Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 1461/1999 Η έκπτωση επί της αξίας πωληθέντος προϊόντος (ελαστικά επίσωστρα και αεροθάλαμοι) λόγω φθοράς από κατασκευαστικό λάθος δεν μπορεί να αναγνωριστεί, αν λόγω του αόριστου τρόπου εμφάνισης στα βιβλία και στοιχεία των σχετικών εγγραφών καθίσταται αδύνατος ο έλεγχος της παραγωγικότητας της υπόψη δαπάνης.

(Η έκπτωση επί της αξίας πωληθέντος προϊόντος (ελαστικά επίσωστρα και αεροθάλαμοι) λόγω φθοράς από κατασκευαστικό λάθος δεν μπορεί να αναγνωριστεί, αν λόγω του αόριστου τρόπου εμφάνισης στα βιβλία και στοιχεία των σχετικών εγγραφών καθίσταται αδύνατος ο έλεγχος της παραγωγικότητας της υπόψη δαπάνης. )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.

 <------> 5. Επειδή, περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, η αναιρεσίβλητη εξέπεσε από τα ακαθάριστα έσοδα της κρινόμενης χρήσης ποσό 36.033.944 δρχ., που αντιπροσωπεύει αποζημιώσεις τις οποίες παρέχει στους πελάτες της λόγω φθοράς από κατασκευαστικό λάθος των εισαγόμενων από αυτήν ή τρίτους (εισαγωγείς, εμπόρους αυτοκινήτων κ.λπ.) ελαστικών ή των κυκλοφορούντων στην Ελλάδα ελαστικών που έχουν προμηθευτεί από το εξωτερικό τουρίστες, ιδιώτες κ.λπ. Η επιστροφή των ελαττωματικών επισώτρων προς την αναιρεσίβλητη ενεργείται μέσω των κεντρικών αντιπροσώπων ή μεταπωλητών κ.λπ., προς τους οποίους χορηγείται και η σχετική αποζημίωση, η οποία στη συνέχεια δίνεται στον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου με τη μορφή έκπτωσης κατά την αγορά του νέου ελαστικού που αγοράζεται σε αντικατάσταση του φθαρμένου ελαστικού. Η φορολογική αρχή από το παραπάνω ποσό δεν αναγνώρισε για έκπτωση ποσό 19.205.494 δρχ., με την αιτιολογία ότι οι αποζημιώσεις που καταβάλλει η αναιρεσίβλητη για τα εισαγόμενα από την ίδια και από τρίτους ελαστικά: α) κυμαίνονται σε πολύ υψηλά ποσοστά (3,48% για την κρινόμενη χρήση) σε σχέση με τις καταβαλλόμενες για τα προϊόντα της (1,58% για την κρινόμενη χρήση), β) δεν στηρίζονται σε συμφωνία μεταξύ της εν λόγω εταιρίας (ως αντιπροσώπου-εισαγωγέα) και της βιομηχανίας που παράγει τα προϊόντα αυτά και γ) δεν εμφανίζει διακεκριμένα στα βιβλία της τις αποζημιώσεις που καταβάλλει σε κάθε περίπτωση κατά τρόπο σαφή, ώστε να μπορεί να κρίνει η φορολογική αρχή την υποχρέωση και τη σκοπιμότητα της καταβολής τους. Τελικά, η φορολογική αρχή έκρινε ότι οι αποζημιώσεις αυτές πρέπει να κυμαίνονται στο ίδιο περίπου ποσοστό μ' αυτές που καταβάλλει η αναιρεσίβλητη στα πλαίσια των πωλήσεων των προϊόντων της, το επιπλέον δε ποσοστό, ανερχόμενο στο προαναφερόμενο ποσό, προστέθηκε στα αποτελέσματα ως λογιστική διαφορά. Η αναιρεσίβλητη ισχυρίσθηκε πρωτοδίκως: 1) ότι η χορήγηση από αυτήν υψηλότερου ποσοστού εκπτώσεων για τα πωλούμενα από αυτήν εισαγόμενα προϊόντα παραγωγής αδελφών εταιριών οφείλεται στο γεγονός ότι τα εν λόγω προϊόντα (επίσωτρα και αεροθάλαμοι) προοριζόμενα για επιβατηγά αυτοκίνητα υψηλών επιδόσεων, για φορτηγά αυτοκίνητα με μεταλλική ενίσχυση, τρακτέρ και χωματουργικά μηχανήματα, έχουν μεγαλύτερη αξία και εμφανίζουν υψηλό βαθμό φθοράς, 2) ότι η χορήγηση εκπτώσεων στηρίζεται σε πάγια εμπορική τακτική μεταξύ των αδελφών εταιριών και 3) ότι οι παρεχόμενες στους δικαιούχους εκπτώσεις και η παραλαβή των ελαττωματικών ελαστικών από την αναιρεσίβλητη γίνονται με νομότυπα στοιχεία, γεγονός που δεν αμφισβητεί η φορολογική αρχή. Ενόψει των παραπάνω, το Διοικητικό Εφετείο δέχθηκε ότι, αφού η φορολογική αρχή δεν αμφισβητεί ότι η αναιρεσίβλητη χορηγεί και επιβαρύνεται με τις εν λόγω εκπτώσεις και έχει αναγνωρίσει για έκπτωση ένα τμήμα αυτών (ποσοστό 1,58% στα ακαθάριστα έσοδα), με ανεπαρκή αιτιολογία η εν λόγω αρχή στηριζόμενη επί εικασιών περιέκοψε το ανωτέρω ποσό των 19.205.494 δρχ. από μόνο το γεγονός της μη εμφάνισης στα βιβλία διακεκριμένως των αποζημιώσεων που καταβάλλει σε κάθε περίπτωση για μη παραγόμενα από αυτήν προϊόντα. Με τις σκέψεις αυτές το Διοικητικό Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία το εν λόγω ποσό δαπάνης είχε αναγνωρισθεί ως αφαιρετέο από τα ακαθάριστα έσοδα της κρινόμενης χρήσης. Η κρίση, όμως, αυτή παρίσταται ανεπαρκώς αιτιολογημένη, διότι το Διοικητικό Εφετείο δεν απάντησε στον προβληθέντα με την έφεση του Δημοσίου ουσιώδη ισχυρισμό, κατά τον οποίο λόγω του αόριστου τρόπου εμφάνισης στα βιβλία και στοιχεία της αναιρεσίβλητης των σχετικών εγγραφών, καθίσταται αδύνατος ο έλεγχος της παραγωγικότητας της εν λόγω δαπάνης. Συνεπώς, για το βάσιμο αυτό λόγο αναίρεσης, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και κατά το μέρος αυτό.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο