Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2000 ]

ΣτΕ 3368/2000 Ο επιτηδευματίας, για κάθε ποσό δαπάνης που καταβάλλει σε πρόσωπο το οποίο εκ των πραγμάτων δεν είναι δυνατόν να εκδώσει στοιχείο του ΚΒΣ (αλλοδαπό πρόσωπο), εκδίδει απόδειξη δαπάνης. Σε τέτοια περίπτωση, η απόδειξη αυτή δεν μπορεί να υποκατασταθεί από άλλο στοιχείο.

(Ο επιτηδευματίας, για κάθε ποσό δαπάνης που καταβάλλει σε πρόσωπο το οποίο εκ των πραγμάτων δεν είναι δυνατόν να εκδώσει στοιχείο του ΚΒΣ (αλλοδαπό πρόσωπο), εκδίδει απόδειξη δαπάνης. Σε τέτοια περίπτωση, η απόδειξη αυτή δεν μπορεί να υποκατασταθεί από άλλο στοιχείο. )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.

 <------> 6. Επειδή, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της αναιρεσίβλητης εταιρίας της ένδικης χρήσης κονδύλιο 6.812.831 δρχ. που αφορά "έξοδα γραφείων Λονδίνου", δηλαδή ενοίκια γραφείου, φόρους, μισθούς, έξοδα τηλεφώνων κ.λπ., τα οποία έγιναν για λογαριασμό της από τη μέτοχό της "... Ltd" που εδρεύει στο Λονδίνο, με την αιτιολογία, μεταξύ άλλων, ότι δεν επεδείχθησαν δικαιολογητικά της εν λόγω δαπάνης, εκτός από επιστολή και χρεωστικό σημείωμα της ως άνω αλλοδαπής εταιρίας. Η αναιρεσίβλητη εταιρία με την προσφυγή της ισχυρίστηκε ότι η επιστολή - χρεωστικό σημείωμα που επιδείχθηκε στον έλεγχο αρκούσε για την απόδειξη πραγματοποίησης της δαπάνης, καθόσον για έξοδα που γίνονται στην αλλοδαπή δεν απαιτείται η έκδοση στοιχείων του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων. Προς τούτο, προσκόμισε πρωτοδίκως σε επίσημη μετάφραση το από 18.10.1983 πιστοποιητικό της εταιρίας ορκωτών λογιστών "Moore, Stevens and Co", στο οποίο αναφέρεται ότι έχει καταχωρισθεί στα βιβλία της αλλοδαπής εταιρίας χρέωση της αναιρεσίβλητης που έγινε τον Νοέμβριο 1982 για ποσό 58.886 λιρών Αγγλίας (δηλαδή 6.812.831 δρχ.) για διάφορα έξοδα διαχείρισης, των οποίων γίνεται ανάλυση κατά κατηγορία, στα πλαίσια της από 2.3.1978 συμφωνίας μεταξύ των δύο αυτών εταιριών. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ως αποδεδειγμένη τη δαπάνη βάσει του πιστοποιητικού αυτού. Το Διοικητικό Εφετείο, το οποίο επιλήφθηκε κατόπιν έφεσης του Δημοσίου, αφού έλαβε υπόψη ότι η αλλοδαπή εταιρία δεν είχε υποχρέωση έκδοσης των στοιχείων που προβλέπονται από τον Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων και ότι τέτοια υποχρέωση είχε καταρχήν η αναιρεσίβλητη εταιρία που υποχρεούταν στην έκδοση της προβλεπόμενης από το άρθρο 24 του ΚΦΣ απόδειξης καταβολής της δαπάνης, έκρινε ότι, λόγω των ειδικών συνθηκών που ανάγονται στις σχέσεις που υφίσταντο μεταξύ των ως άνω εταιριών και ειδικότερα της από 2.3.1978 γραπτής συμφωνίας τους, κατά το άρθρο 3 της οποίας η αλλοδαπή εταιρία θα αποζημιώνεται από την αναιρεσίβλητη για όλα τα έξοδα και τις δαπάνες που πραγματοποιεί για λογαριασμό της τελευταίας, το χρεωστικό σημείωμα της αλλοδαπής εταιρίας αποτελεί νόμιμο στοιχείο απόδειξης της ένδικης δαπάνης, πολύ περισσότερο μάλιστα καθόσον σ' αυτό περιλαμβάνονται όλα τα από το άρθρο 24 του ΚΦΣ απαιτούμενα στοιχεία (ονοματεπώνυμο, επάγγελμα και διεύθυνση δικαιούχου, αιτία και ποσό της δαπάνης). Η αιτιολογία όμως αυτή είναι, ενόψει όσων αναφέρθηκαν σε προηγούμενη σκέψη, πλημμελής, διότι το Διοικητικό Εφετείο δεν εξετάζει τη συνδρομή στη συγκεκριμένη περίπτωση συνθηκών που κατέστησαν αδύνατη τη λήψη της απόδειξης του άρθρου 24 του ΚΦΣ, αλλά μνημονεύει μόνο την ανωτέρω σχέση που συνέδεε την αναιρεσίβλητη με την αλλοδαπή εταιρία, γεγονός το οποίο δεν είναι κρίσιμο για τη διαπίστωση της ύπαρξης τέτοιων συνθηκών. Για τον λόγο αυτό, που βάσιμα προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί κατά το αντίστοιχο μέρος της.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο