Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1997 ]

ΣτΕ 3000/1997 Σε περίπτωση αντιδικίας μεταξύ Φορολογικής Αρχής και φορολογούμενου και εφόσον οι διατάξεις του ουσιαστικού Φορολογικού Νόμου δεν ορίζουν διαφορετικά, κάθε διάδικος έχει υποχρέωση να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα στα οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί του

(Σε περίπτωση αντιδικίας μεταξύ Φορολογικής Αρχής και φορολογούμενου και εφόσον οι διατάξεις του ουσιαστικού Φορολογικού Νόμου δεν ορίζουν διαφορετικά, κάθε διάδικος έχει υποχρέωση να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα στα οποία στηρίζονται οι ισχυρισμοί του )

Κατηγορία: Εταιρικό δίκαιο (ΑΕ-ΕΠΕ-ΙΚΕ)



Βάρος αποδείξεως ισχυρισμών
Σ.τ.Ε.: 3000/1997

Σε περίπτωση αντιδικίας μεταξύ Φορολογικής Αρχής και φορολογούμενου και εφόσον
οι διατάξεις του ουσιαστικού Φορολογικού Νόμου δεν ορίζουν διαφορετικά, κάθε
διάδικος έχει υποχρέωση να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα στα οποία
στηρίζονται οι ισχυρισμοί του


3. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρονται
αναλυτικά οι συνθήκες κάτω από τις οποίες κατελήφθη ο αναιρεσίβλητος στην
παλαιά πόλη της Ρόδου (στις 9.9.1987) να μεταφέρει τα λεπτομερώς αναφερόμενα
στις οικείες εκθέσεις ελέγχου (από 18.9.1987 έκθεση ελέγχου υπαλλήλων της
Οικονομικής Εφορίας Ρόδου και από 11.11.1987 έκθεση ελέγχου υπαλλήλων της Ζ'
Οικονομικής Εφορίας Αθηνών) και στην προσβαλλόμενη απόφαση κοσμήματα. Η
Φορολογική Αρχή, ενόψει του ότι ο αναιρεσίβλητος δεν είχε απαντήσει στο
σημείωμα της παρ. 8 του άρθρου 45 του ΚΦΣ (Π.Δ.99/1977) που του είχε
αποστείλει, καθώς και στο ότι αρνήθηκε να συντάξει αναλυτικό πίνακα αγοράς
χρυσών αντικειμένων κατ' είδος, με βάση τα Τιμολόγια Αγοράς, για το διάστημα
1980-1987, κατέληξε στο συμπέρασμα, ύστερα από έλεγχο Τιμολογίων της ίδιας
περιόδου, τα οποία της είχε προσκομίσει ο αναιρεσίβλητος, ότι αυτός είχε
αγοράσει μέσα στο έτος 1987 τα αναφερόμενα στις πιο πάνω εκθέσεις και την
προσβαλλόμενη απόφαση κατ' είδος και ποσότητα κοσμήματα, την αξία των οποίων
προσδιόρισε σε 17.609.865 δρχ., με την ανωτέρω δε απόφασή της επέβαλε στον
αναιρεσίβλητο ισόποσο πρόστιμο, για το λόγο ότι αυτός "δεν ζήτησε και δεν έλαβε
Τιμολόγια από τους προμηθευτές, ούτε εξέδωσε Τιμολόγια Αγοράς για την αγορά των
προαναφερόμενων κοσμημάτων, συνολικού καθαρού βάρους 5.529 γραμμαρίων και αξίας
17.609.865 δρχ.". Το Διοικητικό Εφετείο, με την παρατιθέμενη στην προσβαλλομένη
απόφαση ειδική αιτιολογία, έκρινε ότι "η κρίση της Φορολογικής Αρχής ότι τα
μεταφερόμενα από τον ήδη αναιρεσίβλητο κοσμήματα αγοράστηκαν όλα κατά τη χρήση
του έτους 1987 ελέγχεται μη αιτιολογημένη, καθόσον είναι συμπερασματική και δεν
στηρίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία. Και τούτο διότι η προαναφερθείσα ποσότητα
των κοσμημάτων μπορεί να αγοράστηκε από τον εκκαλούντα (ήδη αναιρεσίβλητο) κατά
το πριν από το έτος 1987 χρονικό διάστημα λειτουργίας της επιχείρησής του και
συγκεκριμένα από το έτος 1971, κατά το οποίο άρχισε την επαγγελματική του
δραστηριότητα...". Επίσης, το Διοικητικό Εφετείο συνεκτίμησε το γεγονός ότι,
εφόσον ο αναιρεσίβλητος "τηρούσε Βιβλίο Εσόδων - Εξόδων και δεν προέβαινε σε
απογραφή των εμπορευμάτων του, δεν ήταν δυνατό να εξακριβωθεί ποια ποσότητα
κοσμημάτων από τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε απούλητη κατά την 1.1.1987", καθώς
και το ότι "η Φορολογική Αρχή δεν απέδειξε σε ποιες συγκεκριμένες αγορές
κοσμημάτων προέβη ο ήδη αναιρεσίβλητος κατά τη χρήση 1987, αφού δεν αναφέρει
ούτε τα στοιχεία των πωλητών, ούτε και το χρόνο που έλαβαν χώρα οι αγορές",
στοιχεία που το ίδιο έκρινε ότι "είναι απαραίτητα για τη στοιχειοθέτηση της
κρινόμενης παράβασης". Με τις πιο πάνω σκέψεις, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε
ότι μη νόμιμα και όχι ορθά καταλογίσθηκε σε βάρος του ήδη αναιρεσιβλήτου η
ανωτέρω παράβαση και, για το λόγο αυτό, προέβη στην ακύρωση του αντίστοιχου
κεφαλαίου της πράξης της Φορολογικής Αρχής. Με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται
ότι το Δικαστήριο, κατ' εσφαλμένη του νόμου ερμηνεία και εφαρμογή, προέβη, με
την προσβαλλόμενη απόφαση, στην αντιστροφή του βάρους της αποδείξεως και
υποστηρίζεται ότι ο αναιρεσίβλητος είχε το βάρος να αποδείξει ότι τα κοσμήματα,
τα οποία καταλήφθηκε να μεταφέρει, δεν είχαν αγοραστεί όλα εντός της ένδικης
χρήσης 1987. Ο μόνος λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος,
γιατί, ενόψει του άρθρου 122, παρ. 1 του ΚΦΔ (ήδη Π.Δ.331/1985), που ορίζει ότι
"Με την επιφύλαξη των διατάξεων του ουσιαστικού φορολογικού νόμου, κάθε
διάδικος έχει υποχρέωση να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα στα οποία
στηρίζονται οι ισχυρισμοί του (...)", η Φορολογική Αρχή είχε το βάρος να
αποδείξει ότι ο αναιρεσίβλητος είχε αγοράσει το έτος 1987 όλα τα κοσμήματα τα
οποία κατελήφθη να κατέχει και να μεταφέρει χωρίς Τιμολόγια.
4. Επειδή, κατόπιν τούτων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο