Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1998 ]

ΣτΕ 124/1998 Για την έκδοση τιμολογίου παροχής υπηρεσιών απαιτείται επαρκής προσδιορισμός της παρασχεθείσας υπηρεσίας. "Συγκεντρωτικά" τιμολόγια που δεν διευκρινίζουν τις επιμέρους παρασχεθείσες υπηρεσίες, δεν αποτελούν νόμιμα δικαιολογητικά για την αναγνώριση της δαπάνης.

(Για την έκδοση τιμολογίου παροχής υπηρεσιών απαιτείται επαρκής προσδιορισμός της παρασχεθείσας υπηρεσίας. "Συγκεντρωτικά" τιμολόγια που δεν διευκρινίζουν τις επιμέρους παρασχεθείσες υπηρεσίες, δεν αποτελούν νόμιμα δικαιολογητικά για την αναγνώριση της δαπάνης. )

Κατηγορία: Φ.Π.Α.

Αιτιολογία έκδοσης τιμολογίου παροχής υπηρεσιών Σ.τ.Ε.: 124/1998 Για την έκδοση τιμολογίου παροχής υπηρεσιών απαιτείται επαρκής προσδιορισμός της παρασχεθείσας υπηρεσίας. "Συγκεντρωτικά" τιμολόγια που δεν διευκρινίζουν τις επιμέρους παρασχεθείσες υπηρεσίες, δεν αποτελούν νόμιμα δικαιολογητικά για την αναγνώριση της δαπάνης. <------> 2. Επειδή, στην παρ. 3 του άρθρου 8 του Ν.Δ.3843/1958 ορίζεται ότι από τα ακαθάριστα έσοδα των νομικών προσώπων, στα οποία αναφέρεται το εν λόγω νομοθετικό διάταγμα, μεταξύ των οποίων και οι Α.Ε., αφαιρούνται οι κατά τις διατάξεις των παρ. 1 έως 5 του άρθρου 35 του Ν.Δ.3323/1955 δαπάνες απόκτησης του εισοδήματος. Εξάλλου, κατά το άρθρο 43, παρ. 3 του Π.Δ.99/1977 (ΦΕΚ 34/Α') "ουδέν έξοδον αναγνωρίζεται, εάν δεν έχει εκδοθή αποδεικτικόν στοιχείον". Περαιτέρω, στο άρθρο 21 του εν λόγω Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων (Π.Δ.99/1977, ΦΕΚ 34/Α') ορίζονται τα εξής: "Επί παροχής υπηρεσιών (επισκευή, συντήρησις κλπ) υπό επιτηδευματίου: α) προς έτερον επιτηδευματίαν δια την άσκησιν του επαγγέλματός του, β)...εκδίδεται υπό του παρέχοντος την υπηρεσίαν θεωρημένον διπλότυπον τιμολόγιον παροχής υπηρεσιών. 2. Εις το τιμολόγιον αναγράφεται το ονοματεπώνυμον, το επάγγελμα και η διεύθυνσις του προς ον παρέχονται αι υπηρεσίαι, το είδος τούτων και το ποσόν της αμοιβής αριθμητικώς και ολογράφως...". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι για να γίνει δεκτή προς έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα επιχείρησης ορισμένη δαπάνη πρέπει, μεταξύ άλλων, να έχει εκδοθεί το νόμιμο δικαιολογητικό και όχι οποιοδήποτε δικαιολογητικό, τέτοιο δε νόμιμο δικαιολογητικό για την έκπτωση της σχετικής δαπάνης, στην περίπτωση παροχής υπηρεσιών, είναι το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, εφόσον περιλαμβάνει όλα τα ανωτέρω στοιχεία που απαιτεί ο νόμος, μεταξύ των οποίων και επαρκή προσδιορισμό των παρασχεθεισών υπηρεσιών. 3. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το λογιστικό προσδιορισμό από το φορολογικό έλεγχο του καθαρού εισοδήματος της αναιρεσείουσας Α.Ε., η οποία ασχολήθηκε, κατά την κρινόμενη υπερδωδεκάμηνη διαχειριστική περίοδο έναρξης, με την εισαγωγή και εμπορία αυτοκινήτων του εργοστασίου ...... της Ιαπωνίας, δεν αναγνωρίσθηκαν προς έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα μεταξύ άλλων και κονδύλιο ύψους 37.200.679 δρχ., το οποίο κατέβαλε η αναιρεσείουσα προς τη μητρική της εταιρία "......", η οποία και είχε εκδώσει γι' αυτό τα υπ' αριθ. 39/28.11.1980 και 55/31.12.1980 σχετικά τιμολόγια με την αιτιολογία: "ως αμοιβή δια την μέσω υπηρεσιών και εγκαταστάσεών της, πραγματοποίησιν και, εν γένει, εξυπηρέτησιν των πωλήσεων", της αναιρεσείουσας. Με την ως άνω υπ' αριθ. 2482/1994 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η αρχική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου (1690/1986) είχε αναιρεθεί, κατά το μέρος που αφορούσε τη σχετική λογιστική διαφορά, ως μη νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη, γιατί είχε δεχθεί την έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της αναιρεσείουσας της ανωτέρω δαπάνης που καλυπτόταν με τα προαναφερθέντα συγκεντρωτικά τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, στα οποία δεν διαλαμβάνονταν ενδείξεις για το είδος των προσφερθεισών επιμέρους υπηρεσιών. Ηδη, το Διοικητικό Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, ότι τα ανωτέρω τιμολόγια δεν αποτελούν νόμιμα δικαιολογητικά για την έκπτωση της επίμαχης δαπάνης, η οποία πρέπει να προστεθεί στα καθαρά κέρδη της αναιρεσείουσας ως λογιστική διαφορά. Η κρίση αυτή του Διοικητικού Εφετείου είναι νόμιμα αιτιολογημένη, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα και, συνεπώς, είναι απορριπτέα ως αβάσιμα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση, κατά τα οποία το Διοικητικό Δικαστήριο όφειλε να μην περιορισθεί στα εκδοθέντα ως άνω τιμολόγια, αλλά έπρεπε να αναζητήσει την ουσιαστική δικαιολόγηση της επίμαχης δαπάνης και την απόδειξή της με άλλα υπάρχοντα αποδεικτικά στοιχεία. 4. Επειδή, προβάλλεται περαιτέρω ότι μη νομίμως το Διοικητικό Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας ότι η Α.Ε. "......" είναι η πρώτη εταιρία του ομίλου και ιδιοκτήτρια των ακινήτων όπου εργάζονται και οι δέκα εταιρίες του ομίλου, ότι η ίδρυση πλειόνων εταιριών έγινε ώστε να υπάρχει διακεκριμένη εταιρία απασχολούμενη με τα προϊόντα κάθε αλλοδαπής επιχείρησης, ότι η μεταφορά των εργατο-υπαλλήλων της μητρικής στις νέες εταιρίες δεν ήταν τεχνικά δυνατή και προσέκρουε στην άρνηση των εργαζομένων, που προτιμούσαν την εργασιακή σχέση με τη μητρική εταιρία, ότι η μητρική εταιρία απασχολεί 1.241 εργαζομένους και στην αρχή έφερε ολόκληρο το βάρος των κοινών δαπανών, ότι από το 1980 άρχισε η επιβάρυνση καθεμιάς εταιρίας με το προσήκον ποσό των κοινών δαπανών, ότι η κατανομή των μεριστέων εξόδων έγινε με βάση το ποσοστό 2% στα ακαθάριστα έσοδα και ότι η αναιρεσείουσα δεν είχε εγκαταστάσεις, ούτε προσωπικό, αλλά χρησιμοποιούσε τα γραφεία και το προσωπικό της μητρικής. Ο λόγος, όμως, αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι οι ανωτέρω ισχυρισμοί, μη αναφερόμενοι στο επίμαχο ζήτημα επί του οποίου έπρεπε να κρίνει το Διοικητικό Εφετείο, συμμορφούμενο προς την ως άνω αναιρετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, δηλαδή στο ζήτημα κατά πόσο η εν λόγω δαπάνη καλυπτόταν με νόμιμα δικαιολογητικά προβλεπόμενα από τον Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων, ήταν αλυσιτελείς και επομένως δεν έχρηζαν απάντησης. 5. Επειδή, προβάλλεται στη συνέχεια ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις περί βάρους αποδείξεως διατάξεις του ΚΦΔ, δεδομένου ότι το βάρος απόδειξης της αμφισβητούμενης ακρίβειας των σχετικών εγγράφων των βιβλίων υπέχει η φορολογική αρχή. Ο λόγος, όμως, αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, διότι αναφέρεται στην ακρίβεια των εγγραφών των βιβλίων, που δεν ήταν εν προκειμένω το προς απόδειξη ζήτημα. 6. Επειδή, προβάλλεται ακολούθως ότι μη νομίμως το Διοικητικό Εφετείο έκανε έλεγχο σκοπιμότητας της επίμαχης δαπάνης. Ο λόγος, όμως, αυτός πρέπει να απορριφθεί ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, διότι το Διοικητικό Εφετείο δεν έκανε τέτοιο έλεγχο.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο