Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1997 ]

ΣτΕ 4119/1997 Δαπάνες κίνησης αυτοκινήτων ιδιοκτησίας των εργαζομένων στην επιχείρηση, οι οποίες δεν πείθουν ότι είναι οι πραγματικές και εκ του γεγονότος ότι διαφέρουν ανάλογα με τον υπάλληλο ως προς το ανά χιλιόμετρο ύψος τους, θεωρούνται ότι κατά ένα ποσοστό είναι συγκαλυμμένες (πρόσθετες) αμοιβές των εργαζόμενων και δεν αναγνωρίζονται, αφού δεν έχουν καταβληθεί οι ασφαλιστικές εισφορές υπέρ ΙΚΑ

(Δαπάνες κίνησης αυτοκινήτων ιδιοκτησίας των εργαζομένων στην επιχείρηση, οι οποίες δεν πείθουν ότι είναι οι πραγματικές και εκ του γεγονότος ότι διαφέρουν ανάλογα με τον υπάλληλο ως προς το ανά χιλιόμετρο ύψος τους, θεωρούνται ότι κατά ένα ποσοστό είναι συγκαλυμμένες (πρόσθετες) αμοιβές των εργαζόμενων και δεν αναγνωρίζονται, αφού δεν έχουν καταβληθεί οι ασφαλιστικές εισφορές υπέρ ΙΚΑ )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.



Δαπάνες κίνησης αυτοκινήτων ιδιοκτησίας των υπαλλήλων της εταιρίας
Σ.τ.Ε.: 4119/1997

Δαπάνες κίνησης αυτοκινήτων ιδιοκτησίας των εργαζομένων στην επιχείρηση, οι
οποίες δεν πείθουν ότι είναι οι πραγματικές και εκ του γεγονότος ότι διαφέρουν
ανάλογα με τον υπάλληλο ως προς το ανά χιλιόμετρο ύψος τους, θεωρούνται ότι
κατά ένα ποσοστό είναι συγκαλυμμένες (πρόσθετες) αμοιβές των εργαζόμενων και
δεν αναγνωρίζονται, αφού δεν έχουν καταβληθεί οι ασφαλιστικές εισφορές υπέρ ΙΚΑ


10. Επειδή, κατά το άρθρο 35, παρ. 1, περ. α' του Ν.Δ.3323/1955, από τα
ακαθάριστα έσοδα της εμπορικής επιχειρήσεως αφαιρούνται, για την εξεύρεση του
καθαρού εισοδήματος αυτής, "τα γενικά έξοδα διαχειρίσεως, συμπεριλαμβανομένων
των εξόδων μισθοδοσίας και αμοιβής προσωπικού". Εξάλλου, στο τελευταίο εδάφιο
της παρ. 9 του άρθρου 26 του Α.Ν.1846/1951 (ΦΕΚ 179/Α') "περί Κοινωνικών
Ασφαλίσεων", το οποίο προσετέθη με την παρ. 3 του άρθρου 7 του Ν.Δ.4104/1960
(ΦΕΚ 147/Α'), ορίζεται ότι: "ο Οικονομικός Εφορος δια τον καθορισμόν των κερδών
του υποκειμένου εις φόρον εισοδήματος Φυσικού ή Νομικού Προσώπου, δεν
υποχρεούται να συνυπολογίση, ως πραγματοποιηθείσας δαπάνας εκ μισθών και
ημερομισθίων, ποσά εφ' ων δεν κατεβλήθησαν αι υπέρ του ΙΚΑ ή ετέρου
Ασφαλιστικού Οργανισμού ασφαλιστικαί εισφοραί, εκτός εάν υπό της κειμένης
νομοθεσίας προβλέπεται μερική ή ολική απαλλαγή από της υποχρεώσεως καταβολής
εισφορών". Τέλος, κατά την παρ. 4 του άρθρου 25 του ανωτέρω Α.Ν.1846/1951, όπως
αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 του Ν.Δ.4476/1965 (ΦΕΚ 103/Α'): "Ως ημερήσιος
μισθός δια την κατάταξιν των ησφαλισμένων εις ασφαλιστικάς κλάσεις νοούνται αι
πάσης φύσεως αποδοχαί τούτων εις χρήμα και εις είδος των τελευταίων τούτων
αποτιμωμένων εις χρήμα, δι' αποφάσεως του Δ.Σ. του ΙΚΑ. Ως αποδοχαί νοούνται αι
πάσης φύσεως παροχαί του εργοδότου προς τον ησφαλισμένον, πλην ορισμένων
εκτάκτων παροχών κοινωνικού χαρακτήρος, ορισθησομένων δια Κανονισμού". Από το
συνδυασμό των διατάξεων αυτών, συνάγεται ότι, για την μη έκπτωση, από τα
ακαθάριστα έσοδα επιχειρήσεως, του χρηματικού ποσού που αντιστοιχεί σε άλλες,
εκτός του μισθού ή ημερομισθίου, παροχές της (σε χρήμα ή σε είδος) προς το
προσωπικό της, για τον λόγο ότι δεν καταβλήθηκαν για τις παροχές αυτές οι
προβλεπόμενες ασφαλιστικές εισφορές, πρέπει να πρόκειται περί παροχών που
δόθηκαν ως προσαύξηση του μισθού ή ημερομισθίου (βλ. Σ.τ.Ε. 102, 103/1996
κ.λπ.).
11. Επειδή, εν προκειμένω, οι λογαριασμοί της αναιρεσίβλητης εταιρίας "έξοδα
αυτοκινήτων" (Κ.Α. 630200, 650300, 663300) επιβαρύνθηκαν με δαπάνες συνολικού
ύψους 24.258.220 δρχ., οι οποίες αφορούν χιλιομετρική κατ' αποκοπή αποζημίωση
που καταβάλλει η εταιρία σε υπαλλήλους της, κυρίως επιθεωρητές πωλήσεων, για τη
χρησιμοποίηση των Ι.Χ. αυτοκινήτων τους σε όλη την Ελλάδα, εκδίδοντας τις
προβλεπόμενες στο άρθρο 24, παρ. 1 του ΚΦΣ αποδείξεις επαγγελματικών δαπανών. Η
Φορολογική Αρχή προσέθεσε στα καθαρά κέρδη της εταιρίας, ως λογιστική διαφορά,
κονδύλιο συνολικού ύψους 20.446.991 δρχ., αφού έκρινε ότι το ποσό αυτό δεν
έπρεπε να αναγνωρισθεί προς έκπτωση, πλην άλλων, με την αιτιολογία ότι η
εταιρία δεν είχε καταβάλει τις σχετικές ασφαλιστικές εισφορές υπέρ του ΙΚΑ,
δεδομένου ότι, κατά τη Φορολογική Αρχή, το εν λόγω ποσό αποτελούσε
συγκεκαλυμμένο πρόσθετο αντάλλαγμα της εργασίας των μισθωτών, ενόψει του
γεγονότος ότι το ύψος της χιλιομετρικής αποζημιώσεως διαφοροποιείται κατά
υπάλληλο. Ειδικότερα, όπως εκτίθεται στην απόφαση, διάφοροι αναφερόμενοι σε
αυτή υπάλληλοι έλαβαν, αντιστοίχως, χιλιομετρική αποζημίωση δρχ. 30,70, 50,
30,70 και 39,40, οι διαφορές δε μεταξύ των ποσών αυτών υπερβαίνουν το κατά την
κοινή πείρα και τα συναλλακτικά ήθη εύλογο μέτρο, διότι υπερκαλύπτουν την αξία
των καυσίμων και τις εν γένει φθορές των αυτοκινήτων. Το Διοικητικό Εφετείο, με
την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: 1. Η εταιρία, κατόπιν συμφωνίας
με ορισμένους υπαλλήλους της, κατά τα μη αμφισβητηθέντα από τη Φορολογική Αρχή,
ανέλαβε την υποχρέωση καταβολής σ' αυτούς των εξόδων των χρησιμοποιουμένων για
τις ανάγκες της αυτοκινήτων τους. 2. Η ανά διανυόμενο χιλιόμετρο υπολογιζόμενη
αποζημίωση απέβλεπε στην κάλυψη όχι μόνον της αξίας των καυσίμων και των
διοδίων, αλλά και των φθορών του αυτοκινήτου, των τελών κυκλοφορίας και των
δαπανών συντηρήσεώς του, αφού, διαφορετικά, θα ήταν ασύμφορη για τον υπάλληλο η
εκ μέρους του ανάληψη των δαπανών κινήσεως και συντηρήσεώς του, προκειμένου να
χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της επιχειρήσεως του εργοδότη του. 3. Σύμφωνα με
σχετική εγκύκλιο της εταιρίας, το κόστος καυσίμων ανά χιλιόμετρο ανερχόταν κατά
το μήνα Οκτώβριο 1986 σε 7,32 δρχ. για ένα μέσου τύπου αυτοκίνητο, αν δε
προστεθούν η φθορά του αυτοκινήτου, τα τέλη κυκλοφορίας, τα διόδια και οι
δαπάνες συντηρήσεως, προκύπτει, για το ένδικο οικονομικό έτος, κατά τα γενόμενα
δεκτά από το Διοικητικό Εφετείο, κόστος ανά διανυόμενο χιλιόμετρο 18 δρχ. 4.
Παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση του ύψους της χιλιομετρικής αποζημιώσεως,
όπως προκύπτει από την προαναφερόμενη εγκύκλιο, τόσο ανάλογα με τον αριθμό των
"πραγματοποιουμένων" ετησίως χιλιομέτρων, για υπηρεσιακές ανάγκες, με
αυτοκίνητο 1.300cc και άνω (50 δρχ. ανά χιλιόμετρο για "πραγματοποίηση" μέχρι
7.000 χιλιομέτρων ετησίως και 28,60 δρχ. για "πραγματοποίηση" πέραν των 7.000
χιλιομέτρων), όσο και ανά μισθωτό (όπως στις ανωτέρω περιπτώσεις που
επικαλέσθηκε ενδεικτικά η Φορολογική Αρχή) ή ανάλογα με την ιδιότητα του
μισθωτού ως Προϊσταμένου Τμήματος ή ως συγκαταλεγομένου στο λοιπό προσωπικό (39
και 30,70 δρχ., αντιστοίχως) και η οποία διαφοροποίηση, κατά την κρίση του
Διοικητικού Εφετείου, δεν είναι δυνατόν να οφείλεται μόνο στον τύπο του
χρησιμοποιουμένου από τον υπάλληλο αυτοκινήτου και στο χρόνο πραγματοποιήσεως
της διαδρομής, όπως υπεστήριζε η εταιρία, ούτε δικαιολογείται από την, κατά τις
απόψεις της, ανάλυση του τρόπου υπολογισμού της χιλιομετρικής αποζημιώσεως,
αναφερόμενη σε ένα τύπο αυτοκινήτου και μόνο. Αφού έλαβε υπόψη τα ανωτέρω, το
Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι το ύψος της κατ' αποκοπή καταβαλλομένης στους
υπαλλήλους της εταιρίας αποζημιώσεως προς κάλυψη των δαπανών κινήσεως των
αυτοκινήτων τους, υπερβαίνει το κατά κοινή πείρα εύλογο μέτρο και ειδικότερα
κατά ποσοστό 50% του ως άνω συνολικού ποσού των 24.258.220 δρχ., δηλαδή κατά το
ποσό των 12.129.110 δρχ., το τελευταίο δε αυτό ποσό αποτελεί, κατά την κρίση
του Διοικητικού Εφετείου, συγκεκαλυμμένο πρόσθετο αντάλλαγμα της εργασίας των
μισθωτών, υποκείμενο σε εισφορές υπέρ του ΙΚΑ, η μη καταβολή των οποίων
συνεπάγεται την προσθήκη του ποσού αυτού, ως λογιστικής διαφοράς, στα καθαρά
κέρδη της εταιρίας, κατά το άρθρο 7, παρ. 3 του Ν.Δ.4104/1960. Περαιτέρω, το
Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι ποσό 12.129.110 δρχ., δηλαδή το υπόλοιπο 50% του
ως άνω συνολικού κονδυλίου, αποτελεί κατ' αποκοπή αποζημίωση για δαπάνες στις
οποίες υπεβλήθησαν οι μισθωτοί προς το σκοπό της ευχερέστερης, ταχύτερης και
αποδοτικότερης διεξαγωγής των εργασιών της επιχειρήσεως και ότι, συνεπώς, το εν
λόγω ποσό, ενόψει και του ότι εκαλύπτετο από αποδείξεις επαγγελματικών δαπανών
(κατά το άρθρο 24, παρ. 1 του ΚΦΣ), έπρεπε να αναγνωρισθεί προς έκπτωση,
ειδικότερα δε, αφού η Φορολογική Αρχή είχε ήδη δεχθεί προς έκπτωση ποσό
3.811.229 δρχ., έπρεπε να αναγνωρισθεί προς έκπτωση επιπλέον ποσό 8.317.881
δρχ.
12. Επειδή, η ανωτέρω κρίση του Διοικητικού Εφετείου, ότι ποσοστό 50% του
συνολικού ως άνω ποσού που είχε εκπέσει η αναιρεσίβλητη αποτελούσε κατ' αποκοπή
αποζημίωση καταβαλλόμενη στους υπαλλήλους της προς κάλυψη των δαπανών κινήσεως
των αυτοκινήτων τους και ότι, συνεπώς, έπρεπε να αναγνωρισθεί προς έκπτωση
(κατά το μέρος που δεν είχε ήδη αναγνωρισθεί από τη Φορολογική Αρχή), παρά τη
μη καταβολή των εισφορών προς το ΙΚΑ, είναι πλημμελώς αιτιολογημένη, καθόσον ο
προσδιορισμός του εν λόγω ποσοστού (50%) δεν συναρτάται με τις ως άνω
προηγούμενες εκτιμήσεις του δικάσαντος Δικαστηρίου (σχετικά με τον τρόπο
υπολογισμού των επίμαχων δαπανών), οι οποίες δεν αναφέρονται σε τέτοιο ποσοστό,
αλλά συνάπτεται αποκλειστικά με την όλως αόριστη επίκληση ότι το ύψος της κατ'
αποκοπή καταβαλλομένης στους υπαλλήλους αυτούς αποζημιώσεως, υπερβαίνει το κατά
κοινή πείρα εύλογο μέτρο κατά ποσοστό 50% του συνολικού ποσού που είχε εκπεσθεί
από την εταιρία. Για το λόγο αυτό, βασίμως προβαλλόμενο με την κρινόμενη
αίτηση, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιρετέα κατά το μέρος που αναγνωρίσθηκε
προς έκπτωση το ως άνω ποσό (8.317.881 δρχ.), παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών
λόγων αναιρέσεως που αφορούν το μέρος αυτό.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο