Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1996 ]

ΣτΕ 414/1996 Ο προσδιορισμός της ελάχιστης φοροδοτικής ικανότητας δια νόμου, είναι συνταγματικώς ανεκτός

(Ο προσδιορισμός της ελάχιστης φοροδοτικής ικανότητας δια νόμου, είναι συνταγματικώς ανεκτός )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.

2. Επειδή, ο αναιρεσίβλητος δεν παρέστη κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της υποθέσεως. Οπως όμως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 644 Γ' και 645 Γ'/22.11.1994 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Αθανασίας Αμπράση, που βρίσκονται στο φάκελο, αντίγραφα της κρινόμενης αιτήσεως και της πράξεως του Προέδρου του Β' Τμήματος, περί ορισμού δικασίμου και εισηγητή, έχουν επιδοθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο. Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση, η οποία ασκείται και κατά τα λοιπά παραδεκτώς, είναι τύποις δεκτή και περαιτέρω εξεταστέα παρά την απουσία του αναιρεσίβλητου.

3. Επειδή, όπως έχει επανειλημμένως κριθή (βλ. Σ.τ.Ε. 1694/1990, 2504-7/1991, 3024/1992 κ.ά.), το καθιερούμενο από τις διατάξεις του άρθρου 9, παρ. 1 και 2 του Ν.1591/1986 (ΦΕΚ 50) τεκμήριο προσδιορισμού του εισοδήματος από την άσκηση ατομικής επιχειρήσεως ή ελευθερίου επαγγέλματος (άρθρα 33β' και 47α', αντιστοίχως, του Ν.Δ.3323/1955) αποβλέπει στην εξακρίβωση της ελάχιστης φοροδοτικής ικανότητας των οικείων φορολογούμενων, εν όψει δε των οριζομένων στις διατάξεις αυτές πραγματικών στοιχείων εφαρμογής του (τεκμαρτό εισόδημα 450.000 δρχ. ή 550.000 δρχ., μετά πενταετία από την έναρξη ασκήσεως επαγγέλματος, σε πόλεις άνω των 10.000 κατοίκων κ.λπ.), καθώς και του χαρακτήρα αυτού ως μαχητού, αποτελεί συνταγματικώς ανεκτό τρόπο προσδιορισμού πραγματικής φοροδοτικής ικανότητας των ως άνω φορολογουμένων. Συνεπώς, το τεκμήριο αυτό, με τα ανωτέρω χαρακτηριστικά, δεν αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος και, ειδικότερα, σ' εκείνες των άρθρων 4, παρ. 5 περί της φορολογικής ισότητος, 78 περί του τρόπου επιβολής της φορολογίας, 20 παρ. 1 περί παροχής εννόμου προστασίας, 26 περί διακρίσεως των εξουσιών ή 5 παρ. 1 περί ελευθερίας επιλογής και ασκήσεως επαγγέλματος. Επομένως, δεν είναι, εν προκειμένω, ορθή η κρίση του Δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, κατά την οποία οι ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 9, παρ. 1 του Ν.1591/1986 είναι ανίσχυρες ως αντισυνταγματικές και, κατ' ακολουθίαν, είναι πλημμελής και η περαιτέρω κρίση αυτού ότι εκ του λόγου τούτου είναι μη νόμιμος ο βάσει των διατάξεων αυτών γενόμενος τεκμαρτός προσδιορισμός του εισοδήματος του αναιρεσιβλήτου εξ εμπορικών επιχειρήσεων. Για το λόγο δε
αυτό αναιρέσεως, βασίμως προβαλλόμενο, η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο