Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1991 ]

ΣτΕ 715/1991 Φορολογία εταιρειών. Ανώνυμες εταιρείες. Εκπτώσεις δαπανών. Αγορά δώρων για την προώθηση των εργασιών της εταιρείας. Χαρακτηρισμός αυτών ως παραγωγικών. Αναγραφή στα αρμόδια βιβλία των προσώπων στα οποία δόθηκαν τα δώρα. Νόμιμα δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση δαπάνης. Τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Απαιτούμενο περιεχόμενο κατά τον Κ.Φ.Σ. Σαφής προσδιορισμός παρασχεθεισών υπηρεσιών.

(Φορολογία εταιρειών. Ανώνυμες εταιρείες. Εκπτώσεις δαπανών. Αγορά δώρων για την προώθηση των εργασιών της εταιρείας. Χαρακτηρισμός αυτών ως παραγωγικών. Αναγραφή στα αρμόδια βιβλία των προσώπων στα οποία δόθηκαν τα δώρα. Νόμιμα δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση δαπάνης. Τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Απαιτούμενο περιεχόμενο κατά τον Κ.Φ.Σ. Σαφής προσδιορισμός παρασχεθεισών υπηρεσιών. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος



Ανώνυμες εταιρείες. Εκπτώσεις δαπανών. Αγορά
    δώρων για την προώθηση των εργασιών της εταιρείας. Χαρακτηρισμός αυτών
    ως παραγωγικών. Αναγραφή στα αρμόδια βιβλία των προσώπων στα οποία
    δόθηκαν τα δώρα.
    Νόμιμα δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση δαπάνης. Τιμολόγια
    παροχής υπηρεσιών. Απαιτούμενο περιεχόμενο κατά τον Κ.Φ.Σ. Σαφής
    προσδιορισμός παρασχεθεισών υπηρεσιών.
    ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Βλέπε και τις 716, 717/91 ΣΤΕ.                          ΣΦ




      Συμβ. της Επικρατείας 715-7/1991
      Πρόεδρος: Π. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
      Εισηγητής: Ν. ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗΣ
      Δικηγόροι: ΓΡ. ΚΡΟΜΠΑΣ (Παρ. Ν.Σ.Κ)  Δ. ΠΡΟΘΙΔΟΥ

        3. Επειδή, κατά το εδ. α' της παρ. 1 του άρθρου 35 του Ν.Δ.
    3323/1955,  εκ  του  ακαθαρίστου  εισοδήματος  εκπίπτονται τα γενικά
    έξοδα διαχειρίσεως, ως  τέτοια δε νοούνται οι παραγωγικές εν γένει
    δαπάνες της  επιχειρήσεως.  Εξάλλου,  στο  εδ.  θ'  της  παρ.  1 του ως
    άνω άρθρου 35 ορίζεται ότι εκ του ακαθαρίστου  εισοδήματος  εκπίπτονται
    και  "τα  μικροέξοδα   κοινωνικής   παραστάσεως   της  επιχειρήσεως,
    αι  μικροδωρεαί  και  τα μικροβοηθήματα αυτής καθ' ο ποσόν ταύτα
    κρίνονται εύλογα και ανάλογα πος την φύσιν  της  επιχειρήσεως  και  τον
    κύκλον  εργασιών  αυτής...".  Περαιτέρω,  στην παρ. 2 του αυτού άρθρου
    35 ορίζεται ότι:  "Αι  κατά  την  προηγουμένην  παράγραφον  εκπτώσεις
    ενεργούνται  μόνον  εφόσον  ανεγράφησαν  τα  ποσά  τούτων  εις  τα
    βιβλία της επιχειρήσεως".  Οι ως άνω δε  διατάξεις του άρθρου 35  του
    Ν.Δ.  3323/1955  εφαρμόζονται  και  επί  ανωνύμων  εταιριών, σύμφωνα με
    το άρθρο 8 παρ. 3 του Ν.Δ. 3843/1958.

        4.  Επειδή,  στην  προκειμένη  περίπτωση,  όπως  προκύπτει   από
    την  προσβαλλόμενη  απόφαση,  η  αναιρεσίβλητη εταιρία ασχολήθηκε κατά
    την κρινόμενη  διαχειριστική περίοδο με την εισαγωγή και εμπορία
    αυτοκινήτων. Τα τηρηθέντα από  αυτήν βιβλία και στοιχεία κρίθηκαν
    ειλικρινή από τη φορολογική  αρχή,  η  οποία  όμως  προσέθεσε  στα
    προκύπτοντα  από  αυτά  οικονομικά  αποτελέσματα ορισμένα  κονδύλια ως
    λογιστικές διαφορές. Μεταξύ άλλων, η φορολογική αρχή δεν ανεγνώρισε
    προς έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της εταιρίας κονδύλιο 626.597
    δραχμών  που  εμφανιζόταν  στο  λογαριασμό "διάφορα γενικά έξοδα" και
    αφορούσε κατά ένα μέρος  (248.278 δρχ.) δαπάνη αγοράς ορειχάλκινων
    δίσκων, οι οποίοι εδόθησαν ως δώρα σε  αντιπροσώπους προμηθευτικών
    οίκων της αλλοδαπής,  κατά  το  υπόλοιπο  δε  μέρος  (378.319  δρχ.)
    μικροποσά  που εδόθησαν σε εργατοϋπαλλήλους της αναιρεσίβλητης  υπό
    μορφή "διατακτικής δώρου", κατά την περίοδο των  εορτών  Χριστουγέννων
    και  νέου  ετους. Το διοικητικό εφετείο έκρινε ότι όλο το ανωτέρω
    κονδύλιο έπρεπε να  αναγνωρισθεί προς έκπτωση ως παραγωγική δαπάνη,
    αφού απεδεικνύετο με  τιμολόγια  των  οικείων  επιχειρήσεων  και
    αποσκοπούσε  στην  προώθηση  των  εργασιών της  αναιρεσίβλητης με την
    αύξηση του ζήλου και του ενδιαφέροντος των εργαζομένων εν  γένει  για
    λογαριασμό  της.   Με  την  κρινόμενη  αίτηση  προβάλλεται  ότι   η
    προσβαλλόμενη   απόφαση  καθιστά  ανέφικτο  τον  αναιρετικό  έλεγχο,
    αφού  δεν  προκύπτει σε ποιο εδάφιο του άρθρου 35 παρ. 1 του  Ν.Δ.
    3323/1955  υπήγαγε  το  εφετείο  την  ανωτέρα  δαπάνη  και,  επομένως,
    δεν  είναι  δυνατόν να κριθεί η  νομιμότητα ή μη της ως άνω  κρίσεως
    αυτού.  Ο  λόγος  αυτός  αναιρέσεως  είναι  απορριπτέος  ως  αβάσιμος,
    δεδομένου  ότι από τα προεκτεθέντα συνάγεται ότι το  διοικητικό εφετείο
    έκρινε ότι η ανωτέρω δαπάνη  ήταν  εκπεστέα  ως  παραγωγική,  κατά το
    εδάφιο α' του ως άνω άρθρου 35 παρ. 1.

        5.   Επειδή  προβάλλεται  περαιτέρω  ότι, υπό την εκδοχή ότι το
    εφετείο  ανεγνώρισε την ως άνω δαπάνη ως εκπεστέα βάσει του εδαφ. θ'
    του προαναφερθέντος  άρθρου 35 παρ. 1, έπρεπε να βεβαιώνεται στην
    προσβαλλόμενη απόφαση ότι η δαπάνη  αυτή εμφανιζόταν σε λογαριασμό
    μικροεξόδων ή μικροδωρεών. Ο λόγος αυτός  πρέπει  να  απορριφθεί  ως
    στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, δεδομένου ότι, κατά τα
    προεκτεθέντα, το εφετείο δεν υπήγαγε την ανωτέρω δαπάνη στο εδαφ. θ'
    του ως άνω  άρθρου 35 παρ. 1 αλλά στο εδαφ. α' του εν λόγω άρθρου.

        6. Επειδή, όπως προκύπτει από την πρωτόδικη απόφαση, η  οποία  κατά
    το  μέρος  αυτό  επικυρώθηκε με την προσβαλλομένη, η φορολογική αρχή
    είχε απορρίψει  την ανωτέρω δαπάνη ως μη παραγωγική, ισχυριζόμενη ότι
    αφορούσε δώρα σε  πρόσωπα  μη κατανομαζόμενα. Τον ισχυρισμό αυτό τον
    επανέλαβε η φορολογική αρχή με ειδικό  λόγο  εφέσεως,  στον  οποίο  δεν
    εδόθη απάντηση με την προσβαλλόμενη απόφαση. Ο  ισχυρισμός όμως αυτός
    ήταν ουσιώδης, διότι, αν πράγματι η εγγραφή  της  ως  άνω  επίδικης
    δαπάνης στα βιβλία της αναιρεσίβλητης δεν περιελάμβανε τα ονόματα των
    λαβόντων δώρα και "διατακτικές δώρων", θα ήταν ανέφικτος ο έλεγχος περί
    του  αν  πράγματι  τα  πρόσωπα αυτά είχαν επαγγελματική σχέση με την
    αναιρεσίβλητη, όπως  υπεστήριζε η τελευταία, και, επομένως, δεν θα
    ήταν  επιτρεπτή  η  έκπτωση  της  ανωτέρω  δαπάνης  ως  παραγωγικής,
    κατά συνέπεια δε η προσβαλλόμενη απόφαση, η  οποία παρέλειψε να
    απαντήσει στον ουσιώδη αυτό ισχυρισμό, είναι αναιρετέα  κατά  το μέρος
    αυτό ως πλημμελώς αιτιολογημένη, κατά τον βασίμως προβαλλόμενο σχετικό
    λόγο αναιρέσεως.

        7.  Επειδή,  στο  άρθρο  21 του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων (π.δ.
    99/ 1977, φ.  34) ορίζεται ότι: "1. Επί  παροχής  υπηρεσιών  (επισκευή,
    συντήρησις  κ.λπ.)  υπό  επιτηδευματίου:  α) προς έτερον επιτηδευματίαν
    δια την άσκησιν του  επαγγέλματός του, β)...  εκδίδεται υπό του
    παρέχοντος την υπηρεσίαν  θεωρημένον  διπλότυπον  τιμολόγιον παροχής
    υπηρεσιών.  2.  Εις το τιμολόγιον αναγράφεται το  ονοματεπώνυμον, το
    επάγγελμα  και  η  διεύθυνσις  του  προς  ον  παρέχονται  αι
    υπηρεσίαι,   το   είδος  τούτων  και  το  ποσόν  της  αμοιβής
    αριθμητικώς  και  ολογράφως...". Στο δε άρθρο 43 παρ. 3 του ίδιου
    Κώδικα  ορίζεται  ότι:  "Ουδέν  έξοδον  ανανωρίζεται  εάν  δεν  έχει
    εκδοθεί  αποδεικτικόν στοιχείον". Από τις  διατάξεις αυτές συνάγεται
    ότι το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, για  να  αποτελεί  νόμιμο
    δικαιολογητικό στοιχείο για την έκπτωση της σχετικής δαπάνης, πρέπει να
    περιλαμβάνει όλα τα ανωτέρω στοιχεία που απαιτεί ο νόμος, μεταξύ των
    οποίων και  επαρκή προσδιορισμό των παρασχεθεισών υπηρεσιών.

        8.  Επειδή,  στην  προκειμένη  περίπτωση,  όπως   προκύπτει   από
    την  προσβαλλόμενη  απόφαση  και  την  επικυρωθείσα  με αυτήν και κατά
    το μέρος αυτό  πρωτόδικη,  η  αναιρεσίβλητη  ενεφάνισε  ως  δαπάνη,
    στο   λογαριασμό   "έξοδα  εμπορευμάτων",  το  συνολικόν ποσόν των
    18.158.292 δρχ., το οποίο κατεβλήθη στη  συγγενική της επιχείρηση
    Α.Ε."ΣΑΡΑΚΑΚΗ", και αντιπροσωπεύει ποσοστό 2%, επί των  ακαθαρίστων
    εσόδων  που  πραγματοποίησε  η  αναιρεσίβλητη  κατά  την  κρινόμενη
    περίοδο.   Η  εγγραφή  αυτή  στα  βιβλία  της αναιρεσίβλητης ως προς το
    μεν επί  μέρους ποσόν των 15.440.251 δρχ., βασίζεται σε τιμολόγιο
    παροχής υπηρεσιών  της  Α.Ε."  ΣΑΡΑΚΑΚΗ"  στο  οποίο αναγράφεται ως
    αιτιολογία "Αμοιβή δια την μέσω των  υπηρεσιών και εγκαταστάσεών μας
    πραγματοποίησιν και εν γένει  εξυπηρέτησιν  των  μέχρι  30ής  Ιουνίου
    1980  πωλήσεών της εκ δραχμών 753.918.762", ως προς το δε  υπόλοιπον
    ποσόν των 2.718.041 δρχ. βασίζεται σε τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της
    ίδιας ΑΕ, στο  οποίο  αναγράφεται  ως  αιτιολογία  "Αμοιβή  δια  την
    μέσω  των  υπηρεσιών  και  εγκαταστάσεών  μας  πραγματοποίησιν  και  εν
    γένει εξυπηρέτησιν  πωλήσεων Β' εξαμήνου  1980  εκ  δρχ.
    132.716.849".   Η  φορολογική  αρχή  δεν  ανεγνώρισε  την  ανωτέρω
    δαπάνη,  με  την  αιτιολογία ότι τα δύο τιμολόγια που  εξεδόθησαν
    περιέχουν  γενική  και  αόριστη  αιτιολογία  της  δαπάνης  και  δεν
    αναφέρονται  σε  συγκεκριμένες  και εξειδικευμένες υπηρεσίες ή
    εξυπηρετήσεις με  αποτέλεσμα να μη καθίσταται εφικτός ο έλεγχος των
    παρασχεθεισών  υπηρεσιών  και  της  παραγωγικότητας  της  δαπάνης.  Η
    αναιρεσίβλητη ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων,  ότι δια των εγκαταστάσεων και
    του προσωπικού  της  Α.Ε  "ΣΑΡΑΚΑΚΗ"  διεξάγονται  όλες οι εργασίες της
    αναιρεσίβλητης και των άλλων εταιριών του ομίλου ΣΑΡΑΚΑΚΗ,  ο  εργασίες
    δε  αυτές  αφορούν  ενδεικτικά α) την παραλαβή από το τελωνείο των
    εισαγομένων εμπορευμάτων (αυτοκινήτων κ.λπ.) β)  την  προπαρασκευή
    αυτών  προς  πώληση  (απογρασσάρισμα,  συναρμολόγηση  κ.λπ.).  γ)  την
    επίδειξή  τους στους  πελάτες δ) την αποστολή τους στα υποκαταστήματα
    κ.λπ. ε) τη διαδικασία πωλήσεως  στ) την τηλεπικοινωνία με τους
    αλλοδαπούς  προμηθευτές  κ.λπ.   Το  διοικητικό  εφετείο  έλαβε  υπόψη
    ότι η αναιρεσίβλητη δεν διαθέτει δικές της κτιριακές και  μηχανολογικές
    εγκαταστάσεις και ειδικευμένο προσωπικό (τεχνικό και υπαλληλικό),  ότι
    οι πωλήσεις της πραγματοποιήθηκαν με τη χρησιμοποίηση των εγκαταστάσεων
    και  την απασχόληση του προσωπικού  της  ως  άνω  μητρικής  εταιρίας,
    ότι  για  την  καταβολή  της  επίδικης  δαπάνης υπήρξε συμφωνία των
    διοικητικών συμβουλίων της  αναιρεσίβλητης και της Α.Ε. "ΣΑΡΑΚΑΚΗ" και
    ότι  ο  προσδιορισμός  της  δαπάνης  αυτής  έγινε  με  το  ίδιο
    κριτήριο για όλες τις εταιρίες του ομίλου Σαρακάκη,  δηλαδή με ποσοστό
    2%, επί των ακαθαρίστων εσόδων.  Υπό  τα  δεδομένα  αυτά,  το
    διοικητικό  εφετείο  έκρνε ότι η καταβολή της επίδικης δαπάνης
    αποδεικνύετα, με  τα ως άνω δύο τιμολόγια παροχής  υπηρεσιών  της
    μητρικής  εταιρίας,  τα  οποία  περιέχουν σαφή και συγκεκριμένη
    αιτιολογίας,η δε εξατομίκευση κάθε κονδυλίου εκ  της  συνολικής
    δαπάνης,  με αναφορά συγκεκριμένων υπηρεσιών, δεν είναι εφικτή,  λόγω
    της φύσεως και της εκτάσεως των παρεχομένων υπηρεσιών, ως εκ τούτου δε
    το  εφετείο έκρινε περαιτέρω, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση και
    κατά το μέρος  αυτό,  ότι  η  ανωτέρω  δαπάνη  ήταν  εκπεστέα  εκ  των
    ακαθαρίστων εσόδων της  αναιρεσίβλητης. Η κρίση όμως αυτή του
    διοικητικού εφετείου  δεν  είναι  νομίμως  και  επαρκώς  αιτιολογημένη,
    διότι, εφόσον τούτο δέχεται ότι η Α.Ε.  "ΣΑΡΑΚΑΚΗ"  προσέφερε στην
    αναιρεσίβλητη  διάφορα  είδη  υπηρεσιών  κατά  τη  διάρκεια  της
    ένδικης  χρήσεως,  η  έκδοση από την πρώτη δύο συγκεντρωτικών
    τιμολογίων για το  σύνολο της αμοιβής που εισέπραξε από τη δεύτερη,
    χωρίς  να  διαλαμβάνονται  σε  αυτά  ενδείξεις  για  το  είδος των επί
    μέρους υπηρεσιών που προσεφέρθησαν, δεν  πληρούν την κατά τα ανωτέρω
    απαίτηση του νόμου περί επαρκούς προσδιορισμού  στο  τιμολόγιο  των
    παρασχεθεισών  υπηρεσιών  και, συνεπώς, τα τιμολόγια αυτά, όπως
    περιγράφονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν αποτελούν  νόμιμα
    δικαιολογητικά  στοιχεία  για  την  έκπτωση  της  ανωτέρω δαπάνης. Για
    το λόγο δε αυτό, βασίμως  προβαλλόμενο με την κρινόμενη αίτηση, η
    προσβαλλόμενη απόφαση  είναι  αναιρετέα  και κατά το μέρος αυτό,
    παρέλκει δε η εξέταση λοιπών λόγων αναιρέσεως.






ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο