Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1991 ]

ΣτΕ 2522/1991 Φορολογία εισοδήματος επιχειρήσεων. Εκπτώσεις. Τόκοι δανείων. Περίπτωση κατά την οποία διακόπτεται η παραγωγική δραστηριότητα της επιχείρησης στο μέσον της χρήσεως. Εκπίπτει η δαπάνη για τόκους δανείων συναφθέντων για τις ανάγκες αυτής που έγινε κατά την ως άνω χρήση.

(Φορολογία εισοδήματος επιχειρήσεων. Εκπτώσεις. Τόκοι δανείων. Περίπτωση κατά την οποία διακόπτεται η παραγωγική δραστηριότητα της επιχείρησης στο μέσον της χρήσεως. Εκπίπτει η δαπάνη για τόκους δανείων συναφθέντων για τις ανάγκες αυτής που έγινε κατά την ως άνω χρήση. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

 Περίπτωση κατά την οποία διακόπτεται η παραγωγική δραστηριότητα της

     επιχείρησης στο μέσον της  χρήσεως. Εκπίπτει η δαπάνη για τόκους
     δανείων συναφθέντων για τις ανάγκες αυτής που έγινε κατά την ως άνω
     χρήση.

    Συμβ. της Επικρατείας 2522/1991
    Πρόεδρος:Σ.ΓΙΑΓΚΑΣ
    Εισηγητής:Α. ΡΑΝΤΟΣ

      3. Επειδή κατά το άρθρο 35 παρ. 1 του ν.δ/τος 3323/1955, εφαρμοζόμενο
    και στη φορολογία εισοδήματος των νομικών προσώπων δυνάμει του άρθρου 8
    παρ. 3 του ν.δ/τος 3843/1958, από το ακαθάριστο εισόδημα των εμπορικών
    επιχειρήσεων εκπίπτονται, προς εξεύρεση του καθαρού εισοδήματος των,
    μεταξύ άλλων, "...δ) οι δεδουλευμένοι πάσης φύσεως τόκοι δανείων η
    πιστώσεων εν γένει της επιχειρήσεως, εξαιρέσει των τόκων υπερημερίας
    λόγω οφειλής φόρων, εισφορών και προστίμων προς το Δημόσιον...". Κτά
    την έννοια της διατάξεως αυτής, η έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της
    επιχειρήσεως των δεδουλευμένων τόκων των συναφθέντων από αυτήν δανείων
    είναι επιτρεπτή μόνο εάν τα δάνεια διετέθησαν για τις ανάγκες της, δεν
    αίρεται δε η κατά τα ανωτέρω δυνατότητα εκπτώσεως εκ μόνου του λόγου
    ότι η επιχείρηση διέκοψε την παραγωγική της δραστηριότητα ακτά τη
    διάρκεια της χρήσεως, στα αποτελέσματα της οποίας άγονται προς έκπτωση
    οι τόκοι.

      4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα εκτιθέμενα στην
    ρπσοβαλλομένη απόφαση, η φορολογική αρχή προσέθεσε στα λογιστικώς
    προσδιορισθέντα αποτελέσματα της αναιρεσίβλητης κατά την χρήση 1/1
    -31/12/1980, ως λογιστική διαφορά, το ποσό των δραχμών 2.731.486, που
    αφορούσε τόκους τους οποίους κατέβαλε η επιχείρηση για δάνεια που είχε
    συνάψει, με την αιτιολογία ότι η σχετική δαπάνη δεν ήταν παραγωγική
    εφόσον η παραγωγική δραστηριότητά της έπαυσε κατά το μήνα Μάιο της
    ένδικης χρήσεως. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο, κατ'απόρριψη, κατά το μέρος
    αυτό, της προσφυγής, θεώρησε νόμιμη την μη αναγνώριση της εκπτώσεως, με
    την σκέψη ότι οι τόκοι προέρχονται από συναλλαγές της Α.Ε. ΓΕΠΑ, προς
    την οποία κατεβλήθησαν οι τόκοι, με άλλες επιχειρήσεις, οι δε
    συναλλαγές αυτές ανάγονται σε χρόνο μεταγενέστερο της παύσεως της
    παραγωγικής δραστηριότητος της επιχειρήσεως και δεν προκύπτει ότι
    εάγιναν για τις εμπορικές της ανάγκες. Το Διοικητικό Εφετείο, κατά
    παραδοχή εφέσεως της εταιρίας, έκρινε, με την προσβαλλομένη απόφασή
    του, ότι οι καταβαλλόμενοι από επιχείρηση τόκοι για δάνεια συναπτόμενα
    προς εκπλήρωση των σκοπών της είναι, κατά νόμο, εκπεστέοι, ανεξαρτήτως
    της πραγμαοτποιήσεως από την επιχείρηση εσόδων κατά τηνα υτή χρήση,
    θεώρησε δε εν προκειμένω ότι η σχετική δαπάνη, που αφορούσε, κατά τα
    γενόμενα δεκτά από αυτό, σε τόκους καταβληθέντες για την πεξόφληση στι
    εμπορικές τράπεζες, μέσω της Α.Ε. ΓΕΠΑ, συναλλαγματικω πελατών της
    επιχειρήσεως, ανεξάρτητα αν έγινε πριν ή μετά το χρόνο παύσεως της
    παραγωγικής της δραστηριότητος, -γεγονός το οποίο, κατά το Εφετείο, δεν
    προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας-, απέβλεπε πάντως στην
    εξυπηρέτηση των αναγκών της επιχειρήσεως, και συγκεκριμένα στηνε
    πίτευξη ταμιακής ρευστότητος αυτής, και ήταν, άρα, εκπεστέα εφόσον δεν
    αμφισβητήθηκε από την φορολογική αρχή η ύπαρξη σχετικών
    δικαιολογητικών. Κατά της κρίσεως αυτής του δικαστηρίου προβάλλεται, με
    τηνκρινομένη αίτηση, ως λόγς αναιρέσεως, ότι εφόσον η επιχείρηση
    διέκοψε στο μέσον της χρήσεως την παραγωγική της δραστηριότητα, η
    επίδικη δαπάνη δεν μπορούσε να εκπεσθεί ως παραγωγική. Ο μοναδικός όμως
    αυτός λόγος αναιρέσεως πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να απορριφθεί ως
    αβάσιμος, δεδομένου ότι, κατά τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, η
    διακοπή της παραγωγικής δραστηριότητος της επιχειρήσεως στο μέσον της
    χρήσεως δεν εμπόδιζε κατά νόμον την έκπτωση δαπάνης για τόκους δανείων
    συναφθέντων για τις ανάγκες της.






ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο