Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2000 ]

ΣτΕ 1753/2000 Συγκεντρωτικά τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, που ναι μεν δεν διευκρινίζουν λεπτομερώς, όπως απαιτείται, τις επιμέρους παρασχεθείσες υπηρεσίες, αλλά η αιτιολογία τους συμπληρώνεται από περιγραφόμενη, στα πρακτικά των Δ.Σ. των αντισυμβαλλόμενων (συγγενικών) εταιριών, συμφωνία, μπορούν να θεωρηθούν νόμιμα δικαιολογητικά έκπτωσης της δαπάνης.

(Συγκεντρωτικά τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, που ναι μεν δεν διευκρινίζουν λεπτομερώς, όπως απαιτείται, τις επιμέρους παρασχεθείσες υπηρεσίες, αλλά η αιτιολογία τους συμπληρώνεται από περιγραφόμενη, στα πρακτικά των Δ.Σ. των αντισυμβαλλόμενων (συγγενικών) εταιριών, συμφωνία, μπορούν να θεωρηθούν νόμιμα δικαιολογητικά έκπτωσης της δαπάνης. )

Κατηγορία: Φ.Π.Α.

 <------> 4. Επειδή, με την προαναφερθείσα υπ' αριθ. 715/1991 απόφαση του Σ.τ.Ε. αναιρέθηκε, κατ' αποδοχή αίτησης του Δημοσίου, η υπ' αριθ. 2520/1987 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που το εν λόγω Εφετείο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, αναγνώρισε προς έκπτωση κονδύλιο 18.158.292 δρχ., το οποίο είχε προστεθεί από τη φορολογική αρχή, ως λογιστική διαφορά, στα αποτελέσματα των βιβλίων που είχαν τηρηθεί από την ήδη αναιρεσείουσα εταιρία κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο και είχαν κριθεί ειλικρινή. Το Διοικητικό Εφετείο, επανερχόμενο στην υπόθεση μετά την ως άνω αναιρετική απόφαση, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: Η αναιρεσείουσα εταιρία, η οποία ασχολήθηκε κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο 1980 με την εισαγωγή και εμπορία αυτοκινήτων, εμφάνισε ως δαπάνη, στο λογαριασμό "έξοδα εμπορευμάτων", το συνολικό ποσό των 18.158.292 δρχ., το οποίο καταβλήθηκε στη συγγενική της επιχείρηση Α.Ε. "Σ" και αντιπροσωπεύει ποσοστό 2% επί των ακαθάριστων εσόδων που πραγματοποίησε (η αναιρεσείουσα) κατά την κρινόμενη περίοδο. Η εγγραφή αυτή στα βιβλία της αναιρεσείουσας, ως προς μεν το ποσό των 15.440.221 δρχ. βασίζεται σε τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της Α.Ε. "Σ", στο οποίο αναγράφεται ως αιτιολογία "Αμοιβή δια την μέσω των υπηρεσιών και εγκαταστάσεών μας πραγματοποίησιν και εν γένει εξυπηρέτησιν των μέχρι 30ής Ιουνίου 1980 πωλήσεών της εκ 753.918.762 δρχ.", ως προς δε το υπόλοιπο ποσό των 2.718.041 δρχ. βασίζεται σε τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της ίδιας Α.Ε., στο οποίο αναγράφεται ως αιτιολογία "Αμοιβή δια την μέσω των υπηρεσιών και εγκαταστάσεών μας πραγματοποίησιν και εν γένει εξυπηρέτησιν πωλήσεων Β' εξαμήνου 1980, εκ 132.716.849 δρχ.". Η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε την ανωτέρω δαπάνη, με την αιτιολογία ότι τα δύο τιμολόγια που εκδόθηκαν περιέχουν γενική και αόριστη αιτιολογία της δαπάνης και δεν αναφέρονται σε συγκεκριμένες και εξειδικευμένες υπηρεσίες ή εξυπηρετήσεις, με αποτέλεσμα να μην καθίσταται εφικτός ο έλεγχος των παρασχεθεισών υπηρεσιών και της παραγωγικότητας της δαπάνης. Η αναιρεσείουσα προέβαλε, μεταξύ άλλων, ότι με τις εγκαταστάσεις και το προσωπικό της Α.Ε. "Σ" διεξάγονται όλες οι εργασίες της ίδιας και των άλλων εταιριών του ομίλου "Σ", οι εργασίες δε αυτές αφορούν ενδεικτικά: α) την παραλαβή από το Τελωνείο των εισαγόμενων εμπορευμάτων (αυτοκινήτων κ.λπ.), β) την προπαρασκευή τους προς πώληση (απογρασσάρισμα, συναρμολόγηση κ.λπ.), γ) την επίδειξή τους στους πελάτες, δ) την αποστολή τους στα υποκαταστήματα κ.λπ., ε) τη διαδικασία πώλησης, στ) την τηλεπικοινωνία με τους αλλοδαπούς προμηθευτές κ.λπ. Το Διοικητικό Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε ότι, εφόσον η Α.Ε. "Σ" προσέφερε στην αναιρεσείουσα διάφορα είδη υπηρεσιών κατά τη διάρκεια της ένδικης χρήσης, η έκδοση από την πρώτη δύο συγκεντρωτικών τιμολογίων για το σύνολο της αμοιβής που εισέπραξε από τη δεύτερη, χωρίς να διαλαμβάνονται σ' αυτά ενδείξεις για το είδος των επιμέρους υπηρεσιών που προσφέρθηκαν, δεν πληροί την απαίτηση του νόμου περί επαρκούς προσδιορισμού στο τιμολόγιο των υπηρεσιών που παρασχέθηκαν (όπως είχε κριθεί και με την ως άνω αναιρετική απόφαση) και ότι συνεπώς τα ανωτέρω τιμολόγια δεν αποτελούν νόμιμα δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση της παραπάνω δαπάνης. Ενόψει των ανωτέρω, το Διοικητικό Εφετείο, κατ' αποδοχή του σχετικού λόγου έφεσης του Δημοσίου, κατέληξε στην κρίση ότι το ως άνω συνολικό ποσό των 18.158.292 δρχ. έπρεπε να προστεθεί, ως λογιστική διαφορά, στα καθαρά κέρδη της αναιρεσείουσας εταιρίας της κρινόμενης χρήσης. Η αναιρεσείουσα εταιρία, με το από 10.4.1992 υπόμνημά της επί της έφεσης του Δημοσίου, είχε προβάλει τον ισχυρισμό ότι η επίδικη δαπάνη καταβλήθηκε σε εκτέλεση συμβατικής υποχρέωσης, αποδεικνυομένης από συγκεκριμένα στοιχεία και δη από το από 25.7.1980 πρακτικό του Δ.Σ. της ως άνω Α.Ε. "Σ" και το από 28.7.1980 πρακτικό του Δ.Σ. της αναιρεσείουσας, στα οποία ρητώς αναφέρεται η έκθεση ελέγχου (παραδεχόμενη την ύπαρξη σχετικής συμφωνίας) και από τα οποία προκύπτει η συμφωνία να χρησιμοποιούνται από την αναιρεσείουσα οι εγκαταστάσεις και οι υπηρεσίες της ως άνω Α.Ε., κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στα εν λόγω πρακτικά, έναντι αμοιβής καθοριζόμενης σε συγκεκριμένο ποσοστό επί των ακαθάριστων εισπράξεων της αναιρεσείουσας, η βάσει δε της συμφωνίας αυτής χρησιμοποίηση των εγκαταστάσεων και των υπηρεσιών της ανωτέρω Α.Ε. σε όλους τους τομείς που κάλυπταν την πραγματοποίηση των πωλήσεων της αναιρεσείουσας, ανταποκρινόταν σε πραγματικές ανάγκες της τελευταίας, η οποία στερείτο σχετικών εγκαταστάσεων και προσωπικού. Ο ως άνω προβληθείς ισχυρισμός ήταν ουσιώδης, διότι ναι μεν τα προαναφερθέντα τιμολόγια, λόγω μη επαρκούς προσδιορισμού των παρασχεθεισών υπηρεσιών, δεν ήταν καθ' εαυτά νόμιμα δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση της επίδικης δαπάνης, σύμφωνα με τα άρθρα 21 και 43, παρ. 3 του ΚΦΣ (Π.Δ.99/1977), όπως κρίθηκε και με την ανωτέρω αναιρετική απόφαση, περαιτέρω όμως, εφόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε πράγματι μεταξύ της αναιρεσείουσας και της ως άνω συγγενικής της επιχείρησης η προαναφερθείσα συμφωνία, βάσει της οποίας παρεχόντουσαν επί μονίμου βάσεως από την Α.Ε. "Σ", έναντι της ως άνω καθοριζόμενης σε συγκεκριμένο ποσοστό επί των ακαθάριστων εσόδων της αναιρεσείουσας εταιρίας αμοιβής, όλες οι υπηρεσίες που αφορούσαν την πραγματοποίηση των πωλήσεων της εταιρίας αυτής, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στα ανωτέρω πρακτικά, η έκπτωση της επίδικης δαπάνης θα ηδύνατο να στηριχθεί στα προαναφερθέντα τιμολόγια, σε συνδυασμό με την εν λόγω συμφωνία η οποία, υπό την προεκτεθείσα πλοκή, θα συμπλήρωνε το περιεχόμενο των τιμολογίων ως προς την περιγραφή των παρασχεθεισών υπηρεσιών. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία δεν απάντησε στον ως άνω ουσιώδη ισχυρισμό, παρίσταται πλημμελώς αιτιολογημένη και ως εκ τούτου πρέπει να αναιρεθεί κατά το μέρος που αφορά την ανωτέρω δαπάνη, παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών λόγων αναίρεσης, οι οποίοι αφορούν το ίδιο μέρος της προσβαλλόμενης.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο