Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2000 ]

ΣτΕ 523/2000 α) Σε μη έγκυρη κοινοποίηση φύλλου ελέγχου, αν η προσφυγή ασκηθεί πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής, το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει τον ένδικο φόρο και πρόστιμο δεν παραγράφεται. β) Επί κύρωσης δια δικαστικής απόφασης ανώμαλων δικαιοπραξιών, ο φόρος μεταβίβασης υπολογίζεται επί της αξίας την οποία έχει το ακίνητο κατά την ημερομηνία υποβολής της οικείας δήλωσης και όχι κατά την υπογραφή του προσυμφώνου.

(α) Σε μη έγκυρη κοινοποίηση φύλλου ελέγχου, αν η προσφυγή ασκηθεί πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής, το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει τον ένδικο φόρο και πρόστιμο δεν παραγράφεται. β) Επί κύρωσης δια δικαστικής απόφασης ανώμαλων δικαιοπραξιών, ο φόρος μεταβίβασης υπολογίζεται επί της αξίας την οποία έχει το ακίνητο κατά την ημερομηνία υποβολής της οικείας δήλωσης και όχι κατά την υπογραφή του προσυμφώνου. )

Κατηγορία: Είσπραξη δημοσίων Εσόδων

 <------> 3. Επειδή, στο άρθρο 12, παρ. 3 του Ν.1587/1950 περί φόρου μεταβίβασης ακινήτων (ΦΕΚ 294/Α'), όπως η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4, παρ. 5 του Ν.1078/1980 (ΦΕΚ 238/Α'), η ισχύς του οποίου άρχισε στις 14.10.1980, ορίζεται ότι: "Το δικαίωμα του Δημοσίου προς επιβολήν του φόρου του παρόντος παραγράφεται μετά πάροδον πενταετίας από το τέλος του έτους εντός του οποίου επεδόθη η δήλωσις φόρου μεταβιβάσεως". Εξάλλου, στο άρθρο 26 του Ν.1563/1985 (ΦΕΚ 151/Α'/17.9.1985) ορίζεται ότι: "Ο προβλεπόμενος από την παράγραφο 3 του άρθρου 12 του Ν.1587/1950 (ΦΕΚ Α' 294), όπως ισχύει, χρόνος παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για την επιβολή φόρου μεταβίβασης ακινήτων, που συμπληρώνεται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος και μέχρι τις 31.12.1985, παρατείνεται για ένα έτος από τη λήξη του". Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, εντός του οριζόμενου χρόνου παραγραφής πρέπει να έχει γίνει έγκυρη κοινοποίηση του σχετικού φύλλου ελέγχου, άλλως το σχετικό δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει το φόρο παραγράφεται. Το δικαίωμα όμως αυτό δεν θεωρείται παραγραφέν όταν, αν και δεν έγινε κοινοποίηση του σχετικού φύλλου ή είναι άκυρη η γενόμενη κοινοποίηση, ο φορολογούμενος άσκησε κατ' αυτού προσφυγή, κατά το χρόνο δε άσκησης της προσφυγής δεν είχε παρέλθει ο χρόνος της παραγραφής. 4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα εκτιθέμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση, η ένδικη δήλωση φορολογίας μεταβίβασης ακινήτου υποβλήθηκε στις 20.11.1980, ενώ κατά του επ' αυτής εκδοθέντος στις 30.10.1986 φύλλου ελέγχου ασκήθηκε η ένδικη προσφυγή στις 9.12.1986. Με τα δεδομένα αυτά ορθώς, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, το δικάσαν Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι ως εκ της άσκησης της ένδικης προσφυγής πριν από τη συμπλήρωση του χρόνου της παραγραφής ο οποίος, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 12, παρ. 3 του Ν.1587/1950 και του άρθρου 26 του Ν.1563/1985, θα συμπληρωνόταν στις 31.12.1986, το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει τον ένδικο φόρο δεν είχε παραγραφεί. Επομένως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα, ότι δηλαδή η εντός του χρόνου της παραγραφής άσκηση προσφυγής δεν επιδρά επί της διαδρομής και συμπλήρωσης του χρόνου της παραγραφής, η οποία επήλθε, εν προκειμένω, καθόσον οι ένδικες πράξεις επιβολής του φόρου και του προστίμου δεν κοινοποιήθηκαν στην ανωτέρω Α.Ε. ............... 6. Επειδή, εξάλλου, η ένδικη προσφυγή στρεφόταν όχι μόνο κατά του ανωτέρω φύλλου ελέγχου, αλλά και κατά της υπ' αριθ. 680/1986 εκδοθείσας την ίδια ημερομηνία (30.10.1986) πράξης επιβολής προστίμου, κατ' άρθρο 31, παρ. 2 του Ν.820/1978, λόγω ανακρίβειας της ένδικης δήλωσης. Ως εκ τούτου, η άσκηση της προσφυγής έχουσα, κατά τα προεκτεθέντα, ως συνέπεια την μη παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή του κύριου φόρου μεταβίβασης ακινήτου, την ίδια συνέπεια, δηλαδή της μη παραγραφής είχε εν πάση περιπτώσει για την ταυτότητα του νομικού λόγου και για το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει το ανωτέρω πρόστιμο. Επομένως, είναι απορριπτέος ο λόγος αναίρεσης κατά τον οποίο το Διοικητικό Εφετείο δεν απάντησε στο λόγο περί παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή του υπό κρίση προστίμου, εφόσον ο λόγος αυτός ήταν αβάσιμος, κατά τα εκτεθέντα. Απορριπτέος, τέλος, ως αλυσιτελής είναι και ο λόγος αναίρεσης κατά τον οποίο η προσφυγή, η οποία κατά την κρίση του Διοικητικού Εφετείου διέκοψε την παραγραφή, δεν ήταν της υπόχρεης πτωχεύσασας εταιρίας, αλλά του ήδη αναιρεσείοντος οριστικού συνδίκου της ένωσης των πιστωτών της πτώχευσης, διότι, έναντι πάντως αυτού, ως προσφεύγοντος, η άσκηση της προσφυγής διέκοψε την παραγραφή (Σ.τ.Ε.732/1990 και 3278/1989). ............... 10. Επειδή, εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με το υπ' αριθ. 6680/29.10.1960 προσύμφωνο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Γ.Τ. προσυμφωνήθηκε η μεταβίβαση στη μνησθείσα Α.Ε. "Βιομηχανία Ξύλου ... Α.Ε." κληροτεμαχίου έκτασης 9.710 τ.μ. στην περιοχή Ν. Κορδελιού Θεσσαλονίκης, προερχόμενου από παραχώρηση κατά τις διατάξεις της εποικιστικής νομοθεσίας. Ως τίμημα πώλησης συμφωνήθηκε το ποσό των 100.000 δρχ. Στη συνέχεια, κατόπιν άσκησης της από 18.9.1980 αγωγής της ως άνω Α.Ε. κατά των πωλητριών, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 1163/3.12.1980 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία επικυρώθηκε η ανωτέρω δικαιοπραξία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 15 του Ν.Δ.3958/1959. Για την έκδοση της απόφασης αυτής του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, η ως άνω Α.Ε. υπέβαλε την από 20.11.1980 δήλωση φόρου μεταβίβασης ακινήτου, με την οποία δηλώθηκε η μεταβίβαση του ένδικου κληροτεμαχίου με αξία το ποσό του συμφωνηθέντος ανωτέρω τιμήματος των 100.000 δρχ. Η φορολογική αρχή όμως προσδιόρισε την αγοραία αξία του ένδικου ακινήτου σε 16.507.000 δρχ., αφού έλαβε υπόψη ως χρόνο προσδιορισμού της αξίας το χρόνο υποβολής της φορολογικής δήλωσης. Με βάση δε τον προσδιορισμό αυτό, εκδόθηκαν εις βάρος της Α.Ε. το ένδικο φύλλο ελέγχου φορολογίας μεταβίβασης ακινήτου και η ένδικη πράξη επιβολής προστίμου του άρθρου 31, παρ. 2 του Ν.820/1978 λόγω ανακρίβειας της δήλωσης. Με τα δεδομένα αυτά, το δικάσαν Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ένδικου κληροτεμαχίου, προκειμένης της επιβολής του φόρου μεταβίβασης, ήταν, κατά ρητή επιταγή της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν.634/1977, η ημέρα υποβολής της οικείας δήλωσης (20.11.1980), καθόσον η εν λόγω διάταξη, ως ειδική, υπερισχύει της γενικής διάταξης του άρθρου 3, παρ. 1 του Ν.1587/1950. Η κρίση αυτή του δικαστηρίου που διατυπώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση είναι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη και τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Ειδικότερα, ο λόγος αναίρεσης κατά τον οποίο η ανωτέρω διάταξη του Ν.634/1977 δεν έχει εν προκειμένω εφαρμογή, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, οι δε περαιτέρω προβαλλόμενοι λόγοι αναίρεσης, οι αναφερόμενοι στο ζήτημα της συνδρομής ή μη εν προκειμένω των προϋποθέσεων εφαρμογής των ως άνω διατάξεων του άρθρου 3, παρ. 1, περ. α' και β' του Ν.1587/1950 για τη λήψη υπόψη ως κρίσιμου χρόνου για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του μεταβιβαζόμενου ακινήτου της ημέρας σύνταξης του προσυμφώνου και στις σχετικές περί του ζητήματος αυτού κρίσεις του δικαστηρίου είναι, εν πάση περιπτώσει, απορριπτέοι ως αλυσιτελείς, αλλά και ως αβάσιμοι διότι, κατά τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, αλλά και κατά τη σύμφωνη κρίση του δικαστηρίου με την προσβαλλόμενη απόφαση, οι ανωτέρω γενικές διατάξεις του Ν.1587/1950 δεν έχουν εν προκειμένω εφαρμογή, εφαρμοζόμενης, ως προς το κρίσιμο ζήτημα του ληπτέου υπόψη χρόνου για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του μεταβιβαζόμενου ακινήτου, της ειδικής ρητής διάταξης του άρθρου 12, παρ. 2 του Ν.634/1977.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο