Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1988 ]

αποφ. Αρ. Παγου 1234 1.01.1988 Μίσθωση εργασίας. Καταγγελία συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου από τον μισθωτό χωρίς προειδοποίηση. Αποζημίωση προς τον εργοδότη ύψους εως τις αποδοχές τριών μηνών. Σύμβαση εργασίας με τον όρο ότι ο μισθωτός αποχωρεί από την εργασία του αυτοδικαίως μόλις συμπληρώσει ορισμένο όριο ηλικίας με δικαίωμα του εργοδότη να απολύει το μισθωτό και προηγουμένως, είναι αορίστου χρόνου εάν λυθεί πριν τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας του μισθωτού

(Μίσθωση εργασίας. Καταγγελία συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου από τον μισθωτό χωρίς προειδοποίηση. Αποζημίωση προς τον εργοδότη ύψους εως τις αποδοχές τριών μηνών. Σύμβαση εργασίας με τον όρο ότι ο μισθωτός αποχωρεί από την εργασία του αυτοδικαίως μόλις συμπληρώσει ορισμένο όριο ηλικίας με δικαίωμα του εργοδότη να απολύει το μισθωτό και προηγουμένως, είναι αορίστου χρόνου εάν λυθεί πριν τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας του μισθωτού)

Κατηγορία: Εργατικά - Απασχόληση

Καταγγελία συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου από τον μισθωτό  χωρίς  προειδοποίηση. Αποζημίωση προς τον εργοδότη ύψους εως τις αποδοχές τριών  μηνών.  Σύμβαση εργασίας με τον όρο ότι ο μισθωτός αποχωρεί από την εργασία του  αυτοδικαίως μόλις συμπληρώσει ορισμένο όριο ηλικίας με δικαίωμα του εργοδότη να  απολύει το μισθωτό και προηγουμένως, είναι αορίστου χρόνου εάν  λυθεί  πριν  τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας του μισθωτού.


Απόφαση Αρείου Πάγου 1234/88, Τμ. Δ'

      Κατά το άρθρο 4 Ν.  2112/20  "Υπάλληλος  προτιθέμενος  να  λύση  την
     υπαλληλικήν  σύμβασιν  προς  εργοδότην,  οφείλει ωσαύτως να καταγγείλη
     ταύτην προ χρόνου ίσου προς το ήμισυ του εν άρθρω 1 δια τον  εργοδότην
     ωρισμένου. Ο χρόνος όμως ούτος εν ουδεμιά περιπτώσει θέλει υπερβή τους
     τρεις   μήνας,  ουδ'  η  αποζημίωσις,  εν  περιπτώσει  παραβάσεως  της
     υποχρεώσεως προ καταγγελίαν, το αντιστοιχούν εις τρεις μήνας  κατά  το
     άρθρον 3 ποσόν". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με τα άρθρα 1 και 3
     του ίδιου Νόμου, όπως έχουν τροποποιηθεί με το Ν. 4558/30, με τα οποία
     ορίζεται  εκτός  από  άλλα και ότι η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας
     αορίστου χρόνου πρέπει να γίνεται πριν από  ορισμένο  χρόνο,  που  για
     τους  υπαλλήλους  με  υπηρεσία  34  ετών  είναι  δύο  έτη,  και  ότι η
     αποζημίωσή τους σε περίπτωση απολύσεώς τους χωρίς προειδοποίηση  είναι
     ίση  με τις αποδοχές δύο ετών, συνάγεται ότι ο μισθωτός που καταγγέλει
     χωρίς προειδοποίηση την  αορίστου  χρόνου  σύμβαση  εργασίας  που  τον
     συνδέει  με  τον  εργοδότη του, οφείλει ως αποζημίωση τις αποδοχές του
     χρόνου προειδοποιήσεως  που  δεν  μπορούν  να  υπερβούν  το  ποσό  που
     αντιστοιχεί  σε  αποδοχές  τριών  μηνών.  Ανεξαρτήτως  του ότι επί της
     αξιώσεως αυτής του εργοδότη δεν εφαρμόζεται  το  άρθρο  6  παρ.  2  Ν.
     3198/55 περί της εξαμήνου εποκλειστικής προθεσμίας εγέρσεως της αγωγής
     αποζημιώσεως,  η  αξίωση  αυτή  του  εργοδότη, μπορεί να προταθεί προς
     συμψηφισμό και κατ' ένσταση κατά αγωγής αποζημιώσεως του μισθωτού  και
     κατά  το άρθρο 443 ΑΚ. Εξ άλλου, από τα άρθρα 648 και 669 ΑΚ συνάγεται
     ότι,  όταν  στη  σύμβαση  εργασίας  ή  στον  κανονισμό  εργασίας   της
     επιχειρήσεως  του  εργοδότη που διέπει τη σύμβαση υπάρχει ο όρος ότι ο
     μισθωτός αποχωρεί από την εργασία του  αυτοδικαίως  μόλις  συμπληρώσει
     ορισμένο όριο ηλικίας, αλλά αναγνωρίζεται και δικαίωμα του εργοδότη να
     απολύει  το  μισθωτό  και προηγουμένως, τότε υπάρχει η σύμβαση αυτή με
     διαλυτική αίρεση και συνεπώς η σύμβαση είναι αορίστου χρόνου αν  λυθεί
     προ  της  συμπληρώσεως  του ορίου ηλικίας του μισθωτού. Τέλος, κατά το
     άρθρο 26 του οργανισμού της υπηρεσίας  της  εκκαλούσης  Τραπέζης,  που
     έχει  ισχύ νόμου κατά τα ανωτέρω, ορίζεται ότι: "Η μετά του προσωπικού
     της  Τραπέζης  σύμβασις  εργασίας  λύεται:  1)  Δια  του  θανάτου  του
     υπαλλήλου,  2) Δια καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας, κατά τα υπό της
     Εργατικής  Νομοθεσίας  οριζόμενα,  εν  πάση  δε  περιπτώσει  επέρχεται
     αυτοδικαίως λύσις της συμβάσεως εργασίας επί τη συμπληρώσει των κάτωθι
     οριζομένων   ορίων   ηλικίας:   α)   του  62ου  δια  τους  Διευθυντάς,
     Υποδιευθυντάς, συμπράττοντας Υποδιευθυντάς και Τμηματάρχας,  β)  ...".
     Από  το  συνδυασμό  των  ανωτέρω  διατάξεων,  συνάγεται  ότι η σύμβαση
     εργασίας των υπαλλήλων της εκκαλούσης είναι αορίστου χρόνου  εφ'  όσον
     λύεται  προ  της  συμπληρώσεως  του ορίου ηλικίας του υπαλλήλου, ότι ο
     υπάλληλος με το βαθμό του Υποδιευθυντή και με υπηρεσία  34  ετών,  που
     αποχωρεί  της υπηρεσίας του προ της συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας των
     62 ετών, οφείλει να προειδοποιήσει την Τράπεζα προ  τριών  τουλάχιστον
     μηνών.  Στην προκειμένη περίπτωση, ο εφεσίβλητος που γεννήθηκε το 1924
     και είχε προσληφθεί στην  Τράπεζα  την  28.12.48,  απεχώρησε  από  την
     υπηρεσία  τη  16.10.83  όταν  είχε  το βαθμό του Υποδιευθυντή και πριν
     συμπληρώσει το όριο ηλικίας των 62 ετών, χωρίς να  προειδοποιήσει  την
     Τράπεζα.  Συνεπώς,  της οφείλει ως αποζημίωση ποσό ίσο με τους μισθούς
     του τριών μηνών ήτοι 360.450δρχ. (μηνιαίες αποδοχές με αναλογία  δώρων
     εορτών  και  επιδόματος αδείας 120.150 Χ 3 = 360.450). Την αξίωση αυτή
     προτείνει σε συμψηφισμό η  εκκαλούσα.  Η  ένσταση  αυτή  είναι  νόμιμη
     (άρθρα  440  επ.  ΑΚ)  και  βάσιμη κατά τα ανωτέρω και πρέπει να γίνει
     δεκτή και να αφαιρεθεί το ποσό αυτό από  το  ποσό  που  εδικαιούτο  να
     λάβει ο εκκαλών κατά τα προεκτεθέντα.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο