Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1997 ]

ΣτΕ 3441/1997 α) Τα έσοδα από τεχνικά έργα που εκτελούνται για λογαριασμό Α.Ε., αποτελούντων δημόσιες εκμεταλλεύσεις κοινής ωφέλειας, φορολογούνται σαν έσοδα από δημόσια τεχνικά έργα, αφού ο νόμος δεν κάνει διάκριση των Α.Ε. από τις κάθε άλλης μορφής δημόσιες εκμεταλλεύσεις. β) Τα έσοδα από υπεργολαβίες επί δημόσιων έργων, φορολογούνται επίσης ως έσοδα από δημόσια έργα, έστω κι αν οι υπεργολάβοι συμβάλλονται με ιδιωτικές εταιρίες (εργολάβοι).

(α) Τα έσοδα από τεχνικά έργα που εκτελούνται για λογαριασμό Α.Ε., αποτελούντων δημόσιες εκμεταλλεύσεις κοινής ωφέλειας, φορολογούνται σαν έσοδα από δημόσια τεχνικά έργα, αφού ο νόμος δεν κάνει διάκριση των Α.Ε. από τις κάθε άλλης μορφής δημόσιες εκμεταλλεύσεις. β) Τα έσοδα από υπεργολαβίες επί δημόσιων έργων, φορολογούνται επίσης ως έσοδα από δημόσια έργα, έστω κι αν οι υπεργολάβοι συμβάλλονται με ιδιωτικές εταιρίες (εργολάβοι). )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.



Εισόδημα εργολάβων τεχνικών έργων
Σ.τ.Ε.: 3441/1997


α) Τα έσοδα από τεχνικά έργα που εκτελούνται για λογαριασμό Α.Ε., αποτελούντων
δημόσιες εκμεταλλεύσεις κοινής ωφέλειας, φορολογούνται σαν έσοδα από δημόσια
τεχνικά έργα, αφού ο νόμος δεν κάνει διάκριση των Α.Ε. από τις κάθε άλλης
μορφής δημόσιες εκμεταλλεύσεις.
β) Τα έσοδα από υπεργολαβίες επί δημόσιων έργων, φορολογούνται επίσης ως
έσοδα από δημόσια έργα, έστω κι αν οι υπεργολάβοι συμβάλλονται με ιδιωτικές
εταιρίες (εργολάβοι).

<



4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη
απόφαση, η αναιρεσίβλητη εταιρία, η οποία είναι τεχνική επιχείρηση και
ασχολείται με ηλεκτρομηχανολογικές κατασκευές, κατά το ένδικο οικονομικό έτος
1981 (διαχειριστική περίοδο 20.9.1979 - 31.12.1980) τήρησε βιβλία και
στοιχεία Δ' κατηγορίας του ΚΦΣ (Π.Δ.99/1977) και δήλωσε καθαρά κέρδη
25.904.776 δρχ., βάσει των διατάξεων του άρθρου 36α', παρ. 2 του
Ν.Δ.3323/1955. Εν συνεχεία, κατόπιν ελέγχου, η φορολογική αρχή πρόσθεσε στα
ως άνω δηλωθέντα καθαρά κέρδη λογιστικές διαφορές, συνολικού ύψους 7.846.172
δρχ., κατόπιν δε αυτού, προσδιόρισε τα καθαρά κέρδη της αναιρεσίβλητης
εταιρίας σε 33.750.948 δρχ. Οι εν λόγω λογιστικές διαφορές προήλθαν από τις
ακόλουθες συμβάσεις για την εκτέλεση τεχνικών έργων που κατήρτισε η
αναιρεσίβλητη με διάφορες εταιρίες... Το Διοικητικό Εφετείο, με την
προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι η φορολογική αρχή όφειλε να αποδείξει
ότι για την εκτέλεση των ανωτέρω έργων η αναιρεσίβλητη είχε χρησιμοποιήσει
υλικά των αντισυμβαλλομένων της εταιριών και ότι, παρά την έκδοση των ως άνω
δύο προδικαστικών αποφάσεων, με τις οποίες υποχρεώθηκε να ενεργήσει
επανέλεγχο, δεν απέδειξε τα ανωτέρω, παρά το ότι έφερε, κατά νόμο, το βάρος
απόδειξης αυτών. Περαιτέρω, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι η φορολογική
αρχή δεν απέδειξε ότι με κάθε μία από τις ανωτέρω συμβάσεις τα συμβαλλόμενα
μέρη απέβλεψαν στην ξεχωριστή εκτέλεση και παράδοση περισσότερων του ενός
αυτοτελών τεχνικών έργων. Εξάλλου, ο ισχυρισμός της φορολογικής αρχής ότι,
επειδή η αξία των υλικών της αναιρεσίβλητης που χρησιμοποιήθηκαν για την
εκτέλεση των ως άνω έργων καλύπτει μικρό μόνο ποσοστό του συνολικού κόστους
των συμβάσεων, οι συμβάσεις αυτές αποτελούν συμβάσεις παροχής υπηρεσιών,
σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 2, παρ. 2, περ. α' του ΚΦΣ (Π.Δ.99/1977),
κατά την οποία ως παροχή υπηρεσιών θεωρείται και η περίπτωση κατά την οποία
χρησιμοποιούνται και υλικά, αλλά η αξία τους δεν υπερβαίνει το ένα τρίτο
(1/3) της συνολικής αμοιβής του παρέχοντος τις υπηρεσίες, απορρίφθηκε από το
Διοικητικό Εφετείο ως αβάσιμος, με την αιτιολογία ότι η εν λόγω διάταξη αφορά
μόνο την εφαρμογή των διατάξεων του ΚΦΣ και δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη
περίπτωση. Ενόψει όλων των ανωτέρω, το Διοικητικό Εφετείο κατέληξε στην κρίση
ότι οι ως άνω συμβάσεις αφορούσαν την εκτέλεση ενιαίων και αδιαίρετων
τεχνικών έργων, τα οποία κατασκεύασε η αναιρεσίβλητη με αποκλειστικά δικά της
υλικά και ότι, επομένως, δεν ήταν νόμιμη η εφαρμογή συντελεστή 25% από τη
φορολογική αρχή σε τμήμα των ακαθάριστων εσόδων από κάθε σύμβαση, κατά τα
προεκτεθέντα. Εν συνεχεία, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι τα "......",
μοναδικός μέτοχος των οποίων είναι το Δημόσιο, έχουν μεν τη νομική μορφή της
Α.Ε., αποτελούν όμως δημόσια εκμετάλλευση κοινής ωφέλειας, ενόψει των
συνθηκών λειτουργίας τους, κατά τα ειδικότερον αναφερόμενα στην προβαλλόμενη
απόφαση και ότι, επομένως, οι ως άνω συμβάσεις της αναιρεσίβλητης (δεύτερη
και τρίτη), που αφορούν έργα της Α.Ε. "......", αναφέρονται σε δημόσια
τεχνικά έργα, όπως και η ως άνω πρώτη σύμβαση της αναιρεσίβλητης που αφορά
έργο της ΔΕΗ, κατά συνέπεια δε, στα ακαθάριστα έσοδα από την εκτέλεση όλων
των εν λόγω έργων έπρεπε να εφαρμοσθεί συντελεστής καθαρού κέρδους 10%
5. Επειδή, νομίμως, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα σε προηγούμενη σκέψη, έκρινε το
Διοικητικό Εφετείο ότι η φορολογική αρχή έφερε το βάρος της απόδειξης του ότι
τα συμβαλλόμενα μέρη απέβλεψαν στην εκτέλεση και παράδοση ξεχωριστών
αυτοτελών τμημάτων τεχνικών έργων και του ότι συνέτρεχε η προϋπόθεση
εφαρμογής του συντελεστή καθαρού κέρδους 25% σε τμήματα των ακαθάριστων
εσόδων της αναιρεσίβλητης από υπεργολαβική εκτέλεση αυτοτελών τμημάτων έργων,
ότι δηλαδή για την εκτέλεση των τμημάτων αυτών δεν χρησιμοποιήθηκαν υλικά της
αναιρεσίβλητης, είναι δε απορριπτέος ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου λόγος
αναίρεσης. Η περαιτέρω κρίση όμως του Διοικητικού Εφετείου, κατά την οποία,
εν προκειμένω, δεν εφαρμόσθηκε νομίμως από τη φορολογική αρχή συντελεστής
καθαρού κέρδους 25% σε τμήματα των ακαθάριστων εσόδων της αναιρεσίβλητης, από
υπεργολαβική εκτέλεση αυτοτελών τμημάτων έργων, είναι πλημμελώς
αιτιολογημένη, καθόσον τούτο δέχεται ότι η φορολογική αρχή δεν απέδειξε ούτε
ότι τα μέρη απέβλεψαν στην εκτέλεση και παράδοση ξεχωριστών αυτοτελών
τμημάτων έργων, πράγμα το οποίο και έγινε, ούτε ότι για την εκτέλεση των εν
λόγω αυτοτελών τμημάτων έργων χρησιμοποιήθηκαν υλικά μη ανήκοντα στην
αναιρεσίβλητη, χωρίς όμως να περιγράφει έστω και συνοπτικά και να αξιολογεί
ειδικώς τα στοιχεία τα οποία, κατά τα προεκτεθέντα, είχε επικαλεσθεί εξ αρχής
η φορολογική αρχή (τιμολόγια, πιστοποιήσεις κ.λπ.) και τις προσκομισθείσες,
σε εκτέλεση των ανωτέρω προδικαστικών αποφάσεων, εκθέσεις επανελέγχου, για το
περιεχόμενο των οποίων ουδέν αναφέρει. Για το λόγο αυτό, βασίμως προβαλλόμενο
με την κρινόμενη αίτηση, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιρετέα, κατά το
μέρος που δέχεται ότι όχι νομίμως η φορολογική αρχή εφάρμοσε συντελεστή
καθαρού κέρδους 25% σε τμήμα των ακαθάριστων εσόδων της αναιρεσίβλητης,
παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών λόγων αναίρεσης που αφορούν το μέρος αυτό.
6. Επειδή, εξάλλου, με την κρινόμενη απόφαση, χωρίς να πλήττεται η αιτιολογία
της ως άνω κρίσης του Διοικητικού Εφετείου ότι η Α.Ε. "......" αποτελεί
δημόσια εκμετάλλευση κοινής ωφέλειας, προβάλλεται ότι, κατά το άρθρο 36α',
παρ. 2 του Ν.Δ.3323/1955, ο συντελεστής καθαρού κέρδους 10% εφαρμόζεται μόνο
στα "υπό στενή έννοια δημόσια έργα", όχι δε και στα έργα που εκτελούνται για
λογαριασμό Α.Ε., έστω και αν αυτές αποτελούν δημόσιες εκμεταλλεύσεις κοινής
ωφέλειας. Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, κατά
τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου 36α', παρ. 2 του Ν.Δ.3323/1955, δημόσια
τεχνικά έργα στα οποία εφαρμόζεται ο συντελεστής καθαρού κέρδους 10%, είναι
τα τεχνικά έργα "του δημοσίου, δήμων και κοινοτήτων, δημοσίων επιχειρήσεων ή
εκμεταλλεύσεων, οργανισμών ή επιχειρήσεων κοινής ωφελείας και νομικών
προσώπων δημοσίου δικαίου εν γένει", στις διατάξεις δε αυτές εμπίπτουν πλην
άλλων και τα τεχνικά έργα των δημόσιων επιχειρήσεων ή εκμεταλλεύσεων,
οργανισμών ή επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας που λειτουργούν με τη μορφή της
Α.Ε., αφού ο νόμος δεν κάνει σχετική διάκριση.
7. Επειδή, τέλος, προβάλλεται ότι, εν πάση περιπτώσει, τα ακαθάριστα έσοδα
της αναιρεσίβλητης από την εκτέλεση του προαναφερθέντος έργου της ΔΕΗ δεν
υπόκειντο σε συντελεστή καθαρού κέρδους 10% διότι, όπως προκύπτει από την
προσβαλλόμενη απόφαση, η αναιρεσίβλητη δεν ανεβλήθη με την εν λόγω δημόσια
επιχείρηση, αλλά συνεβλήθη ως υπεργολάβος με ιδιωτική εταιρία (εργολάβο) και
επομένως το έργο που ανέλαβε δεν υπαγόταν στην έννοια του δημόσιου έργου. Και
ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, όπως συνάγεται
από τις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 36α', παρ. 2 του Ν.Δ.3323/1955, ο
συντελεστής καθαρού κέρδους 10% εφαρμόζεται και επί των ακαθάριστων εσόδων
των υπεργολάβων οι οποίοι ασχολούνται με την εργοληπτική κατασκευή δημόσιων
τεχνικών έργων, δηλαδή τεχνικών έργων του Δημοσίου, Δήμων και Κοινοτήτων,
δημόσιων επιχειρήσεων κ.λπ., ανεξάρτητα αν οι υπεργολάβοι αυτοί δεν
συμβάλλονται απευθείας με το Δημόσιο κ.λπ., αλλά με ιδιώτες εργολάβους που
έχουν συμβληθεί με το Δημόσιο, Δήμους, δημόσιες επιχειρήσεις κ.λπ.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο