Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 25-05-1990 ]

ΠΟΛ.1117/25.5.1990 Κοινοποίηση προς άγνωστης διαμονής αναιρεσίβλητο - Κοινοποίηση της 5366/1990 απόφασης της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε.

(Κοινοποίηση προς άγνωστης διαμονής αναιρεσίβλητο - Κοινοποίηση της 5366/1990 απόφασης της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. )

Κατηγορία: Λοιπά

 ΠΟΛ. 1117/25.5.1990 Κοινοποίηση προς άγνωστης διαμονής αναιρεσίβλητο - Κοινοποίηση της 5366/1990 απόφασης της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε.

Υπ. Οικ. 1024521/25.5.1990/Πολ. 1117

Σας κοινοποιούμε την 536/1990 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. για ενημέρωσή σας.

Με την παραπάνω απόφαση κρίνονται οι απαραίτητες ενέργειες στις οποίες πρέπει να προβεί ο αρμόδιος αναιρεσείων προϊστάμενος της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας στην περίπτωση που ο αναιρεσίβλητος είναι αγνώστου διαμονής.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΓΝΩΣΤΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ. Υποχρεώσεις αναιρεσείοντος ως προς τις κοινοποιήσεις αν ο αναιρεσίβλητος δεν ανευρίσκεται στη διεύθυνση που αναγράφει το δικόγραφο. Οι διάδικοι οφείλουν να γνωστοποιούν στο διοικητικό δικαστήριο τις μεταβολές της διευθύνσεώς τους μόνο για όσο χρόνο η υπόθεση είναι εκκρεμής σ' αυτό. Οι δηλώσεις αυτές δεν καταχωρίζονται ειδικά σε κάποιο βιβλίο της γραμματείας, αλλ' απλώς περιλαμβάνονται στη σχετική δικογραφία. Οι κοινοποιήσεις γίνονται σύμφωνα με την προβλεπόμενη από τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας διαδικασία.

Συμβ. της Επικρατείας 536/1990 (Ολομ.)

Πρόεδρος: Β. ΜΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εισηγητής: Γ. ΚΟΥΤΝΑΤΖΗΣ

Δικηγόρος: Π. ΚΑΜΑΡΙΝΕΑΣ (Συμβ. Διοικ,)

2. Επειδή, η προκειμένη υπόθεση έχει παραπεμφθεί στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την απόφαση 3377/1988 του Β΄ Τμήματος, λόγω της σοβαρότητας ζητήματος που ανέκυψε ενώπιον του Τμήματος. Το ζήτημα αυτό αφορά τη νομιμότητα των κοινοποιήσεων προς την αναιρεσίβλητη εταιρεία, οι οποίες έγιναν από τον αναιρεσείοντα έφορο σύμφωνα με την προβλεπόμενη από την Πολιτική Δικονομία διαδικασία προκειμένου για πρόσωπα άγνωστης διαμονής.

3. Επειδή, στην παράγραφο 4 του άρθρου 21 του ν.δ. 170/1973 "περί Συμβουλίου της Επικρατείας", όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 1 του ν. 1470/1984 (φ. Α 112) ορίζονται τα εξής: "Όταν το ασκούμενο ένδικο μέσο έχει τον χαρακτήρα αναίρεσης, η Γραμματεία του οικείου σχηματισμού φροντίζει να κοινοποιηθεί εξήντα (60) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμη πράξη του Προέδρου μαζί με ένα κυρωμένο αντίγραφο σε απλό χαρτί της αίτησης στο δικηγόρο ή τον εκπρόσωπο του Δημοσίου ή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου που υπογράφει, κατά το άρθρο 17 παρ. 3, το δικόγραφο, έστω και αν δεν είναι διορισμένος στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Ο δικηγόρος, ο εκπρόσωπος του Δημοσίου ή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου είναι υποχρεωμένος να κοινοποιήσει αντίγραφα της πράξης του Προέδρου και της αίτησης αναίρεσης στον αναιρεσίβλητο είκοσι (20) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο. Η κοινοποίηση γίνεται στην κατοικία που αναγράφει το σχετικό δικόγραφο του αναιρεσιβλήτου ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου, σύμφωνα με τα άρθρα 53 και 54 του ΚΦΔ (Ν. 4125/1960) ή, σε περίπτωση μεταβολής της, στην κατοικία που υποχρεούτο ο αναιρεσίβλητος να δηλώσει στη γραμματεία του διοικητικού δικαστηρίου και την έχει δηλώσει. Αν ο αναιρεσείων παραλείψει την υποχρέωσή του αυτή ή η κοινοποίηση γίνει εκπροθέσμως και ο αναιρεσίβλητος απουσιάζει στη δίκη, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη...". Εξάλλου στο άρθρο 40 του ίδιου ν.δ. 170/1973, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε και, στη συνέχεια, τροποποιήθηκε, με το άρθρο 26 του ν. 702/1977 και το άρθρο 2 παρ. 9 του ν. 1470/1984 αντίστοιχα, ορίζεται, πλην άλλων, ότι για τις κοινοποιήσεις εφαρμόζονται αναλόγως "κατά τα λοιπά" οι διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που ισχύουν στη διαδικασία πολιτικών δικών ενώπιον του Αρείου Πάγου. Στο δε άρθρο 568 παρ. 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ορίζεται ότι η κλήση για συζήτηση της υποθέσεως επιδίδεται στους αντιδίκους ενενήντα τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο αν κάποιος από τους διαδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη. Κατά τα άρθρα 134 παρ. 1 και 135 παρ. 1 του ίδιου κώδικα η επίδοση γίνεται στον εισαγγελέα συγχρόνως δε δημοσιεύεται περίληψη του δικογράφου που κοινοποιήθηκε σε δύο ημερήσιες εφημερίδες στην περίπτωση που είναι άγνωστος ο τόπος ή η ακριβής διεύθυνση διαμονής εκείνου προς τον οποίο πρέπει να γίνει η επίδοση. Τέλος, κατά το άρθρο 136 παρ. 1 του κώδικα, όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 3 του ν.δ. 490/1974, στην περίπτωση αυτή (της άγνωστης διαμονής κ.λ.π.) η επίδοση θεωρείται ότι έχει συντελεστεί από τη δημοσίευση της Περιλήψεως στις εφημερίδες.

4. Επειδή από την πρώτη από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι αναιρεσείων έχει την υποχρέωση να ενεργήσει τις προβλεπόμενες από τη διάταξη αυτή κοινοποιήσεις προς τον αναιρεσίβλητο. Η παράλειψη της υποχρεώσεως αυτής έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αίτησης αναιρέσεως ως απαράδεκτης. Ως παράλειψη δε της υποχρεώσεως νοείται όχι μόνο η μη διενέργεια των κοινοποιήσεων αλλά και η διενέργεια ακύρων κοινοποιήσεων, η οποία συνεπώς, εφόσον δεν παρίσταται ο αναιρεσίβλητος, συνεπάγεται επίσης την απόρριψη της αίτησης  αναιρέσεως ως απαράδεκτης. Εξάλλου η κοινοποίηση γίνεται στην αναγραφόμενη στο δικόγραφο ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου κατοικία του αναιρεσιβλήτου ή, σε περίπτωση μεταβολής της, στη διεύθυνση που υποχρεούτο να δηλώσει και εδήλωσε ο αναιρεσίβλητος στη γραμματεία του διοικητικού δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 54 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας. Από τον συνδυασμό όμως των διατάξεων του άρθρου 21 του ν.δ. 170/1973 προς τις διατάξεις του άρθρου 40 του ίδιου νομ. διατάγματος, που παραπέμπουν "κατά τα λοιπά" και μάλιστα με ειδική μνεία των κοινοποιήσεων, στις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, συνάγεται ότι ο αναιρεσείων εξακολουθεί να έχει την υποχρέωση να ενεργήσει τις κοινοποιήσεις και αν ακόμη ο αναιρεσίβλητος δεν ανευρεθεί στη διεύθυνση που αναγράφει το δικόγραφο που έχει απευθύνει στο δικαστήριο της ουσίας και δεν έχει δηλώσει μεταβολή της διευθύνσεώς του ή δεν ανευρίσκεται ούτε στη νέα διεύθυνση που εδήλωσε. Στην περίπτωση δε αυτή. Στην περίπτωση δε αυτή, εφόσον δεν μπορεί να βρεθεί η μόνιμη κατοικία ή η προσωρινή διαμονή του αναιρεσιβλήτου ή, προκειμένου περί νομικών προσώπων, ο τόπος στον οποίο μεταφέρθηκε η έδρα τους ή ο τόπος κατοικίας ή διαμονής του νόμιμου εκπροσώπου τους, οι επιβαλλόμενες από το νόμο κοινοποιήσεις ενεργούνται σύμφωνα με την προβλεπόμενη από τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας διαδικασία για τα πρόσωπα άγνωστης διαμονής. Και στην περίπτωση δε αυτή οφείλει ο αναιρεσείων να ενεργήσει έγκυρες κοινοποιήσεις, βάσει των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και, συνεπώς, η διενέργεια ακύρων κοινοποιήσεων συνεπάγεται την απόρριψη της  αιτήσεως ως απαράδεκτης αν ο αναιρεσίβλητος δεν παραστεί κατά τη συζήτηση της υποθέσεως.

5. Επειδή, το άρθρο 54 παρ. 1 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας ορίζεται ότι τα δικόγραφα, οι δηλώσεις κ.λ.π. πρέπει να παρέχουν και ακριβή καθορισμό της διεύθυνσης κατοικίας και της επαγγελματικής εγκαταστάσεως του διαδίκου, του νομίμου αντιπροσώπου του και του πληρεξουσίου του, στη δε παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι "κάθε μεταβολή διεύθυνσης που είχε δηλωθεί πρέπει να γνωστοποιείται στην αρχή που εξέδωσε την πράξη και στο τακτικό διοικητικό δικαστήριο, είτε με τα δικόγραφα είτε με υπομνήματα είτε με αυτοτελές έγγραφο". Η έννοια της διατάξεως αυτής είναι ότι οι διάδικοι και τα άλλα αναφερόμενα πρόσωπα οφείλουν να γνωστοποιούν στο διοικητικό δικαστήριο τις μεταβολές της διευθύνσεώς τους μόνο για όσο χρόνο η υπόθεση είναι εκκρεμής στο διοικητικό δικαστήριο και ότι, συνεπώς, μετά την κοινοποίηση της οριστικής αποφάσεως του δικαστηρίου αυτού δεν υφίσταται πλέον υποχρέωση των πιο πάνω προσώπων να γνωστοποιούν  στο διοικητικό δικαστήριο τη μεταβολή της διευθύνσεώς τους. Εξάλλου, από τη διατύπωση του άρθρου 4 του ν. 1470/1984 που αναφέρεται στις μεταβολές κατοικίας τις οποίες ο αναιρεσίβλητος "υπεχρεούτο" κατά τον Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας να γνωστοποιήσει στο διοικητικό δικαστήριο συνάγεται ότι με τον τελευταίο αυτό νόμο δεν έχουν προστεθεί και άλλες περιπτώσεις υποχρεωτικής γνωστοποιήσεως μεταβολών κατοικίας, πέρα από τις καθοριζόμενες στον κώδικα. Συνεπώς ούτε με τη μεταγενέστερη αυτή διάταξη έχει επιβληθεί υποχρέωση να γνωστοποιούνται στο δικαστήριο οι μεταβολές της κατοικίας που επέρχονται μετά την κοινοποίηση της οριστικής αποφάσεως. Στο δε βασ. διάταγμα ν. 110/17.2.1962 "περί των παρά τη γραμματεία των φορολογικών δικαστηρίων τηρουμένων βιβλίων καταχωρίσεως των υποθέσεων και περί του περιεχομένου των βιβλίων τούτων" (φ. 20), που ίσχυε κατά το χρόνο εκδικάσεως της ένδικης διαφοράς από τα διοικητικά δικαστήρια της ουσίας, καθορίζονται τα βιβλία που πρέπει να τηρεί η γραμματεία των φορολογικών (ήδη διοικητικών) δικαστηρίων και ορίζεται, μάλιστα, ότι πρέπει να αναγράφονται στα τηρούμενα βιβλία και οι διευθύνσεις των ασκούντων τα ένδικα μέσα, δεν προβλέπεται όμως υποχρέωση τηρήσεως βιβλίου για τις μεταβολές διευθύνσεων ή ενημερώσεως των αρχικών σχετικών εγγραφών. Από το συνδυασμό των τελευταίων αυτών διατάξεων προς τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας συνάγεται ότι οι δηλώσεις των διαδίκων και των άλλων αναφερομένων προσώπων δεν καταχωρίζονται ειδικά σε κάποιο βιβλίο της γραμματείας αλλά απλώς περιλαμβάνονται στη σχετική δικογραφία και μάλιστα αδιαφόρως αν έγιναν με δικόγραφο, με υπόμνημα ή με αυτοτελές έγγραφο, κατά τη διατύπωση του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας.

6. Επειδή, από όσα έχουν εκτεθεί, συνάγεται ότι για τη διενέργεια κοινοποιήσεως κατά τη διαδικασία που προβλέπεται για την άγνωστη διαμονή πρέπει μεν να έχει αναζητηθεί χωρίς αποτέλεσμα ο αναιρεσίβλητος στη διεύθυνση που αναγράφεται στο δικόγραφο του διοικητικού δικαστηρίου καθώς επίσης και να βεβαιώνεται από τον δικαστικό επιμελητή ότι είναι πράγματι άγνωστης διαμονής ο αναιρεσίβλητος σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί σε προηγούμενη σκέψη και, συνεπώς, ότι δεν είναι δυνατή η διενέργεια κοινοποιήσεως κατά τις κοινές διατάξεις, δεν απαιτείται όμως να προβάλλεται ειδικά και να αποδεικνύεται όμως να προβάλλεται ειδικά και να αποδεικνύεται από τον αναιρεσείοντα ότι ο αναιρεσίβλητος δεν είχε δηλώσει στο διοικητικό δικαστήριο μεταβολή διευθύνσεως, πολύ δε περισσότερο δεν απαιτείται να προσκομίζεται από τον αναιρεσείοντα βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου αυτού δεν έχει δηλωθεί μεταβολή της διευθύνσεως της κατοικίας ή διαμονής του αναιρεσιβλήτου. Αφού, πράγματι, η δήλωση για τη μεταβολή, έστω κι αν γίνεται με αυτοτελές έγγραφο, δεν καταχωρίζεται σε κάποιο ειδικό βιβλίο της γραμματείας του διοικητικού δικαστηρίου, ώστε βάσει του βιβλίου αυτού να είναι δυνατή η έκδοση σχετικής βεβαιώσεως, αλλά, μετά την ενδεχόμενη καταχώρησή της σε γενικό πρωτόκολλο (αν έγινε με αυτοτελές έγγραφο), περιλαμβάνεται απλώς στη δικογραφία, μπορεί το Συμβούλιο της Επικρατείας, στο οποίο εν τω μεταξύ θα έχει διαβιβασθεί η δικογραφία για την εκδίκαση της αίτησης αναιρέσεως, να διαπιστώσει ευθέως την τυχόν ύπαρξη στη δικογραφία δηλώσεως μεταβολής της κατοικίας, οπότε η κοινοποίηση σε άλλη διεύθυνση ή η κοινοποίηση κατά τη διαδικασία την προβλεπόμενη για πρόσωπα άγνωστης διαμονής θα είναι άκυρη και η αίτηση αναιρέσεως θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Κατά τη γνώμη, όμως, τεσσάρων μελών του Δικαστηρίου με αποφασιστική ψήφο, η διάταξη του άρθρου 54 παρ. 2 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας επιβάλλει πράγματι την υποχρέωση να γνωστοποιείται στο διοικητικό δικαστήριο η μεταβολή διευθύνσεως μόνο μέχρι την κοινοποίηση της οριστικής αποφάσεως του δικαστηρίου αυτού. Η μεταγενέστερη όμως διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 1470/1984 η οποία έχει ενταχθεί στις διατάξεις περί κοινοποιήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και της πράξεως προσδιορισμού της δικασίμου της, αναφέρεται και στο μετά την κοινοποίηση της οριστικής αποφάσεως χρονικό διάστημα. Συνεπώς από την τελευταία αυτή διάταξη συνάγεται ότι για όσο διάστημα είναι δυνατή η άσκηση αίτησης αναιρέσεως οφείλουν εκείνοι που διετέλεσαν διάδικοι στο διοικητικό δικαστήριο να γνωστοποιούν  στη γραμματεία του δικαστηρίου αυτού τις τυχόν επερχόμενες μεταβολές της διευθύνσεώς τους, έστω και αν αυτές είναι μεταγενέστερες της κοινοποιήσεως της οριστικής αποφάσεως του διοικητικού δικαστηρίου. Από την ίδια δε διάταξη προκύπτει και αντίστοιχη υποχρέωση της γραμματείας του διοικητικού δικαστηρίου να παραλαμβάνει και να αρχειοθετεί τις δηλώσεις αυτές (οι οποίες μπορεί να υποβάλλονται και όταν η δικογραφία δεν βρίσκεται πλέον στο διοικητικό δικαστήριο) ώστε να είναι σε θέση να εκδίδει σχετική βεβαίωση για τη διενέργεια των κοινοποιήσεων που προβλέπει ο νόμος περί του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ανεξαρτήτως δε των συνεπειών της μη τηρήσεως της ανωτέρω υποχρεώσεως του διαδίκου, λαμβανομένης μάλιστα υπόψη της ασάφειας ως προς το χρονικό σημείο λήξεως της υποχρεώσεως αυτής, πάντως, η διενέργεια κοινοποιήσεως κατά την προβλεπόμενη για πρόσωπα άγνωστης διαμονής διαδικασία προϋποθέτει, κατά τη γνώμη της μειοψηφίας, την προσκόμιση βεβαιώσεως της γραμματείας του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση ότι δηλώθηκε ή όχι μεταβολή διευθύνσεως του αναιρεσιβλήτου.

7. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, το Δημόσιο (που έχει ασκήσει την κρινόμενη αίτηση και, συνεπώς έχει την υποχρέωση να ενεργήσει τις νόμιμες κοινοποιήσεις) προσκόμισε, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Β΄ Τμήματος, αποδεικτικά επιδόσεως προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τα οποία προκύπτει ότι η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία δεν βρέθηκε στη διεύθυνση που αναγράφεται στο δικόγραφο που είχε απευθύνει προς το διοικητικό δικαστήριο (Αδριανού 13, Αθήνα), ότι η εταιρεία αυτή είναι ήδη άγνωστης έδρας και ότι, για το λόγο αυτό, η κοινοποίηση της κρινόμενης αιτήσεως και της πράξεως προσδιορισμού δικάσιμου έγιναν προς τον εισαγγελέα, βάσει των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που προβλέπουν τις κοινοποιήσεις σε πρόσωπα άγνωστης διαμονής. Δεν προσκομίσθηκαν όμως φύλλα εφημερίδων από τα οποία να προκύπτει ότι έγιναν και οι προβλεπόμενες από τον πιο πάνω κώδικα δημοσιεύσεις. Υπό τα δεδομένα αυτά, λαμβανομένου υπόψη ότι στη δικογραφία που έχει διαβιβασθεί στο Συμβούλιο Επικρατείας δεν υπάρχει δήλωση περί μεταβολής διευθύνσεως, πρέπει να γίνει δεκτό, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί, ότι η κρινόμενη αίτηση δεν είναι απορριπτέα από μόνο το λόγο ότι δεν προβάλλεται από το Δημόσιο ότι η αναιρεσίβλητη εταιρεία δεν υπέβαλε στο διοικητικό δικαστήριο δήλωση μεταβολής διευθύνσεως ούτε προσκομίζεται σχετική βεβαίωση της γραμματείας του διοικητικού δικαστηρίου, επιλυομένου με τον τρόπον αυτό του ζητήματος για το οποίο η προκειμένη υπόθεση έχει παραπεμφθεί στην Ολομέλεια. Εξάλλου, όμως, αφού το Δημόσιο δεν απέδειξε ότι ενήργησε και τις επιβαλλόμενες από το νόμο δημοσιεύσεις κατά τη διαδικασία των επιδόσεων προς πρόσωπα άγνωστης διαμονής, η κρινόμενη αίτηση είναι απορριπτέα εν πάση περιπτώσει ως απαράδεκτη, λόγω της ελλιπούς εκπληρώσεως από το Δημόσιο της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως.

 

 

 



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο