Δημοσιεύθηκε στις : [ 16-06-2009 ]

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ Ν.Σ.Κ. 552/12.11.2004 Αν η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.) υπάγεται στις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν.2690/1999), όπως αυτές τροποποιήθηκαν με τους νόμους 3230/2004 και 3242/2004, σε ό,τι αφορά την διεκπεραίωση υποθέσεων των πολιτών και την πρόσβασή τους σε διοικητικά έγγραφα, 2. Αν στις προβλεπόμενες από τις διατάξεις αυτές δεσμεύσεις υπόκεινται: α) οι φορείς που εξέρχονται από τον δημόσιο τομέα, κατ'εφαρμογή των άρθρων 30 του ν.1914/1990 και 22 του ν.1947/1991 και β) οι δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις, που συστήνονται κατ'εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 277 του Π.Δ. 410/1995 και 3. Αν επί των επιχειρήσεων αυτών έχουν εφαρμογή οι δεσμεύσεις και χρηματικές κυρώσεις του άρθρου 5 του ν.1943/1991.

(Αν η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.) υπάγεται στις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν.2690/1999), όπως αυτές τροποποιήθηκαν με τους νόμους 3230/2004 και 3242/2004, σε ό,τι αφορά την διεκπεραίωση υποθέσεων των πολιτών και την πρόσβασή τους σε διοικητικά έγγραφα, 2. Αν στις προβλεπόμενες από τις διατάξεις αυτές δεσμεύσεις υπόκεινται: α) οι φορείς που εξέρχονται από τον δημόσιο τομέα, κατ'εφαρμογή των άρθρων 30 του ν.1914/1990 και 22 του ν.1947/1991 και β) οι δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις, που συστήνονται κατ'εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 277 του Π.Δ. 410/1995 και 3. Αν επί των επιχειρήσεων αυτών έχουν εφαρμογή οι δεσμεύσεις και χρηματικές κυρώσεις του άρθρου 5 του ν.1943/1991.)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Αριθμός Γνωμοδοτήσεως 552/2004
ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Ολομέλειας

Συνεδρίαση της 12ης Νοεμβρίου 2004

Σύνθεση:

Πρόεδρος: Κων/νος Ε. Μπακάλης

Αντιπρόεδροι: Χρ.Τσεκούρας, Γεώργ.Πουλάκος, Γρηγ.Κρόμπας, Ιωάν.Πράσινος

Νομικοί Σύμβουλοι: Σπ.Σκουτέρης, Πασχ.Κισσούδης, Δημ.Λάκκας, Ηλ.Παπαδόπουλος, Αλ.Τζεφεράκος, Θεοδ.Ρεντζεπέρης,
Νικ.Κατσίμπας, Θεοδ.Θεοφανόπουλος, Νικ.Μαυρίκας, Χαρ.Παλαιολόγου, Βλ.Ασημακόπουλος, Δημ.Παπαγεωργόπουλος, Ευαγγ.Τρίτας, Ιω.Μασβούλας, Σπ.Δελαπόρτας, Σ.Παπαγεωργακόπουλος, Δημ.Αναστασόπουλος, Κρ.Μανώλης, Βλ.Βουκάλης, Κων.Καποτάς, Θεόδ.Ηλιάκης, Δημ.Παπαδόπουλος, Βασ.Σουλιώτης, Χρ.Μπότσιος, Ιω.Τριάντος, Μιχ.Απέσσος, Π.Τριανταφυλλίδης, Ηλ.Ψώνης, Ηλ.Δροσογιάννης, Ιω.Διονυσόπουλος, Χρυσ.Αυγερινού, Ιω.Καραγιαννοπούλου, Ανδρ.Χαρλαύτης, Στ.Δέτσης.

Εισηγητής: Πασχάλης Κισσούδης, Νομικος Σύμβουλος του Κράτους.

Ερώτημα: Αριθ.Πρωτ.ΔΙΣΚΠΟ/Φ.22 Π 13688/20.7.2004 έγγραφο του ΥΠ.Ε.Σ.Δ.Δ.Α./ Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης/ Διεύθυνσης Σχέσεων Κράτους - Πολίτη.

Περίληψη ερωτήματος: Αν η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.) υπάγεται στις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν.2690/1999), όπως αυτές τροποποιήθηκαν με τους νόμους 3230/2004 και 3242/2004, σε ό,τι αφορά την διεκπεραίωση υποθέσεων των πολιτών και την πρόσβασή τους σε διοικητικά έγγραφα, 2. Αν στις προβλεπόμενες από τις διατάξεις αυτές δεσμεύσεις υπόκεινται: α) οι φορείς που εξέρχονται από τον δημόσιο τομέα, κατ'εφαρμογή των άρθρων 30 του ν.1914/1990 και 22 του ν.1947/1991 και β) οι δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις, που συστήνονται κατ'εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 277 του Π.Δ. 410/1995 και 3. Αν επί των επιχειρήσεων αυτών έχουν εφαρμογή οι δεσμεύσεις και χρηματικές κυρώσεις του άρθρου 5 του ν.1943/1991.

Επί του ως άνω ερωτήματος το Ν.Σ.Κ. εν Ολομελεία γνωμοδότησε ως ακολούθως:

Ι. 1.  Στον ν.2690/1999 "Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας και άλλες διατάξεις", (ΦΕΚ. Α' 45), όπως τροποποιήθηκε με τους νόμους 3230/2004 και 3242/2004, ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: Άρθρο 1. Οι διατάξεις του Κώδικα αυτού εφαρμόζονται στο Δημόσιο, στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και στα άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ". Άρθρο 4, 1. "Οι δημόσιες υπηρεσίες, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, όταν υποβάλλονται αιτήσεις, οφείλουν να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις των ενδιαφερομένων και να αποφαίνονται για τα αιτήματά τους μέσα σε προθεσμία πενήντα  (50) ημερών, εφόσον από ειδικές διατάξεις δεν προβλέπονται μικρότερες προθεσμίες. Η προθεσμία αρχίζει από την κατάθεση της αίτησης στην αρμόδια υπηρεσία και την υποβολή ή συγκέντρωση του συνόλου των απαιτούμενων δικαιολογητικών, πιστοποιητικών ή στοιχείων. Αν η αίτηση υποβληθεί σε αναρμόδια υπηρεσία, η υπηρεσία αυτή οφείλει, μέσα σε τρείς (3) ημέρες, να τη διαβιβάσει στην αρμόδια και να γνωστοποιήσει τούτο στον ενδιαφερόμενο. Στην περίπτωση αυτή η προθεσμία αρχίζει από τότε που περιήλθε η αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία. Για υποθέσεις αρμοδιότητας περισσοτέρων υπηρεσιών, η προθεσμία του πρώτου εδαφίου παρατείνεται κατά δέκα (10) ακόμη ημέρες. β. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού μπορεί να ορίζεται, κατά περίπτωση, διαφορετική προθεσμία για τη διεκπεραίωση υποθέσεων, εφόσον το επιβάλλουν ειδικοί λόγοι, που αναφέρονται ρητώς σ'αυτήν  ........4." Οι διοικητικές αρχές οφείλουν, ύστερα από αίτηση του ενδιαφερομένου, να χορηγούν αμέσως πιστοποιητικά και βεβαιώσεις. Αν η άμεση χορήγηση τούτων δεν είναι δυνατή, αυτά αποστέλλονται ταχυδρομικώς, μέσα σε προθεσμία (10) ημερών, στη διεύθυνση που έχει δηλωθεί. Η υποχρέωση αυτή δεν υφίσταται αν ο ενδιαφερόμενος, με την αίτησή του δηλώσει ότι δεν επιθύμει την ταχυδρομική αποστολή και ότι θα παραλάβει τα έγγραφα αυτά αυτοπροσώπως ή με εξουσιοδοτημένον εκπρόσωπό του".  Άρθρο 5, 1. "Κάθε ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα, ύστερα από γραπτή αίτησή του, να λαμβάνει γνώση των διοικητικών εγγράφων. Ως διοικητικά έγγραφα νοούνται όσα συντάσσονται από τις δημόσιες υπηρεσίες, όπως εκθέσεις, μελέτες, πρακτικά, στατιστικά στοιχεία, εγκύκλιες οδηγίες, απαντήσεις της Διοίκησης, γνωμοδοτήσεις και αποφάσεις. 2. Όποιος έχει ειδικό έννομο συμφέρον δικαιούται, ύστερα από γραπτή αίτησή του, να λαμβάνει γνώση των ιδιωτικών εγγράφων που φυλάσσονται στις δημόσιες υπηρεσίες και είναι σχετικά με υπόθεση του η οποία εκκρεμεί σε αυτές ή έχει διεκπεραιωθεί από αυτές. 3. Το κατά τις προηγούμενες παραγράφους δικαίωμα δεν υφίσταται στις περιπτώσεις που το έγγραφο αφορά την ιδιωτική ή οικογενειακή ζωή τρίτου, ή αν παραβλάπτεται απόρρητο το οποίο προβλέπεται από ειδικές διατάξεις. Η αρμόδια διοικητική αρχή μπορεί να αρνηθεί την ικανοποίηση του δικαιώματος τούτου αν το έγγραφο αναφέρεται στις συζυτήσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, ή αν η ικανοποίηση του δικαιώματος αυτού είναι δυνατόν να δυσχεράνει ουσιωδώς την έρευνα δικαστικών, διοικητικών, αστυνομικών ή στρατιωτικών αρχών σχετικώς με την τέλεση εγκλήματος ή διοικητικής παράβασης. 4. Το δικαίωμα των παρ.1 και 2 ασκείται: α) με μελέτη του εγγράφου στο κατάστημα της υπηρεσίας, ή β) με χορήγηση αντιγράφου, εκτός αν η αναπαραγωγή τούτου μπορεί να βλάψει το πρωτότυπο. Η σχετική δαπάνη αναπαραγωγής βαρύνει τον αιτούντα, εκτός αν ο νόμοςορίζει διαφορετικά. Αν πρόκειται για πληροφορίες ιατρικού χαρακτήρα, αυτές γνωστοποιούνται στον αιτούντα με τη βοήθεια γιατρού, ο οποίος ορίζεται για το σκοπό αυτόν. 5. Η άσκηση του κατά τις παρ.1 και 2 δικαιώματος γίνεται με την επιφύλαξη της ύπαρξης τυχόν δικαιωμάτων πνευματικής ή βιομηχανικής ιδιοκτησίας. 6. Η χρονική προθεσμία για τη χορήγηση εγγράφων κατά τις παραγράφους 1 και 2 ή την αιτιολογημένη απόρριψη της σχετικής αίτησης του πολίτη είναι είκοσι (20) ημέρες".

2. Στον ν.1943/1991 "Εκσυγχρονισμός της οργάνωσης και της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, αναβάθμιση του προσωπικού της και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ.Α' 50), του οποίου οι γενικές διατάξεις που αφορούν το Δημόσιο, τους Ο.Τ.Α. και τα Ν.Π.Δ.Δ. έπαυσαν να ισχύουν μετά την εφαρμόγη του πιο πάνω Κώδικα (Ν.2690/1999 άρθρα 1,4 και 33 παρ.1 Βλ. και Γν.Ν.Σ.Κ. 50/2000), και ειδικότερα στο άρθρο 5 αυτού ορίζονται τα εξής: "1. Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ν.π.δ.δ., οι ο.τ.α. και οι λοιποί φορείς του δημοσίου τομέα υποχρεούνται να απαντούν οριστικά στα αιτήματα των πολιτών (φυσικών ή νομικών προσώπων, ημεδαπών ή αλλοδαπών) και να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους μέσα σε χρονικό διάστημα εξήντα ημερών...... 4. Με απόφαση του Υπουργού Προεδρίας της Κυβέρνησης και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορεί να ορίζεται κατά περίπτωση διαφορετική προθεσμία για την διεκπεραίωση υποθέσεων, εφ'όσον ειδικοί λόγοι που αναφέρονται στην απόφαση αυτή το επιβάλλουν".......7, (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 7 παρ. 1 του ν.3242/2004). Σε περίπτωση μη τήρησης των προθεσμιών που προβλέπονται στις διατάξεις του ν.2690/1999, όπως ισχύουν, καταβάλλεται στον αιτούντα από τον οικείο φορέα πλήρης αποζημίωση. Η αποζημίωση αυτή αφαιρείται από το τυχόν μεταγενεστέρως επιδικαζόμενο ποσό, εφ' όσον γίνει δεκτή από το αρμόδιο δικαστήριο σχετική αγωγική απαίτηση κατά τις περί αστικής ευθύνης διατάξεις.......8. (όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 2 του ίδιου άρθρου και νόμου). Το ύψος του καταβλητέου χρηματικού ποσού που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο καθορίζεται από τις Επιτροπές της παραγράφου 13 του παρόντος άρθρου μετά από εισήγηση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης ή της Περιφέρειας που επιλαμβάνονται μετά από αίτηση του πολίτη......  Η απόφαση της επιτροπής, που εκδίδεται μέσα σε δύο μήνες από την υποβολή της σχετικής αίτησης και μετά από εξέταση της συνδρομής των ανωτέρω προυποθέσεων, κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο καθώς και στην υπηρεσία που δεν ενήργησε μέσα στην νόμιμη προθεσμία και αποτελεί εντολή καταβολής στον πολίτη του ορισθέντος ποσού. Αν η καταβολή δεν γίνει μέσα σε ένα μήνα από την κοινοποίηση της απόφασης της επιτροπής, το χρηματικό ποσό καταβάλλεται εντόκως.........13, (όπως και αυτή αντικαταστάθηκε από την παρ.2β του άρθρου δευτέρου του ν.2690/1999)": Συνιστάται στο Υπουργείο Εσωτερικών,Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Ειδική Επιτροπη Εφαρμογής των ανωτέρων διατάξεων για θέματα υπηρεσίων του δημοσίου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται από τις διατάξεις του άρθρου 14 του ν.2190/1994, όπως ισχύει κάθε φορά, που λειτουργούν στην συγκεκριμένη Περιφέρεια.........  Η διαδικασία εξέτασης των υποβαλλομένων αιτημάτων και καταβολής της αποζημίωσης, όπου αυτή απαιτείται, ολοκληρώνεται σε διάστημα εξήντα (60) ημερών από την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης του πολίτη. Για όσες περιπτώσεις η Ειδική Επιτροπή της Περιφέρειας κρίνει ότι είναι αναρμόδια παραπέμπει το ζήτημα στην Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης".

3. Στον ν.2190/1994 " Σύσταση ανεξάρτητης αρχής για την επιλογή προσωπικού, και ρύθμιση θεμάτων διοίκησης" (ΦΕΚ.Α' 28) και ειδικότερα στο άρθρο 14 παρ.1, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από τη παράγρ.1 του άρθρου 1 του ν.2527/1997, ορίζεται ότι: "Στις διατάξεις των κεφαλαίων Α, Β και του παρόντος (Γ) υπάγονται όλοι οι φορείς του δημοσίου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ.6 του ν.1256/1982 και τις μεταγενέστερες συμπληρώσεις του, πριν την τροποποίηση του με το άρθρο 51 του ν.1892/1990. Στον κατά τα ανωτέρω δημόσιο τομέα και για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος και μόνον υπάγονται επίσης: - οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α' και Β' βαθμού, οι Τοπικές Ενώσεις Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Ε.Δ.Κ.) και η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.) - οι δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί που έχουν εξαιρεθεί από τον δημόσιο τομέα βάσει των διατάξεων του άρθρου 30 του ν.1914/1990 και του άρθρου 22 του ν.1947/1991, κατά το πρώτο από τα οποία με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Οικονομικών και του κατά περίπτωση άλλου αρμόδιου υπουργού, φορείς του δημοσίου τομέα κατά την έννοια της παρ.6 του άρθρου 1 του ν.1256/1982,όπως επαναοριοθετήθηκε από την παρ.1 του άρθρου 51 του ν.1892/1990, μπορεί να εξαιρούνται από την εφαρμογή των διατάξεων που ισχύουν εκάστοτε για τον δημόσιο τομέα, που προβλέπεται από την παράγρ.1 του άρθρου 30 του ν.1914/1990, μπορεί να είναι ολική ή μερική και γίνεται μόνο με προεδρικά διατάγματα, που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Με τον τρόπο που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο μπορεί να επαναφερθεί, ολικά ή μερικά, στο δημόσιο τομέα φορέας που βγήκε από αυτόν. Όσες οργανωτικές ή άλλες διατάξεις, που αναφέρονται γενικά ή ειδικά στους φορείς που βγαίνουν από το δημόσιο τομέα και αφορούν στην έγκριση από οποιαδήποτε ατομικά ή συλλογικά κυβερνητικά ή άλλα κρατικά όργανα, αποφάσεων για προμήθειες, κάθε φύσεως συμβάσεις, δάνεια και γενικά δαπάνες ή άλλες ενέργειες της διοίκησης των φορέων τούτων,καταργούνται από την έξοδο των φορέων αυτών από το δημόσιο τομέα, εκτός αν με τα προεδρικά διατάγματα της παραφράφου 1 του παρόντος προβλεφθεί ολικά ή μερικά κάτι άλλο. Στο σημείο αυτό παρατηρείται ότι χρήση της ευχέρειας αυτής εξόδου από τον δημόσιο τομέα έκαναν η Δ.Ε.Η. με το Π.Δ. 360/1991 και ο Ο.Τ.Ε. με το Π.Δ. 361/1991.

4. Στον ν.2414/1996 "Εκσυγχρονισμός των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ.Α' 135) ορίζονται, μεταξυ άλλων, τα εξής: Άρθρο 1. "1. Στις διατάξεις του παρόντος νόμου υπάγονται οι κάτωθι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί, που ονομάζονται για τους σκοπούς του παρόντος νόμου δημόσιες επιχειρήσεις: ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΩΡΗΓΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ (Α.Ε.Δ.Ι.Κ.), ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.ΑΘ.Α.Ε.), ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ (Δ.Ε.Η. Α.Ε. )........ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ο.Τ.Ε. Α.Ε.)........." 2. Με προεδρικά διατάγματα, που εκδίδονται με πρόταση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και του εποπτεύοντος Υπουργού δύνανται να υπάγονται στις διατάξεις του παρόντος νόμου και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί."  Άρθρο 3, Παρ.1. (όπως αντικαταστάθηκε από την παρ.1 του άρθρου 21 του Ν.2733/1999): "1. Με προεδρικά διατάγματα που εκδίδονται με πρόταση του υπουργού που εποπτεύει τη δημόσια επιχείρηση και μετά από γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου δύνανται να μετατρέπονται σε ανώνυμες εταιρείες οι δημόσιες επιχειρήσεις που δεν έχουν τη μορφή αυτή και να καταρτίζονται τα καταστατικά τους σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου και του κ.ν. 2190/1920. Με κοινές αποφάσεις των ίδιων Υπουργών προσαρμόζονται στις διατάξεις του παρόντος νόμου τα καταστατικά των δημοσίων επιχειρήσεων που έχουν ήδη τη μορφή ανώνυμης εταιρείας. Τα καταστατικά των εταιρειών των προηγουμένων εδαφίων τροποποιούνται περαιτέρω ή κωδικοποιούνται με απόφαση της γενικής συνέλευσης, σύμφωνα με τον κ.ν. 2190/1920 με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος νόμου και των σχετικών με τα δικαιώματα της μειοψηφίας διατάξεων ιδρυτικών ή άλλων νόμων ή των καταστατικών τους........ 2. Αλλαγές στη σύνθεση του μετοχικού κεφαλαίου των δημοσίων επιχειρήσεων πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις ή, όπου είναι αναγκαίο, με νόμο. 3. Με τα προεδρικά διατάγματα και τις κοινές υπουργικές αποφάσεις της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού, ορίζεται ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις λειτουργούν με βάση τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, χωρίς να μεταβάλλεται ο χαρακτήρας τους ως εταιρειών που ασκούν δραστηριότητα κοινής ωφέλειας......".  Άρθρο 5. " Όργανα διοίκησης των δημοσίων επιχειρήσεων είναι: α) Το διοικητικό συμβούλιο, β) Ο διευθύνων σύμβουλος, γ) Τ ο συμβούλιο διεύθυνσης". Άρθρο 6  "1. Το Δ.Σ. είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο της δημόσιας επιχείρησης....... 2. ..... Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται: α) από δύο εκπροσώπους των εργαζομένων στην εταιρεία που εκλέγονται με άμεση και καθολική ψηφοφορία, σύμφωνα με το άρθρο 17 παρ. 1 του ν.2469/1996 (ΦΕΚ.38 Α') , β) από έναν εκπρόσωπο που υποδεικνύεται από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (Ο.Κ.Ε.) και ορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, γ) από τον Πρόεδρο και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο που ορίζονται με κοινή απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και του εποπτεύοντος Υπουργού και δ) από εκπροσώπους των μετόχων, που ορίζονται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, με την επιφύλαξη του άρθρου 10 του ν.2322/1995 (ΦΕΚ. 143 Α' ). Η εκπροσώπηση του Ελληνικού Δημοσίου, ως μετόχου, στη Γενική Συνέλευση των μετόχων, ειδικά για την εκλογή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, γίνεται από τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας - Οικονομικών και τον εποπτεύοντα Υπουργό ή το εξουσιοδοτημένο από αυτούς όργανο. 3. Το υποδεικνυόμενο από την Ο.Κ.Ε. μέλος προέρχεται από φορείς σχετικούς με την κάθε δημόσια επιχείρηση και προτείνεται μέσα σε προθεσμία δύο (2) μηνών αφ'ότου ειδοποιηθεί η Ο.Κ.Ε. από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας".

5. Στον ν.2733/1999 "Σύσταση Νέας Χρηματιστηριακής Αγοράς....... και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ. Α' 155) και ειδικότερα στο άρθρο 22 αυτού ορίζεται ότι: "1. Οι δημόσιες επιχειρήσεις, μετοχές των οποίων αντιπροσωπεύουν ποσοστό από είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) έως και σαράντα εννέα τοις εκατό (49%) του μετοχικού κεφαλαίου και διατίθενται σε επενδυτές, δεν υπάγονται στις διατάξεις του ν.2414/1996, με εξαίρεση τα άρθρα 9 και 10 (υποχρεώσεις προς τους καταναλωτές και θέματα προσωπικού). Στα Διοικητικά Συμβούλια των Επιχειρήσεων αυτών συμμετέχουν δύο εκπρόσωποι των εργαζομένων και ένας εκπρόσωπος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (Ο.Κ.Ε.), που ορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 6 του ν.2414/1996, όπως αυτός κάθε φορά ισχύει. Ο Διευθύνων Σύμβουλος που έχει επιλεγεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 7 του ν.2414/1996, εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντα του μέχρι τη λήξη της θητείας του ή την καταγγελία της σύμβασής του για τους λόγους που αναφέρονται στο Συμβόλαιο Διαχείρησης. 2 Τα καταστατικά των επιχειρήσεων της προηγούμενης παραγράφου τροποποιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του κ.ν.2190/1920, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, ως και των σχετικών με τα δικαιώματα της μειοψηφίας διατάξεων ιδρυτικών ή άλλων νόμων ή των καταστατικών τους........".

6. Στον ν.2773/1999 "Απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.Ρύθμιση θεμάτων ενεργειακής πολιτικής και λοιπές διατάξεις " (ΦΕΚ. Α' 286) και ειδικότερα στο άρθρο 43 αυτού με υπότιτλο " Μετατροπή της Δ.Ε.Η. σε ανώνυμη εταιρεία", ορίζεται ότι: "Με προεδρικό διάταγμα , που εκδίδεται μετά από πρόταση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Ανάπτυξης, η Δ.Ε.Η. μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρεία που διέπεται από τις διατάξεις του κ.ν.2190/1920. 2. Με το ίδιο πρεοδρικό διάταγμα καταρτίζεται  συγχρόνως και το καταστατικό της Δ.Ε.Η. Α.Ε. , με το οποίο ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν το μετοχικό κεφάλαιο, την αύξηση και την μείωση του μετοχικού κεφαλαίου........ την λύση και την εκκαθάρισή της....... όπως και κάθε άλλο σχετικό θέμα που προβλέπεται από την κείμενη για τις ανώνυμες εταιρείες νομοθεσία. 3. Σε οποιαδήποτε περίπτωση η συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στο εκάστοτε μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας δεν μπορεί να είναι κατώτερη του πενήντα ένα τοις εκατό (51%) των μετά ψήφου μετόχων της εταιρείας μετά την κάθε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου".

7. Στο Π.Δ. 333/2000 "Μετατροπή της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.) σε Ανώνυμη Εταιρεία και έγκριση του καταστατικού της " (ΦΕΚ.Α'278), το οποίο εκδόθηκε στην συνέχεια σε εκτέλεση της πιο πάνω εξουσιοδότησης ορίζονται, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Άρθρο Πρώτο.1. Η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, η οποία ιδρύθηκε με τον ν.1468/1950 " περί ιδρύσεως της Δ.Ε.Η.", μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρεία, σύμφωνα με το άρθρο 43 του ν.2773/1999, και διέπεται εφεξής από τις διατάξεις του καταστατικού της παρ.2 του παρόντος άρθρου και συμπληρωματικά από τον κ.ν.2190/1920, όπως αυτός εκάστοτε ισχύει. 2. Το καταστατικό της εταιρείας έχει ως εξής....... Άρθρο 3.1. Σκοπός της Δ.Ε.Η. είναι: α) Η άσκηση εμπορικής και βοιμηχανικής δραστηριότητας στον τομέα της ενέργειας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό..... 2. Για την πραγμάτωση των σκοπών που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο η Δ.Ε.Η. Α.Ε. μπορεί ιδίως (α) να συνάπτει κάθε είδους συμβάσεις ή συμφωνίες με ημεδαπά ή αλλοδαπά φυσικά ή νομικά πρόσωπα και διακρατικούς οργανισμούς. (β) να συμμετέχει στο κεφάλαιο υφισταμένων ή ιδρυομένων εταιρειών.....(γ)...... 3. Η εταιρεία δύναται να προβαίνει σε κάθε άλλη ενέργεια και πράξη προς επιδίωξη των σκοπών της εντός των ορίων του παρόντος καταστατικού και των κειμένων διατάξεων, στην ανάληψη κάθε εμπορικής ή άλλης δραστηριότητας και στη διενέργεια κάθε υλικής πράξεως ή δικαιοπραξίας άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενης με τους σκοπούς της εταιρείας". Άρθρο 5. " Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας Δ.Ε.Η. Α.Ε. ανέρχεται σε διακόσια είκοσι δισεκατομμύρια δραχμές (220.000.000.000), διαιρούμενο σε διακόσια είκοσι εκατομμύρια (220.000.000) ονομαστικές μετοχές ονομαστικής αξίας χιλίων δραχμών (1000 δραχ.) η κάθε μια και είναι πλήρως καταβεβλημένο από το Ελληνικό Δημόσιο. Το σύνολο των μετοχών ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο". Άρθρο 8. "Ποσοστό συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου. 1. Σε οποιαδήποτε περίπτωση η συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου στο εκάστοτε μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας δεν μπορεί να είναι κατώτερη του πενήντα ένα τοις εκατό (51%) των μετά ψήφου μετοχών της εταιρείας μετά από κάθε αύξηση  του μετοχικού κεφαλαίου (άρθρο 43 παρ.3 του ν.2773/1999)......". Άρθρο 10. "Σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου. 1. Το Δ.Σ. αποτελείται από έντεκα (11) μέλη και η θητεία του είναι τριετής. 2. Το Δ.Σ. αποτελείται από: α) έξι (6) μέλη, ανάμεσα στα οποία και ο Διευθύνων Σύμβουλος, που εκλέγονται από την Γενική Συνέλευση των μετόχων της εταιρείας........ Το Διοικητικό Συμβούλιοεκλέγει από τα μέλη αυτά τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο του, σύμφωνα με το άρθρο 15 του παρόντος καταστατικού.β)Δύο (2) μέλη που εκπροσωπούν τους εργαζόμενους στην εταιρεία....... γ) Δύο (2) μέλη που εκπροσωπούν τους μετόχους της μειοψηφίας....... δ) Ένα (1) μέλος που υποδεικνύεται από την Ονομαστική και Κοινωνική Επιτροπή (Ο.Κ.Ε.) και το οποίο προέρχεται από φορείς σχετικούς με τις δραστηριότητες της εταιρείας....." Άρθρο 11. " Αρμοδιότητες του Διοικητικού Συμβουλίου. 1. Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο της εταιρείας, διαμορφώνει κατά κύριο λόγο την στρατηγική και την πολιτική ανάπτυξής της και εποπτεύει και ελέγχει την διαχείρηση της περιουσίας της......".

8. Στον ν.2257/1994 " Για την οργάνωση και λειτουργία του Ο.Τ.Ε." (ΦΕΚ.Α' 197), όπως ίσχυε κατά το έτος 1999 μετά από τροποποίηση του με τους ν.2642/98 και ν.2733/99, ορίζονται μεταξύ άλλων , και ότι: 'Αρθρο 1. " Ο «Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος Α.Ε.» , ο οποίος ιδρύθηκε με το ν.δ. 1049/1949 (ΦΕΚ. 141 Α' ), και του οποίου το καταστατικό αναμορφώθηκε με τον ν.2167/1993 (ΦΕΚ. 141 Α'), όπως ισχύει σήμερα, διέπεται εφεξής από τις διατάξεις του παρόντος καταστατικού και του κωδ. ν.2190/1920, όπως εκάστοτε ισχύει, χωρίς να μεταβάλλεται η νομική του προσωπικότητα και χωρίς να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του ως ανώνυμης εταιρείας που ασκεί επιχείρηση δημόσιας ωφέλειας. 'Αρθρο 7.1. Σε οποιαδήποτε περίπτωση η συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου επί του εκάστοτε κεφαλαίου της εταιρείας δεν δύναται να είναι κατώτερη του πενήντα ένα τοις εκατό (51%) των μετά ψήφου μετοχών της εταιρείας. 2.........".

9. Στον ν.2843/2000 "Εκσυγχρονισμός των χρηματιστηριακών συναλλαγών, εισαγωγή εταιριών επενδύσεων στην ποντοπόρο ναυτιλία στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών και άλλες διατάξεις (ΦΕΚ. Α' 219) και ειδικότερα στο άρθρο 26 αυτού ορίζεται ότι , η παράγραφος 1 του άρθρου 7 του ν.2257/1994 (ΦΕΚ.197 Α') , όπως αντικαταστάθηκε παραπάνω, καταργείται και παράλληλα ορίζεται ότι: "Σε κάθε περίπτωση το Δημόσιο διατηρεί τουλάχιστον ένα τρίτο  (1/3) του μετοχικού κεφαλαίου του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος.2........"

10. Στον ν.2937/2001 " Τροποποίηση και συμπλήρωση των διατάξεων που αφορούν στην επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων παροχής επενδυτικών υπηρεσιών και των πιστωτικών ιδρυμμάτων, ρυθμίσεις Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε. και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ. Α' 169), μεταξύ άλλων ορίζεται ότι: 'Αρθρο 29. " Οι Διοικητές, Υποδιοικητές, Διευθύνοντες Σύμβουλοι, Γενικοί Διευθυντές, Πρόεδροι και μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. , της Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. , καθώς και των επιχειρήσεων και οργανισμών, στο μετοχικό κεφάλαιο των οποίων το Δημόσιο συμμετέχει με ποσοστό μικρότερο του πενήντα τοις εκατό (50%), εκλέγονται ή διορίζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στα καταστατικά ή στους οργανισμούς αυτών. Διατάξεις στις οποίες προβλέπεται ότι ο διορισμός ή η πρόταση διορισμού προσώπων στις παραπάνω θέσεις γίνεται από τον εποπτεύοντα Υπουργό ή άλλο κυβερνητικό όργανο καταργούνται.......".

11. Στο καταστατικό του Ο.Τ.Ε., όπως ισχύει μετά την από 17.10.2002 απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως των μετόχων του που καταχωρήθηκε νόμιμα στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών υπ'αύξοντα αριθμό ΜΑΕ 347/06/13/86/10, ορίζονται, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: Άρθρο 1. "Η επωνυμία της Εταιρείας είναι "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" , ο διακριτικός τίτλος "Ο.Τ.Ε. Α.Ε. ή Ο.Τ.Ε."........ Άρθρο 7.1. Το Ελληνικό Δημόσιο διατηρεί τουλάχιστον το ένα τρίτο (1/3) του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας.2....... Άρθρο 8. "Όργανα Διοίκησης της Εταιρείας είναι το Διοικητικό Συμβούλιο, ο Διευθύνων Σύμβουλος και η Εκτελεστική Επιτροπή Εταιρικής Διακυβέρνησης. Το Διοικητικό Συμβούλιο με απόφασή του, κατόπιν εισηγήσεως του Διευθύνοντος Συμβούλου, δύναται να αναθέτει την άσκηση συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων σε μέλη του ή στελέχη της Εταιρείας ή σε τρίτους ή σε Επιτροπές........ 'Αρθρο 9  1. Το Διοικητικό Συμβούλιο ως ανώτατο διοικητικό όργανο της Εταιρείας, είναι αρμόδιο να αποφασίζει για κάθε θέμα που αφορά τη διοίκησή της και την επίτευξη του σκοπού της, πλην των θεμάτων που ανάγονται στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Γενικής Συνέλευσης και διαμορφώνει κατά κύριο λόγο την στρατηγική και την πολιτική ανάπτυξης της Εταιρείας, ενώ εποπτεύει και ελέγχει τη διαχείρηση της περιουσίας της......... Άρθρο 10,   1.-Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από δεκαπέντε (15) μέλη, τα οποία μπορεί να είναι ή να μην είναι μέτοχοι της Εταιρείας.  2.  Το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγεται από την Γενική Συνέλευση των μετόχων για πέντε (5) χρόνια ………. ‘Αρθρο 11.1.  Το Διοικητικό Συμβούλιο αμέσως μετά ην εκλογή του συνέρχεται και συγκροτείται σε σώμα, εκλέγοντας από τα μέλη του Πρόεδρο, Εντεταλμένο Αντιπρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο …….. 2 ……………….. 7.  Το Διοικητικό Συμβούλιο στην πρώτη συνεδρίασή του : α) ….. β) συγκροτεί με απόφασή του την Εκτελεστική Επιτροπή Εταιρικής Διακυβέρνησης, η οποία αποτελείται από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο ως Πρόεδρο, τον εντεταλμένο Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. και τα τρία μέλη του ….. ‘Αρθρο 18.  Το Ελληνικό Δημόσιο ασκεί ως μέτοχος του Οργανισμού τα δικαιώματα που παρέχονται από το παρόν καταστατικό και την εκάστοτε ισχύουσα για τις ανώνυμες εταιρείες νομοθεσία……. ‘Αρθρο 37.  Όσα θέματα δεν ρυθμίζονται από το παρόν καταστατικό διέπονται από τις διατάξεις του κ.ν.2190/1920, όπως κάθε φορά θα ισχύει, του ν.2937/2001 (ΦΕΚ.169 Α’) και τυχόν άλλους ειδικούς νόμους που αφορούν στον Οργανισμό».
 
12.  Στο Π.Δ.410/1995 «Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας» (ΦΕΚ. Α’ 231) και ειδικότερα στο άρθρο 277 αυτού ορίζεται ότι : «1.  Οι δήμοι και οι κοινότητες μπορούν να συνιστούν δικές τους επιχειρήσεις ή να μετέχουν σε επιχειρήσεις που συνιστούν μαζί με άλλα νομικά ή φυσικά πρόσωπα ή σε επιχειρήσεις ήδη υπάρχουν : α)  για την εκτέλεση έργων που έχουν σκοπό την εξυπηρέτηση του κοινού καθώς και για την οικονομική εκμετάλλευση των έργων αυτών, β)  για την παραγωγή αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών που έχουν σκοπό την εξυπηρέτηση του κοινού, γ)  για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που έχουν σκοπό την πραγματοποίηση εσόδων.  2.  Δύο ή περισσότεροι δήμοι ή κοινότητες ή δήμοι και κοινότητες μπορούν να συνιστούν κοινές δημοτικές ή κοινοτικές επιχειρήσεις και να συμμετέχουν σε υφιστάμενες δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις.  3.  Η σύσταση αμιγούς δημοτικής ή κοινοτικής επιχείρησης ή η συμμετοχή σε τέτοια επιχείρηση γίνεται, μετά πλήρη οικονομοτεχνική μελέτη, με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των μελών του, και πράξη του περιφερειακού διευθυντή που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.  Η πράξη του περιφερειακού διευθυντή περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία της απόφασης του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου και αποτελεί το καταστατικό της επιχείρησης.  4.  Στην απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου για τη σύσταση δημοτικής ή κοινοτικής επιχείρησης αναφέρονται η επωνυμία, ο σκοπός, η διάρκεια και η έδρα της επιχείρησης, η διοίκηση, το κεφάλαιο, οι πόροι τα σχετικά με τη διάλυση και εκκαθάριση της επιχείρησης καθώς και κάθε άλλο στοιχείο αναγκαίο κατά την κρίση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου. 5.  Οι παραπάνω δημοτικές ή κοινοτικές επιχειρήσεις αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και διέπονται από τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από αυτόν τον νόμο ….»

13.  Τέλος, στον ν.1892/1990 «Για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη» και άλλες διατάξεις (ΦΕ. Α’ 101) και ειδικότερα στο άρθρο 51 αυτού με τον υπότιτλο «Επαναοριοθέτηση του δημόσιου τομέα, ορίζεται ότι : « Ο κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 6 του ν.1256/1982 δημόσιος τομέας περιλαμβάνει μόνο : α)  Τις κάθε είδους δημόσιες υπηρεσίες …. β)  Τα κάθε είδους ν.π.δ.δ., εξαιρουμένων των Χρηματιστηρίων Αξιών και την Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, είτε αυτά αποτελούν οργανισμούς κατά τόπο είτε καθ’ ύλην αυτοδιοίκησης, γ)  Τις κάθε είδους κρατικές ή δημόσιες και παραχωρηθείσες υπηρεσίες και οργανισμούς, «καθώς και νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου δημόσιου χαρακτήρα που επιδιώκουν κοινωφελείς ή άλλους δημόσιους σκοπούς».  δ)  …. ε)  Τις κάθε είδους θυγατρικές εταιρείες των νομικών προσώπων που αναφέρονται στις περιπτώσεις β’ και γ’ αυτού του άρθρου, εκτός από τις επιχειρήσεις των Ο.Τ.Α. …». 
 
ΙΙ.  Α.  Από τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν, ερμηνευόμενες αυτοτελώς και σε συνδυασμό μεταξύ τους, προκύπτει, μεταξύ άλλων, με σαφήνεια ότι την υποχρέωση να απαντούν στα αιτήματα των πολιτών, να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους μέσα στην προθεσμία των 50 ή 60 ημερών ή την τυχόν διαφορετική που καθορίζουν οι πιο πάνω κοινές υπουργικές αποφάσεις και να χορηγούν τα ζητούμενα αντίγραφα των διοικητικών, καθώς και των φυλασσόμενων ιδιωτικών εγγράφων σε χρονικό διάστημα 20 ημερών, με ευθύνη προς πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση κατά την οποία οι εν λόγω προθεσμίες δεν τηρούνται και η μη τήρησή τους δεν οφείλεται σε αιτία που να δικαιολογεί πλήρως την υπέρβαση, ο μεν Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας περιορίζει στις δημόσιες υπηρεσίες, τους Ο.Τ.Α. και τα Ν.Π.Δ.Δ., ενώ το άρθρο 5 του ν.1943/1991 την υποχρέωση αυτή – στην οποία δεν φαίνεται να περιλαμβάνει και την χορήγηση αντιγράφων – επεκτείνει και στους λοιπούς φορείς του δημόσιου τομέα, ορίζοντας παράλληλα τόσο τον τρόπο με τον οποίο οι Ειδικές Επιτροπές που συνιστώνται για τον σκοπό αυτό επιλαμβάνονται και εξετάζουν τις αιτήσεις των πολιτών για αποζημίωση, όσο και το ύψος αυτής, τα χρονικά περιθώρια καταβολής της και την σημασία της απόφασης που εκδίδεται σχετικά, διαλαμβάνοντας δε ακολούθως σε ό,τι αφορά το κατ’ ιδίαν έργο των εν λόγω Επιτροπών ότι σε αυτή που εδρεύει στο Υπουργείο ΕΣ.Δ.Δ.Α. εισάγονται θέματα αρμοδιότητας των Υπουργείων γενικά, ενώ σε εκείνες που λειτουργούν στις Περιφέρειες παραπέμπονται τα θέματα των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται από τις διατάξεις του πιο πάνω άρθρου 14 του ν.2190/1994, μεταξύ των οποίων – εφ’ όσον η αναφορά είναι γενική και χωρίς καμία διάκριση – περιλαμβάνονται, κατ’ αρχήν και σύμφωνα με την υπάρχουσα πρόβλεψη, και οι δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί που έχουν εξαιρεθεί από τον δημόσιο τομέα με βάση τις διατάξεις του άρθρου 30 του ν.1914/1990 και του άρθρου 22 του ν.1947/1991, δηλαδή με κοινή Υπουργική απόφαση στην πρώτη περίπτωση και Προεδρικό Διάταγμα στη δεύτερη.  Φαίνεται, ως εκ τούτου, ότι η ερμηνεία αυτή, βασισμένη αποκλειστικά στο γράμμα του νόμου, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας περί του ότι η Δ.Ε.Η., και – φυσικά για την ταυτότητα του λόγου και πολύ περισσότερο μάλιστα – και ο Ο.Τ.Ε. δεν υπάγονται στις διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν.2690/1999), καθόσον δεν είναι ούτε δημόσιες υπηρεσίες ούτε βέβαια και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα οποία και μόνο (δημόσιες υπηρεσίες και Ν.Π.Δ.Δ.), μαζί με τους Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμού, καταλαμβάνουν ο πιο πάνω Κώδικας και οι υποχρεώσεις και δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτόν, πολύ δε περισσότερο προφανές και λογικό είναι ότι παρομοίας φύσεως δεσμεύσεις δεν θίγουν τους φορείς αυτούς (Δ.Ε.Η. και Ο.Τ.Ε.) μετά την έξοδό τους, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 30 του ν.1914/1990 και 22 του ν.1914/1990, καθώς και τα Π.Δ.360 και 361/1991, αντίστοιχα, από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στον οποίο εξ ορισμού ανήκαν.  Έτσι, λοιπόν, απομένει να εξετασθεί είναι αν οι επιχειρήσεις αυτές, με δεδομένη πλέον την κατάσταση, όπως διαμορφώθηκε, υπόκεινται ή όχι στις υποχρεώσεις του άρθρου 5 του ν.1943/1991 για οριστική απάντηση στα αιτήματα των πολιτών και διεκπεραίωση των υποθέσεών τους μέσα στην προθεσμία των 60 ημερών.

Β. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι πράγματι το εν λόγω άρθρο για τον καθορισμό του εύρους των φορέων, που θεωρεί ότι οφείλουν να συμμορφώσουν στις δεσμεύσεις αυτές, παραπέμπει στη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.2190/1994, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 του ν.2527/1997, κατά την οποία στο δημόσιο τομέα για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος και μόνο υπάγονται επίσης, εκτός των άλλων, και οι δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί που έχουν εξαιρεθεί από τον δημόσιο τομέα βάσει των διατάξεων των νόμων 1914/1990 και 1947/1991 που προαναφέρθηκαν.  Ενδελεχέστερη όμως παρατήρηση πείθει ότι η παραπομπή αυτή, εν όψει και της διαφορετικότητας των στόχων στους οποίους οι δύο αυτές κατηγορίες διατάξεων απέβλεψαν, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως μάλλον τυχαία και χωρίς απώτερη επιδίωξη να περιλάβει στην ρύθμισή της αντί του αυστηρά δημόσιου τομέα και φορείς, οι οποίοι λειτουργούν με βάση τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και οι οποίοι στον τομέα αυτό φέρονται ότι ανήκουν περισσότερο από λόγους κοινωνικούς και ιστορικούς μάλλον παρά πραγματικούς, όπως οι διάφορες ανώνυμες εταιρείες, τραπεζικές και μη, καθώς και οι θυγατρικές τους, ασφαλιστικές και άλλων κλάδων, όπου η τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων για διεκπεραίωση υποθέσεων ξένων προς τη φύση και τον προορισμό τους προβάλλει ως αξίωση, αν όχι περίεργη, τουλάχιστον υπερβολική και σε μεγάλο βαθμό περιοριστική της οικονομικής ελευθερίας και των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την κατάργηση των μονοπωλίων και της προνομιακής μεταχειρίσεως που απολάμβαναν πολλές από αυτές, γεγονότα που τους υποχρεώνουν πλέον να οργανωθούν και να επιβεβαιώσουν σε καθεστώς ελεύθερου και πλήρους ανταγωνισμού, ενώ σε κάθε περίπτωση την μη υπαγωγή στις παραπάνω δεσμεύσεις των επιχειρήσεων, για τις οποίες γίνεται λόγος εδώ (Δ.Ε.Η. και Ο.Τ.Ε.), υπαγορεύουν και οι εξελίξεις που στο μεταξύ ακολούθησαν την, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, έξοδό τους από τον δημόσιο τομέα.  Συγκεκριμένα με τις διατάξεις νόμων που αναλυτικά έχουν παρατεθεί πιο πάνω φαίνεται ότι οι επιχειρήσεις αυτές, μολονότι δεν απέβαλαν τον χαρακτήρα τους ως δημόσιας ωφέλειας, έχουν εν τούτοις μετατραπεί σε ανώνυμες εταιρείες που λειτουργούν με βάση τα καταστατικά τους και τον ν.2190/1920, και με κριτήρια καθαρά ιδιωτικοοικονομικά και στόχο την μεγιστοποίηση του κέρδους.  Τα διοικητικά τους συμβούλια δεν διορίζονται πλέον από τον αρμόδιο κάθε φορά Υπουργό, αλλά εκλέγονται από τις γενικές συνελεύσεις των μετόχων τους, στις οποίες και λογοδοτούν, ενώ η στρατηγική και η πολιτική ανάπτυξή τους, η δραστηριότητα, εμπορική και άλλης φύσεως, στην οποία αποδύονται, και σε γενικές γραμμές κάθε θέμα που αφορά στη διοίκηση και επίτευξη των σκοπών τους αποφασίζεται χωρίς κρατική παρέμβαση. Στη μία μάλιστα από αυτές, τον Ο.Τ.Ε., το Δημόσιο έχει ήδη απολέσει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου, χωρίς βέβαια να παραλλάσσει σε τίποτα το πράγμα από το γεγονός ότι η Δ.Ε.Η. την πλειοψηφία αυτή διατηρεί προς το παρόν το Δημόσιο (βλ. σχετικά την υπ’ αριθμ. 5/2002γνωμοδότηση του Α.Σ.Ε.Π. και το υπ’ αριθμ. 22123/24.8.2004 έγγραφο της Δ.Ε.Η.), αφού, έτσι ή αλλιώς, ισχύουν και γι’ αυτή όλα τα προαναφερόμενα, δεδομένου ότι έχει και η ίδια μετατραπεί σε αμιγή ανώνυμη εταιρεία του εμπορικού δικαίου με ό,τι η μετατροπή αυτή συνεπάγεται.  Επί του προκειμένου επίσης άξιο ιδιαίτερης μνείας είναι και το γεγονός ότι ο Α.Σ.Ε.Π. με την παραπάνω γνωμοδότησή του δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τον Ο.Τ.Ε. και τις θυγατρικές του εταιρείες ως μη κρατικές εταιρείες και , επομένως, ως μη υπαγόμενες πλέον στο σύστημα προσλήψεων που καθιερώνει το άρθρο 14 παρ.1 του ν.2190/1994 για τους φορείς του δημόσιου τομέα, αφ’ ενός μεν γιατί το Ελλ. Δημόσιο κατέχει μόνον το 41,76% των μετοχών της αφ’ ετέρου δε γιατί η εκλογή των μελών της διοικήσεώς τους γίνεται μόνο με τις διαδικασίες που προβλέπει το καταστατικό τους.  Και τούτο παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν παραπάνω, ο Ο.Τ.Ε. είναι δημοσία επιχείρηση που εξαιρέθηκε από τον δημόσιο τομέα κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των νόμων 1914/1990 και 1947/1991, με βάση τις οποίες, άλλωστε, από τον τομέα αυτό εξήλθε και η Δ.Ε.Η., που και η ίδια διορίζει της Διοίκησή της με τις διαδικασίες του καταστατικού της και του νόμου περί ανωνύμων εταιρειών, άσχετα με το ότι ως προς την επιλογή και πρόσληψη του προσωπικού της εξακολουθεί να υπάγεται στο σύστημα προσλήψεων που επιφυλάσσεται για τον δημόσιο τομέα και το οποίο ελέγχει το Α.Σ.Ε.Π., κάτι που παρά ταύτα δεν φαίνεται να κλονίζει την πεποίθηση ότι πρόκειται για ανώνυμη εταιρεία με στόχους, επιδιώξεις και μέσα ακραιφνώς εμπορικού χαρακτήρα, λαμβανομένης μάλιστα ιδιαίτερα υπ’ όψη και της επικρατούσας πλέον πλήρους απελευθερώσεως της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία άλλωστε αποτελούσε αποκλειστικό και αδιαφιλονίκητο προνόμιό της, καθώς και της εισαγωγής της στο χρηματιστήριο Αθηνών. 

 Γ. Σε ό,τι τέλος αφορά στις δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις, από τις διατάξεις του άρθρου 227Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα που μνημονεύονται παραπάνω προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι οι επιχειρήσεις αυτές, που συνιστώνται από ένα ή και περισσότερους δήμους ή κοινότητες, οι οποίοι μπορούν να συμμετάσχουν και σε ήδη υφιστάμενες κατά οποιοδήποτε ποσοστό, που είναι και το όριο ευθύνης τους, εξ ορισμού αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και όλες οι δραστηριότητές τους διέπονται από τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, πράγμα, άλλωστε, πολύ φυσικό, αφού ανάμεσα στους κύριους στόχους τους είναι η εκτέλεση έργων και η οικονομική εκμετάλλευσή τους, η παραγωγή αγαθών, η παροχή υπηρεσιών κλπ με σκοπό την πραγματοποίηση εσόδων, που όλα προϋποθέτουν ελευθερία δράσεως, ευελιξία και απαγκίστρωση από τους κανόνες δημοσίου λογιστικού στους οποίους σε αντίθετη περίπτωση έπρεπε να υπαχθούν.
 
Επομένως, ευχερώς μπορεί να συνταχθεί το συμπέρασμα ότι η δημόσιος τομέας, στον οποίο το άρθρο 14 παρ.1 ν.2190/1994 τους εντάσσει μη γενική αναφορά στην παράγραφο 6 του άρθρου 1 του ν.1256/1982, όπου ο τομέας αυτός προσδιορίζεται, είναι πλέον γι’ αυτές χώρος ξένος και μη συμβατός προς τη φύση και την αποστολής τους, κατά το μέτρο που είναι ασύμβατος και για τις ανώνυμες εταιρείες για τις οποίες γίνεται λόγος παραπάνω.  Όσα δε εκεί λεπτομερώς αναφέρονται για την αοριστία και το τυχαίο της παραπομπής της παρ. 13 του άρθρου 5 του ν.1943/1991 στο πιο πάνω άρθρο 14 παρ. 1 του ν.2190/1994 για τον καθορισμό του δημοσίου τομέα, αυτονόητο είναι ότι ισχύουν και για τις δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις, έστω και αν αυτές για την επιλογή του προσωπικού τους, εφ’ όσον πρόκειται για αμιγείς ή μικτές επιχειρήσεις, στις οποίες οι Ο.Τ.Α. κατέχουν άμεσα ή έμμεσα το 50% τουλάχιστον του εταιρικού τους κεφαλαίου, ελέγχονται από το Α.Σ.Ε.Π. (άρθρο 1 παρ. 3 ν.2527/1997 Βλ. και ΣτΕ 374/2002), πράγμα βέβαια τελείως διαφορετικό και με άλλη αφετηρία, αφού αυτό καθ’ εαυτό δεν είναι ικανό να μεταβάλει την κατάσταση και να προσδώσει σ’ αυτές τον χαρακτήρα του νομικού προσώπου που εξαρτάται πλήρως από την ιδιοκτησία του κεφαλαίου και τους δήμους ή τις κοινότητες που το συνέστησαν.  Αυτός, άλλωστε, είναι προφανώς ο λόγος για τον οποίο ο νομοθέτης έγκαιρα και συγκεκριμένα από το έτος 1990 έσπευσε με το άρθρο 51 παρ. 1 του ν.1890 να εξαιρέσει ρητά από τον δημόσιο τομέα τις επιχειρήσεις των Ο.Τ.Α.  Κάτι, όμως, το οποίο αθέλητα – όπως φαίνεται – δεν έλαβε υπ’ όψη ο μεταγενέστερος (νομοθέτης), με την μάλλον άστοχη παραπομπή στον δημόσιο τομέα, όπως ίσχυε πριν τον νόμο αυτό, μη λαμβάνοντας υπ’ όψη τις εξελίξεις που στο μεταξύ σημειώθηκαν, καθώς και όσες επρόκειτο να ακολουθήσουν στο χώρο των επιχειρήσεων και του εμπορίου γενικά και που όλες στο σύνολό τους αξιώνουν ευελιξία και απαλλαγή από τους αυστηρούς κανόνες του δημοσίου λογιστικού ως περιοριστικούς σε μεγάλο βαθμό της ελευθερίας δράσεως και της επιδιώξεως κερδών σε περιβάλλον πλήρως ανταγωνιστικό.  Πανηγυρική δε, εν κατακλείδι, επιβεβαίωση της απόψεως που εκφράζεται παραπάνω και των αλλαγών σε νομοθετικό καθεστώς που στο μεταξύ επήλθαν δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί και η τροποποίηση που επέφερε ο πρόσφατος ν.3242/2004 στην παράγραφο 7 του άρθρου 5 του ν.1943/1991, κατά την οποία η πλήρης αποζημίωση πλέον καταβάλλεται μόνο για μη τήρηση των προθεσμιών που προβλέπουν οι διατάξεις του ν.2690/1999, όπως ισχύουν, και όχι και για μη τήρηση των προθεσμιών του άρθρου αυτού, δηλαδή του 5, καθώς και των προθεσμιών των υπουργικών αποφάσεων της παραγράφου 4 αυτού, όπως προέβλεπε η παλιά διάταξη της παραγρ. 7 πριν από την, σύμφωνα με τα παραπάνω, αντικατάστασή της, χωρίς πλέον για την αντιμετώπιση της περιπτώσεως αυτής να ορίζεται τίποτε το σχετικό.  Τούτο, σωστά ερμηνευόμενο, προφανώς έχει την έννοια ότι στο εξής σε αποζημίωση, πλήρη ή μη, αναπόφευκτα υποχρεούνται μόνον οι φορείς που υπάγονται στον πιο πάνω ν.2690/1999, το Δημόσιο δηλαδή, τα Ν.Π.Δ.Δ. και οι Ο.Τ.Α. α’ και β’ βαθμίδας, αφού η παραβίαση των προθεσμιών του νόμου αυτού είναι εκείνη για την οποία και μόνον γίνεται λόγος εδώ, ενώ αντίθετα χωρίς συνέπειες φαίνεται ότι μένουν όλοι οι υπόλοιποι φορείς του δημόσιου τομέα οι υπαγόμενοι στην ρύθμιση του άρθρου 5 του ν.1943/1991, μεταξύ των οποίων φυσικά και οι Δ.Ε.Η., Ο.Τ.Ε. και δημοτικές επιχειρήσεις, πράγμα το οποίο αυτόχρημα σημαίνει ότι η υποχρέωσή τους για απάντηση στα αιτήματα των πολιτών και κατά το δυνατόν ικανοποίησή τους έχει πλέον περιεχόμενο απαλλαγμένο σε κάθε περίπτωση από τις προβλεπόμενες από το άρθρο αυτό σχετικές κυρώσεις.

 III.Κατ’ ακολουθία προς όσα αναλυτικώς αναπτύχθηκαν παραπάνω, στα επί μέρους υποερωτήματα, που τίθενται από την ερωτώσα υπηρεσία, κατά την ομόφωνη γνώμη της Ολομέλειας του Ν.Σ.Κ., προσήκουν οι εξής απαντήσεις: 1) Η Δ.Ε.Η. και για τον ίδιο και μάλιστα σπουδαιότερο λόγο και ο Ο.Τ.Ε., δεν υπάγονται στις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν.2690/1999), όπως αυτός τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τους νόμους 3230/2004 και 3242/2004, σε ό,τι αφορά την διεκπεραίωση υποθέσεων των πολιτών και την πρόσβασή τους σε διοικητικά έγγραφα,2) Στις δεσμεύσεις των παραπάνω νόμων δεν υπόκεινται ούτε οι φορείς που εξέρχονται από τον δημόσιο τομέα σε εφαρμογή των άρθρων 30 του ν.1914/1990 και 22 του ν.1947/1991, ουτε οι δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις που συστήνονται με βάση το άρθρο 277 του Π.Δ. 410/1995, και 3). Στις δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις, όπως και στη Δ.Ε.Η. και στον Ο.Τ.Ε., δεν έχουν εφαρμογή οι δεσμεύσεις και χρηματικές κυρώσεις του άρθρου 5 του ν.1943/1991.-
 
 
 Ο Πρόεδρος του Ν.Σ.Κ.                                 Ο Εισηγητής
Κωνσταντίνος Ε. Μπακάλης                          Πασχάλης Κισσούδης
                                                          Νομικός Σύμβουλος του Κράτους
 



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο