Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2000 ]

ΣτΕ 460/2000 Ζημία παρελθούσας χρήσης (που προκύπτει από επαρκώς και ακριβώς τηρούμενα βιβλία) μεταφέρεται, για να συμψηφιστεί με κέρδη επόμενων χρήσεων, με βάση τον κατά τον χρόνο της μεταφοράς υπάρχοντα νόμιμο τίτλο περί της ζημίας αυτής, τίτλος που μπορεί να είναι η υποβληθείσα και μη ελεγχθείσα ακόμη φορολογική δήλωση ή το φύλλο ελέγχου ή δικαστική απόφαση, ενώ δεν είναι επιτρεπτός ο κατά παρεμπίπτουσα δικαστική κρίση έλεγχος της νομιμότητας του τίτλου αυτού. Η παρουσίαση της ζημίας σε δήλωση επόμενων ετών με τη μορφή της επιφύλαξης (λόγω της μη τελεσιδικίας) δεν είναι σύμφωνη με τον νόμο.

(Ζημία παρελθούσας χρήσης (που προκύπτει από επαρκώς και ακριβώς τηρούμενα βιβλία) μεταφέρεται, για να συμψηφιστεί με κέρδη επόμενων χρήσεων, με βάση τον κατά τον χρόνο της μεταφοράς υπάρχοντα νόμιμο τίτλο περί της ζημίας αυτής, τίτλος που μπορεί να είναι η υποβληθείσα και μη ελεγχθείσα ακόμη φορολογική δήλωση ή το φύλλο ελέγχου ή δικαστική απόφαση, ενώ δεν είναι επιτρεπτός ο κατά παρεμπίπτουσα δικαστική κρίση έλεγχος της νομιμότητας του τίτλου αυτού. Η παρουσίαση της ζημίας σε δήλωση επόμενων ετών με τη μορφή της επιφύλαξης (λόγω της μη τελεσιδικίας) δεν είναι σύμφωνη με τον νόμο. )

Κατηγορία: Εταιρικό δίκαιο (ΑΕ-ΕΠΕ-ΙΚΕ)

 <------> 3. Επειδή, από τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 4 και της παρ. 1 του άρθρου 11 του Ν.Δ.3323/1955 και της παρ. 7 του άρθρου 8 και των παρ. 1 και 2 του άρθρου 11 του Ν.Δ.3843/1958, όπως αυτές ίσχυαν κατά την ένδικη χρήση, προκύπτει ότι και για τις ημεδαπές Α.Ε. η μεταφορά ζημίας προς συμψηφισμό στα επόμενα οικονομικά έτη ενεργείται με βάση τον κατά τον χρόνο της μεταφοράς υπάρχοντα νόμιμο τίτλο περί της ζημίας αυτής (αυτού δηλαδή που αφορά το έτος κατά το οποίο προέκυψε ζημία), τέτοιοι δε μπορεί να είναι, ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η φορολογική υπόθεση, είτε η υποβληθείσα κα μη ελεγχθείσα ακόμη φορολογική δήλωση είτε το φύλλο ελέγχου είτε δικαστική απόφαση. Συγκεκριμένα, από τους τίτλους αυτούς ληπτέος κάθε φορά υπόψη είναι ο τελευταίος υπάρχων κατά την κρίση των οικονομικών αποτελεσμάτων του έτους της μεταφοράς και δεν είναι πάντως επιτρεπτός ο κατά παρεμπίπτουσα δικαστική κρίση έλεγχος της νομιμότητας του τίτλου αυτού κατά την κρίση των οικονομικών αποτελεσμάτων των επόμενων ετών στα οποία επιδιώκεται η μεταφορά της ζημίας. Εάν δε, μετά την τελεσίδικη κρίση της διαφοράς της αναγόμενης στο έτος της μεταφοράς, επακολουθήσει, ως προς το θέμα της ζημίας, πράξη η οποία να έγινε οριστική ή αμετάκλητη δικαστική απόφαση τροποποίησης ή ανατροπής του τίτλου του έτους κατά το οποίο προέκυψε η ζημία, ο οποίος ελήφθη υπόψη από το δικαστήριο του έτους της μεταφοράς, στην περίπτωση αυτή στη φορολογική αρχή απόκειται να προσαρμόσει προς τα νέα δεδομένα περί της ζημίας την εγγραφή την αναγόμενη στο έτος της μεταφοράς με συμπληρωματική πράξη, κατά της οποίας μπορούν να ασκηθούν τα νόμιμα ένδικα μέσα. Από τα πιο πάνω παρέπεται ότι, αν ο τίτλος αυτός είναι η δήλωση του ίδιου του φορολογούμενου για το ύψος της ζημίας που προέκυψε κατά ορισμένο οικονομικό έτος, ζητήματα αναφερόμενα στο κύρος του τίτλου αυτού κατά νόμο, στο αν το ύψος της ζημίας που έχει δηλωθεί ανταποκρίνεται προς τα δεδομένα των βιβλίων του δηλούντος, κρίνονται αποκλειστικά κατά την κρίση που αφορά το έτος στο οποίο φέρεται προκύψασα η ζημία της οποίας επιδιώκεται η μεταφορά, τα πιο πάνω ζητήματα δεν επιτρέπεται κατά νόμο να εξετασθούν κατά παρεμπίπτουσα κρίση στο έτος στο οποίο επιδιώκεται η μεταφορά, μπορούν να εξεταστούν μόνο τα ζητήματα που έχουν σχέση με τη νομιμότητα της ίδιας της μεταφοράς, όπως αν αυτή επιτρέπεται, αν επιχειρείται μέσα στον νόμιμο χρόνο αφότου προέκυψε η ζημία, αν όντως έχει απομείνει υπόλοιπο ζημίας προς μεταφορά και ποιο το ύψος του, αν έχει γίνει συμψηφισμός μέρους της ζημίας αυτής προς κέρδη ενδιάμεσου ή ενδιάμεσων ετών. Τέλος, κατά την έννοια των ίδιων διατάξεων, η τροποποίηση ή ανατροπή του τίτλου που λήφθηκε υπόψη για τον συμψηφισμό ζημίας προς κέρδη επόμενου έτους, καθιστά ανακριβή ως προς το θέμα τούτο τη δήλωση του έτους στο οποίο έγινε, με βάση τον τίτλο αυτό, η μεταφορά της ζημίας, ιδίως αν ο τίτλος αυτός είναι η δήλωση του φορολογούμενου, με όλες τις συνέπειες που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία για την περίπτωση αυτή. Τα πιο πάνω δεν τροποποιήθηκαν με τον Ν.1921/1991 (ΦΕΚ 12/Α'), με τον οποίο ορίσθηκε νέος τρόπος εξεύρεσης των καθαρών κερδών των ανώνυμων τραπεζικών επιχειρήσεων (άρθρο 22), γιατί με τις διατάξεις του άρθρου αυτού, το οποίο παρατίθεται πιο κάτω, δεν ρυθμίζονται πάντως θέματα που ανάγονται στη δυνατότητα της μεταφοράς της ζημίας προς συμψηφισμό στα επόμενα οικονομικά έτη ούτε θέματα συνεπειών της υποβολής ανακριβούς δήλωσης. Ειδικότερα, με το άρθρο 22 του Ν.1921/1991, που έχει τον τίτλο "Προσδιορισμός φορολογητέων κερδών τραπεζικών επιχειρήσεων", ορίσθηκαν τα εξής: "1. Στο τέλος του πρώτου εδαφίου της περίπτωσης α' του άρθρου 4 του ν.δ.3843/1958 προστίθενται τα εξής: "1. Προκειμένου για ανώνυμες τραπεζικές εταιρίες, οι οποίες αποκτούν και εισοδήματα που απαλλάσσονται του φόρου ή εισοδήματα από τόκους, για τα οποία προβλέπεται παρακράτηση φόρου με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης, για τον προσδιορισμό των κερδών που φορολογούνται στο όνομα της ανώνυμης εταιρίας, αφαιρούνται από τα προκύπτοντα, μετά την αφαίρεση των διανεμόμενων ποσών, καθαρά κέρδη, το μέρος αυτών που αναλογεί στα πιο πάνω εισοδήματα". 2. Στο τέλος του πρώτου εδαφίου της περίπτωσης δ' του άρθρου 4 του ν.δ.3843/1958 προστίθενται τα εξής: "Για τον προσδιορισμό των φορολογητέων κερδών, προκειμένου για υποκαταστήματα αλλοδαπών τραπεζών, που λειτουργούν νόμιμα στην Ελλάδα, τα οποία αποκτούν και εισοδήματα που απαλλάσσονται του φόρου ή εισοδήματα από τόκους, για τα οποία προβλέπεται παρακράτηση φόρου με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης, αφαιρούνται από τα καθαρά κέρδη, που ορίζονται στο προηγούμενο εδάφιο, το μέρος αυτών που αναλογεί στα πιο πάνω εισοδήματα". 3. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων εφαρμόζονται για τα κέρδη που προκύπτουν από ισολογισμούς που κλείνουν μετά την 30.12.1990 και εφεξής. Από την έναρξη ισχύος των διατάξεων των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου, καταργούνται για τις τραπεζικές επιχειρήσεις οι διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 35 του ν.δ.3323/1955 και της παραγράφου 6 του άρθρου 15 του ν.δ.3843/1958, που αφορούν τον επιμερισμό των διανεμόμενων κερδών ανάλογα με τα φορολογούμενα και αφορολόγητα έσοδα. 4. Οι διατάξεις των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται ανάλογα και σε όλες τις υποθέσεις, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον των φορολογικών αρχών, των διοικητικών δικαστηρίων και του Συμβουλίου της Επικρατείας. Προς τούτο, οι τραπεζικές επιχειρήσεις μπορούν να δηλώσουν τα επί πλέον κέρδη, που προκύπτουν κατ' εφαρμογή των διατάξεων αυτών, εντός τετραμήνου από την έναρξη ισχύος του παρόντος. Ο φόρος που θα προκύψει καταβάλλεται σε πέντε (5) ίσες μηνιαίες δόσεις, από τις οποίες η πρώτη ταυτόχρονα με την υποβολή της δήλωσης, χωρίς προσαυξήσεις, πρόστιμα ή άλλες κυρώσεις. Σε αυτήν την περίπτωση τυχόν καταβληθέντα επί πλέον ποσά φόρου με βάση τις αρχικές ή συμπληρωματικές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος, λόγω υπολογισμού των κερδών κατά διάφορο τρόπο, δεν επιστρέφονται ούτε συμψηφίζονται με άλλους οφειλόμενους φόρους. 5. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 2 του ν.1882/1990 (ΦΕΚ 43 Α') και της παραγράφου 1 του άρθρου 37 του ν.1884/1990 (ΦΕΚ 81 Α') καταργούνται αφότου ίσχυσαν. Τυχόν υποβληθείσες δηλώσεις, κατ' εφαρμογή των διατάξεων αυτών, θεωρούνται ως μη υποβληθείσες και ουδέν έννομο αποτέλεσμα παράγουν". Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι και μετά το άρθρο 22 του Ν.1921/1991 το κύρος των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος που έχουν υποβληθεί από ανώνυμες τραπεζικές εταιρίες και το ύψος των ζημιών κατά τα έτη τα οποία αφορούν οι δηλώσεις αυτές, αν μ' αυτές έχουν δηλωθεί ζημίες, κρίνεται μόνο κατά το έτος στο οποίο φέρεται προκύψασα η ζημία. Εν τω μεταξύ, αποτελούν τίτλο για τη μεταφορά της ζημίας που έχει δηλωθεί μ' αυτές. Και ναι μεν με την πιο πάνω διάταξη της παρ. 5 του άρθρου 22 του Ν.1921/1991 ορίζεται, σε επίπεδο κανόνα δικαίου, ότι ορισμένες δηλώσεις που έχουν υποβληθεί "θεωρούνται ως μη υποβληθείσες και ουδέν έννομο αποτέλεσμα, παράγουν", όμως η εφαρμογή του κανόνα δικαίου αυτού και η έρευνα περί του κύρους του, σε συγκεκριμένες ατομικές περιπτώσεις δηλώσεων φόρου εισοδήματος, προϋποθέτει τη βεβαίωση και υπαγωγή σ' αυτόν πραγματικών περιστατικών σε σχέση με τις δηλώσεις αυτές. Τούτο όμως, δηλαδή ότι ορισμένες δηλώσεις υπάγονται στις ρυθμίσεις της παρ. 5 του άρθρου 22 του Ν.1921/1991 και ότι οι συνέπειες που προβλέπει η διάταξη αυτή απαγγέλλονται έγκυρα, δεν επιτρέπεται κατά νόμο να κριθούν παρεμπιπτόντως σε καθένα από τα έτη στα οποία επιχειρείται η μεταφορά της ζημίας, αλλά κρίνονται μόνο κατά το (οικονομικό) έτος στο οποίο φέρεται ότι προέκυψε η ζημία της οποίας ζητείται η μεταφορά και για το οποίο, άλλωστε, έχουν υποβληθεί οι δηλώσεις, στις οποίες τίθεται θέμα εφαρμογής της πιο πάνω διάταξης (της παρ. 5 του άρθρου 22 του Ν.1921/1991). 4. ............... 5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, η αναιρεσίβλητη ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την από 9.5.1991 δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 1991 (χρήσης 1/1-31/12/1990) που υπέβαλε στον προϊστάμενο της ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών, δήλωσε μεταξύ άλλων καθαρά κέρδη εκ 3.660.596.389 δρχ. Στην ίδια δήλωση διατύπωσε επιφύλαξη του άρθρου 5 του Ν.Δ.3629/1956 (όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του από το άρθρο 39 του Ν.1473/1984), σχετικά με τη μεταφορά για συμψηφισμό με τα παραπάνω κέρδη (οικονομικού έτους 1991) φορολογικών ζημιών που προέκυψαν μεταξύ άλλων κατά τα οικονομικά έτη 1989 και 1990, με βάση τα βιβλία που τήρηση, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 2 του Ν.1882/1990 και του άρθρου 37 του Ν.1884/1990, εκ. 12.265.186.515 δρχ. και 14.288.347.354 δρχ., αντίστοιχα. Ειδικότερα, με την πιο πάνω επιφύλαξη η αναιρεσίβλητη τράπεζα προέβαλε ότι τα οικονομικά της αποτελέσματα των ανωτέρω οικονομικών ετών, όπως δηλώθηκαν κατ' εφαρμογή των διατάξεων των Ν.1882/1990 και Ν.1884/1990, δεν θίγονται από τις διατάξεις του άρθρου 22 του Ν.1921/1991, οι οποίες είναι ανίσχυρες ως αντικείμενες στις διατάξεις του άρθρου 78, παρ. 2 του Συντάγματος. Η επιφύλαξη αυτή απορρίφθηκε ως νόμω αβάσιμη από τη φορολογική αρχή, αλλά έγινε δεκτή από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, το οποίο ακύρωσε τη σχετική αρνητική απάντηση της φορολογικής αρχής. Το Διοικητικό Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την έφεση του Δημοσίου και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Ειδικότερα, το Διοικητικό Εφετείο δέχθηκε ότι η μεταφορά ζημίας νομικού προσώπου για συμψηφισμό στα επόμενα οικονομικά έτη ενεργείται με βάση τον υφιστάμενο για τη ζημία αυτή κατά τον χρόνο της μεταφοράς νόμιμο τίτλο, δηλαδή τον τίτλο που αναφέρεται στο έτος που προέκυψε η ζημία, ο οποίος μπορεί να είναι, αναλόγως του σταδίου στο οποίο βρίσκεται η φορολογική υπόθεση και η υποβληθείσα και μη ακόμη ελεγχθείσα φορολογική δήλωση και ότι μόνη προϋπόθεση, κατά τον νόμο, για την αναγνώριση δικαιώματος για μεταφορά ζημίας σε επόμενη χρήση, είναι να δηλώθηκε αυτή ως αρνητικό στοιχείο του έτους που προέκυψε με βάση τα βιβλία που τηρήθηκαν επαρκώς και ακριβώς, πράγμα που συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση. Η πιο πάνω κρίση του Διοικητικού Εφετείου, που στηρίζεται στην παραδοχή ότι επιτρέπεται κατά νόμο να αποτελέσουν αντικείμενο επιφύλαξης στο κρινόμενο οικονομικό έτος 1991, στο οποίο επιχειρείται η μεταφορά προς συμψηφισμό στα κέρδη που προέκυψαν κατ' αυτό, θέματα που αφορούν το κύρος των σχετικών τίτλων, δεν είναι νόμιμα αιτιολογημένη, σύμφωνα με όσα έχουν ήδη αναφερθεί στην προηγούμενη σκέψη, γιατί τα πιο πάνω θέματα δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της ανωτέρω επιφύλαξης. Για τον λόγο αυτό, που έμμεσα προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο