Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1996 ]

ΣτΕ 434/1996 Η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου, προς επιβολή φόρου κληρονομίας έχει το χαρακτήρα της αποσβεστικής προθεσμίας του άρθρου 279 Α.Κ. κ.λπ.

(Η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου, προς επιβολή φόρου κληρονομίας έχει το χαρακτήρα της αποσβεστικής προθεσμίας του άρθρου 279 Α.Κ. κ.λπ. )

Κατηγορία: Τέλη και ειδικές Φορολογίες

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται, παραδεκτώς, η αναίρεση της υπ' αριθ.2239/1990 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απερρίφθη έφεση του Δημοσίου κατά της υπ' αριθ. 6338/1987 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση είχε ακυρωθεί, κατά παραδοχή προσφυγής του αναιρεσιβλήτου, η υπ' αριθ. 425/1984 πράξη επιβολής φόρου κληρονομίας του Οικονομικού Εφόρου Β' Κεφαλαίου Αθηνών.

3. Επειδή, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, στον αναιρεσίβλητο περιήλθε το 1956 λόγω κληρονομίας η ψιλή κυριότης ενός ορόφου ημιτριόροφης οικοδομής, τον Ιανουάριο δε του 1967 περιήλθε σ' αυτόν και η επικαρπία του εν λόγω ακινήτου, λόγω θανάτου της επικαρπώτριας αυτού. Η σχετική πράξη επιβολής
φόρου κληρονομίας (υπ' αριθ. 425/1984) κοινοποιήθηκε στον αναιρεσίβλητο στις 2.11.1984. Κατά της πράξεως αυτής ο αναιρεσίβλητος άσκησε προσφυγή, με την οποία προέβαλε, εκτός των άλλων, ότι το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει φόρο κληρονομίας είχε υποπέσει σε παραγραφή. Ο λόγος αυτός έγινε δεκτός από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, το οποίο κατόπιν τούτου ακύρωσε την ανωτέρω πράξη. Κατά της πρωτόδικης αποφάσεως το Δημόσιο άσκησε έφεση, με την οποία προέβαλε ότι το δικαίωμά του προς επιβολή φόρου κληρονομίας, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είχε υποπέσει σε παραγραφή. Το Διοικητικό Εφετείο, αφού δέχθηκε ότι η παραγραφή έχει το χαρακτήρα αποσβεστικής προθεσμίας του άρθρου 279 του Αστικού Κώδικος, είναι θεσμός δημοσίας τάξεως και λαμβάνεται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο, έκρινε ότι η προθεσμία για την έκδοση και κοινοποίηση προς τον αναιρεσίβλητο πράξεως επιβολής φόρου κληρονομίας είχε λήξει τον Οκτώβριο του 1978 και ότι, επομένως, το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει τον εν λόγω φόρο είχε ήδη παραγραφεί κατά το χρόνο κοινοποιήσεως (2.11.1984) στον αναιρεσίβλητο της ένδικης πράξεως. Κατόπιν τούτου, το Διοικητικό Εφετείο επικύρωσε την
πρωτόδικη απόφαση και απέρριψε την έφεση του Δημοσίου.

4. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ότι, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 66 του Ν.1641/1919 και των άρθρων 75 και 169 του Κ.Φ.Δ., η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ότι η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή φόρου έχει το χαρακτήρα αποσβεστικής προθεσμίας του
άρθρου 279 του Α.Κ. και ότι ως θεσμός δημοσίας τάξεως λαμβάνεται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο, ενώ, αν ερμήνευε ορθά τις ανωτέρω διατάξεις, έπρεπε να δεχθεί ότι η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή φόρου δεν έχει χαρακτήρα αποσβεστικής προθεσμίας και ότι, συνεπώς, δεν ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, αλλά κατόπιν προβολής σχετικού λόγου. Ο μοναδικός αυτός λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, διότι πλήσσει σκέψη της προσβαλόμενης αποφάσεως - περί αυτεπαγγέλτου ελέγχου της παραγραφής του
δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή φόρου - η οποία δεν στηρίζει το διατακτικό αυτής, εφόσον στην προκειμένη περίπτωση, όπως ανωτέρω εξετέθη, η παραγραφή δεν ελήφθη αυτεπαγγέλτως υπόψη από τα δικαστήρια, αλλά κατόπιν προβολής σχετικού λόγου με την προσφυγή.

Δια ταύτα απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο