Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2001 ]

ΣτΕ 599/2001 Επιταγή που εκδίδεται εις διαταγήν του δημόσιου ταμείου (ΔΟΥ) και εισάγεται στη διαχείριση του Δημοσίου, πρέπει να φέρεται σε πίστωση του εκδότη αυτής καλύπτοντας δικές του οφειλές. Η πλαστότητα δήλωσης - απόδειξης είσπραξης από μόνη της δεν σημαίνει ότι δεν έχει εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η, εις διαταγήν του ταμείου αυτού, επιταγή.

(Επιταγή που εκδίδεται εις διαταγήν του δημόσιου ταμείου (ΔΟΥ) και εισάγεται στη διαχείριση του Δημοσίου, πρέπει να φέρεται σε πίστωση του εκδότη αυτής καλύπτοντας δικές του οφειλές. Η πλαστότητα δήλωσης - απόδειξης είσπραξης από μόνη της δεν σημαίνει ότι δεν έχει εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η, εις διαταγήν του ταμείου αυτού, επιταγή. )

Κατηγορία: Είσπραξη δημοσίων Εσόδων

 <------> ............... 3. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, σε βάρος της αναιρεσίβλητης εταιρίας, η οποία ασκεί επιχείρηση εμπορίας οπωρολαχανικών χονδρικώς, καταλογίσθηκαν με την ένδικη πράξη τέλη χαρτοσήμου και εισφορά υπέρ ΟΓΑ επί της αξίας των αγροτικών προϊόντων που αγόρασε από παραγωγούς ή τρίτους Γ' τριμήνου 1982 και Δ' τριμήνου 1983. Για τα ανωτέρω τέλη και εισφορά είχε αναθέσει στο λογιστικό γραφείο των Αδελφών Κ. την υποβολή δηλώσεων Γ' τριμήνου 1982 με ημερομηνία 20.11.1982, συνολικού ποσού 1.275.599 δρχ. (μέρος του οποίου αφορά η ένδικη καταλογιστική πράξη) και Δ' τριμήνου 1983 με ημερομηνία 20.2.1984, συνολικού ποσού 2.079.518 δρχ. (μέρος του οποίου επίσης αφορά η εν λόγω ένδικη πράξη) και συγχρόνως είχε εκδώσει δύο (2) επιταγές της Εμπορικής Τράπεζας εις διαταγήν του δημόσιου ταμείου Μοσχάτου, με αριθμούς 03259918/19.11.1982, αξίας 1.325.599 δρχ. και 03261065/20.2.1984, αξίας 2.095.519 δρχ. Ο εντολοδόχος της εταιρίας κατάφερε να εξαπατήσει την υπηρεσία του δημόσιου ταμείου Μοσχάτου, εκμεταλλευόμενος την τακτική που ακολουθείτο κατά τη συναλλαγή απόδοσης του τιμολογιακού χαρτοσήμου και εισφοράς ΟΓΑ, χωρίς να γίνεται συσχέτιση καθεμιάς επιταγής και δήλωσης στην οποία αντιστοιχεί χωριστά. Ετσι, κατά τη διάρκεια της συναλλαγής οι παραλαμβανόμενες επιταγές δεν παρακολουθούνταν με κάποια καταχώριση στις τηρούμενες καταστάσεις, ώστε να πιστώνεται ο φορολογούμενος ο οποίος είχε εκδώσει την επιταγή, αλλά ελεγχόταν μόνο η ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των συνολικών ποσών των ημερήσιων καταστάσεων εισπράξεων εκδοτών και του ημερήσιου δελτίου και του πινακίου επιταγών. Ειδικότερα, οι ταμειακοί υπάλληλοι δεν αντιλήφθηκαν κατά την ώρα της συναλλαγής ότι στις 50 δηλώσεις, συνολικού ποσού 11.684.240 δρχ., που αριθμήθηκαν στην κατάσταση με ημερομηνία 23.11.1992 (εκδότρια Β.) με αριθμούς 201-250, δεν υπήρχε δήλωση στο όνομα της αναιρεσίβλητης εταιρίας, παρόλο ότι ο ίδιος εντολοδόχος κατά τη διάρκεια της ίδιας συναλλαγής παρέδωσε την υπ' αριθ. 03259918/19.11.1982 επιταγή αξίας 1.325.599 δρχ. Η πιο πάνω σκόπιμη ενέργεια του εντολοδόχου είχε ως αποτέλεσμα, αφενός να πετύχει αυτός να παραλάβει γνήσια αντίτυπα δηλώσεων για άλλους υπόχρεους φορολογούμενους, τα ποσά των οποίων καλύπτονταν στην πραγματικότητα με την παραπάνω επιταγή που δεν είχε εκδοθεί από αυτούς και, αφετέρου, να χρησιμοποιήσει τη φέρουσα ενδεικτικό αριθμό 1284/20.11.1982 πλαστή δήλωση, η οποία δεν υποβλήθηκε ποτέ στη φορολογική αρχή, για απόδοση οφειλόμενων από την προσφεύγουσα τελών χαρτοσήμου, εισφοράς υπέρ ΟΓΑ κ.λπ., συνολικού ποσού 1.325.599 δρχ., με την πεποίθηση ότι το τέχνασμα αυτό δεν θα γινόταν αντιληπτό από κανέναν, αφού η προαναφερόμενη επιταγή (03259918/19.11.1982) εισήλθε στη Δημόσια Διαχείριση. Το ίδιο τέχνασμα εφαρμόσθηκε και κατά την απόδοση των τελών χαρτοσήμου, εισφοράς υπέρ ΟΓΑ κ.λπ. του Δ' τριμήνου 1983, με αποτέλεσμα ο ίδιος εντολοδόχος της αναιρεσίβλητης εταιρίας, αφενός να πετύχει να παραλάβει γνήσια αντίτυπα δηλώσεων για άλλους υπόχρεους φορολογούμενους, τα ποσά των οποίων καλύπτονταν με την υπ' αριθ. 03261065/20.2.1984 επιταγή της Εμπορικής Τράπεζας, αξίας 2.099.579 δρχ., που δεν είχε εκδοθεί από αυτούς και, αφετέρου, να χρησιμοποιήσει τη φέρουσα ενδεικτικό αριθμό 425/20.2.1984 πλαστή δήλωση, η οποία δεν υποβλήθηκε ποτέ στη φορολογική αρχή για απόδοση οφειλόμενων από την αναιρεσίβλητη τελών χαρτοσήμου, εισφοράς υπέρ ΟΓΑ κ.λπ., συνολικού ποσού 2.079.570 δρχ., με την πεποίθηση ότι το τέχνασμα αυτό δεν θα γινόταν αντιληπτό από κανέναν, αφού η προαναφερόμενη επιταγή εισήλθε στη Δημόσια Διαχείριση. Η φορολογούσα αρχή, στηριζόμενη στην άποψη ότι τα παραπάνω ποσά χαρτοσήμου και εισφοράς ΟΓΑ επί του χαρτοσήμου, τα οποία οφείλονταν από την αναιρεσίβλητη, δεν εισήλθαν ποτέ στο δημόσιο ταμείο λόγω της πλαστότητας των δύο (2) δηλώσεων που παρουσίασε αυτή ως υποβληθείσες κατά το άρθρο 30 του ΚΦΣ, εξέδωσε την επίδικη προσωρινή πράξη, με την οποία καταλόγισε σε βάρος της εταιρίας, χωρίς καμία έκπτωση: α) Τέλος χαρτοσήμου Γ' τριμήνου 1982 και Δ' τριμήνου 1983, β) πρόστιμο λόγω μη καταβολής 200%, γ) ΟΓΑ χαρτοσήμου των ίδιων τριμήνων. Τα ποσά αυτά βεβαιώθηκαν στο ταμείο Μοσχάτου και για την παρακολούθηση της είσπραξής τους ανοίχθηκε καρτέλα. Το Διοικητικό Εφετείο, δικάζοντας την προσφυγή της αναιρεσίβλητης, δέχθηκε τα εξής: 1) Η πλαστότητα των δύο (2) δηλώσεων απόδοσης τελών χαρτοσήμου και ΟΓΑ επί του χαρτοσήμου, τις οποίες παρουσίασε η αναιρεσίβλητη εταιρία ότι είχαν υποβληθεί κατά το άρθρο 30 του ΚΦΣ για το Γ' τρίμηνο 1982 και Δ' τρίμηνο 1983, αντίστοιχα, από μόνη της δεν σημαίνει ότι δεν έχουν εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο τα ποσά για τα οποία παράλληλα εκδόθηκαν οι ανωτέρω επιταγές εις διαταγήν του δημόσιου ταμείου Μοσχάτου. Αντίθετα, από το γεγονός ότι οι πιο πάνω επιταγές κατατέθηκαν από τον εντολοδόχο της αναιρεσίβλητης εταιρίας στο δημόσιο ταμείο Μοσχάτου και καταχωρίστηκαν στο πινάκιο επιταγών, αυτές έχουν εισαχθεί στη Δημόσια Διαχείριση. 2) Το γεγονός ότι με τα ποσά αυτά δεν έχει πιστωθεί η καρτέλα, που επικαλείται η φορολογική αρχή, οφείλεται στο ότι η καρτέλα αυτή ανοίχθηκε για την παρακολούθηση της είσπραξης των ποσών που βεβαιώθηκαν αργότερα με την υπ' αριθ. 142/18.7.1984 προσωρινή πράξη καταλογισμού τελών χαρτοσήμου και δεν ανατρέπει το συμπέρασμα που προαναφέρθηκε. 3) Η μη πίστωση με τα ίδια ποσά και άλλων καρτελών (που επικαλείται η φορολογούσα αρχή) οφείλεται στο γεγονός ότι οι καρτέλες αυτές ανοίχθηκαν για την παρακολούθηση της είσπραξης διαφορετικών ποσών που αναφέρονται σε άλλες φορολογίες ή φορολογικά πρόστιμα και δεν ανατρέπει το ίδιο πάντα συμπέρασμα. 4) Το μη άνοιγμα, για την παρακολούθηση της είσπραξης των ποσών που αφορούν οι τραπεζικές επιταγές, άλλης ειδικής καρτέλας, με αποτέλεσμα να μην εμφανίζεται κάποια πίστωση των ποσών αυτών και να μην υπάρχουν τριπλότυπα είσπραξης των επιταγών, οφείλεται στο γεγονός ότι οι αντίστοιχες δηλώσεις που παρουσίασε η αναιρεσίβλητη είναι πλαστές και δεν υποβλήθηκαν πράγματι στο δημόσιο ταμείο για απόδοση των τελών χαρτοσήμου. Με τα δεδομένα αυτά, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι, αφού ο εντολοδόχος της αναιρεσίβλητης κατέθεσε στο δημόσιο ταμείο Μοσχάτου τις ανωτέρω επιταγές της Εμπορικής Τράπεζας (μέρος του ποσού των οποίων αντιστοιχεί στα επίδικα τέλη χαρτοσήμου και εισφορά υπέρ ΟΓΑ, ύψους 1.304.176 δρχ.) σε διαταγή του ίδιου ταμείου, οι οποίες περιήλθαν έτσι στη Δημόσια Διαχείριση και εισπράχθηκαν από το Δημόσιο πριν από την έκδοση της επίδικης καταλογιστικής πράξης, δεν υπήρχε νόμιμο έρεισμα τόσο για την επιβολή των εν λόγω τελών και εισφοράς όσο και προστίμου λόγω μη καταβολής των ποσών αυτών, δοθέντος ότι το δημόσιο ταμείο, ενόψει της παράδοσης σ' αυτό των ως άνω δύο (2) επιταγών, της οικίας καταχώρισης αυτών και της είσπραξής τους από το Δημόσιο, όφειλε να είχε εκδώσει για το εισπραχθέν με τις επιταγές ποσό το νόμιμο κατά το άρθρο 12, παρ. 7 του Β.Δ.757/1969, όπως αντικαταστάθηκε μεταγενέστερα, παραστατικό είσπραξης επ' ονόματι της αναιρεσίβλητης εταιρίας και να μην προέλθει σε κάλυψη, με τα ποσά των επιταγών της αναιρεσίβλητης, υποχρεώσεων τρίτων προσώπων, επ' ονόματι των οποίων αντί της αναιρεσίβλητης το δημόσιο ταμείο είχε προβεί σε ενέργεια των νόμιμων πράξεων εξόφλησης και έκδοση των παραστατικών εξόφλησης. Με τις σκέψεις αυτές, το Διοικητικό Εφετείο ακύρωσε την επίδικη καταλογιστική πράξη κατ' αποδοχή της προσφυγής. Από την πιο πάνω αναλυτική αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, που αναφέρει μάλιστα τα στοιχεία μετ' εκτίμηση των οποίων το Διοικητικό Εφετείο συνήγαγε την κρίση του, προκύπτει ότι το Εφετείο διέλαβε κρίση σχετικά με το κρίσιμο εν προκειμένω ζήτημα, βεβαιώνοντας ότι τα ως άνω ποσά περιήλθαν πράγματι στο δημόσιο ταμείο, η κρίση του δε αυτή είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη. Συνεπώς, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου λόγος αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται ότι με μη μόνιμη, ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία δέχθηκε το Διοικητικό Εφετείο ότι συνέτρεξε νομότυπη εξόφληση της υποχρέωσης της φορολογούμενης, δεδομένου ότι στην περίπτωση καταβολής τελών χαρτοσήμου τιμολογίων και εισφορών υπέρ ΟΓΑ η καταβολή αποδεικνύεται μόνο με την υπογραφή του εκδότη και του διαχειριστή επί του εντύπου της ειδικής τετραπλότυπης δήλωσης, η οποία επέχει θέση αποδεικτικού είσπραξης. Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται ότι κακώς το Διοικητικό Εφετείο εκτίμησε τα προσκομισθέντα στοιχεία, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι πλήττει ευθέως την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας που αναφέρεται στην εκτίμηση των αποδείξεων. ...............


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο