Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1997 ]

ΣτΕ 408/1997 Η μνημόνευση του ονόματος ιατρού ως παραπέμποντος για εξετάσεις σε Θεραπευτήριο δεν είναι αρκετή να στοιχειοθετηθεί παράβαση μη έκδοσης φορολογικού στοιχείου (Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών), αν δεν συνεκτιμηθούν και άλλα πραγματικά περιστατικά, όπως π.χ. η ειδικότητα του ιατρού σε σχέση με τις παρασχεθείσες από το Θεραπευτήριο υπηρεσίες κ.λπ.

(Η μνημόνευση του ονόματος ιατρού ως παραπέμποντος για εξετάσεις σε Θεραπευτήριο δεν είναι αρκετή να στοιχειοθετηθεί παράβαση μη έκδοσης φορολογικού στοιχείου (Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών), αν δεν συνεκτιμηθούν και άλλα πραγματικά περιστατικά, όπως π.χ. η ειδικότητα του ιατρού σε σχέση με τις παρασχεθείσες από το Θεραπευτήριο υπηρεσίες κ.λπ.)

Κατηγορία: Εταιρικό δίκαιο (ΑΕ-ΕΠΕ-ΙΚΕ)

Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών Ιατρού

ΣτΕ 408/1997

Η μνημόνευση του ονόματος ιατρού ως παραπέμποντος για εξετάσεις σε Θεραπευτήριο δεν είναι αρκετή να στοιχειοθετηθεί παράβαση μη έκδοσης φορολογικού στοιχείου (Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών), αν δεν συνεκτιμηθούν και άλλα πραγματικά περιστατικά, όπως π.χ. η ειδικότητα του ιατρού σε σχέση με τις παρασχεθείσες από το Θεραπευτήριο υπηρεσίες κ.λπ.




6. Επειδή, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτουν τα εξής: Ο αναιρεσείων, ιατρός αγγειολόγος, συνεργάσθηκε κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο (1/1-31.12.1981) με την ιδιωτική κλινική "Θεραπευτήριο", της οποίας ήταν και μέτοχος. Από έλεγχο που διενήργησαν υπάλληλοι της Υπηρεσίας Ελέγχου Διακινήσεως Αγαθών (ΥΠ.Ε.Δ.Α.), αφενός μεν στην ως άνω κλινική, αφετέρου δε στην επαγγελματική εγκατάσταση του αιτούντος, διαπιστώθηκε ότι σε ορισμένες θεωρημένες Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών που η κλινική είχε εκδόσει ανεγράφετο,
μετά το ονοματεπώνυμο του ασθενούς, το ονοματεπώνυμο του ως άνω ιατρού ως παραπέμψαντος στην κλινική τον ασθενή, ενώ για τα πρόσωπα των οποίων τα ονοματεπώνυμα ανεγράφοντο στις Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών που είχε εκδόσει η κλινική, ο αναιρεσείων δεν είχε εκδόσει Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών. Το Διοικητικό Εφετείο, με την προαναφερθείσα προδικαστική απόφασή του, διέταξε τη φορολογική αρχή να διενεργήσει επανέλεγχο στα βιβλία και στοιχεία της κλινικής, για να διαπιστωθεί βάσει ποιας εντολής ο αιτών ανεγράφη στα φορολογικά στοιχεία της κλινικής ως "συστήσας ιατρός" των ανωτέρω ασθενών και να διατυπώσει τα συμπεράσματά της σε έκθεση ελέγχου. Σε εκτέλεση της προδικαστικής αποφάσεως προσκομίσθηκε στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έγγραφη απάντηση του "Θεραπευτηρίου" προς τη διάδικο φορολογική αρχή, στο οποίο αναφέρεται, κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι "οι ασθενείς που εισάγονται για νοσηλεία στην κλινική δεν φέρουν κανένα ιδιόχειρο σημείωμα του συστήσαντος ιατρού, αλλά εισάγονται αναφέροντας προφορικά στον αρμόδιο υπάλληλο της κλινικής τον ιατρό που τους αποστέλλει για εισαγωγή και νοσηλεία". Αξιολογώντας τα ανωτέρω, το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο συνήγαγε ότι ο αναιρεσείων "είχε εξετάσει προηγουμένως, ύστερα από επίσκεψη, τους ασθενείς αυτούς, για να τους στείλει στην ανωτέρω κλινική, όπου και νομίμως δήλωσαν το όνομά του ως συστήσαντος ιατρού τους", ότι, κατ' ακολουθίαν, παρανόμως ο ιατρός αυτός δεν είχε εκδόσει Αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών για τις επισκέψεις των εν λόγω ασθενών του και ότι νομίμως είχαν επιβληθεί τα ένδικα πρόστιμα.

7. Επειδή, ο Κώδικας Φορολογικής Δικονομίας ορίζει ότι "1. Οι διάδικοι έχουν την υποχρέωση να προσκομίσουν τα αποδεικτικά τους στοιχεία στη Γραμματεία του δικαστηρίου, το αργότερο ως την παραμονή της πρώτης συζήτησης της υπόθεσης" (άρθρο 95, παρ. 1), ότι "το δικαστήριο μπορεί και αυτεπαγγέλτως να αποφασίσει τη συμπλήρωση των αποδείξεων με κάθε πρόσφορο μέσο, έχει επίσης την εξουσία να διατάξει και επανέλεγχο" (άρθρο 95, παρ. 2), ότι "η απόδειξη διατάσσεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης με απόφαση του δικαστηρίου που καταχωρίζεται στα πρακτικά. Κατ' εξαίρεση και μετά τη συζήτηση με προδικαστική απόφαση" (άρθρο 126, παρ. 1) και ότι "αυτεπαγγέλτως ... το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει να συμπληρωθούν οι αποδείξεις, οπότε εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 95" (άρθρο 172, παρ. 2). Κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, οι ελλείψεις του επανέλεγχου που διατάσσεται να διενεργήσει η φορολογική αρχή κατά το άρθρο 95, παρ. 2 του Κ.Φ.Δ., καθώς και η παράλειψη συντάξεως σχετικής εκθέσεως δεν εμποδίζουν το δικαστήριο της ουσίας να λάβει υπόψη του τα κατά τη διενέργεια του επανελέγχου συλλεγέντα αποδεικτικά
στοιχεία. Επομένως, εφόσον, στην προκειμένη περίπτωση, με την προαναφερθείσα προδικαστική απόφαση διατάχθηκε η διεξαγωγή επανελέγχου, νομίμως το δικάσαν Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο αξιολόγησε το έγγραφο που απέστειλε το "Θεραπευτήριο" στη φορολογική αρχή, στα πλαίσια της διενεργείας του διαταχθέντος επανελέγχου,
ανεξαρτήτως της συντάξεως ή μη σχετικής εκθέσεως, είναι δε απορριπτέα ως αβάσιμα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

8. Επειδή, η κρίση του Διοικητικού Εφετείου διατυπώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την οποία ο αναιρεσείων υπέπεσε στις παραβάσεις που του αποδόθηκαν με την ένδικη πράξη της φορολογικής αρχής, είναι πλημμελώς αιτιολογημένη, δεδομένου ότι το εν λόγω δικαστήριο συνήγαγε ότι συνέτρεξαν τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση των παραβάσεων αυτών, ότι δηλαδή οι ασθενείς, οι οποίοι ανεφέροντο ως εισαχθέντες στην κλινική, κατόπιν συστάσεως του αιτούντος, είχαν εξετασθεί προηγουμένως από αυτόν χωρίς να εκδοθούν τα σχετικά φορολογικά στοιχεία, από μόνο το γεγονός της συστάσεως αυτής, χωρίς να συνεκτιμηθούν και άλλα τυχόν αποδεδειγμένα πραγματικά περιστατικά (όπως λ.χ. η ειδικότητα του αιτούντος ή το είδος των υπηρεσιών - ιατρικές εξετάσεις, νοσηλεία - που παρεσχέθησαν στους ως άνω ασθενείς από το "Θεραπευτήριο"), από τα οποία θα μπορούσε να συναχθεί αν οι ασθενείς αυτοί, πριν εισαχθούν στην εν λόγω κλινική, είχαν εξετασθεί ή όχι από τον αναιρεσείοντα στο ιατρείο του. Για το λόγο, επομένως, αυτό, βασίμως προβαλλόμενο με την κρινόμενη αίτηση, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να
αναιρεθεί και η υπόθεση, χρήζουσα διευκρινίσεως κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο προς νέα κρίση.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο