Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1996 ]

ΣτΕ 4498/1996 Οι κατά τους όρους του Ν.629/1977 αναγνωριζόμενες πλασματικές ημέρες εργασίας προσμετρώνται, κατά πάσα περίπτωση, για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή τον υπολογισμό του ύψους της σύνταξης

(Οι κατά τους όρους του Ν.629/1977 αναγνωριζόμενες πλασματικές ημέρες εργασίας προσμετρώνται, κατά πάσα περίπτωση, για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή τον υπολογισμό του ύψους της σύνταξης )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος



4. Επειδή, εν προκειμένω, ως βεβαιούται δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως

κατά το μέρος αυτής το πληττόμενον δια της αναιρέσεως, ο αναιρεσείων, ήδη
συνταξιούχος του ΙΚΑ, λόγω αναπηρίας από 13.6.1967, γεννηθείς το έτος 1933 και
έχων πραγματοποιήσει εις την ασφάλισιν του αναιρεσιβλήτου Ταμείου 403
ημερομίσθια μεταξύ των ετών 1964 - 1967, υπέβαλε προς το Ταμείον τούτο την από
25.7.1967 αίτησιν περί συνταξιοδοτήσεώς του υπ' αυτού λόγω αναπηρίας, το αίτημά
του, όμως, τούτο απερρίφθη υπό του Δ.Σ. Ταμείου δι' έλλειψιν των αναγκαίων δια
την συνταξιοδότησίν του χρονικών προϋποθέσεων και, συγκεκριμένως, διότι δεν
είχε τας απαιτούμενας 1.500 ημέρας εργασίας. εξ ων 300 κατά την πενταετίαν 1961
- 1965 ή 1962 - 1966. Εις το αίτημά του τούτο ο αναιρεσείων επανήλθε
μεταγενεστέρως, δια νεωτέρων από 10.6.1972 και 12.11.1984 αιτήσεων δια των
οποίων, συνοδευομένων δια σχετικών βεβαιώσεων, εζήτει να προσμετρηθούν ως εν
ασφαλίσει διανυθέντα, προς συμπλήρωσιν των χρονικών προϋποθέσεων, δια την
θεμελίωσιν συνταξιοδοτικού δικαιώματος, ωρισμένα διαστήματα απασχολήσεώς του
εις διαφόρους επιχειρήσεις και ο χρόνος στρατιωτικής του υπηρεσίας, προσέτι δε
δια της από 3.7.1981 αιτήσεώς του ούτος εζήτει να του αναγνωρισθούν προς τον
αυτόν σκοπόν και πλασματικαί ημέραι εργασίας βάσει του Ν.629/1977. Ο Διευθυντής
του Ταμείου, δια της υπ' αριθ. 2416/4.3.1985 αποφάσεώς του, απέρριψε μεν το
αίτημα ως προς την προσμέτρησιν εν ασφαλίσει προσθέτου χρόνου πραγματικής
απασχολήσεως και στρατιωτικής υπηρεσίας, ανεγνώρισεν όμως υπέρ του
αναιρεσείοντος 325 πλασματικάς ημέρας εργασίας βάσει του Ν.629/1977. Ενστασις
δε του ενδιαφερομένου διώκοντος, προς τον σκοπόν πάντοτε όπως συμπληρωθούν αι
χρονικαί προϋποθέσεις δια την συνταξιοδότησίν του, την αναγνώρισιν αφ' ενός
μείζονος χρόνου πραγματικής ασφαλίσεως και αφ' ετέρου μεγαλυτέρου αριθμού
πλασματικών ημερών εργασίας οικοδόμων, απερρίφθη, τελικώς, καθ' όλα υπό του
Δ.Σ. δια της υπ' αριθ. 36007/2947/8.12.1986 αποφάσεώς του. Κατά της
απορριπτικής αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου ο αναιρεσείων προσέφυγεν εις το
Διοικητικόν Πρωτοδικείον διώκων τα αυτά, ήτοι την αναγνώρισιν και προσμέτρησιν,
δια την συμπλήρωσιν των χρονικών προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεώς του, το μεν του
χρόνου συγκεκριμένων, κατά καιρούς, περιόδων απασχολήσεώς του εις διαφόρους
εργοδότας και της στρατιωτικής του υπηρεσίας, το δε πλασματικών ημερομισθίων
πέραν του αριθμού των ήδη αναγνωρισθέντων 325, ισχυρίζετο δε, επιπλέον, δια της
προσφυγής, ότι το συνταξιοδοτικόν του δικαίωμα ηδύνατο, εν πάση περιπτώσει, να
θεμελιωθή, εξ απόψεως χρονικών προϋποθέσεων, εις τας ειδικάς μεταβατικάς
ρυθμίσεις του άρθρου 28 του Κανονισμού Παροχών, συμφώνως προς τας οποίας, κατά
τα προεκτεθέντα, αρκεί δια την συνταξιοδότησιν η συμπλήρωσις ελαχίστου αριθμού
των 750 ή 700 ημερών ασφαλίσεως εις το Ταμείον. Το Διοικητικόν Πρωτοδικείον,
δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεώς του, απέρριψε καθ' όλα την προσφυγήν και
το περί συνταξιοδοτήσεως αίτημα του αναιρεσείοντος, δεχθέν ότι ούτος δεν
συνεκέντρωνε τον ελάχιστον αριθμόν των 1.500 ημερών ασφαλίσεως αι οποίαι
απαιτούνται δια την συνταξιοδότησίν του, κατά τας παγίας διατάξεις του
Κανονισμού Παροχών, ούτε επλήρου τας χρονικάς προϋποθέσεις δια την
συνταξιοδότησίν του, βάσει των μειωμένων χρονικών προϋποθέσεων τας οποίας
τάσσουν αι ειδικαί μεταβατικαί διατάξεις του προαναφερθέντος άρθρου 28 του
Κανονισμού Παροχών. Ως προς το τελευταίον τούτο, εις το οποίον και μόνον
περιορίζεται δια του αναιρετηρίου η όλη διαφορά, το Δικαστήριον δέχεται ότι ο
αναιρεσείων, έχων εις την ασφάλισιν του Ταμείου μόνον 403 ημέρας πραγματικής
απασχολήσεως, δεν συγκεντρώνει τον αριθμόν των 700 ή 750 ημερών εργασίας, τας
οποίας απαιτούν, ως ελάχιστον όριον, αι εν λόγω ευεργετικαί μεταβατικαί
διατάξεις και ότι, ναι μεν ούτος εδικαιούτο να αναγνωρίση 357 και όχι μόνον
325, ως είχε δεχθή το Δ.Σ. του Ταμείου, πλασματικάς ημέρας εργασίας, πλην αι εν
λόγω ημέραι δεν ηδύναντο, κατά την έννοιαν των ως είρηται ευεργετικών διατάξεων
του Κανονισμού Παροχών, να συνυπολογισθούν προς συμπλήρωσιν του, υπό των
διατάξεων τούτων, απαιτουμένου δια την θεμελίωσιν συνταξιοδοτικού δικαιώματος
αριθμού των 750 ή 700 ημερών ασφαλίσεως. Η αιτιολογία, όμως, αύτη της κρίσεως
του Δικαστηρίου δεν είναι σύννομος, διότι, όπως προεξετέθη, κατά την έννοιαν
των εφαρμοστέων εν προκειμένω διατάξεων του Κανονισμού Παροχών, εν συνδυασμώ
προς τα περί αναγνωρίσεως πλασματικών συνταξίμων ημερών ρυθμίσεις του
Ν.629/1977, αι βάσει του νόμου τούτου και κατά τους όρους αυτού αναγνωριζόμεναι
πλασματικαί ημέραι είναι, κατ' αρχήν, εφόσον βεβαίως συντρέχουν και όλαι αι
λοιπαί προϋποθέσεις του νόμου, συνυπολογιστέαι δια την απονομήν συντάξεως,
τόσον βάσει των παγίων, όσον και βάσει των ειδικών μεταβατικών διατάξεων του
άρθρου 28 του Κανονισμού Παροχών. Εσφαλε, συνεπώς, η αναιρεσιβαλλομένη
απόφασις, δεξαμένη το αντίθετον, δια τον λόγον δε τούτον, προβαλλόμενον
βασίμως, πρέπει να αναιρεθή αύτη, η δε υπόθεσις, χρήζουσα διευκρινίσεως κατά το
πραγματικόν, πρέπει να παραπεμφθή προς νέαν κρίσιν εις το δικάσαν
Δικαστήριον...



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο