Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2000 ]

ΣτΕ 327/2000 Ποσά που καταβλήθηκαν σε περιοδεύοντες υπαλλήλους σαν έξοδα κινήσεως και εκτός έδρας, συνιστούν παραγωγικές δαπάνες αναγνωριζόμενες. Ποσά που καταβλήθηκαν σε υπαλλήλους μεν, αλλά για εργασία που παρασχέθηκε εκτός της σχέσης εξαρτημένης εργασίας βάσει σύμβασης και για τα οποία ποσά οι υπάλληλοι αυτοί εξέδωσαν τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών προκειμένου να αναγνωριστούν.

(Ποσά που καταβλήθηκαν σε περιοδεύοντες υπαλλήλους σαν έξοδα κινήσεως και εκτός έδρας, συνιστούν παραγωγικές δαπάνες αναγνωριζόμενες. Ποσά που καταβλήθηκαν σε υπαλλήλους μεν, αλλά για εργασία που παρασχέθηκε εκτός της σχέσης εξαρτημένης εργασίας βάσει σύμβασης και για τα οποία ποσά οι υπάλληλοι αυτοί εξέδωσαν τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών προκειμένου να αναγνωριστούν. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

 <------> 3. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, τα αποτελέσματα της αναιρεσίβλητης εταιρίας, η οποία, κατά την κρινόμενη διαχειριστική περίοδο (1/1 έως 31/12/1985), ασχολήθηκε με την παραγωγή γεωργικών φαρμάκων και σπόρων τα οποία διέθετε χονδρικώς και με την αντιπροσώπευση εμπορικών οίκων του εξωτερικού που είχαν αντικείμενο εργασιών την παραγωγή και εμπορία γεωργικών φαρμάκων, καθορίστηκαν λογιστικά με βάση τα τηρηθέντα από αυτή βιβλία και στοιχεία της Δ' κατηγορίας του ΚΦΣ (Π.Δ.99/1977) με την προσθήκη ορισμένων κονδυλίων (μη αναγνώριση δαπανών) ως λογιστικών διαφορών. Ειδικότερα, δύο από τις διαφορές αυτές αφορούν, η μεν πρώτη το λογαριασμό του κεντρικού καταστήματος και τον υπολογαριασμό "έξοδα αναπτύξεως εργασιών" που αναλύεται σε: α) έξοδα κινήσεως 788.082 δρχ., β) εκτός έδρας 967.127 δρχ. και γ) διάφορα 365.846 δρχ., η δε δεύτερη τον ομώνυμο λογαριασμό του υποκαταστήματος που αναλύεται σε: α) έξοδα κινήσεως 764.839 δρχ., β) εκτός έδρας 521.429 δρχ. και γ) διάφορα 34.898 δρχ. Τα ποσά αυτά καταβλήθηκαν σε γεωπόνους υπαλλήλους της αναιρεσίβλητης που περιόδευαν στην επαρχία για την προώθηση των εργασιών της. Από αυτά, η φορολογική αρχή αναγνώρισε προς έκπτωση μόνο τα "έξοδα κινήσεως", ενώ αρνήθηκε την έκπτωση των άλλων κονδυλίων που αναφέρονται ως έξοδα "εκτός έδρας" και "διάφορα", με την αιτιολογία ότι αποτελούν πρόσθετες αμοιβές των ανωτέρω υπαλλήλων της αναιρεσίβλητης, για τις οποίες δεν καταβλήθηκαν οι υπέρ του ΙΚΑ ασφαλιστικές εισφορές, κατ' επίκληση της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 7, παρ. 3 του Ν.Δ.4104/1960. Το Διοικητικό Εφετείο, επικυρώνοντας κατά τούτο την κρίση του Διοικητικού Πρωτοδικείου, αφού έλαβε υπόψη και ότι τα έξοδα αυτά δόθηκαν στα ίδια πρόσωπα και για την ίδια αιτία με τα αναγνωρισθέντα προς έκπτωση "έξοδα κινήσεως", έκρινε ότι τα εν λόγω ποσά δεν συνιστούν πρόσθετες αμοιβές των ανωτέρω γεωπόνων, αλλά αποζημίωση που δόθηκε σ' αυτούς έναντι δαπανών εκτός έδρας, μη υποκείμενες ως εκ τούτου σε ασφαλιστικές εισφορές και οι οποίες, ως παραγωγικές, εφόσον εξυπηρετούν την προώθηση των εργασιών της επιχείρησης της αναιρεσίβλητης, πρέπει να αφαιρεθούν από τα ακαθάριστα έσοδά της. Η κρίση αυτή του δικάσαντος δικαστηρίου είναι, καταρχήν, νομίμως αιτιολογημένη και ο μόνος κατ' αυτής λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Διοικητικό Εφετείο δεν έκρινε επί της πραγματικής βάσης απόρριψης της έκπτωσης των εν λόγω δαπανών από τη φορολογική αρχή, που ήταν η μη καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά επί άλλης βάσεως, εκείνης δηλαδή της παραγωγικότητας των δαπανών αυτών, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι το Διοικητικό Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση σε συνδυασμό με την πρωτόδικη, έκρινε, κατά τα αμέσως ανωτέρω εκτεθέντα, ότι η βάση αυτής της μη αναγνώρισης των δαπανών από τον έλεγχο, λόγω δηλαδή της μη καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών, δεν είναι νόμιμη, καθόσον τα επίδικα ποσά δόθηκαν ως αποζημίωση για δαπάνες εκτός έδρας των υπαλλήλων της αναιρεσίβλητης, μη υποκείμενες ως εκ τούτου σε ασφαλιστικές εισφορές. 4. Επειδή, περαιτέρω, κατά τα εκτιθέμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση, ο έλεγχος δεν αναγνώρισε προς έκπτωση ποσό 1.818.036 δρχ., το οποίο είχε καταβληθεί σε τρεις γεωπόνους υπαλλήλους της εταιρίας ως προμήθεια για την προώθηση και τεχνική παρακολούθηση των προϊόντων της, με την ίδια ως ανωτέρω αιτιολογία, ότι δηλαδή για το ποσό αυτό δεν είχαν καταβληθεί οι υπέρ του ΙΚΑ ασφαλιστικές εισφορές, αν και επρόκειτο για αμοιβές μισθωτών. Το Διοικητικό Εφετείο, όπως και το Διοικητικό Πρωτοδικείο, δέχθηκε ότι το ποσό αυτό καταβλήθηκε σε γεωπόνους υπαλλήλους της εταιρίας υπό μορφή προμήθειας για εργασία τους που παρασχέθηκε εκτός εργασίμων ωρών βάσει συμβάσεων που είχαν συναφθεί με τους υπαλλήλους αυτούς, οι οποίοι, για την είσπραξη του ποσού, είχαν εκδώσει τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Ενόψει των ανωτέρω, το δικαστήριο έκρινε ότι το σχετικό ποσό καταβλήθηκε για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν εκτός της σχέσης εξαρτημένης εργασίας και δεν υφίστατο ως εκ τούτου υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών υπέρ του ΙΚΑ εισφορών για το ποσό αυτό, ήταν δε συνεπώς, για το λόγο αυτό, αφαιρετέο. Η κρίση αυτή του δικαστηρίου είναι, καταρχήν, νομίμως αιτιολογημένη και ο σχετικός λόγος αναίρεσης, με τον οποίο δεν προβάλλεται καμία συγκεκριμένη κατ' αυτής αιτίαση, αλλά μόνο ότι η κρίση αυτή είναι αόριστη και αναιτιολόγητη, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος. Αν δε θεωρηθεί ότι με το λόγο αυτό, δια παραπομπής στο λόγο αναίρεσης που αναφέρεται στην αναγνώριση της έκπτωσης από το Διοικητικό Εφετείο των κονδυλίων της προηγούμενης σκέψης (αριθ. 3), προβάλλεται ότι το Διοικητικό Εφετείο δεν ασχολήθηκε με την πραγματική βάση απόρριψης του υπό κρίση κονδυλίου από τη φορολογική αρχή, που ήταν η μη καταβολή των υπέρ του ΙΚΑ ασφαλιστικών εισφορών, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, γιατί το δικαστήριο, κατά τα αμέσως ανωτέρω εκτεθέντα, με ρητή σκέψη, έκρινε μη νόμιμη την αιτιολογία αυτή, της απόρριψης δηλαδή του προκειμένου κονδυλίου από τη φορολογική αρχή λόγω μη καταβολής των υπέρ του ΙΚΑ εισφορών.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο