Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1991 ]

ΣτΕ 2525/1991 Φορολογία εισοδήματος.Εκπτώσεις από το ακαθάριστο εισόδημα επιχειρήσεως.Γενικά έξοδα διαχειρίσεως.Οι αμοιβές που καταβάλλονται στους μηχανικούς για την έκδοση άδειας οικοδομής εντάσσονται στο κόστος κατασκευής της οικοδομής και εκπίπτονται τμηματικά δια των κατέτος ενεργουμένων αποσβέσεων.Επι ματαιώσεως ανεγέρσεως της οικοδομής οι προαναφερόμενες αμοιβές εκπίπτουν εφάπαξ στη χρήση κατά την οποίαν καταβλήθηκαν ως γενικά έξοδα διαχειρίσεως.

(Φορολογία εισοδήματος.Εκπτώσεις από το ακαθάριστο εισόδημα επιχειρήσεως.Γενικά έξοδα διαχειρίσεως.Οι αμοιβές που καταβάλλονται στους μηχανικούς για την έκδοση άδειας οικοδομής εντάσσονται στο κόστος κατασκευής της οικοδομής και εκπίπτονται τμηματικά δια των κατέτος ενεργουμένων αποσβέσεων.Επι ματαιώσεως ανεγέρσεως της οικοδομής οι προαναφερόμενες αμοιβές εκπίπτουν εφάπαξ στη χρήση κατά την οποίαν καταβλήθηκαν ως γενικά έξοδα διαχειρίσεως. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

 Εκπτώσεις από το ακαθάριστο εισόδημα

     επιχειρήσεως.Γενικά  έξοδα διαχειρίσεως.Οι αμοιβές που καταβάλλονται
     στους μηχανικούς για την έκδοση  άδειας   οικοδομής   εντάσσονται
     στο  κόστος  κατασκευής  της  οικοδομής  και  εκπίπτονται τμηματικά
     δια των κατ'έτος ενεργουμένων  αποσβέσεων.Επι  ματαιώσεως  ανεγέρσεως
     της οικοδομής οι προαναφερόμενες αμοιβές εκπίπτουν εφάπαξ στη χρήση
     κατά την οποίαν καταβλήθηκαν ως γενικά έξοδα διαχειρίσεως.





        Συμβ. της Επικρατείας 2525/1991
      Πρόεδρος:  Σ. ΓΙΑΓΚΑΣ
      Εισηγητής: Π. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
      Δικηγόροι: Δ. ΜΠΟΥΝΤΡΟΣ
               Φ. ΚΙΟΥΣΗΣ (Παρ. Ν.Σ.Κ.)

    2. Επειδή, κατά το άρθρον 8 παρ. 1 έως 3 του ν.δ. 3843/1958 "περί
    φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων" (ΦΕΚ Α 148) δια τον
    προσδιορισμόν τνω καθαρών κερδών των ημεδαπών ανωνύμων εταιρειών
    εκπτίπτονται εκ των ακαθαρίστων εσόδων των αι δαπάναι του άρθρου 35
    παράγραφοι 1 έως 5 του ν.δ. 3323/1955. Συμφώνως δε προς την παράγραφον
    1 του τελευταίου τούτου άρθρου, εκ του ακαθαρίστου εισοδήματος των
    εμπορικών επιχειρήσεων εκπόπτονται τα γενικά έξοδα διαχειρίσεως
    (περίπτωσις α') και οι αποσβέσεις φθοράς συναφών τη επιχείρησει
    εγκαταστάσεων πάσης φύσεως ή μηχανημάτων ή φθαρτού υλικού και πάσης
    γενικής κινητής ή ακινήτου περουσίας της επιχειρήσεως (περίπτωσις στ')
    ως και η πραγματοποιηθείσα ζημία εκ φθοράς απωλείας ή υποτιμήσεως
    κεφαλαίου... (περιπτώσις η'). Κατά την έννοιαν των ανωτέρω διατάξεων,
    αι καταβαλλόμεναι υπό των επιχειρήσεων εις τους μηχανικούς αμοιβαί δια
    την εκπίνησιν τεχνικής μελέτης και την εκδόσιν αδείας οικοδομής, δεν
    αποτελούν γενικά έξοδα της επιχειρήσεως εκπιπτόμενα εν τω συνόλω των
    κατά την διαχειριστικήν περίοδον κατά την οποίαν επραγματοποιήθησαν,
    αλλά εντάσσονται εις το κόστος κατασκευής της οικοδομής και εκπίπτονται
    τμηματικώς, δια των κατ' έτος ενεργουμένων αποσβέσεων, βάσει της
    διατάξεως της περιπτώσεως στ' του άρθρου 35 παρ. 1 του ν.δ. 3323/1955.
    Τούτο, όμως αναφέρεται εις την συνήθη περίπτωσιν και προυποθέτει
    ανέργεσιν της οικοδομής  εις την οποίαν αφορούν  η μελέτη και η
    οικοδομική άδεια. Κατά συνέπειαν, εκ των ανωτέρω, παρέπεται ότι εις
    περίπτωσιν ματαιώσεως ανεργέσεως της οικοδομής, η δαπάνη δια την
    πληρωμήν της αμοιβής του μηχανικού δια την εκπόνησιν της τεχνικής
    μελέτης και έκδοσιν αδείας οικοδομής δεν είναι δυνατόν να  εκπεσθή
    τμηματικώς, αλλά  εκπίπτεται εφ' άπαξ, εν τω συνόλω της κατά την χρήσιν
    κατά την οποίαν επραγματοποιήθη, κατ' εφαρμογή της περιπτώσεως α' της
    παραγράφου 1 του άρθρου 35 του ν.δ. 3323/1955 περί γενικών εξόδων
    διαχειρίσεως.

    3. Επειδή, εν προκειμένω, κατά τα εκτιθέμενα εις την προσβαλλομένην
    απόφασιν εν συνδυασμώ προς την πρωτόδικον, η αναιρεσείουσα εταιρεία
    κατέβαλε κατά την κρινόμενην χρήσιν (οικον. έτους 1980) ποσόν δρχ.
    1.256.138 δια δαπάνην τεχνικής μελέτης προς έκδοσιν αδείας οικοδομής
    δι' ανέργερσιν αποθήκης επί του ιδιοκτήτου οικοπέδου της. Το ποσόν
    τούτο εκάλυπτε τας αμοιβάς μηχανικών ως και τον αναλογούντα επ' αυτών
    φόρον εισοδήματος, ο οποίος κατεβλήθη υπό της εταιρείας ως προσαύξησις
    της αμοιβής των μηχανικών. Η αναιρεσείουσα εταιρεία προέβη εις εκπτώσιν
    ολοκλήρου του ποσού τούτου εκ των ακαθαρίστων εσόδων της κρινομένης
    χρήσεως. Την ως άνω δαπάνην δεν ανεγνώρισεν η φορολογική αρχή με την
    σκέψιν ότι αι περί ων ο λόγος αμοιβαί μηχανικών προσαυξάνουν το κόστος
    του οικοπέδου, εφ' ου θα ανεγείροντο οι ανωτέρω αποθηκευτικοί χώροι, δι
    ον λόγον και την προσέθεσεν ως λογιστικήν διαφοράν. Η αναιρεσείουσα,
    δια της προσφυγής της, προέβαλε μεταξύ των άλλων, ότι η δαπάνη αυτή ήτο
    οπωσδήποτε εκπεστέα εκ των ακαθάριστων εσόδων της κρινομένης χρήσεως
    δια τον επί πλέον λόγον ότι η ανέργεσις των περί ων ο λόγος
    αποθηκευτικών χώρων, δια την τεχνικήν μελέτην των οποίων κατεβλήθησαν
    οι ανωτέρω αμοιβαί μηχανικών, εματαιώθη, εφ' όσον δια της από
    20.10.1979 αποφάσεως της εκτάκτου γενικής συνελεύσεως των μετοχών της
    απεφασίσθη η διακοπή των εργασιών της εταιρείας. Το διοικητ.
    πρωτοδικείον, δια της υπ' αριθ. 8358/1981 αποφάσεως του, εδέχθη την
    προσφυγήν της αναιρεούσης και μεταρρύθμισε το υπ' αριθ. 19/17.6.1980
    φύλλου ελέγχου φόρου εισοδήματος οικον. έτους 1980. Κατά  της αποφάσεως
    αυτής ήσκησεν έφεσιν το Δημόσιον, προβάλλομ ότι αι  αμοιβαί μηχανικών
    δεν εμπίπτουν εις την εννοίαν γενικών εξόδων διαχειρίσεως, η οποία,
    όμως, απερρίφθη δια της υπ' αριθ, 1917/1984 αποφάσεως του Διοικητ.
    Εφετείου Αθηνών, με την σκέψιν ότι η δαπάνη δι' αμοιβάς μηχανικών προς
    εκπόνησιν τεχνικής μελέτης, ως αποτελούσα εις πάσαν περίπτωσιν γενικόν
    εξόδον διαχειρίσεως, εκπίπτεται εξ ολοκλήρου εκ των ακαθάριστων εσόδων
    της χρήσεως κατά την οποίαν επραγματοποιήθη, κατ' εφαρμογήν του άρθρ.
    35 παρ. 1 περ. α του ν.δ. 3323/1955. Η απόφασις αυτή ανηρέθη, δια της
    υπ' αριθ. 3842/1987 αποφάσεως του δικαστηρίου τούτου, κριθέντος ότι η
    ως άνω σκέψις της εφετειακής αποφάσεως δεν ήτο νομίμος, εφ' όσον, κατά
    κανόνα τουλάχιστον, αι περί ο λόγος δαπάναι προσαυξάνουν το κόστος
    κατασκευής της οικοδομής και υπόκεινται εις τμηματικήν απόσβεσιν κατ'
    εφαρμογήν της περιπτώσεως στ' της παραγράφου 1 του άρθρ. 35 του ν.δ.
    3323/1955. Μετά την αναίρεσιν το Διοικ. Εφετείον Αθηνών, εις ο
    παρεπέμφθη η υπόθεσις επανήλθεν επί του θέματος της εκπτώσεως της άνω
    δαπάνης και, δια της προσβαλλομένης αποφάσεώς του, έκρινεν, ότι η περί
    ης ο λόγος δαπάνη δεν ηδύνατο εν πάση περιπτώσει να εκπεσθή εν τω
    συνόλω της εκ των ακαθαρίστων εσόδων της κρινόμενης χρήσεως, διότι
    υπόκεινται εις τμηνατικήν μόνον απόσβεσιν, δι' ον λόγον  και εδέχθη την
    έφεσιν του Δημοσίου, εξηφάνισε την πρωτόδικον απόφασιν και δικάσαν επί
    της προσφυγής απέρριψε την προσφυγήν αυτήν, χωρίς να διαλάβη κρίσιν επί
    του προβληθέντος ισχυρισμού, ότι λόγω της ματαιώσεως της ανεγέρσεως των
    αποθηκευτικών χώρων, δεν ήτο δυνατόν να τεθή εν προκειμένω θέμα
    προαυξήσεως του κόστους της οικοδομής και τμηματικής αποσβέσεως της
    αξίας της, εις  ην περιλαμβάνονται και οι ανωτέρω αμοιβαί μηχανικών,
    οπότε ανακύπτει θέμα εφ' άπαξ εκπτώσεως της σχετικής δαπάνης κατά τον
    χρόνον πραγματοποιήσεώς της. Η σιγή, όμως, απόρριψις του ουσιώδους
    τούτου ισχυρισμού της αναιρεσειούσης είναι μη νόμιμος εφ' όσον το
    Εφετείον, κατά τα εκτιθεμένα εις την προηγούμενην σκέψιν, μετά την
    αναίρεσιν της προηγούμενης αποφάσεώς του δια μη νόμιμον αιτιολογίαν,
    έπρεπε να  εξετάση και τον ουσιώδη ισχυρισμόν της αναιρεσειούσης τον
    προβληθέντα δια της προσφυγής, ότι συνέτρεχε περίπτωσις εκπτώσεως της
    περί ης ο λόγος δαπάνης εκ των ακαθάριστων εσόδων της χρήσεως καθ' ην
    επραγματοποιήθη λόγω ματαιώσεως της ανεγέρσεως της οικοδομής και
    αδυναμίας τμηματικής αποσβέσεως της αξίας της. Οθεν, η προσβαλλομένη
    απόφασις, δια τον λόγον τούτον, βασίμως προβαλλόμενον δια της υπό
    κρίσιν αιτήσεως πρέπει να αναιρεθή, η δε υπόθεσις ως χρήζουσα ερεύνης
    κατά το πραγματικόν, πρέπει να παραπεμφθή εις το εκδόν αυτήν
    δικαστήριον προς νέας κρίσιν.






ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο