Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2002 ]

ΣτΕ 1470/2002 Υποβάλεται σε τέλος χαροτσήμου 1% κατάθεση ή ανάληψη χρημάτων στα βιβλία εκτός εάν προκύπτει οτί η κάταθεση ανάγεται σε σύμβαση άλλη. Η αύξηση κεφαλαίου ανώνυμης εταιρίας . ακόμη και μελλοντική και κάθε σχετική εγγραφή απαλλάσεται του τέλους χαροτσήμου χωρίς να απαιτείται απόδειξη της αύξησης.

(Υποβάλεται σε τέλος χαροτσήμου 1% κατάθεση ή ανάληψη χρημάτων στα βιβλία εκτός εάν προκύπτει οτί η κάταθεση ανάγεται σε σύμβαση άλλη. Η αύξηση κεφαλαίου ανώνυμης εταιρίας . ακόμη και μελλοντική και κάθε σχετική εγγραφή απαλλάσεται του τέλους χαροτσήμου χωρίς να απαιτείται απόδειξη της αύξησης.)

Κατηγορία: Τέλη και ειδικές Φορολογίες



Σ.τ.Ε. 1470/2002 Υποβάλλεται σε τέλος χαρτοσήμου 1% κατάθεση ή ανάληψη χρημάτων στα βιβλία εκτός εάν προκύπτει οτί η κατάθεση ανάγεται σε σύμβαση άλλη. Η αύξηση κεφαλαίου ανώνυμης εταιρίας . ακόμη και μελλοντική και κάθε σχετική  εγγραφή απαλλάσεται του τέλους χαρτοσήμου χωρίς να απαιτείται απόδειξη της αύξησης.

 

.......................................



1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως δεν απαιτείται κατά τον νόμο  καταβολή τελών και παραβόλου.

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται, παραδεκτώς, η αναίρεση της υπ  αριθμόν 2464/1997 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς με την οποία  απερρίφθη έφεση του Δημοσίου κατά της υπ αριθμόν 4610/1995 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιώς. Με την τελευταία απόφαση είχε γίνει δεκτή η ανάκληση των από τις 29.11.1988 μέχρι 5.1.1990 υποβληθεισών από την αναιρεσίβλητη εταιρεία δηλώσεων αποδόσεως τελών χαρτοσήμου, συνολικού ύψους 2.425.757 δραχμών, επί καταθέσεων μετόχων της για μελλοντική αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου είχε συμψηφισθεί το ποσό αυτό, ως αχρεωστήτως  καταβληθέν, με τον οφειλόμενο κατά τον Ν. 1676/1986 φόρο συγκεντρώσεως κεφαλαίων και είχε διαταχθεί η επιστροφή στην εταιρεία, ως επίσης αχρεωστήτως καταβληθείσης, εισφοράς υπέρ Ο.Γ.Α. 485.152 δραχμών, κατ αποδοχή προσφυγής της εταιρείας και μετ ακύρωση της υπ αριθμόν 8411/2.11.1990 αρνητικής απαντήσεως του Προϊσταμένου της Δημοσίας Οικονομικής Υπηρεσίας Φορολογίας Ανωνύμων Εταιρειών Πειραιώς επί της από 24.4.1990 σχετικής αιτήσεως της εταιρείας.

3. Επειδή, στο τέταρτο εδάφιο της περιπτώσεως γ΄ της παραγράφου 5 του άρθρου  15 του Π.Δ. της 28.7.1931 «Περί κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου» (φ. Α΄ 239), όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 43 του Ν. 1041/1980 (φ. Α΄ 75), ορίζεται ότι: «Πάσα εν γένει εγγραφή εις τα βιβλία περί καταθέσεως ή αναλήψεως χρημάτων υπό εταίρων ή μετόχων ή άλλων προσώπων προς ή από εμπορικάς εν γένει εταιρείας ή επιχειρήσεις, ήτις δεν ανάγεται εις σύμβασιν, πράξιν κ.λπ., υποβληθείσαν εις τα οικεία τέλη χαρτοσήμου ή απαλλαγείσαν νομίμως των τελών τούτων, υπόκειται εις αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου 1%. Εις  ην περίπτωσιν, εκ της εγγραφής ή εξ ετέρου εγγράφου, αποδεικνύεται ότι η κατάθεσις ή ανάληψις αφορά σύμβασιν, πράξιν κ.λ.π. υποκειμένην εις μεγαλύτερον ή μικρότερον τέλος χαρτοσήμου οφείλεται το διά την σύμβασιν, πράξιν, κ.λ.π. προβλεπόμενον τέλος». Από τη διάταξη αυτή, αναφερόμενη σε κάθε εν γένει εγγραφή των βιβλίων περί καταθέσεως χρημάτων, συνάγεται ότι ο όρος «κατάθεση» χρησιμοποιείται υπό την έννοια της εν γένει δόσεως χρημάτων και  δεν περιορίζεται μόνο στις περιπτώσεις καταθέσεως χρημάτων με δικαίωμα αναλήψεώς τους και, συνεπώς, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, κάθε εγγραφή στα βιβλία περί δόσεως ή αναλήψεως χρημάτων χωρίς μνεία της αιτίας υπόκειται κατ αρχήν σε αναλογικό τέλος χαρτοσήμου 1%, εκτός αν ο φορολογούμενος ισχυρισθεί και αποδείξει ότι η εγγραφή αυτή ανάγεται σε σύμβαση, πράξη, κ.λ.π. που υποβλήθηκε στα οικεία τέλη χαρτοσήμου ή  απαλλάχθηκε νομίμως από αυτά. Εξ άλλου, κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 15  του ιδίου Κώδικος, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 4 παρ. 4 του Ν. 2246/1952 (Α΄ 282), στο προβλεπόμενο από το άρθρο 14 του Κώδικος αυτού τέλους υπόκεινται «τα καταστατικά των εν Ελλάδι παντός είδους εμπορικών εταιρειών και πάσα πράξις σχετική προς την αύξησιν του κεφαλαίου αυτών», κατά δε την περίπτωση α΄ της παραγράφου 4 του άρθρου 11 του διατηρηθέντος σε ισχύ με το άρθρο 1 παρ. 3 Ν.Δ. 1079/1971 (Α΄ 273) ΑΝ.Ν. 148/1967 (Α΄ 173), όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 παρ. 2 του Ν.Δ. 34/1968,


«Απαλλάσσονται των τελών χαρτοσήμου, εισφοράς, δικαιωμάτων ή άλλης  επιβαρύνσεως υπέρ του Δημοσίου ή τρίτων, τροποποιουμένων των άρθρων 15 και 47 του Κώδικος Τελών Χαρτοσήμου, τα καταστατικά των παντός είδους ανωνύμων   εταιρειών μετά των εν αυτοίς περιεχομένων παρεπομένων συμβάσεων (αναδοχή χρέους κ.λπ.) και πάσα πράξις σχετική προς την αύξησιν του κεφαλαίου αυτών».


Όπως συνάγεται από τις διατάξεις αυτές, πράξη αυξήσεως του κεφαλαίου των  εμπορικών εταιρειών, υποκείμενη σε τέλος χαρτοσήμου είναι, κατ αρχήν, και πάσα σχετική εγγραφή στα βιβλία της εταιρείας, προκειμένου δε περί ανωνύμων εταιρειών, η σχετική εγγραφή απαλλάσσεται του τέλους, χωρίς να απαιτείται για την απαλλαγή αυτή η απόδειξη της αυξήσεως του κεφαλαίου με την τροποποίηση του καταστατικού της εταιρείας κατά τις προβλεπόμενες από τον νόμο διατυπώσεις, αφού, για μεν την επιβολή του τέλους, ο νόμος αρκείται στην  σχετική εγγραφή, για δε την απαλλαγή, δεν θεσπίζει κάποια άλλη προϋπόθεση (πρβλ. ΣτΕ 174/1982, 211/1983). Συνεπώς, εγγραφή στα βιβλία ανωνύμου εταιρείας περί καταθέσεως από τους μετόχους χρημάτων για την μελλοντική αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου απαλλάσσεται τέλους χαρτοσήμου και, άρα, δεν υπόκειται στο κατά το ως άνω τέταρτο εδάφιο του άρθρου 15 παρ. 5 περ. γ΄ του Κώδικος αναλογικό τέλος 1%. Τέλος, μετά την εισαγωγή με τις διατάξεις των άρθρων 17 μέχρι και 31 του Ν. 1676/1986 (Α΄ 204) του φόρου συγκεντρώσεως κεφαλαίων, ο οποίος κατά το άρθρο 18 παρ. 1 περ. α΄ του νόμου αυτού επιβάλλεται και στις πράξεις αυξήσεως του κεφαλαίου των εμπορικών εταιρειών, και την κατάργηση με το άρθρο 31 του ιδίου νόμου, από τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος του (1.1.1987), των τελών χαρτοσήμου επί των υπαγομένων στον φόρο αυτό πράξεων, πράξεις σχετικές με την αύξηση του κεφαλαίου των εμπορικών εταιρειών δεν υπόκεινται πλέον σε τέλος χαρτοσήμου, σ αυτές δε περιλαμβάνεται και η εγγραφή στα βιβλία εμπορικής εταιρείας περί καταθέσεως χρημάτων για  μελλοντική αύξηση του κεφαλαίου της. Υπό την αντίθετη εκδοχή, η επιβολή τέλους σε τέτοια εγγραφή, δηλαδή φόρου με τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φόρου που θα επιβληθεί κατά την αύξηση του κεφαλαίου, σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις του Ν. 1676/1986, θα προσέκρουε στο άρθρο 10 και στους σκοπούς της Οδηγίας 69/335/Ε.Ο.Κ. του Συμβουλίου της 17.7.1969 περί των εμμέσων φόρων  των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων (L-249), καθ υποχρέωση της οποίας θεσπίσθηκαν οι διατάξεις αυτές του Ν. 1676/1986.

4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα εκτιθέμενα στην προσβαλλόμενη  απόφαση, με την υπ αριθμόν 8411/24.4.1990 αίτηση προς την Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία Φορολογίας Ανωνύμων Εταιρειών Πειραιώς η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία εζήτησε α) τον συμψηφισμό του κατ εφαρμογή του άρθρου 15 παρ. 5 περ. γ΄ εδ. τέταρτο του Κ.Ν.Τ.Χ., όπως αυτό ίσχυε μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 43 του Ν. 1041/1980, αποδοθέντος τέλους χαρτοσήμου 2.425.759 δραχμών επί καταθέσεων των μετόχων της κατά τα διαχειριστικά έτη 1988, 1989 και 1990, συνολικού ύψους 242.575.769 δραχμών, προς αύξηση του μετοχικού  κεφαλαίου με τον οφειλόμενο φόρο συγκεντρώσεως κεφαλαίων για την ισόποση αύξηση του κεφαλαίου της κατόπιν των από 26.11.1988 και 29.12.1989 αποφάσεων της Γενικής Συνελεύσεως των μετόχων της και β) την επιστροφή ως αχρεωστήτου της καταβληθείσης σχετικώς εισφοράς υπέρ Ο.Γ.Α. εκ 485.152 δραχμών. Με την υπ αριθμόν 8411/2.11.1990 απάντησή του ο Προϊστάμενος της ως άνω Δημοσίας Οικονομικής Υπηρεσίας απέρριψε το αίτημα της εταιρείας με την αιτιολογία ότι οι εν λόγω καταθέσεις υπέκειντο στο κατά την προαναφερόμενη διάταξη αναλογικό  τέλος χαρτοσήμου διότι είχαν προηγηθεί των αποφάσεων της γενικής συνελεύσεως των μετόχων περί αυξήσεως του μετοχικού κεφαλαίου. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το διοικητικό εφετείο, κατ απόρριψη της εφέσεως του Δημοσίου κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως με την οποία είχε γίνει δεκτή η προσφυγή της εταιρείας κατά της αρνητικής απαντήσεως της φορολογικής αρχής, έκρινε ότι, καθ όσον από τις σχετικές εγγραφές στα βιβλία της εταιρείας δεν προέκυπτε η συνομολόγηση συμβάσεως δανείου κατά το άρθρο 806 του Αστικού Κώδικος, οι  εγγραφές αυτές δεν υπέκειντο σε τέλη χαρτοσήμου ως απλές καταθέσεις χρημάτων μετόχων προς αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που απαλλάσσονται από τα τέλη αυτά.

5. Επειδή, υπό τα δεδομένα αυτά, οι επίδικες εγγραφές συνιστούσαν, σύμφωνα με  όσα εκτίθενται στην σκέψη 3, πράξεις αυξήσεως του μετοχικού κεφαλαίου της αναιρεσιβλήτου ανωνύμου εταιρείας οι οποίες διενεργήθηκαν σε χρόνο κατά τον οποίο είχαν καταργηθεί οι περί τελών χαρτοσήμου διατάξεις που αφορούσαν τις πράξεις αυτές. Συνεπώς, ανεξαρτήτως των αιτιολογιών της προσβαλλομένης αποφάσεως, ορθώς κατ αποτέλεσμα έκρινε το διοικητικό εφετείο ότι για τις εγγραφές αυτές δεν ωφείλετο τέλος χαρτοσήμου, ο λόγος δε αναιρέσεως κατά τον οποίο οι εγγραφές αυτές υπέκειντο στο αναλογικό τέλος που προβλέπει το άρθρο 15 παρ. 5 περ. γ΄ εδ. τέταρτο του ΚΝΤΧ μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο  43 του Ν. 1041/1980 πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος καθώς και η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Απορρίπτει την αίτηση.

Επιβάλλει εις βάρος του Δημοσίου την δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου
εταιρείας η οποία ανέρχεται σε 380 ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2002 και η απόφαση
δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 15ης Μαΐου 2002.


 



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο