Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1996 ]

ΣτΕ 3075/1996 Ποσά που ύστερα από δικαστική απόφαση και προερχόμενα από υπαλληλική σχέση καταβάλλονται αναδρομικά σε μισθωτούς (δικαστικούς), υπόκεινται σε φορολόγηση και δεν έχουν το χαρακτήρα αποζημιώσεως προς ανόρθωση επελθούσας ζημίας, δηλαδή αποζημιώσεως μη αποτελούσης εισόδημα

(Ποσά που ύστερα από δικαστική απόφαση και προερχόμενα από υπαλληλική σχέση καταβάλλονται αναδρομικά σε μισθωτούς (δικαστικούς), υπόκεινται σε φορολόγηση και δεν έχουν το χαρακτήρα αποζημιώσεως προς ανόρθωση επελθούσας ζημίας, δηλαδή αποζημιώσεως μη αποτελούσης εισόδημα )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

6. Επειδή, κατά τις γενικές διατάξεις περί φορολογίας εισοδήματος

(Ν.Δ.3323/1955) και κατά τις διατάξεις που αναφέρονται στην προηγούμενη σκέψη,
η αποζημίωση, σκοπούσα την ανόρθωση ορισμένης ζημίας, δηλαδή ως αντικρύζουσα
και καλύπτουσα τη ζημία αυτή, δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος μη αποτελούσα
πράγματι εισόδημα. Τέτοια, όμως, αποζημίωση δεν αποτελούν τα χρηματικά εν γένει
ποσά, τα οποία, προερχόμενα από την υπαλληλική σχέση και έχοντα ως βάση τη
σχέση αυτή, καταβάλλονται σε μισθωτούς ή συνταξιούχους αναδρομικά δυνάμει
δικαστικών αποφάσεων. Τα ποσά αυτά δεν χάνουν το χαρακτήρα τους ως μισθών ή
συντάξεων εκ του λόγου ότι, κατά παράβαση νόμου, δεν καταβλήθηκαν στους
δικαιούχους κατά τον δέοντα χρόνο και, ως εκ τούτου, παρέστη ανάγκη εκδόσεως
σχετικής δικαστικής αποφάσεως, αλλ' αποτελούν, όπως και τα κανονικώς
καταβαλλόμενα ποσά, εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, υποκείμενα σε φόρο
εισοδήματος, κατά τις ειδικές περί τούτων διατάξεις, όπως, άλλωστε, ως
φορολογούμενο εισόδημα αντιμετωπίζονται από τις τελευταίες ως άνω παρατεθείσες
διατάξεις, οι οποίες προσδιορίζουν το χρόνο κτήσεως του εισοδήματος αυτού.
Διάφορο δε είναι το ζήτημα της τυχόν άλλης, πέραν της ως άνω δικαστικής
αναγνωρίσεως αναδρομικών αποδοχών, ζημίας των ενδιαφερομένων, το προς ανόρθωση
της οποίας επιδικαζόμενο ποσό δεν θα αποτελούσε φορολογούμενο εισόδημα.

7. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη σε
συνδυασμό με την πρωτόδικη απόφαση, οι αναιρεσίβλητοι δικαστικοί λειτουργοί
υπέβαλαν στη Β' ΔΟΥ Ηρακλείου την από 9.3.1989 υπ' αριθ. 113324 κοινή δήλωση
φορολογίας εισοδήματος, οικονομικού έτους 1989, με την οποία δήλωσαν ως
εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και ποσά 1.262.029 δρχ. ο πρώτος και 646.975
δρχ. η δεύτερη, που τους καταβλήθηκαν το έτος 1988 από το Δημόσιο, με τη μορφή
αναδρομικών αποδοχών, οι οποίες αντιστοιχούσαν στη διαφορά μεταξύ μισθολογίου
δικαστικών λειτουργών και μισθολογίου καθηγητών ΑΕΙ. Ακολούθως, οι
αναιρεσίβλητοι, με προσφυγή τους ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου
Ηρακλείου, ανακάλεσαν τη δήλωσή τους, καθ' όσον αυτή αφορούσε τα προαναφερθέντα
ποσά, διότι, κατά τους ισχυρισμούς τους, αυτά αποτελούσαν αποζημίωση του άρθρου
105 του Εισ.Ν.Α.Κ. και δεν υπέκειντο σε φόρο εισοδήματος. Με την προσβαλλόμενη
απόφαση κρίθηκε, κατ' επικύρωση της πρωτοδίκου αποφάσεως, ότι τα εν λόγω ποσά
που καταβλήθηκαν εφάπαξ και εκτάκτως, με βάση δικαστικές αποφάσεις και τις
σχετικές εγκυκλίους του Υπουργού Οικονομικών, είχαν χαρακτήρα αποζημιώσεως του
άρθρου 105 του Εισ.Ν.Α.Κ., ήτοι χαρακτήρα αποζημιώσεως της ζημίας που υπέστησαν
οι αναιρεσίβλητοι κατά τα έτη 1985 και 1986, συνεπεία παράνομης συμπεριφοράς
οργάνων του Δημοσίου, δηλαδή λόγω σφάλματος περί την εκκαθάριση των αποδοχών
τους. Η κρίση, όμως, αυτή της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν είναι νομίμως
αιτιολογημένη, γιατί, κατά τα εκτιθέμενα στην προηγούμενη σκέψη, το εν λόγω
ποσό, που καταβλήθηκε στους αναιρεσίβλητους με βάση δικαστικές αποφάσεις,
ανεξαρτήτως αν τούτο επιδικάστηκε σε αυτούς ως αποζημίωση του άρθρου 105 του
Εισ.Ν.Α.Κ., δεν φέρει πράγματι χαρακτήρα αποζημιώσεως προς ανόρθωση επελθούσας
ζημίας, δηλαδή αποζημιώσεως μη αποτελούσης εισόδημα και, ως εκ τούτου, μη
υποκείμενης σε φόρο εισοδήματος, αλλ' αποτελεί εισόδημα ΣΤ' πηγής υποκείμενο σε
φόρο εισοδήματος κατά τις ειδικές περί τούτου διατάξεις. Για το λόγο αυτό, που
βάσιμα προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι
αναιρετέα, παρέλκει δε κατόπιν τούτου η εξέταση των λοιπών λόγων αναιρέσεως και
η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί
στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση κατ' ουσίαν.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο