Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 414/1999 Η συνιστώμενη δια κληροδοσίας ισόβια πρόσοδος δεν αποτελεί εισόδημα του κληροδόχου και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, αλλά σε φόρο κληρονομίας. (Σημείωση: Η κοινοποιηθείσα, με την εγκύκλιο Ε.15429/ΠΟΛ.334/1987, γνωμάτευση 637/1987 της Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία η ανωτέρω ισόβια πρόσοδος αποτελεί εισόδημα, ανατρέπεται με την παρούσα απόφαση του Σ.τ.Ε.).

(Η συνιστώμενη δια κληροδοσίας ισόβια πρόσοδος δεν αποτελεί εισόδημα του κληροδόχου και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, αλλά σε φόρο κληρονομίας. (Σημείωση: Η κοινοποιηθείσα, με την εγκύκλιο Ε.15429/ΠΟΛ.334/1987, γνωμάτευση 637/1987 της Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία η ανωτέρω ισόβια πρόσοδος αποτελεί εισόδημα, ανατρέπεται με την παρούσα απόφαση του Σ.τ.Ε.). )

Κατηγορία: Τέλη και ειδικές Φορολογίες

 <------> 7. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, με την υπ' αριθ. 265440/13.12.1979 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Ι. Καβαλέκα, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, δια του εκπροσώπου του, δήλωσε ότι με τρεις διαθήκες του ......., που απεβίωσε στις 10.3.1977, περιήλθε και ανήκει σ' αυτό, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, ποσοστό 76,4% των μετοχών της Α.Ε. "Νοσοκομείο Τσαγκάρη Α.Ε.", βαρυνόμενο δυνάμει των εν λόγω διαθηκών με κληροδοσίες ισόβιων προσόδων υπέρ της ......, χήρας ......, μητέρας του διαθέτη, που απεβίωσε στις 22.4.1978 και της ήδη αναιρεσίβλητης ......, αδελφής του διαθέτη. Η τελευταία δι' εαυτήν και ως μοναδική κληρονόμος της μητέρας της ...... δήλωσε ότι από τις ανωτέρω μετοχές στο διαθέτη ανήκε μόνο το 1/3 και τα λοιπά 2/3 ανήκαν σ' αυτή και τη μητέρα της. Αμφότεροι δήλωσαν ότι, εμμένοντες στις απόψεις τους, αλλά επιθυμούντες την οριστική και αμετάκλητη κατάλυση κάθε μεταξύ τους διένεξης, συμφώνησαν τα εξής: 1) Αποκλειστικός κύριος, νομέας και κάτοχος του ανωτέρω ποσοστού των μετοχών (76,4%) αναγνωρίζεται το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και 2) το Πανεπιστήμιο υποχρεούται να καταβάλει, ως ισόβια μηνιαία πρόσοδο για διάστημα δύο (2) μηνών, στη μητέρα της αναιρεσίβλητης ποσό 80.000 δρχ. και να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη, από 23.4.1978, ισόβια μηνιαία πρόσοδο ποσού 110.000 δρχ., το οποίο θα αναπροσαρμόζεται με το συντελεστή της εκάστοτε αύξησης των νοσηλείων του ΙΚΑ και εν ανυπαρξία με το συντελεστή αύξησης των καταβαλλόμενων νοσηλείων στον "Ερυθρό Σταυρό". Τέλος, η αναιρεσίβλητη δήλωσε ότι δεν έχει καμία αξίωση επί των ανωτέρω μετοχών. Στη συνέχεια, η αναιρεσίβλητη, στη δήλωση της φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 1981, περιέλαβε ως απαλλασσόμενο του φόρου το ποσό το οποίο έλαβε ως μηνιαία ισόβια πρόσοδο από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, κατά τα ανωτέρω, για το χρονικό διάστημα από 1/1-31.12.1980. Η φορολογική αρχή θεώρησε την ανωτέρω ισόβια πρόσοδο ως εισόδημα φορολογούμενο κατ' άρθρο 45, παρ. 3 του Ν.Δ.3323/1955 και εξέδωσε εις βάρος της αναιρεσίβλητης, αφενός το ένδικο φύλλο ελέγχου με το οποίο επέβαλε εις βάρος της τον αναλογούντα φόρο, αφετέρου δε πράξη επιβολής προστίμου του άρθρου 31, παρ. 2 του Ν.820/1978, λόγω ανακριβούς δήλωσης. Με την πρωτόδικη απόφαση έγινε δεκτό ότι η ένδικη ισόβια πρόσοδος δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος διότι, αφενός μεν δεν συγκεντρώνει τα εννοιολογικά γνωρίσματα του εισοδήματος, αφού ούτε αντάλλαγμα προσωπικής εργασίας αποτελεί, ούτε οφείλεται σε κάποια επιχειρηματική δραστηριότητα, ούτε προέρχεται από διαρκώς εκμεταλλεύσιμη πηγή, αφετέρου δε η ως άνω πρόσοδος δεν θεωρείται από κάποια ειδική διάταξη του νόμου ως εισόδημα για την υπαγωγή της στο φόρο. Το Διοικητικό Εφετείο, λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως προκύπτει και από το περιεχόμενο της πράξης "συμβιβασμού", το ανωτέρω Πανεπιστήμιο Αθηνών βαρυνόταν, δυνάμει των προμνημονευόμενων τριών διαθηκών του ......, με τις οποίες απέκτησε και τις μετοχές του μνησθέντος νοσοκομείου, με την ένδικη ισόβια πρόσοδο υπέρ της αναιρεσίβλητης και πριν την πράξη "συμβιβασμού" και ότι η αναιρεσίβλητη με την ανωτέρω δήλωσή της, που περιέχεται στην πράξη συμβιβασμού, αποδέχθηκε πλήρως τη βούληση του διαθέτη και για το υπ' αυτής διεκδικούμενο τμήμα των μετοχών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πράξη "συμβιβασμού" είχε ως μόνο αποτέλεσμα να λειτουργήσουν οι τρεις διαθήκες με κληρονόμο των μετοχών του νοσοκομείου το Πανεπιστήμιο και κληροδόχο ισόβιας προσόδου την αναιρεσίβλητη. Επομένως, κατά την περαιτέρω κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η ένδικη ισόβια πρόσοδος, ως προερχόμενη από κληροδοσία, δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, αλλά μόνο σε φόρο κληρονομίας, υπολογιζόμενος επί της κατά το άρθρο 14 του Ν.Δ.118/1973 εξευρισκόμενης αξίας της ισόβιας προσόδου και συνεπώς, πάντοτε κατά την κρίση του Διοικητικού Εφετείου, ορθώς, αν και με διαφορετική αιτιολογία, το Διοικητικό Πρωτοδικείο έκρινε ότι η ένδικη ισόβια πρόσοδος δεν υπέκειτο σε φόρο εισοδήματος. Η ανωτέρω κρίση του δικάσαντος Διοικητικού Εφετείου είναι, σύμφωνα και με τα προεκτεθέντα, καταρχήν νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη και τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα. 8. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ειδικότερα ότι πραγματική αιτία καταβολής της ένδικης προσόδου είναι η πράξη συμβιβασμού, δυνάμει του οποίου οι μετοχές του νοσοκομείου περιήλθαν οριστικά στο Πανεπιστήμιο, με αντάλλαγμα την ένδικη πρόσοδο, η οποία ως εκ τούτου υπάγεται σε φόρο εισοδήματος, κατ' άρθρο 45, παρ. 3 του Ν.Δ.3323/1955. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, με τον οποίο δεν προβάλλονται συγκεκριμένες αιτιάσεις κατά της ανωτέρω, επαρκώς καταρχήν, αιτιολογημένης κρίσης του Διοικητικού Εφετείου ότι η ένδικη ισόβια πρόσοδος έχει ως αιτία της καταβολής της την κληροδοσία και όχι το "συμβιβασμό", αλλά προβάλλεται γενικώς ότι αιτία της καταβολής της υπήρξε ο συμβιβασμός, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, κατά το μέρος που πλήττει την επάρκεια της αιτιολογίας, κατά το μέρος δε που πλήττει ευθέως την κατ' εκτίμηση των αποδείξεων ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, ο ίδιος λόγος πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. 9. Επειδή, μετά την κατά τα ανωτέρω απόρριψη των λόγων της κρινόμενης αίτησης, κατά το μέρος που μ' αυτούς πλήττεται η ως άνω κύρια και αυτοτελής αιτιολογία της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, παρέλκει ως αλυσιτελής η εξέταση των ίδιων λόγων, κατά το μέρος που πλήττεται η επικουρική αιτιολογία αυτής, σύμφωνα με την οποία "και αν ήθελε θεωρηθεί ότι ένα τμήμα της ένδικης ισοβίου προσόδου αντιστοιχεί στο διεκδικούμενο από την αναιρεσίβλητη τμήμα (2/3) των μετοχών και αυτό το τμήμα, ως αντικρύζον το τίμημα της διαθέσεως των διεκδικουμένων μετοχών, η αξία των επιστρέφεται στην αναιρεσίβλητη με τη μορφή της ισοβίου προσόδου, δεν φέρει τα χαρακτηριστικά του εισοδήματος για να υπαχθεί σε φόρο εισοδήματος".


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο