Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1988 ]

ΣτΕ 3402/1988 Προυπόθεση για την υποβολή τέλους χαρτοσήμου σε δάνεια εταίρων ή μετόχων προς και από εμπορικές επιχειρήσεις η ύπαρξη εγγραφής στα βιβλία της εταιρίας.

(Προυπόθεση για την υποβολή τέλους χαρτοσήμου σε δάνεια εταίρων ή μετόχων προς και από εμπορικές επιχειρήσεις η ύπαρξη εγγραφής στα βιβλία της εταιρίας.)

Κατηγορία: Τέλη και ειδικές Φορολογίες



Σ.τ.Ε. 3402/1988 Προυπόθεση για την υποβολή τέλους χαρτοσήμου σε δάνεια εταίρων ή μετόχων προς και από εμπορικές επιχειρήσεις η ύπαρξη εγγραφής στα βιβλία της εταιρίας.

 

.............................................

Επειδή, στο άρθρο 15 παρ. 5 περ. γ' του Κ.Ν.Τ.Χ. ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι: "Προκειμένου περί δανείων χορηγουμένων υπό των εταίρων ή μετόχων ή άλλων προσώπων προς εμπορικάς εν γένει εταιρίας ή επιχειρήσεις και τ' ανάπαλιν, οφείλεται το κατά τας γενικάς διατάξεις του παρόντος προσήκον αναλογικό τέλος, έστω και αν τα δάνεια ταύτα αποδεικνύονται εκ μόνης της εγγραφής εις τα βιβλία". Κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως, για την υπαγωγή σε τέλος χαρτοσήμου των δανείων στα οποία η διάταξη αυτή αναφέρεται, αρκεί η ύπαρξη σχετικής εγγραφής στα βιβλία της επιχειρήσεως, εφόσον η εγγραφή αυτή είτε αναφέρεται ρητώς σε σύμβαση δανείων, είτε περιέχει τα πραγματικά στοιχεία, τα οποία συγκροτούν κατά νόμον την έννοια της δανειακής συμβάσεως.

Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, το Διοικητικό Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στα βιβλία της αναιρεσιβλήτου εταιρίας τηρήθηκαν προσωρινοί λογαριασμοί των μετόχων της Δημ. Βάρδα, Θεοδ. Βάρδα, Αλεξάνδρας Βάρδα και Μαρίνας Λεμονή, κληρονόμων του κατά το έτος 1971 αποβιώσαντος αρχικού μετόχου Κ. Βάρδα, οι λογαριασμοί δε αυτοί κατά την 30.6.1976 ενεφάνιζαν χρεωστικό υπόλοιπο 14.635.421 δραχμές, το οποίο υποβλήθηκε σε τέλος χαρτοσήμου δανειακής συμβάσεως. Κατά τις διαχειριστικές περιόδους 1.7.1976 έως 30.6.1977 και 1.7.1977 έως 30.6.1978 οι εν λόγω
λογαριασμοί χρεώθηκαν με δραχμές 4.971.590 και 2.834.362 αντιστοίχως, δηλαδή συνολικά με δραχμές 7.805.952. Εξ άλλου, με το 172/30.6.1976 πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσιβλήτου εταιρίας αποφασίσθηκε, τα χρεωστικά υπόλοιπα των ως άνω λογαριασμών να θεωρηθούν ως προκαταβολή τιμήματος αγοράς, εκ μέρους της αναιρεσιβλήτου, μετοχών της ΑΕ "Ξενοδοχειακαί Επιχειρήσεις Καψή - Βάρδα", τις οποίες κατείχαν οι ανωτέρω μέτοχοι ως κύριοι, υπό τους όρους που αναφέρονταν στο ανωτέρω πρακτικό και το ταυτόχρονο (30.6.1976) σχετικό συμφωνητικό, κατά τους οποίους η μεταβίβαση των μετοχών μπορούσε να γίνει μέχρι 30.6.1978 στην ονομαστική τους αξία, άλλως οι μέτοχοι ήταν υποχρεωμένοι να εξοφλήσουν, μέσα σε ένα εξάμηνο από την ανωτέρω χρονολογία δηλαδή μέχρι 30.12.1978, τα κατά την 30.6.1978 χρεωστικά τους υπόλοιπα εντόκως. Στις 30.6.1978 μεταβιβάσθηκαν στην αναιρεσίβλητο εταιρία μετοχές της ως άνω ξενοδοχειακής επιχειρήσεως συνολικής αξίας
23.000.000 δραχμές, ταυτοχρόνως δε πιστώθηκαν οι προσωρινοί λογαριασμοί των μετόχων με το εμφανιζόμενο κατά τη χρονολογία αυτή συνολικό χρεωστικό υπόλοιπο δραχμές 18.589.488, με χρέωση του ταμείου, ενώ χρεώθηκε ο λογαριασμός "χρεώγραφα" με ποσό 23.000.000 δραχμές, με πίστωση του λογαριασμού "πιστωταί".

Επειδή, με βάση τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι, "και αν ήθελε υποτεθεί" ότι το κατά την 30.6.1976 χρεωστικό υπόλοιπο των προσωρινών λογαριασμών των ως άνω μετόχων της αναιρεσιβλήτου εταιρίας (δρχ. 14.635.421) ήταν προϊόν δανείων της εταιρίας προς τους μετόχους της, από τη χρονολογία αυτή και εφεξής, το εν λόγω χρεωστικό υπόλοιπο μετατράπηκε, με συμφωνία μεταξύ της εταιρίας και των μετόχων, σε προκαταβολή τιμήματος αγοράς μετοχών, και ότι η συμφωνία αυτή περιλαμβάνει "προδήλως" και τα μέχρι 30.6.1978 επί πλέον χρεωστικά υπόλοιπα, δηλαδή το ως άνω ποσό των 7.805.952 δραχμών, διότι μέχρι τη χρονολογία αυτή (30.6.1978) είχαν οι μέτοχοι την ευχέρεια να μεταβιβάσουν στην αναιρεσίβλητο τις μετοχές, τις οποίες και μεταβίβασαν, ενώ εξάλλου δεν είναι λογικό να υποτεθεί ότι το μεν χρεωστικό υπόλοιπο μέχρι 30.6.1976 συμφωνήθηκε να μετατραπεί σε προκαταβολή τιμήματος αγοράς μετοχών, το δε χρεωστικό υπόλοιπο του χρονικού διαστήματος από 1.7.1976 μέχρι 30.6.1978 αποτελούσε προϊόν δανείων της εταιρίας προς τους μετόχους. Προς ενίσχυση δε του ανωτέρω συμπεράσματος, το Διοικητικό Εφετείο επικαλείται επί πλέον, αφενός το γεγονός ότι η ονομαστική αξία των μετοχών που μεταβιβάσθηκαν στην αναιρεσίβλητο εταιρία κατά την 30.6.1978 (δρχ. 23.000.000) υπερεκάλυπτε και το χρεωστικό υπόλοιπο της 30.6.1976 (δρχ. 14.635.421) και το χρεωστικό υπόλοιπο από 1.7.1976 μέχρι 30.6.1978 (δρχ. 7.805.952), και αφετέρου το γεγονός ότι κατά τον οικείο όρο του σχετικού συμφωνητικού μεταξύ της εταιρίας και των μετόχων, όλα τα μέχρι 30.6.1978 χρεωστικά υπόποιπα των τελευταίων θα επιστρέφονταν στην εταιρία εντόκως, αν μέχρι τη χρονολογία αυτή δεν μεταβιβάζονταν οι μετοχές, γεγονός από το οποίο σαφώς συνάγεται, κατά το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ότι και τα χρεωστικά υπόλοιπα της περιόδου 1.7.1976 μέχρι 30.6.1978 συμφωνήθηκε ότι αποτελούν προκαταβολή τιμήματος αγοράς των μετοχών. Τέλος, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι ο ισχυρισμός του ελέγχου, κατά τον οποίο από το ως άνω συμφωνητικό της 30.6.1976 μεταξύ της εταιρίας και των μετόχων δεν προκύπτει "συγκεκριμένη συμφωνία αγοράς μετοχών", δεν ευσταθεί, με την αιτιολογία ότι η συμφωνία αυτή πραγματοποιήθηκε στις 30.6.1978. Με τις ανωτέρω σκέψεις, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατύ απόρριψη της εφέσεως του Δημοσίου, επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε γίνει δεκτό ότι το ανωτέρω (ένδικο) ποσό των δραχμών 7.805.952 δεν αποτελούσε αντικείμενο δανειακών συμβάσεων και ως εκ τούτου δεν υπέκειτο στο οικείο τέλος χαρτοσήμου.

Επειδή, κρίνοντας ως ανωτέρω, δεχόμενο δηλαδή ότι το ένδικο ποσό των δραχμών 7.805.952, το οποίο επαύξησε, κατά το χρονικό διάστημα από 1.7.1976 μέχρι 30.6.1978, το κατά την 30.6.1976 υφιστάμενο χρεωστικό υπόλοιπο (δρχ. 14.635.421) των λογαριασμών των μετόχων της αναιρεσιβλήτου εταιρίας, δεν αποτελούσε προϊόν δανείου της εταιρίας αυτής προς τους μετόχους αλλά επαύξηση προκαταβολής τιμήματος για τη συμφωνηθείσα μεταξύ εταιρίας και μετόχων αγοραπωλησία μετοχών της ΑΕ "Ξενοδοχιακαί Επιχειρήσεις Καψή - Βάρδα", το Διοικητικό Εφετείο αιτιολόγησε πλημμελώς την προσβαλλόμενη απόφασή του, αφενός διότι δεν
έλαβε θέση επί της αιτίας του κατά την 30.6.1976 υφισταμένου ως άνω χρεωστικού υπολοίπου (των 14.635.421) και αφετέρου διότι δεν περιγράφει επαρκώς την κατά την ίδια χρονολογία συμφωνία μεταξύ της αναιρεσιβλήτου εταιρίας και των μετόχων της περί αγοράς μετοχών της ως άνω ξενοδοχειακής επιχειρήσεως, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η νομιμότητα της κρίσεώς του, κατά την οποία η νεότερη αυτή σύμβαση υποκατέστησε την προϋφισταμένη (μέχρι 30.6.1976) έννομη σχέση, δοθέντος ότι δεν αποκλείεται κατά νόμον η νέα σχέση να ίσχυε παράλληλα προς την προϋφισταμένη, ενώ εξάλλου δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση οποιασδήποτε μεταβολή των σχετικών εγγραφών στα βιβλία της αναιρεσιβλήτου εταιρίας προς το σκοπό προσαρμογής τους προς τα δεδομένα της νεότερης ως άνω συμβάσεως. Για το λόγο συνεπώς αυτό, ο οποίος προβάλλεται εμμέσως με την κρινόμενη αίτηση, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, η δε υπόθεση, η οποία έχει ανάγκη διευκρινίσεως κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο, για νέα κρίση επί της ουσίας.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο