Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1997 ]

ΣτΕ 3694/1997 Από μόνο το γεγονός ότι εταιρία των ΗΠΑ μετέχει σε εταιρία που εδρεύει στην Ελλάδα, έστω και σε ποσοστό 100%, δεν συνάγεται ότι η εταιρία αυτή έχει μόνιμη, κατά την έννοια της Σύμβασης Ελλάδας - ΗΠΑ, εγκατάσταση στην Ελλάδα, αφού, κατά τη ρητή διατύπωση του άρθρου ΙΙ της Σύμβασης, το γεγονός ότι μια αμερικανική εταιρία "έχει συγγενή" ελληνική εταιρία, αυτό καθ εαυτό, δεν αρκεί για το χαρακτηρισμό της ελληνικής εταιρίας ως "μόνιμης εγκατάστασης" της εταιρίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα.

(Από μόνο το γεγονός ότι εταιρία των ΗΠΑ μετέχει σε εταιρία που εδρεύει στην Ελλάδα, έστω και σε ποσοστό 100%, δεν συνάγεται ότι η εταιρία αυτή έχει μόνιμη, κατά την έννοια της Σύμβασης Ελλάδας - ΗΠΑ, εγκατάσταση στην Ελλάδα, αφού, κατά τη ρητή διατύπωση του άρθρου ΙΙ της Σύμβασης, το γεγονός ότι μια αμερικανική εταιρία "έχει συγγενή" ελληνική εταιρία, αυτό καθ εαυτό, δεν αρκεί για το χαρακτηρισμό της ελληνικής εταιρίας ως "μόνιμης εγκατάστασης" της εταιρίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα. )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.



Αλλοδαπές επιχειρήσεις - Μόνιμη εγκατάσταση
Σ.τ.Ε.: 3694/1997

Από μόνο το γεγονός ότι εταιρία των ΗΠΑ μετέχει σε εταιρία που εδρεύει στην
Ελλάδα, έστω και σε ποσοστό 100%, δεν συνάγεται ότι η εταιρία αυτή έχει μόνιμη,
κατά την έννοια της Σύμβασης Ελλάδας - ΗΠΑ, εγκατάσταση στην Ελλάδα, αφού, κατά
τη ρητή διατύπωση του άρθρου ΙΙ της Σύμβασης, το γεγονός ότι μια αμερικανική
εταιρία "έχει συγγενή" ελληνική εταιρία, αυτό καθ' εαυτό, δεν αρκεί για το
χαρακτηρισμό της ελληνικής εταιρίας ως "μόνιμης εγκατάστασης" της εταιρίας των
ΗΠΑ στην Ελλάδα.


5. Επειδή, τέλος, από τις παρατιθέμενες σε προηγούμενη σκέψη διατάξεις της
πιο πάνω Σύμβασης Ελλάδας - ΗΠΑ, προκύπτει ότι, από μόνο το γεγονός ότι εταιρία
των ΗΠΑ μετέχει σε εταιρία (Ανώνυμη, Περιορισμένης Ευθύνης ή προσωπική -
Ομόρρυθμη ή Ετερόρρυθμη) που εδρεύει στην Ελλάδα, έστω και σε ποσοστό 100%, δεν
συνάγεται ότι η εταιρία αυτή έχει μόνιμη, κατά την έννοια της Σύμβασης,
εγκατάσταση στην Ελλάδα, αφού, κατά τη ρητή διατύπωση της περ. ι' της παρ. 1
του άρθρου ΙΙ της Σύμβασης, το γεγονός ότι μια αμερικανική εταιρία "έχει
συγγενή" ελληνική εταιρία, αυτό καθ' εαυτό, δεν αρκεί για το χαρακτηρισμό της
ελληνικής εταιρίας ως "μόνιμης εγκατάστασης" της εταιρίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα.
6. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, το Διοικητικό Εφετείο, κατ' εκτίμηση,
όπως αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, των στοιχείων "της δικογραφίας,
μεταξύ των οποίων η από 21.7.1989 έκθεση ελέγχου, που συνέταξε ο εφοριακός
υπάλληλος ......", δέχθηκε ότι: η ήδη αναιρεσίβλητη "Ανώνυμη Εταιρία, που
ασχολείται με την παραγωγή και εμπορία στην Ελλάδα των προϊόντων της "......",
που εδρεύει εις την ORLANDO (Πολιτεία της Φλόριντα των ΗΠΑ), με τη συνεργασία
και την τεχνική βοήθεια της εν λόγω αλλοδαπής εταιρίας, συνήψε την από
1.12.1984 τεχνική, διοικητική και συμβουλευτική συμφωνία με την τελευταία αυτή.
Τα κυριότερα σημεία της σύμβασης αυτής προέβλεπαν ότι η αλλοδαπή εταιρία
προμηθεύει στην προσφεύγουσα τεχνικές εξυπηρετήσεις που έχουν σχέση με τη
βιομηχανική παραγωγή των προϊόντων και την τεχνική πληροφορία που συνδέεται μ'
αυτή, ότι η προσφεύγουσα θα στέλνει εκπροσώπους της στις εγκαταστάσεις της
αλλοδαπής εταιρίας για την ενημέρωση πάνω στις διαδικασίες που έχουν σχέση με
τη χρήση της Τεχνικής Πληροφορίας για τη βιομηχανική παραγωγή και το Μάρκετινγκ
των προϊόντων, ότι η αλλοδαπή εταιρία θα στέλνει αντιπροσώπους της για να
συνδράμουν και να βοηθήσουν την εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσίβλητη) στην εφαρμογή
της Τεχνικής Πληροφορίας, ότι χορηγεί και συμφωνεί για τη χορήγηση στην
εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσίβλητη) μιας όχι αποκλειστικής άδειας εκμετάλλευσης,
σύμφωνα με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας ή εμπορικά της σήματα που έχουν ή δεν
έχουν κατατεθεί και τα οποία έχει στην κυριότητά της σήμερα ή που θα αποκτήσει
για τη χρήση στη βιομηχανική παραγωγή και την πώληση των προϊόντων, ότι η
εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσίβλητη) εκχωρεί και συμφωνεί για την εκχώρηση στην
αλλοδαπή εταιρία όλων των δικαιωμάτων, τίτλων και ενδιαφέροντος σε παγκόσμια
κλίμακα, σε σχέση με τις όποιες ιδέες, σκέψεις, εφευρέσεις, αιτήσεις για την
προστασία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, διπλωμάτων εμπορικού σήματος που ήδη έχει ή
που θα αποκτήσει κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης αυτής, ότι η ποιότητα των
προϊόντων που παράγονται βιομηχανικά από την εφεσίβλητη θα πρέπει να γίνεται
αποδεκτή από την αλλοδαπή εταιρία, η οποία θα έχει το δικαίωμα να εισέρχεται
και να επιθεωρεί τα εργοστάσια, τις εγκαταστάσεις και τις επιχειρήσεις της
εταιρίας σε χρονικά διαστήματα που συμφωνούνται αμοιβαίως, ώστε να εξασφαλίζει
(βεβαιώνεται) ότι η εταιρία διατηρεί τα ποιοτικά επίπεδα, τα οποία θα είναι
τουλάχιστον ίσης ποιότητας με εκείνη των προϊόντων, που παράγει βιομηχανικά η
αλλοδαπή εταιρία και, τέλος, ότι με τη λήξη της εν λόγω σύμβασης όλα τα
δικαιώματα που παρέχονται μ' αυτή θα λήγουν και θα επιστραφούν στην αλλοδαπή
εταιρία. Σε αντάλλαγμα για την άδεια που χορηγήθηκε με την εν λόγω σύμβαση, η
εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσίβλητη) συμφώνησε να πληρώνει στην αλλοδαπή εταιρία
αμοιβή για ποσό ίσο προς το 3% της καθαρής τιμής πώλησης όλων των προϊόντων που
παράγονται βιομηχανικά και πωλούνται από την εφεσίβλητη μετά την ημερομηνία της
1.1.1985. Για την καταβολή των παραπάνω δικαιωμάτων στην αλλοδαπή εταιρία, η
εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσίβλητη), με τις υπ' αριθ. 173/10.2.1986 και
123/28.1.1987 δηλώσεις της, κατέβαλε στο Δημόσιο τα προαναφερόμενα
παρακρατηθέντα ποσά φόρου, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις του άρθρου 15,
παρ. 7 του Ν.Δ.3843/1958. Με την προσφυγή και το σχετικό Υπόμνημα, η εφεσίβλητη
ανακάλεσε τις παραπάνω δηλώσεις της και ζήτησε την επιστροφή ως αχρεωστήτως
καταβληθέντων ποσών φόρου, ισχυριζόμενη ότι οι προαναφερόμενες διατάξεις της
Ελληνοαμερικανικής Σύμβασης κατισχύουν αυτών της εσωτερικής νομοθεσίας, δηλαδή
του άρθρου 15, παρ. 7 του Ν.Δ.3843/1958 και, επικουρικά, ότι και εάν ακόμη
υποτεθεί ότι υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα της παραπάνω αλλοδαπής
εταιρίας και πάλι δεν εφαρμόζονται οι προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 15,
παρ. 7 του Ν.Δ.3843/1958 και τούτο γιατί οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται σε
σχέση με τις αποζημιώσεις ή τα δικαιώματα που καταβάλλονται σε αλλοδαπές
επιχειρήσεις και Οργανισμούς που δεν έχουν μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα. Εξ
άλλου, ο εκκαλών (ήδη αναιρεσείων), για να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι η
"......" έχει μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα (προκειμένου να μην εφαρμοστούν οι
διατάξεις της Ελληνοαμερικανικής Σύμβασης), επικαλείται τα προαναφερόμενα
σημεία της τεχνικής, διοικητικής και συμβουλευτικής συμφωνίας που υπογράφηκε
μεταξύ της εφεσίβλητης και της αλλοδαπής εταιρίας, το ότι "κατά τα έτη 1985 και
1986 οι ...... και ......, Πρόεδροι του Διοικητικού Συμβουλίου της εφεσίβλητης
(ήδη αναιρεσίβλητης), ήσαν Πρόεδροι, αντιστοίχως, των συγγενών εταιριών που
έχει η αλλοδαπή εταιρία στην Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή και το ότι
η αλλοδαπή εταιρία συμμετέχει στο κεφάλαιο της εφεσίβλητης (ήδη αναιρεσίβλητης)
κατά 100%". Με βάση τα πιο πάνω, που δέχθηκε το Διοικητικό Εφετείο, έκρινε ότι:
"μόνη η συμμετοχή αμερικανικής εταιρίας σε ημεδαπή δεν αποτελεί εγκατάσταση της
αλλοδαπής στην Ελλάδα, ότι αναγκαία προϋπόθεση φορολογίας των εν λόγω
δικαιωμάτων είναι, κατά την εν λόγω Σύμβαση, η ύπαρξη μόνιμης εγκατάστασης στην
Ελλάδα, ότι η παραπάνω και σύμφωνα με τα οριζόμενα στη συμφωνία που συνήψε η
εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσίβλητη) με την "......" δραστηριότητα της τελευταίας
αυτής (παραχώρηση Τεχνικής Πληροφορίας, άδεια εκμετάλλευσης δικαιώματος
Ευρεσιτεχνίας, έλεγχος της ποιότητας των παραγόμενων από την εφεσίβλητη
προϊόντων κ.λπ.), έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα, αποβλέπει στην επίτευξη των
στόχων της συμφωνίας και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μόνιμη εγκατάσταση της
αλλοδαπής εταιρίας στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις που παρατέθηκαν, ενώ
εξάλλου δεν συνιστά τέτοια το γεγονός ότι μέλη του Δ.Σ. της εφεσίβλητης ήσαν
Πρόεδροι των συγγενών εταιριών που έχει η αλλοδαπή εταιρία στην Ευρώπη κ.λπ.
και, τέλος, ότι η υπ' αριθ. 7911/120/10.4.1985 Εγκύκλιος Διαταγή του Υπουργού
Οικονομικών, την οποία επικαλείται ο εκκαλών με την Εφεση και το Υπόμνημά του
και η οποία επιτάσσει, σε κάθε περίπτωση, εφαρμογή σε πρώτο στάδιο και
προσωρινά της εσωτερικής νομοθεσίας, δεν αποτελεί διάταξη νόμου και δεν έχει
καμιά δεσμευτική ισχύ" και ότι "μη νόμιμα, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις
της Ελληνοαμερικανικής Σύμβασης, χώρησε παρακράτηση και καταβολή από την
εφεσίβλητη στο Δημόσιο των ένδικων ποσών φόρου για τα δικαιώματα της αλλοδαπής
εταιρίας "......" και με τις σκέψεις αυτές απέρριψε τους αντίθετους λόγους της
Εφεσης του Δημοσίου. Η κρίση αυτή του Διοικητικού Εφετείου, τόσο ως προ το θέμα
του δικαιώματος της ήδη αναιρεσίβλητης, να ζητήσει με απ' ευθείας προσφυγή στο
Δικαστήριο, χωρίς την υποβολή αίτησης στη Φορολογική Αρχή και χωρίς την τήρηση
της διαδικασίας που προβλέπεται από την προαναφερόμενη εγκύκλιο του Υπουργού
Οικονομικών, την επιστροφή στην ίδια του παρακρατηθέντος από αυτήν και
αποδοθέντος στο Δημόσιο φόρου ως αχρεωστήτου, όσο και ως προς την κρίση του ότι
η αναφερόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση εταιρία των ΗΠΑ δεν είχε μόνιμη
εγκατάσταση στην Ελλάδα, είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη, ενόψει όσων
έχουν αναφερθεί σε προηγούμενες σκέψεις, όλα δε όσα αντίθετα προβάλλονται με
την κρινόμενη αίτηση πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμα. Ειδικότερα, όπως ήδη
αναφέρθηκε, το γεγονός ότι το ποσοστό συμμετοχής της αλλοδαπής εταιρίας στην
αναιρεσίβλητη ανερχόταν στο 100%, δεν επέφερε, κατά νόμο μόνο ή σε συνδυασμό με
τα λοιπά περιστατικά που αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ως αναγκαίο
συμπέρασμα την ύπαρξη μόνιμης, κατά την έννοια της προαναφερόμενης Διμερούς
Σύμβασης, εγκατάσταση της αλλοδαπής αυτής εταιρίας στην Ελλάδα, όπως αβάσιμα
υποστηρίζεται με την κρινόμενη αίτηση. Καθόσον με την ίδια αίτηση αμφισβητείται
ευθέως η πιο πάνω κρίση του Διοικητικού Εφετείου, ως προς την ύπαρξη ή μη
μόνιμης εγκατάστασης στην Ελλάδα της αλλοδαπής εταιρίας, η οποία ανάγεται σε
κρίση περί πραγμάτων, τα σχετικά παράπονα πρέπει ν' απορριφθούν ως απαράδεκτα.
Δοθέντος δε ότι η πιο πάνω αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης αρκεί για τη
στήριξη του διατακτικού της, είναι αλυσιτελής η έρευνα της ορθότητας
επικουρικής αιτιολογίας της, κατά την οποία η αναιρεσίβλητη εταιρία δεν είχε
υποχρέωση παρακράτησης και απόδοσης του σχετικού φόρου στο Δημόσιο και αν ακόμη
η αλλοδαπή εταιρία είχε μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα. Συνεπώς, πρέπει ν'
απορριφθεί ο βάλλων κατά της επικουρικής αυτής αιτιολογίας τελευταίος λόγος
αναιρέσεως, καθώς και η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο