Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1997 ]

ΣτΕ 4119/1997 Δαπάνες για πινακίδες και λοιπά διαφημιστικά είδη αναρτώμενα σε χώρους πρατηρίων ιδιοκτησίας τρίτων, αναγνωρίζονται και εκπίπτονται χωρίς την καταβολή τέλους διαφημίσεως στον αντίστοιχο Δήμο, εφόσον από τα πρατήρια αυτά πωλούνται αποκλειστικά προϊόντα της επιχείρησης (εταιρίες υγρών καυσίμων) Ν.1491/1984, άρθρο 5, παρ. 2

(Δαπάνες για πινακίδες και λοιπά διαφημιστικά είδη αναρτώμενα σε χώρους πρατηρίων ιδιοκτησίας τρίτων, αναγνωρίζονται και εκπίπτονται χωρίς την καταβολή τέλους διαφημίσεως στον αντίστοιχο Δήμο, εφόσον από τα πρατήρια αυτά πωλούνται αποκλειστικά προϊόντα της επιχείρησης (εταιρίες υγρών καυσίμων) Ν.1491/1984, άρθρο 5, παρ. 2 )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.



Δαπάνη διαφημίσεως
Σ.τ.Ε.: 4119/1997

Δαπάνες για πινακίδες και λοιπά διαφημιστικά είδη αναρτώμενα σε χώρους
πρατηρίων ιδιοκτησίας τρίτων, αναγνωρίζονται και εκπίπτονται χωρίς την καταβολή
τέλους διαφημίσεως στον αντίστοιχο Δήμο, εφόσον από τα πρατήρια αυτά πωλούνται
αποκλειστικά προϊόντα της επιχείρησης (εταιρίες υγρών καυσίμων)
Ν.1491/1984, άρθρο 5, παρ. 2

6. Επειδή, στην παρ. 5 του άρθρου 16 του Β.Δ. από 24/9-20.10.1958 περί των

προσόδων των Δήμων και Κοινοτήτων (ΦΕΚ 171/Α'), όπως αντικαταστάθηκε με το
άρθρο 9 του Ν.1144/1981 (ΦΕΚ 96/Α'), ορίζεται ότι: "Η δαπάνη διαφημίσεως δεν
αναγνωρίζεται ως δαπάνη της διαφημιζομένης επιχειρήσεως, προκειμένου
προσδιορισμού των κερδών αυτής των υπαγομένων εις φορολογίαν εισοδήματος, εάν
δεν αποδεικνύεται η καταβολή του αναλογούντος τέλους δια τριπλοτύπου εισπράξεως
του οικείου Δήμου ή Κοινότητος". Εξάλλου, στην παρ. 1 του άρθρου 5 του
Ν.1491/1984 (ΦΕΚ 173/Α') ορίζεται ότι: "Κάθε είδους εμπορική διαφήμιση που
επιτρέπεται από το νόμο αυτό, γίνεται ύστερα από άδεια αποκλειστικά του
Δημάρχου ή Προέδρου της Κοινότητας και καταβολή του τέλους διαφήμισης, όπως
ορίζεται από τις ειδικές διατάξεις για τις προσόδους των Οργανισμών Τοπικής
Αυτοδιοίκησης..." και στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου ότι: "Δεν απαιτείται άδεια
του Δημάρχου ή του Προέδρου της Κοινότητας, ούτε καταβάλλεται τέλος για τις
επιγραφές ή τις διαφημίσεις που αναγράφονται ή προσαρτώνται ή αναρτώνται σε
στέγες, τοίχους, προθήκες, θύρες καταστημάτων, γραφείων ή κατοικιών, σχετικά με
εργασίες που εκτελούνται στους χώρους αυτούς...". Εν προκειμένω, η Φορολογική
Αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση το δεύτερο κονδύλιο της προηγούμενης σκέψης,
το αναφερόμενο στην εγκατάσταση εξωτερικών φωτισμών των πρατηρίων τρίτων, υπό
τη μορφή διαφημιστικών πινακίδων και διότι δεν είχε καταβληθεί το τέλος
διαφήμισης. Για τον ίδιο λόγο, η Φορολογική Αρχή δεν αναγνώρισε ποσό 3.831.502
δρχ. αναφερόμενο σε διαφημιστικά αντικείμενα, συγκεκριμένα δε σημαίες με το
σήμα της αναιρεσίβλητης που είχαν τοποθετηθεί στα πρατήρια αυτά. Το Διοικητικό
Εφετείο, αντίθετα, με τη σκέψη ότι οι ως άνω πινακίδες και σημαίες, που είχαν
ως μόνο περιεχόμενο το σήμα της αναιρεσίβλητης, είχαν αναρτηθεί σε πρατήρια
πωλήσεως των προϊόντων της και, συνεπώς, υποδήλωναν μόνο την αναπτυσσόμενη στα
πρατήρια αυτά δραστηριότητα πωλήσεως των προϊόντων αυτών, δέχθηκε ότι οι εν
λόγω δαπάνες απαλλάσσονται από το επίδικο τέλος, σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο 5,
παρ. 2 του Ν.1491/1984 και, συνεπώς, έπρεπε να αναγνωρισθούν προς έκπτωση. Κατά
το Διοικητικό Εφετείο, το γεγονός ότι η ως άνω ανάρτηση γινόταν σε πρατήρια
ιδιοκτησίας τρίτων, δεν ασκούσε εν προκειμένω επιρροή, λόγω της αποκλειστικής
πωλήσεως στα πρατήρια αυτά προϊόντων της αναιρεσίβλητης, με αποτέλεσμα η
σχετική ωφέλεια να προσπορίζεται τόσο από τον πρατηριούχο, όσο και από αυτήν.
Με την κρίση του αυτή το Διοικητικό Εφετείο νομίμως ερμήνευσε και εφήρμοσε τις
ανωτέρω διατάξεις του Β.Δ. από 24/9-20.10.1958 και του Ν.1491/1984, ο περί του
αντιθέτου δε λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίο η αναιρεσίβλητη, ως τρίτη
εταιρία, μη επιτελούσα εργασίες στους χώρους των ανωτέρω πρατηρίων, δεν
εμπίπτει στην προβλεπόμενη από το άρθρο 5, παρ. 2 του Ν.1491/1984 απαλλαγή από
το επίδικο τέλος, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Εξάλλου, ο λόγος αναιρέσεως
κατά τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλημμελώς αιτιολογημένη, διότι το
Διοικητικό Εφετείο όφειλε, προκειμένου να δεχθεί την επίδικη έκπτωση, να
διαλάβει ρητή σκέψη και για τη συνδρομή των λοιπών νόμιμων προϋποθέσεων, για
τις οποίες δεν είχε κρίνει η Φορολογική Αρχή, είναι απορριπτέος ως αορίστως
προβαλλόμενος, δοθέντος ότι με το λόγο αυτό δεν εξειδικεύονται οι ειδικότερες
νόμιμες προϋποθέσεις, τη συνδρομή των οποίων δεν εξήτασε το Διοικητικό Εφετείο.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο