Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1993 ]

ΣτΕ 2911/1993 Σε τέλος χαρτοσήμου δεν υπόκειται, οποιοσδήποτε τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμός, αλλά μόνον ο λογαριασμός που έχει ως αιτία δανειακή σύμβαση. Για την υποβολή του λογαριασμού σε τέλος χαρτοσήμου απαιτείται να προκύπτει, από τις εγγραφές στα βιβλία του επιτηδευματία, η συνομολόγηση του δανείου.

(Σε τέλος χαρτοσήμου δεν υπόκειται, οποιοσδήποτε τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμός, αλλά μόνον ο λογαριασμός που έχει ως αιτία δανειακή σύμβαση. Για την υποβολή του λογαριασμού σε τέλος χαρτοσήμου απαιτείται να προκύπτει, από τις εγγραφές στα βιβλία του επιτηδευματία, η συνομολόγηση του δανείου.)

Κατηγορία: Τέλη και ειδικές Φορολογίες

 Σ.τ.Ε. 2911/1993 Σε τέλος χαρτοσήμου δεν υπόκειται, οποιοσδήποτε τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμός, αλλά μόνον ο λογαριασμός που έχει ως αιτία δανειακή σύμβαση. Για την υποβολή του λογαριασμού σε τέλος χαρτοσήμου απαιτείται να προκύπτει, από τις εγγραφές στα βιβλία του επιτηδευματία, η συνομολόγηση του δανείου.
 

.................


2. Επειδή, στην παρ. 5 του άρθ. 15 του Κώδικα των Νόμως περί τελών χαρτσήμου, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 9 του Ν. 3300/1955 (ΦΕΚ Α ' 178) ορίζεται ότι "....". Από τις διατάξεις αυτές, που ερμηνεύονται σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 15 παρ. 1α του ΚΝΤΧ και του αρθρου 12 του Ν.Δ 3717/1957 συνάγεται ότι σε τέλος χαρτοσήμου δεν υπόκειται ο οποιοσδήποτε "τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμόι, δηλαδή οποωσδήποτε αλληλόχρεος λογαριασμός που κινείται εκ διαφόρων αιτιών με χρεωπιστώσεις μεταξύ δύο προσώπων που τελούν ως προς κάθε καταχωριζόμενη στο λογαριασμό πράξη, σε αντίστοιχη εναλλασσόμενη εκάστοτε, θέση δανειστή και οφειλέτη αλλα μόνο ο "τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμός", που έχει ως αιτία δανειακή σύμβαση, δηλαδή αυτός που εμφανίζει την κίνηση συυβάσεως δανείου. Για την υποβολή του δε σε τέλος χαρτοσήμου απαιτείται, οι σχετικές εγγραφές στα βιβλία του επιτηδευματία να περιέχουν τα απαιτουμενα εκάστοτε στοιχεία, ώστε από τις εγγραφές αυτές και μόνο να προκύπτει η συνομολόγηση του δανείου, χωρίς να επιτρέτεται πάντως να συναχθεί η συνομολόγηση τέτοιας ουμβάσεως από εγγραφή του αναφέρεται σε άλλες έννομες σχέσεις.

3. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως τροκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, η αναιρεσίβλητη εταιρία, που ασχολείται με την παραγωγή και εμπορία κάθε είδους καλτσών και πλεκτών υφασμάτων, έχει αποκλειστικό προμηθευτή πρώτων υλών την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΓΕΠΑ", η οποία είναι ιδρυτικό μέλος και μοναδική μέτοχος αυτής. Για την παρακολούθηση των δοσοληψιών της με την πιο πάνω ανώνυμη εταιρεία η αναιρεσίβλητη τηρεί λογαριασμό πρώτων υλών (σε καρτέλες), ο οποίος όμως δεν είναι μόνον εμπορευματικός λογαριασμός αφού δεν περιλαμβάνει αποκλειστικά αγορές πρώτων υλών, αλλά και τη διακίνηση μετρητών, που καταβάλλει η ΑΕ ΓΕΠΑ. Η καταβολή των μετρητών από την πιο,πάνω ανώνυμη εταιρία, που άρχισε από το διαχειριστικό έτος 1978, ενεργείται σε διάφορες ημερομηνίες κάθε μήνα και σε πίστωση του λογαριασμού ΓΕΠΑ. Ο τελευταίος λογαριασμός παράλληλα με την πίστωση των μετρητών,πιστώνεται και με τόκους με αντίστοιχη χρέωση του λογαριασμού της αναιρεσίβλητης εταιρία' "έξοδα χρηματοδοτησεως". Οι εγγραφές στους παραπάνω λογαριασμούς είχαν ως παραστατικά στοιχεία αρχικά τα "λογιστικά σημειώματα" και από 1.10.1979 τα τιμολόγια. Ετσι, ο παραπάνω λογαριασμός, χρεωπιστούμενος με αγαθά και μετρητά, τυγχάνει όπως δέχθηκε το διοικητικό εφετείο, τρεχούμενος δοσοληπτικός λογαριασμός στον οποίο η αναιρεσίβλητη εταιρία και η ΑΕ ΓΕΠΑ εμφανίζεται κάθε φορά
σε εναλλασσόμενη θέση δανειστή και οφειλέτη. Στη συνέχεια, το διοικητικό εφετείο δέχθηκε οτι η χρεωπίστωση του εν λόγω λογαριασμού δεν αποδεικνύει δανειακή σύμβαση μεταξύ της αναιρεσίβλητης εταιρίας και της ΑΕ ΓΕΠΑ, με την αιτιολογία οτι από τις εγγραφές του παραπάνω λογαριασμού δεν προκύπτουν στοιχεία αποδεικνύοντα τη συνομολόγηση δανείων μεταξύ των δύο εταιρείων και ότι το γεγονός της χρέωση του λογαριασμσμού της προμηθεύτριας εταιρίας ΓΕΠΑ και με τόκους, με χρέωση του λογαριασμού της αναιρεσίβλητης εταιρία "έξοδα χρηματοδοτήσεως", δεν αποδεικνύει ότι μεταξύ αυτών υφίσταται δανειακή σχέση, διότι η χρηματόδοτηση δεν ταυτίζεται με το δάνειο ούτε μπορεί να θεωρηθεί συμυπερασματικά ότι αυτή αποβλέπει χωρίς άλλο σε δανεισμό. Με τις σλέψεις αυτές, το διοικητικό εφετείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μη νομίμως θεωρήθηκαν ως δάνειο της ΑΕ ΓΕΠΑ προς την αναιρεσίβλητη εταιρία τα Ι.Ιετρητά που εμφανίζονται οτον παραπάνω λογαριασμό, αφού δεν αποδεικνύεται δανειακή σχέση από τις εγγραφές του εν λόγω λογαριασμού και εξαφάνιοε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε κρίνει αντιθέτως.

4. επειδή, ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι εσφαλμένα το διοικητικό εφετείο δέχθηκε ότι θα έπρεπε να αναφέρεται στις σχετικές εγγραφές ρητά το είδος της συμβάοεως στην οποία στηρίχθηκε η φορολογική εγγραφή, πρέπει να απορριφθεί ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, διότι το διοικητικό εφετείο δεν δέχθηκε ότι οι σχετικές εγγραφές έπρεπε να αναφέρονται ρητά σε σύμβαση δανείου, αλλ' ότι αυτές δεν περιείχαν τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε να συναχθεί η συνομολόγηση τέτοιας συμβάσεως.

5. Επειδή, η προπαρατεθείσα κρίση της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά την οποία δεν προκύπτει δανειακή σύμβαση μεταξύ της αναιρεσίβλητης εταιρία και της ΑΕ ΓΕΠΑ, ταρίσταται πλημμελώς αιτιολογημένη, διότι ναι μεν με τον όρον ηρηματοδότηση" δεν νοείται αναγκαίως και η σύσταση δανειακής σχέσεως, πλην όμως το διοικητικό εφετείο δεν εξέτασε και δεν εξετίμησε εν ΠΙοκειμένω την σημασία της εγγραφής των ως άνω τόκων ως "εξόδων χρηματοδοτήσεως". Συνεπώς για το βάσιμο αυτό λόγο αναιρέσεως η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί κατά το μέρος αυτής που αναφέρεται στα ως άνω τέλη χαρτοσήμου.

 



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο