Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 1023/1999 α) Για τη μη έκδοση Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών από ελεύθερο επαγγελματία (ιατρό) η επιβολή προστίμου δεν μπορεί να στηρίζεται σε συλλογισμούς και υποθετικές σκέψεις του ελεγκτή. β) Η παροχή υπηρεσίας χωρίς αμοιβή δεν απαλλάσσει τον επαγγελματία (ιατρό) της έκδοσης Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών (με την ένδειξη "χωρίς αμοιβή"). γ) Η υποκατάσταση της Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών με Υπεύθυνη Δήλωση του λαβόντος την Υπηρεσία δεν είναι δυνατή, διότι η Δήλωση δεν αποτελεί νόμιμο αποδεικτικό. δ) Σε έκδοση συγκεντρωτικής Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών πρέπει ν αποδεικνύεται ότι αφορά σε συγκεκριμένες και ποιες περιπτώσεις (εγχειρήσεις ασθενών).

( α) Για τη μη έκδοση Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών από ελεύθερο επαγγελματία (ιατρό) η επιβολή προστίμου δεν μπορεί να στηρίζεται σε συλλογισμούς και υποθετικές σκέψεις του ελεγκτή. β) Η παροχή υπηρεσίας χωρίς αμοιβή δεν απαλλάσσει τον επαγγελματία (ιατρό) της έκδοσης Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών (με την ένδειξη "χωρίς αμοιβή"). γ) Η υποκατάσταση της Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών με Υπεύθυνη Δήλωση του λαβόντος την Υπηρεσία δεν είναι δυνατή, διότι η Δήλωση δεν αποτελεί νόμιμο αποδεικτικό. δ) Σε έκδοση συγκεντρωτικής Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών πρέπει ν αποδεικνύεται ότι αφορά σε συγκεκριμένες και ποιες περιπτώσεις (εγχειρήσεις ασθενών). )

Κατηγορία: Φ.Π.Α.

 <------> 4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το φορολογικό έλεγχο των βιβλίων και στοιχείων του αναιρεσείοντος γιατρού (χειρουργού - αγγειολόγου), ο οποίος τηρεί βιβλία Β' κατηγορίας (εσόδων - εξόδων) και το ιατρείο του βρίσκεται στην οδό ........., περιοχής Κολωνακίου της Αθήνας, διαπιστώθηκε ότι αυτός, κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο 1991, συνεργάστηκε, ως χειρουργός με τις κλινικές ............ Στη συνέχεια, ενεργήθηκε φορολογικός έλεγχος στα μεριδολόγια ιατρών που τηρούσαν τα προαναφερόμενα δύο ιδιωτικά νοσηλευτήρια. Από τον έλεγχο στο μεριδολόγιο ιατρών της προαναφερόμενης κλινικής ......, προέκυψε ότι ο ελεγχόμενος είχε πραγματοποιήσει στην κλινική αυτή, κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο 1991, εξήντα μία χειρουργικές επεμβάσεις (το είδος των οποίων, οι ημερομηνίες που έγιναν, καθώς και τα ονοματεπώνυμα των ασθενών που υποβλήθηκαν σ' αυτές, αναφέρονται στις σελίδες 8 έως 10 της από 24.9.1993 εκθέσεως ελέγχου του εφοριακού υπαλλήλου ......), ενώ είχε παρακολουθήσει είκοσι έξι ασθενείς της κλινικής. Για σαράντα μία από τις εν λόγω χειρουργικές επεμβάσεις είχε εκδώσει Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών προς την κλινική, από την οποία είχε εισπράξει μικροποσά, ενώ σε δύο περιπτώσεις είχε εκδώσει Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών και προς τους ασθενείς που χειρούργησε, από τους οποίους είχε εισπράξει επιπλέον αμοιβή, πέραν εκείνης που έλαβε από την κλινική. Τέλος, σε δέκα τέσσερις περιπτώσεις δεν είχε εκδώσει Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών, ούτε προς τους ασθενείς που χειρούργησε (τα ονοματεπώνυμα των οποίων, η ημερομηνία, καθώς και το είδος της επεμβάσεως στην οποία υποβλήθηκαν, αναφέρονται στους αύξοντες αριθμούς 1, 8, 9, 22, 26, 27, 30, 31, 35, 37, 42, 51, 54 και 55 του πίνακα των σελίδων 8, 9 και 10 της εκθέσεως ελέγχου), αλλά ούτε και προς την κλινική. Ακολούθως, ενεργήθηκε έλεγχος στο μεριδολόγιο ιατρών της κλινικής ......, από τον οποίο προέκυψε ότι στην κλινική αυτή ο αναιρεσείων είχε πραγματοποιήσει, κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο, μία χειρουργική επέμβαση, για την οποία δεν είχε εκδώσει Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών ούτε προς το νοσηλευτήριο, ούτε προς τον ασθενή. Περαιτέρω, ο ελεγκτής ανέφερε στην έκθεσή του ότι ο ελεγχόμενος, σε όλες τις περιπτώσεις των επεμβάσεων, πρέπει να έχει εισπράξει αμοιβή από τους ασθενείς που χειρούργησε επιπλέον από εκείνη που έλαβε από τις κλινικές, καθόσον είναι γνωστό ότι κάθε χειρουργός, εκτός από τα ποσά που εισπράττει ως αμοιβή από την κλινική για τις χειρουργικές επεμβάσεις που ενεργεί εκεί (τα οποία καταβάλλονται από τα Ασφαλιστικά Ταμεία, είναι πολύ μικρά και δεν αντιπροσωπεύουν αμοιβές για χειρουργικές επεμβάσεις), λαμβάνει, επιπροσθέτως, αμοιβή και από τον κάθε ασθενή που χειρουργεί. Οι παρατηρήσεις αυτές, κατά τον εν λόγω ελεγκτή, επιβεβαιώνονται και από το γεγονός ότι ο αναιρεσείων εξέδωσε τις προαναφερόμενες Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών προς τους ασθενείς του, εκτός από εκείνες που εξέδωσε για την ίδια αιτία προς τα αντίστοιχα νοσηλευτήρια, για το λόγο ότι, προφανώς, στις περιπτώσεις αυτές οι ασθενείς του ζήτησαν να τις εκδώσει για να τις χρησιμοποιήσουν σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες ή για άλλο λόγο. Αντιθέτως, κατά τις απόψεις του ίδιου ελεγκτή, ο αναιρεσείων δεν εισέπραξε επιπλέον αμοιβή για τις είκοσι έξι περιπτώσεις ασθενών της κλινικής ......, τους οποίους παρακολούθησε. Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 59/27.9.1993 πράξη επιβολής προστίμου ΚΦΣ και επιβλήθηκε σε βάρος του αναιρεσείοντος συνολικό πρόστιμο 2.700.000 δρχ. (54 παραβάσεις επί 50.000 δρχ.), για το λόγο ότι δεν εξέδωσε Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών για αμοιβές που εισέπραξε από πενήντα τέσσερις ασθενείς του, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 13, παρ. 12 και 47, παρ. 1 του ΚΦΣ. Κατά της πράξεως αυτής ασκήθηκε προσφυγή από τον αναιρεσείοντα, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι για κάθε αμοιβή που εισέπραξε από τις ένδικες επεμβάσεις εξέδωσε Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών, είτε προς την κλινική από την οποία έλαβε την αμοιβή του, είτε και προς τον ασθενή, προσκόμισε δε και επικαλέστηκε την από 24.3.1995 βεβαίωση του θεραπευτηρίου ......, με την οποία βεβαιώνεται ότι ο αναιρεσείων για επιστημονικές παρακολουθήσεις και χειρουργικές αμοιβές ασθενών που νοσηλεύθηκαν στην κλινική αυτή κατά το έτος 1991, εξέδωσε τις παρακάτω οκτώ αποδείξεις: 537/27.3.1991, 550/10.5.1991, 556/17.5.1991, 574/25.6.1991, 597/18.9.1991, 605/25.9.1991, 639/14.11.1991 και 648/31.12.1991. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη ότι η Φορολογική Αρχή, για τη θεμελίωση των τριάντα εννέα από τις πενήντα τέσσερις ένδικες παραβάσεις, στηρίχθηκε σε συλλογισμούς και υποθετικές σκέψεις του ελεγκτή και όχι σε συγκεκριμένες διαπιστώσεις που προέκυψαν κατά τη διενέργεια του ελέγχου, από τις οποίες να αποδεικνύεται, ειδικώς και συγκεκριμένως, ότι ο αναιρεσείων εισέπραξε αμοιβή, εκτός από τις κλινικές και από τους ασθενείς που χειρούργησε, καθώς και ότι για τις παραβάσεις που αφορούν τους ασθενείς, τα ονοματεπώνυμα των οποίων αναγράφονται στους αριθμούς 1,8, 9, 22, 26, 27, 30, 31, 35, 37, 42, 51, 54 και 55 του πίνακα των σελίδων 8, 9 και 10 της εκθέσεως ελέγχου, καθώς και στη σελίδα 12 αυτής, οι οποίοι χειρουργήθηκαν από τον αναιρεσείοντα στις κλινικές .................., αυτός δεν εξέδωσε Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών ούτε προς τις κλινικές, ούτε προς τους ασθενείς, έκρινε ότι ο αναιρεσείων υπέπεσε μόνον στις δέκα πέντε αυτές παραβάσεις και μεταρρύθμισε την ένδικη πράξη, προσδιορίζοντας το επιβλητέο πρόστιμο σε 750.000 δρχ. (15 παραβάσεις επί 50.000 δρχ.). Κατά της αποφάσεως αυτής, ήσκησε έφεση ο αναιρεσείων κατά το μέρος που διετήρησε το πρόστιμο των 750.000 δρχ., ισχυριζόμενος ότι για τις δέκα τέσσερις περιπτώσεις, που αφορούν εγχειρήσεις στην κλινική ......, εξέδωσε τις προαναφερόμενες συγκεντρωτικές Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών, που επικαλέστηκε και πρωτοδίκως, για τους αντίστοιχους ασθενείς που αναγράφονταν στα μεριδολόγια της κλινικής, επικαλέστηκε δε και προσκόμισε την από 22.2.1996 βεβαίωση της κλινικής ......, με την οποία βεβαιωνόταν ότι στις παραπάνω οκτώ συγκεντρωτικές Αποδείξεις συμπεριλαμβάνονταν και οι αμοιβές για τους δέκα τέσσερις ασθενείς που αναγράφονταν στους αριθμούς 1,8, 9, 22, 26, 27, 30, 31, 35, 37, 42, 51, 54 και 55 του πίνακα των σελίδων 8, 9 και 10 της εκθέσεως ελέγχου, καθώς και εννέα Υπεύθυνες Δηλώσεις (άρθρου 8 του Ν.1599/1986) ασθενών από τους παραπάνω, οι οποίοι βεβαίωναν ότι δεν κατέβαλαν ιδιαίτερη αμοιβή σ' αυτόν. Επίσης, για τη μια περίπτωση χειρουργικής επεμβάσεως στην κλινική ......, επικαλέστηκε και προσκόμισε την από 24.2.1992 βεβαίωση της εν λόγω κλινικής, με την οποία βεβαιωνόταν ότι κατά το έτος 1991 πιστώθηκε ως αμοιβή του το ποσό των 49.200 δρχ., καθώς και την υπ' αριθ. 621/16.10.1991 Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών που εξέδωσε για την παραπάνω αμοιβή που έλαβε για τη μοναδική επέμβαση που ενήργησε σ' αυτή. Το δικάσαν Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε ως βάσιμο τον ισχυρισμό ως προς την ασθενή ......... Ως προς τους υπόλοιπους δέκα τέσσερις ασθενείς δέχθηκε ότι οι Δηλώσεις του άρθρου 8 του Ν.1599/1986 που είχαν προσκομιστεί δεν αποτελούσαν νόμιμα αποδεικτικά στοιχεία, επειδή δεν είχαν ληφθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 152 και επόμενα του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας. Αφού έλαβε δε υπόψη του τα υπόλοιπα στοιχεία, το δικάσαν Δικαστήριο δέχθηκε ότι από την αντιπαραβολή των στοιχείων που προσκόμισε πρωτοδίκως ο αναιρεσείων, με το φωτοαντίγραφο του υπ' αριθ. 23 μεριδολογίου της κλινικής ......, προκύπτει ότι για την ασθενή ...... (αριθ. 22 του καταλόγου της σελίδας 9 της εκθέσεως ελέγχου) έχει εκδοθεί η υπ' αριθ. 639/14.11.1991 Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών, καθόσον ο αριθμός αυτός αναγράφεται στη σχετική στήλη του μεριδολογίου έναντι του ονόματός της, ενώ οι υπόλοιποι επτά αριθμοί των επικαλουμένων αποδείξεων με το αντίστοιχο ποσό αμοιβής αναγράφονται, αντίστοιχα, έναντι των ονομάτων των ασθενών με αύξοντες αριθμούς 16 έως 23 του πίνακα της σελίδας 9 της εκθέσεως ελέγχου και δεν αφορούν τους λοιπούς ασθενείς στους οποίους αναφέρεται η από 22.2.1996 βεβαίωση της παραπάνω κλινικής, ούτε αποδεικνύεται ότι οι αποδείξεις αυτές περιλαμβάνουν και την αμοιβή που εισπράχθηκε από τους λοιπούς ασθενείς, για τους οποίους κρίθηκε ορθώς πρωτοδίκως ότι δεν έχουν εκδοθεί αποδείξεις. Με τις σκέψεις αυτές, το δικάσαν Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κατέληξε στην κρίση ότι ο αναιρεσείων υπέπεσε στις δέκα τρεις από τις δέκα πέντε παραβάσεις που του αποδόθηκαν με την πρωτόδικη απόφαση και ότι, επομένως, ήταν αβάσιμος ο ισχυρισμός του ότι είχαν εκδοθεί αποδείξεις για τους ασθενείς τους αναγραφόμενους με αριθμούς 1, 8, 9, 26, 27, 30, 31, 35, 37, 42, 51, 54 και 55 στον πίνακα της εκθέσεως ελέγχου. 5. Επειδή, η ανωτέρω κρίση του δικάσαντος Δικαστηρίου, η οποία έλαβε χώρα κατόπιν συνεκτιμήσεως όλων των προβληθέντων ισχυρισμών και των νομοτύπως προσκομισθέντων στοιχείων, είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη, πάντα δε τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα είναι απορριπτέα. Ειδικότερα. το δικάσαν Δικαστήριο, όπως άλλωστε και το Πρωτοβάθμιο, έλαβε υπόψη του και δέχθηκε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με τον οποίον αυτός εισέπραττε αμοιβή από τις ίδιες τις κλινικές προς τις οποίες και εξέδιδε Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών που αφορούσαν περισσότερους από έναν ασθενείς και ότι, επομένως, δεν υπέπεσε στην παράβαση της εισπράξεως αμοιβής από τους εγχειρισθέντες ασθενείς άνευ εκδόσεως Αποδείξεων Παροχής Υπηρεσιών προς αυτούς. Αλλωστε, στην αποδοχή του ισχυρισμού αυτού στηρίζεται η διαπίστωση, τόσο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ότι οι τριάντα εννέα περιπτώσεις ασθενών περιλαμβάνονται στις Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών προς τη μια κλινική, όσο και του δικάσαντος Δευτεροβαθμίου, ότι άλλες δύο περιπτώσεις περιλαμβάνονται στις Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών που εκδόθηκαν προς κάθε μια από τις δύο κλινικές, αντίστοιχα. Επομένως, αβασίμως προβάλλεται το ελλιπές και η αντιφατικότης της κρίσεως του δικάσαντος Δικαστηρίου, κατά το μέρος που, κατά τα ανωτέρω, έγινε δεκτό με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ότι δεν αποδεικνύεται ότι οι αποδείξεις που εκδόθηκαν προς την κλινική ......, περιλαμβάνουν και την αμοιβή που εισπράχθηκε από τους λοιπούς δέκα τρεις ασθενείς, για τους οποίους κρίθηκε πρωτοδίκως ότι δεν έχουν εκδοθεί αποδείξεις, οι δε περαιτέρω ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος, με τους οποίους αμφισβητείται η ορθότητα της κρίσεως αυτής, με την επίκληση πραγματικών περιστατικών που δεν μπορούν να ελεγχθούν κατ' αναίρεση, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι. Τέλος, προβάλλει ο αναιρεσείων ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιρετέα, διότι παρέλειψε το δικάσαν Δικαστήριο να αντιμετωπίσει τον επικουρικό ισχυρισμό του ότι οποιαδήποτε τυχόν παρατυπία στις εκδοθείσες αποδείξεις συνιστούσε μη ουσιώδη παράβαση, άλλως παράβαση γενομένη κατά συγγνωστή πλάνη, για το λόγο ότι στο παρελθόν είχε εκδώσει παρόμοιες αποδείξεις που είχαν κριθεί νόμιμες από το Σ.τ.Ε. και, επομένως, τυχόν αντίθετη κρίση για την ένδικη περίοδο δεν έπρεπε να συνεπάγεται επιβολή προστίμου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι το δικάσαν Δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση απαντήσεως στον ανωτέρω ισχυρισμό, ο οποίος δεν ήταν ουσιώδης προεχόντως, διότι, εν προκειμένω, δεν επρόκειτο απλώς για παρατυπία, αφού το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν αποδεικνυόταν ότι στις αποδείξεις που εκδόθηκαν προς την κλινική ......, περιλαμβανόταν και η αμοιβή που εισπράχθηκε από δέκα τρεις ασθενείς, ανεξαρτήτως του ότι πάντως και σε περίπτωση απλής παρατυπίας, εφόσον στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις επιβολής προστίμου λόγω παραβάσεως του ΚΦΣ, επιβάλλεται οπωσδήποτε πρόστιμο, οι συντρέχουσες δε περιστάσεις λαμβάνονται υπόψη μόνον για την επιμέτρησή του. 6. Επειδή, κατόπιν τούτων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο