατα όρια ηµεροµισθίων (ηµεροµίσθια ασφαλείας) των παρ' οιωδήποτε εργοδότη, δυνάµει σχέσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου, απασχολουµένων εργατοτεχνιτών, εργατοτεχνιτριών και µαθητευοµένων, καθ' άπασαν την Χώραν, καθορίζονται ως ακολούθως:

α) Αρρένων: Μετά την συµπλήρωσιν του 18ου έτους της ηλικίας, ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας ή προκειµένου περί µαθητευοµένων µηχανοτεχνιτών του κλάδου της Σιδηροβιοµηχανίας, µετά την συµπλήρωσιν του 18ου έτους της ηλικίας και ενός τουλάχιστον έτους απασχολήσεως εν τω κλάδω, εις δραχµάς 204 από 1 Μαρτίου 1975 και εις δραχµάς 219, από 1 Αυγούστου 1975.

β) Θηλέων: Μετά την συµπλήρωσιν του 16ου έτους της ηλικίας, ασχέτως προϋπηρεσίας εις δραχµάς 177, από 1 Μαρτίου 1975 και εις δραχµάς 190, από 1 Αυγούστου 1975.

γ) Μαθητευοµένων: Αµφοτέρων των φύλων, των µη συγκεντρούντων τουτέστιν τας εν τοις προηγουµένοις εδαφίοις προϋποθέσεις ηλικίας:

1) Κατά το πρώτον έτος υπηρεσίας παρά τω αυτώ εργοδότη δρχ. 111.

2) Κατά το δεύτερον έτος υπηρεσίας παρά τω αυτώ εργοδότη δρχ. 118.

3) Κατά το τρίτον και πέραν έτος υπηρεσίας παρά τω αυτώ εργοδότη δρχ. 125. Τα ως άνω ηµεροµίσθια ισχύουν από 1 Μαρτίου 1975 προσδιοριζόµενα επέκεινα κατά τα οριζόµενα εις την από 25.2.75 Εθνικήν Γενικήν Συλλογικήν Σύµβασιν Εργασίας "περί εφαρµογής των αρχών ίσης αµοιβής αρρένων και θηλέων κ.λ.π."
 

2. Τα τυχόν ισχύοντα σήµερον κατώτερα των 99 δραχµών ηµεροµίσθια των µαθητευοµένων αυξάνονται κατά 12% από 1 Μαρτίου 1975 και κατά 20% εν τω συνόλω από 1 Αυγούστου 1975.
 

3. Τα υπό της παρούσης καθοριζόµενα κατώτατα όρια ηµεροµισθίων (ηµεροµίσθια ασφαλείας) και υπό τας αυτάς προϋποθέσεις ηλικίας, αποτελούν κατώτατα όρια και δια τους υπό την ιδιότητα του εργατοτεχνίτου αποσχολουµένους εις σταθερόν εργοδότην και αµειβοµένους κατά µονάδα εργασίας ή επί ποσοστοίς ή κατ' άλλον σύστηµα αµοιβής, υποχρεουµένου του οικείου εργοδότου όπως συµπληροί ταύτα κατά το τυχόν ελλείπον ποσόν. Εν προκειµένω οι σχετικοί λογαριασµοί εκκαθαρίζονται κατά τρίµηνον, µε βάσιν το πραγµατοποιηθέν µέσον ηµεροµίσθιον κατά την διάρκειαν του τριµήνου, εξαιρέσει της περιπτώσεως λύσεως της σχέσεως εργασίας, καθ' οιονδήποτε τρόπον, οπότε η εκκαθάρισις πραγµατοποιείται κατ' αυτήν.
 

4. Η από 14.2.1961 συµπληρωµατική Εθνική Γενική Συλλογική Σύµβασις Εργασίας (ΦΕΚ 74 τ. Β΄ της 6.3.61) εξακολουθεί ισχύουσα.
 

5. Τυχόν ανώτερα, των δια της παρούσης καθοριζοµένων, ηµεροµίσθια, προβλεπόµενα εκ νόµων, διαταγµάτων, υπουργικών αποφάσεων, συλλογικών συµβάσεων, αποφάσεων διαιτησίας, εσωτερικών κανονισµών, εθίµων ή των ατοµικών συµβάσεων εργασίας, δεν θίγονται υπό των διατάξεων της παρούσης.
 

6. Η ισχύς της παρούσης άρχεται από 1ης Μαρτίου 1975. Η παρούσα δηµοσιευθήτω δια της εφηµερίδος της Κυβερνήσεως.

Εν Αθήναις τη 4 Μαρτίου 1975

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ



Αριθ. 11400/1710
Περί δηµοσιεύσεως εις την Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως της από 26 Φεβρουαρίου 1975 Εθνικής Γ.Σ.Σ.Ε. περί της εφαρµογής των αρχών ίσης αµοιβής αρρένων και θηλέων, αυξήσεως των ηµερών αδείας αναπαύσεως των εργατών και καθιερώσεως 45ώρου εβδοµαδιαίας εργασίας των µισθωτών.
 

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΩΣ Έχοντες υπ' όψει:
1. Τας διατάξεις του Ν. 3239/55, ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν µεταγενεστέρως υπό των Ν.∆/των 3755/57, 186/69, 1198/72 και 73/74, αποφασίζοµεν: Όπως δηµοσιευθεί εις την Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως η εν θέµατι ΣΣΕ κατατεθείσα ηµίν την 26ην Φ/βρίου 1975 συνταχθέντος προς τούτο του υπ' αριθ. 1440/26.2.1975 πρακτικού καταθέσεως, ήτις έχει ως ακολούθως:
 

ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Περί της εφαρµογής των αρχών ίσης αµοιβής αρρένων και θηλέων, αυξήσεως των ηµερών αδείας αναπαύσεως των εργατών και καθιερώσεως 45ώρου εβδοµαδιαίας εργασίας των µισθωτών. Εν Αθήναις σήµερον, την 26ην Φεβρουαρίου 1975, ηµέραν Τετάρτην και ώραν 10:30΄, εν τη αιθούση του Υπουργικού Συµβουλίου, παρουσία του Πρωθυπουργού Κων/νου Καραµανλή, του Υπουργού Συντονισµού και Προγρ/σµού Π. Παπαληγούρα και του Υπουργού Απασχολήσεως Κων/νου Λάσκαρη, οι κάτωθι υπογεγραµµένοι, αφ' ενός µεν 1) ∆ηµ. Μαρινόπουλος, Πρόεδρος του Συνδέσµου Ελλήνων Βιοµηχάνων, ως εκπρόσωποι τούτου, 2) Ιωαν. Πλατώνης, Πρόεδρος του ∆.Σ. του Εµπορικού Συλλόγου Αθηνών, ως κοινός εκπρόσωπος των Εµπορικών Συλλόγων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης και 3) Παν. Παπαµαρινόπουλος και Λεων. ∆αούτης, ως εκπρόσωπος της Γενικής Συνοµοσπονδίας Επαγγελµατιών και Βιοτεχνών Ελλάδος και αφ' ετέρου Νικ. Παπαγεωργίου, Πρόεδρος Χρ. Καρακίτσος, Γεν. Γραµµατεύς και Ελευθ. Σιούτης, Αναπληρωτής Προέδρου, της Γενικής Συνοµοσπονδίας Εργατών Ελλάδος, ως εκπρόσωποι αυτής, άπαντες νοµίµως εξουσιοδοτηµένοι, κατά τας διατάξεις του άρθρου 7 του Ν. 3239/1955, διαβουλευθέντες τη µεσολαβήσει του Υπουργού Απασχολήσεως Κων/νου Λάσκαρη, προς εξέτασιν τόσον των αιτηµάτων της Γενικής Συνοµοσπονδίας Εργατών Ελλάδος, όσον και του καθ' όλου πλέγµατος των συλλογικών σχέσεων, συνεφώνησαν, επιβεβαιούν και διακηρύσσουν ότι:

Α. Η κοινωνική ευηµερία αποτελεί τον µοναδικόν σκοπόν της οικονοµικής αναπτύξεως, δια την πραγµάτωσιν του οποίου δέον να εργάζωνται εν συµπνοία όλαι αι εν τη κοινωνία διαβιούσαι οµάδες.

Β. ∆ια την πραγµάτωσιν της οικονοµικής αναπτύξεως και του εκτεθέντος σκοπού αυτής, αναγκαίαν προϋπόθεσιν αποτελεί η κοινωνική ειρήνη, ήτις δέον να είναι, πρωτίστως µέριµνα των εργοδοτών και των εργαζοµένων.

Γ. Η κοινωνική ειρήνη εξασφαλίζεται, προάγεται και παγιούται, µόνον δια της αναπτύξεως των διαδικασιών διαλόγου, µεταξύ των ενδιαφεροµένων µερών, εις τα πλαίσια των οποίων, εργοδόται και εργαζόµενοι, συνεργαζόµενοι και υπό πνεύµατος αµοιβαίας κατανοήσεως διεπόµενοι, δέον να αναζητούν την λύσιν των εκάστοτε αναφυοµένων προβληµάτων.

∆. ∆ιεκδικήσεις, διαφοραί και αντιθέσεις είναι φυσικόν να ανακύπτουν εις τον κοινωνικόν και οικονοµικόν χώρον εις τον οποίον, από κοινού, αναπτύσσουν την δραστηριότητά των οι εργοδόται και οι εργαζόµενοι. Είναι αναγκαίον, όµως να κατανοείται υπό αµφοτέρων των µερών, ότι η αντιµετώπισις τούτων, πρέπει να βασίζεται επί της αρχής του κατά χρόνον εφικτού της επιλύσεώς των. Οι συλλογικοί αγώνες έχουν δικαιολογητικήν βάσιν, µόνον όταν ο διάλογος αποβεί άκαρπος, παρ' όλον ότι υφίσταται η κατά χρόνον εφικτότης.

Ε. Αι κορυφαίαι οργανώσεις των εργοδοτών και εργαζοµένων θεωρούν, ότι η υπογραφή της παρούσης Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συµβάσεως Εργασίας, οροθετεί νέαν εποχήν εις τας µεταξύ αυτών και των, ους εκπροσωπούν εργοδοτών και εργαζοµένων σχέσεις. ∆ιαδηλούν δε την πίστιν των επί της ανάγκης συνεχούς διαλόγου, προς εξεύρεσιν λύσεων επί πάντων των υφισταµένων και εκάστοτε αναφυοµένων θεµάτων, ενδιαφέροντος των εργοδοτών και εργαζοµένων. Προς τον σκοπόν αυτόν, αποθέτουν εις την Κυβέρνησιν την µέριµναν δια την σύστασιν κεντρικού οργάνου τριµερούς και οσοµερούς εκπροσωπήσεως, εις τα πλαίσια του οποίου οι εκπρόσωποι των εργοδοτών και των εργαζοµένων, συνεργαζόµενοι µετά των κυβερνητικών εκπροσώπων, εν ισοτιµία, θα αναζητούν την λύσιν όλων των κοινού ενδιαφέροντος προβληµάτων, εν πνεύµατι αµοιβαίας κατανοήσεως.
Οι υπογεγραµένοι, νοµίµως εξουσιοδοτηµένοι, εκπρόσωποι των κατά νόµον αρµοδίων επαγγελµατικών, οργανώσεων των εργοδοτών και των εργαζοµένων, επόµενοι των εκτεθεισών διακηρύξεών των, συνωµολόγησαν την παρούσαν Εθνικήν Γενικήν Συλλογικήν Σύµβασιν Εργασίας έχουσαν ως ακολούθως:

Άρθρον 1: Ίση αµοιβή Αρρένων -Θηλέων.
 

1. Επί τω σκοπώ εφαρµογής των αρχών ίσης αµοιβής δι' ίσην εργασίαν αρρένων και θηλέων, το γενικόν κατώτατον όριον ηµεροµισθίου (ηµεροµίσθιον ασφαλείας) των παρ' οιοδήποτε εργοδότη, δυνάµει σχέσεως εργασίας ιδιωτικού δικαίου, απασχολουµένων εργατοτεχνιτριών, µετά την συµπλήρωσιν του 18ου έτους της ηλικίας των, ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας ή προκειµένου περί µαθητευοµένων γυναικών µηχανοτεχνιτριών του κλάδου της σιδηροβιοµηχανίας, µετά την συµπλήρωσιν του 18ου έτους της ηλικίας των και ενός τουλάχιστον έτους απασχολήσεως εν τω κλάδω από ιης Ιουλίου 1975, προσδιορίζεται εις ποσοστόν του εκάστοτε ισχύοντος γενικού κατωτάτου ορίου ηµεροµισθίου εργατοτεχνίτου, υπό τας αυτάς προϋποθέσεις ηλικίας και υπηρεσίας.
 

2. ∆ιαρκούσης της µεταβατικής περιόδου και µέχρι της πλήρους εξισώσεως των γενικών κατωτάτων ορίων ηµεροµισθίων (ηµεροµισθίων ασφαλείας) των εργατοτεχνιτών και εργατοτεχνιτριών, των κεκτηµένων τας κατά την προηγουµένην παράγραφον προϋποθέσεις ηλικίας και χρόνου υπηρεσίας, διατηρείται αµετάβλητον το δια της από 25.2.1975 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συµβάσεως Εργασίας "περί αναπροσαρµογής των γενικών κατωτάτων ορίων ηµεροµισθίων κ.λ.π." διαµορφούµενον γενικόν κατώτατον όριον ηµεροµισθίου εργατοτεχνίτριας συµπληρωσάσης το 16ον έτοςτης ηλικίας της, µέχρι της υπερκαλύψεως τούτου υπό των γενικών κατωτάτων ορίων ηµεροµισθίων µαθητευοµένων. ∆ια τον αυτόν σκοπόν, τα γενικά κατώτατα όρια ηµεροµισθίων µαθητευοµένων αµφοτέρων των φύλων, προσδιορίζονται από 1ης Ιουλίου 1975, εις ποσοστόν του εκάστοτε ισχύοντος γενικού κατωτάτου ορίου ηµεροµισθίου (ηµεροµισθίου ασφαλείας) εργατοτεχνίτου, κεκτηµένου τας προϋποθέσεις ηλικίας και προϋπηρεσίας της παρ. 1 του παρόντος άρθρου.
 

3. Τα γενικά κατώτατα όρια ηµεροµισθίων εργατοτεχνιτριών, κεκτηµένων τας προϋποθέσεις της παρ. 1 και µαθητευοµένων αµφοτέρων των φύλων, προσδιορίζονται εις ποσοστόν του γενικού κατωτάτου ορίου ηµεροµισθίου εργατοτεχνίτου, ως ακολούθως:
 

Κατηγορίαι                                  από        από         από           από

                                                 1-1-75    1-7-76     1-7-77      1-3-78

α) Εργατοτεχνίτριαι:                      91%       94%        97%         100%                                                               

β) Μαθητευόµενοι:

(1) Κατά το 1ον έτος υπηρεσίας
Παρά τω αυτώ εργοδότη                57%       60%        61%         65%
(2) Κατά το 2ον έτος υπηρεσίας                                                        

Παρά τω αυτώ εργοδότη                65%       68%        71%         75%

(3) Κατά το 3ον έτος υπηρεσίας 
Παρά τω αυτώ εργοδότη                75%       78%        81%         85%


Άρθρον 2: Άδειαι αναπαύσεως µετ' αποδοχών.
1. Ο ελάχιστος αριθµός ηµερών αδείας, µετ' αποδοχών, ων δικαιούνται οι, υπό την ιδιότητα του τεχνίτου, του εργάτου, ή του υπηρέτου, µισθωτοί, µετά την συµπλήρωσιν του βασικού χρόνου, ορίζεται ως ακολούθως:

α) προκειµένου περί των µισθωτών τούτων, περί ων το εδάφ. β΄της παραγρ. 1 του άρθρου 2 του Α.Ν. 539/45:
(1) Εις δέκα (10) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, από της ισχύος της παρούσης και δια το τρέχον έτος 1975.
(1) Εις ένδεκα (11) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, κατά το έτος 1976.
(2) Εις δώδεκα (12) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, κατά το έτος 1977 και επέκεινα.

(β) Προκειµένου περί των µισθωτών τούτων, περί ων το εδάφ. δ΄ της παραγρ. 1 του άρθρου 2 του Α.Ν. 539/45:
(1) Εις επτά (7) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, από της ισχύος της παρούσης και δια το τρέχον έτος 1975.
(2) Εις οκτώ (8) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, κατά το έτος 1976 και επέκεινα.

2. Η, κατά την προηγούµενην παράγραφον διάρκεια της ετησίας αδείας µετ' αποδοχών, επαυξάνεται κατά µίαν εργάσιµον ηµέραν, δι' εκάστην, πλέον του βασικού χρόνου, εξαµηνίαν απασχολήσεως, χωρίς να δύναται εν συνόλω να υπερβεί, κατά το τρέχον και τα επόµενα έτη:

α) Προκειµένου περί µισθωτών, περί ων το εδάφ. β΄ της παραγρ. 2 του άρθρου 2 του Α.Ν. 539/45:
(1) Τας είκοσι (20) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, από της ισχύος της παρούσης και δια το τρέχον έτος 1975.
(2) Τας είκοσι τρεις (23) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, κατά το έτος 1976.
(3) Τας είκοσι εξ (26) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, κατά το έτος 1977 και επέκεινα.

β) Προκειµένου περί µισθωτών, περί ων το εδάφ. δ΄της παραγρ. 2 του άρθρου 2 του Α.Ν. 539/45:
(1) Τας δέκα τέσσαρας (14) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, από της ισχύος της παρούσης και δια το τρέχον έτος 1975.
(2) Τας δέκα εξ (16) αλλεπαλλήλους εργασίµους ηµέρας, κατά το έτος 1976.
(3) Τας δέκα οκτώ (18) αλλεπαλλήλους εργασίµουςηµέρας, κατά το έτος 1977 και επέκεινα.
 

3. Μισθωτοί, εκ των υπαγοµένων εις τας διατάξεις των προηγουµένων παραγράφων, τυχόντες δια το τρέχον έτος και µέχρι της ενάρξεως ισχύος της παρούσης, αδείας µετ' αποδοχών διαρκείας µικροτέρας της δια της παρούσης οριζοµένης, δικαιούνται της προκυπτούσης διαφοράς συµπληρωµατικώς, εις χρόνον ορισθησόµενον κατά την κρίσιν του εργοδότου, εντός του τρέχοντος έτους.
 

4. Αι προϋποθέσεις, όροι, περιορισµοί, διαδικασία παροχής των αδειών µετ' αποδοχών, ως και ο τρόπος υπολογισµού των αποδοχών της αδείας και του επιδόµατος αδείας, ως ορίζονται υπό του Α.Ν. 539/45 και των τροποποιησάντων και συµπληρωσάντων τούτον νόµων, ισχύουν και εν προκειµένω, ως επίσης ισχύουν και εφαρµόζονται πλήρως, πάσαι αι ευνοϊκώτεραι διατάξεις των αυτών ως άνω νόµων και των εις εκτέλεσιν τούτων εκδοθέντων διαταγµάτων, και των ενίσχυσι συλλογικών συµβάσεων, αποφάσεων διαιτησίας, εσωτερικών κανονισµών, ή άλλων διατάξεων.
 

5. Εν περιπτώσει εφαρµογής συστήµατος εβδοµαδιαίας εργασίας πέντε (5) εργασίµων ηµερών, ως εργάσιµος ηµέρα, δια τον προσδιορισµόν του χρόνου διαρκείας της αδείας µετ' αποδοχών, λογίζεται και το Σάββατον ή η άλλη ηµέρα, καθ' ην ως εκ του συστήµατος δεν απασχολούνται οι µισθωτοί.
 

Άρθρον 3: Χρονικά Όρια Εργασίας
1. Από 1 Ιουλίου 1975, ορίζονται εις 45 αι ώραι εβδοµαδιαίας εργασίας του προσωπικού των επιχειρήσεων, εκµεταλλεύσεων και εργασιών, του υποκειµένου εις την παρούσαν. Η, καθ' υπέρβασιν των 45 ωρών, εβδοµαδιαίως και µέχρι συµπληρώσεως του 48ώρου ανωτάτου ορίου εβδοµαδιαίας εργασίας απασχόλησις των µισθωτών τούτων, λογίζεται ως υπερεγασία κατά την έννοιαν του άρθρου 659 του Α.Κ.

2. Υπό τους περιορισµούς του άρθρου 6, η πέραν των 45 ωρών εβδοµαδιαίως, απασχόλησης του µισθωτού και µέχρι συµπληρώσεως του 48ώρου, απόκειται εις την κρίσιν του εργοδότου, του µισθωτού υποχρεωµένου εις την παροχήν της εργασίας.

3. Ωράρια εβδοµαδιαίας εργασίας, ισχύοντα ή συµβατικώς εφαρµοζόµενα, ελάσσονα των 45 ωρών, δεν θίγονται δια της παρούσης Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συµβάσεως Εργασίας. Η εφαρµογή, όµως, εις τας περιπτώσεις ταύτας, συστήµατος εβδοµαδιαίας εργασίας πέντε (5) εργασίµων ηµερών, διέπεται υπό των διατάξεων της παρούσης.

4. Επί των επιχειρήσεων, εκµεταλλεύσεων ή εργασιών, ων η συνεχής λειτουργία, επιβαλλόµενη εκ της φύσεως αυτών, διασφαλίζεται δια διαδοχικών εναλλαγών προσωπικού, εφαρµόζονται αποκλειστικώς αι διατάξεις του Π.∆. της 27ης Ιουνίου / 4 Ιουλίου 1932 "περί κωδικοποιήσεως και συµπληρώσεως των περί 8ώρου εργασίας διατάξεων", ως αύται ισχύουν νυν, συµπληρωµατικώς δε αι διατάξεις των άρθρων 4, 5 και 6 της παρούσης.


Άρθρο 4: Αµοιβή Υπερεργασίας

1. Πέραν της συµπεφωνηµένης ή νοµίµου αµοιβής δια 48ωρον εβδοµαδιαίαν εργασίαν, οφειλοµένης από της 1ης Ιουλίου 1975 δι εργασίαν 45 ωρών εβδοµαδιαίως, εργοδόται, απασχολούντες τους παρ' αυτοίς µισθωτούς, µέχρι συµπληρώσεως 48ώρου εβδοµαδιαίας εργασίας, υποχρεούνται, ειςκαταβολήν συµπληρωµατικής αµοιβής, οριζοµένης ως ακολούθως:

α) Από 1 Ιουλίου 1975 µέχρι 30 Ιουνίου 1976, δι εκάστην ώραν απασχολήσεως, πέραν των 45 και µέχρι συµπληρώσεως 48 ωρών εβδοµαδιαίως εργασίας, το εις αυτήν αντιστοιχούν ωροµίσθιον.

β) Από 1 Ιουλίου 1976 µέχρι 30 Ιουνίου 1977, δι εκάστην ώραν απασχολήσεως, πέραν των 45 και µέχρι συµπληρώσεως 47 ωρών εβδοµαδιαίας εργασίας, το εις αυτήν αντιστοιχούν ωροµίσθιον, δια δε την 48ην ώραν το ωροµίσθιον προσηυξηµένον κατά 25%.

γ) Από 1 Ιουλίου 1977 µέχρι 30 Ιουνίου 1978, δια την 46ην ώραν, το εις αυτή αντιστοιχούν ωροµίσθιον, δι εκάστην δε ώραν πέραν των 46 και µέχρι συµπληρώσεως των 48 ωρών εβδοµαδιαίας εργασίας, το αντιστοιχούν ωροµίσθιον προσηυξηµένο κατά 25%.

δ) Από 1 Ιουλίου 1978 και επέκεινα, δι εκάστην ώραν απασχολήσεως, πέραν των 45 και µέχρι συµπληρώσεως 48 ωρών εβδοµαδιαίας εργασίας, το αντιστοιχούν ωροµίσθιον προσηυξηµένον κατά 25%.

2. Εάν αι, πέραν των 45 και µέχρι συµπληρώσεως των 48, ώραι απασχολήσεως του µισθωτού εµπίπτουν εις τα όρια της νυκτερινής εργασίας ή της εργασίας κατά Κυριακάς και εξαιρέσιµους, εκτός του, ως η προηγουµένη παράγραφος, ωροµισθίου, οφείλονται και αι προσαυξήσεις, περί ων αι υπ' αριθ. 8900/46, 18310/46 και 25825/51 αποφάσεις των Υπουργών Οικονοµικών και Εργασίας.

3. Μισθωτοί επιχειρήσεων, εκµεταλλεύσεων ή εργασιών, ων η συνεχής λειτουργία, ως εκ της φύσεως αυτών, πρέπει ναεξασφαλίζεται δια διαδοχικών εναλλαγών προσωπικού, απασχολούµενοι πέραν των 45 ωρών, εβδοµαδιαίως και µέχρι του ανωτάτου ορίου των 56 ωρών, δικαιούνται προσθέτως της κανονικής των αµοιβής τριών ωροµισθίων καθ' εβδοµάδα, απλών ή προσαυξηµένων κατά τα εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου οριζόµενα, υπό τον όρον ότι η απασχόλησις κατά την κρίσιµον εβδοµάδα υπερέβη τας 48 ώρας. Εάν η απασχόλησις υπερέβη µεν τας 45 ώρας ουχί όµως και τας 48, εφαρµόζονται και εν προκειµένω αι λοιπαί διατάξεις του παρόντος άρθρου.
4. Επί µισθωτών, περί ων η παράγραφος 5 του προηγούµενου άρθρου, απασχολουµένων πέραν των 45 ωρών εβδοµαδιαίως και µέχρι του δια τούτοις οριζοµένου υπό των κειµένων διατάξεων ανωτάτου ορίου εβδοµαδιαίας απασχολήσεως εφαρµόζονται αναλόγως αι διατάξεις της παραγρ. 3 του παρόντος άρθρου.
5. Αι, περί της καταβολής συµπληρωµατικής αµοιβής δι απασχόλησιν πέραν των 45 και µέχρι 48 ή, αναλόγως της περιπτώσεως µέχρι 56 ωρών ή του τυχόν µεγαλυτέρου ανωτάτου ορίου εβδοµαδιαίας απασχολήσεως, διατάξεις του παρόντος άρθρου, δεν έχουν εφαρµογήν επί των µισθωτών των αµειβοµένων κατ' άλλον σύστηµα πλην του επί µισθώ ή ηµεροµισθίω. Προκειµένου, όµως περί µισθωτών αµειβοµένων δια µικτού συστήµατος, αι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρµόζονται αναλόγως προσδιοριζοµένου του οφειλοµένου ωροµισθίου και των προσαυξήσεων επί τη βάσει του συµπεφωνηµένου ή νοµίµου, τακτικώς δε και περιοδικώς καταβαλλοµένου µισθού ή ηµεροµισθίου.
6. Εν περιπτώσει µειώσεως των ωρών εργασίας µέχρι 45 εβδοµαδιαίως, οι κατά µονάδα εργασίας ή κατ' άλλον σύστηµα, πλην του επί µισθού ή ηµεροµισθίω, αµειβόµενοι µισθωτοί δικαιούνται καθ' εβδοµάδα της τυχόν προκυπτούσης διαφοράς µεταξύ του, κατά το εφαρµοζόµενον σύστηµααµοιβής των, προϊόντος και του εξαπλασίου του γενικού κατωτάτου ορίου ηµεροµισθίου ή κατά την οικείαν συλλογικήν σύµβασιν κατωτάτου ορίου ηµεροµισθίου της ειδικότητός των.


Άρθρον 5: Ωροµίσθιον υπερεργασίας
1. Προκειµένου περί των επί µισθώ αµειβοµένων µισθωτών, δια την εξεύρεσιν του ωροµισθίουτων, τα 6/25 του συµπεφωνηµένου ή νοµίµου µισθού διαιρούνται δια του αριθµού 45. ∆ια την εξεύρεσιν του ωροµισθίου των επί ηµεροµισθίω αµειβοµένων µισθωτών, το ποσόν των 6 πλήρων (συµπεφωνηµένων ή νοµίµων) ηµεροµισθίων, διαιρείται οµοίως δια του αριθµού 45. Καθ' όµοιον τρόπον εξευρίσκεται το ωροµίσθιον των δια µικτού συστήµατος αµειβοµένων µισθωτών. Επί µισθωτών, δι ους ισχύει ή εφαρµόζεται ωράριον εβδοµαδιαίας εργασίας έλασσον των 45 ωρών, ο διαιρέτης ορίζεται ίσος προς τον αριθµόν των ωρών της εβδοµαδιαίας εργασίας των.

2. Αι διατάξεις της προηγούµενης παραγράφου εφαρµόζονται αναλόγως από της αυτής ηµεροµηνίας ήτοι: 1 Ιουλίου 1975, δια τον υπολογισµόν, τόσον της συµπληρωµατικής αµοιβής δι υπερεργασίαν πέραν των 45 ωρών, όσον και κατά πάσαν περίπτωσιν προσδιορισµού του ωροµισθίου, ως επί των περιπτώσεων υπολογισµού της αµοιβής και της προσαυξήσεως δι υπερωριακήν εργασίαν και των προσαυξίσεων δι' εργασίαν κατά τας Κυριακάς, εξαιρετέας και νυκτερινάς ώρας.


Άρθρον 6: Εβδοµάς πέντε εργασίµων ηµερών -Συστήµατα εβδοµαδιαίας Εργασίας
1. Κατά την µεταβατικήν περίοδον, ήτοι από 1ης Ιουλίου 1975 µέχρι 30 Ιουνίου1978, επιτρέπεται υπέρβασις του ανωτάτου ορίου της ηµερησίας εργασίας µέχρι µιας (1) ώρας και τριάκοντα πέντε (35) λεπτών, της υπερβάσεως ταύτης µη λογιζοµένης ως υπερωρίας, υπό την προϋπόθεσιν ότι αι κατά το άρθρον 8 υποκείµεναι επιχειρήσεις, εκµεταλλεύσεις ή εργασίαι:

α) ∆εν απασχολούν τους υποκειµένους µισθωτούς κατά το Σάββατον ή κατά µίαν άλλην εργάσιµον ηµέραν της εβδοµάδος.

β) Καταβάλλουν πλήρες το ηµεροµίσθιον των ηµερών τούτων.

γ) Το σύνολον των ωρών απασχολήσεως, καθ' εβδοµάδα, δεν υπερβαίνει τας 48 ώρας.

2. Από της 1 Ιουλίου 1978 η, κατά την προηγουµένην παράγραφον, υπέρβασις τουανωτάτου ορίουτης ηµερησίας εργασίας περιορίζεται εις µίαν µόνο ώραν, καθ' εκάστην. Από της αυτής ηµεροµηνίας 1 Ιουλίου 1978, επιτρέπεται, κατά την κρίσιν των υποκειµένων εργοδοτών, η µέχρι τριών ωρών εβδοµαδιαίως, πέραν της 45ώρουεργασίας, υπερωριακή απασχόλησης των µισθωτών, ήτις δεν συµψηφίζεται εις τα, κατά τας κείµενας διατάξεις, επιτρεπόµενα όρια υπερωριακής απασχολήσεως.

3. Υπό τας προϋποθέσεις των εδαφίων α΄ και β΄της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου επιτρέπεται η υπέρβασις του ανωτάτου ορίου της ηµερησίας εργασίας και δη µέχρι συµπληρώσεως ηµερησίως 9ώρου εργασίας, εις επιχειρήσεις, εκµεταλλεύσεις ή εργασίας, εις ας ισχύει ή εφαρµόζεται ωράριον εβδοµαδιαίας εργασίας έλασσον των 45 ωρών, υπό τον πρόσθετον όρον ότι δεν επέρχεται επαύξησις του ισχύοντος ή εφαρµοζόµενου ωραρίου εβδοµαδιαίας εργασίας.

4. Η εφαρµογήσυστήµατος εβδοµαδιαίας εργασίας πέντε (5) εργασίµων ηµερών, υπό τους περιορισµούς και προϋποθέσεις του παρόντος άρθρου, απόκειται εις την κρίσιν του εργοδότου.
Κατά πάσαν περίπτωσιν δια του παρόντος άρθρου δεν θίγεται η ισχύς του άρθρου 3 παρ. 1 του Ν.∆. 4020/59.
 

Άρθρον 7: Εκπαίδευσις Συνδικαλιστικών Στελεχών
1. Επί τω σκοπώ διευκολύνσεως της εκπαιδεύσεως και επιµορφώσεως συνδικαλιστικών στελεχών και αναδείξεως τοιούτων µεταξύ των εργαζοµένων, αι επιχειρήσεις, εκµεταλλεύσεις και εργασίαι, αι απασχολούσαι 100 και άνω µισθωτούς, υποχρεούνται εις την χορήγησιν προσθέτου κανονικής αδείας µετ' αποδοχών, διαρκείας µέχρι δύο (2) εβδοµάδων κατ' έτος, εις µισθωτούς επιλεγοµένους προς τον σκοπόν αυτόν υπό της Γενικής Συνοµοσπονδίας Εργατών Ελλάδος και εις αναλογίαν 1% επί του υπ' αυτών απασχολούµενου προσωπικού. Ο αριθµός των επιλεγοµένων κατ' έτος, δεν δύναται να είναι ελάσσων των 3 µισθωτών ουδέ µείζων των 15.

2. Αι, κατά τ' ανωτέρω, άδειαι χορηγούνται, εφ' όσον η σχετική αίτησις της Γενικής Συνοµοσπονδίας Εργατών Ελλάδος συνοδεύεται υπό αναλυτικού προγράµµατος εκπαιδεύσεως, καλύπτοντος τον χρόνον διαρκείας της αδείας εγκεκριµένου υπό του τριµερούς συνθέσεως Ανωτάτου Συµβουλίου Εργασίας.
 


Άρθρον 8: Πεδίον εφαρµογής
1. Αι διατάξεις της παρούσης Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συµβάσεως Εργασίας δεν εφαρµόζονται καθ' ολοκληρίαν επί:

α) Των πληρωµάτων των πλοίων της εµπορικής ναυτιλίας.

β) Των φορτοεκφορτωτών ξηράς και λιµένων, των διεποµένων υπό της νοµοθεσίας ρυθµίσεως των εις τους λιµένας φορτοεκφορτωτικών εργασιών και της φορτοεκφορτωτικής εργασίας ξηράς και

γ) Των επί τιµολογίω ή κατά µονάδα εργασίας αµειβοµένων και εις µη σταθερόν εργοδότην απασχολουµένων.

2. Οι οικιακοί βοηθοί και το εν γένει οικόσιτον προσωπικόν δεν υπάγεται εις τας λοιπάς, πλην του άρθρου 2 διατάξεις της παρούσης.

3. Υπό την επιφύλαξιν της ισχύος της εποµένης παραγράφου δεν υπάγονται εις την παρούσαν οι αµέσως εις την καλλιέργειαν γεωργικών προϊόντων ή εις την κτηνοτροφίαν, την αλιείαν και τας δασικάς εργασίας απασχολούµενοι.

α) Οι υπηρετούντες, εις γεωργικάς και κτηνοτροφικάς εργασίας ασκουµένας παρ' εµπορικών εταιρειών ήΝ.Π.∆.∆.

β) Οι διεπόµενοι ήδη υπό συλλογικών συµβάσεων εργασίας, διαιτητικών αποφάσεων, υπουργικών αποφάσεων ή άλλων σχετικών πράξεων και

γ) Οι υπαγόµενοι εις την ασφάλισιν του ΙΚΑ, ανεξαρτήτως της νοµικής µορφής υφ' ην ασκείται η εκµετάλλευσις, παρ' η απασχολούνται.

4. Αι διατάξεις του άρθρου 2 της παρούσης αφορώσαι εις εργοδότας, περί ων το άρθρον 1 παρ. 1 του Α.Ν. 539/45 ή εφ' ων, δια διαταγµάτων, επεξετάθη ή θέλει επεκταθή η εφαρµογή του νόµου τούτου. Πρόσωπα εξαιρούµενα της εφαρµογής του Α.Ν. 539/45, κατά τας διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 3 τούτου, δεν υπάγονται εις τας διατάξεις του άρθρου 2 της παρούσης Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συµβάσεως Εργασίας. Αι διατάξεις, όµως, του άρθρου 2 αυτής, εφαρµόζονται και επί µισθωτών, ων το εις άδεια µετ' αποδοχών δικαίωµα διέπεται υπ' άλλων, ειδικωτέρων του Α.Ν. 539/45 διατάξεων, εφ' όσον υπό τούτων ορίζεται αριθµός ηµερών αδείας ελάσσων του δια της παρούσης οριζοµένου.

5. Αι διατάξεις των άρθρων 3, 4, 5 και 6 της, παρούσης δεν εφαρµόζονται επί του ιπτάµενου προσωπικού εναερίων µεταφορών. Άρθρον 9 Η ισχύς της παρούσης Εθνικής Συλλογικής Συµβάσεως Εργασίας άρχεται από της υπογραφής της, εκτός αν άλλως ορίζεται εν αυτή, δεν δύναται δε νακαταγγελθή αύτη προ της 30ης Σεπτεµβρίου 1978. Η παρούσα δηµοσιευθύτω δια της Εφηµερίδος της Κυβερνήσεως.

Εν Αθήναις της 4 Μαρτίου 1975
 

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο