Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1997 ]

ΑΠ 75111 1.01.1997 Μίσθωση εργασίας. Σύμβαση για απασχόληση εργαζόμενου ως εκπαιδευτή κ καθηγητή του μηχανολογικού σχεδίου. Αδεια άνευ αποδοχών. Αναστολή της εργασιακής σύμβασης. Ο χρόνος της άδειας θεωρείται ως χρόνος υπηρεσίας

(Μίσθωση εργασίας. Σύμβαση για απασχόληση εργαζόμενου ως εκπαιδευτή κ καθηγητή του μηχανολογικού σχεδίου. Αδεια άνευ αποδοχών. Αναστολή της εργασιακής σύμβασης. Ο χρόνος της άδειας θεωρείται ως χρόνος υπηρεσίας)

Κατηγορία: Εργατικά - Απασχόληση

 Σύμβαση για απασχόληση εργαζόμενου ως εκπαιδευτή κ'

     καθηγητή  του  μηχανολογικού  σχεδίου.  'Αδεια  άνευ  αποδοχών.
     Αναστολή  της εργασιακής  σύμβασης. Ο χρόνος της άδειας θεωρείται ως
     χρόνος υπηρεσίας.






      ΑΠ Αριθ. 75111,87 (Τμ. Β')

      Προεδρεύων ο Αντιπρόεδρος Β. ΛΙΝΑΡΔΟΣ
      Εισηγητής ο Αρεοπαγίτης Γ. ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
      Δικηγόροι: Χ. Ζουράρις, Χ. Καλπούζος

      Η "άδεια άνευ αποδοχών" του εργαζομένου αποτελεί τυπική περίπτωση
    αναστολής της εργασιακής συμβάσεως με συμφωνία που καταρτιζεται
    ανάμεσα στον εργοδότη και το μισθωτό. Λόγω δε του χαρακτήρος της πιο
    πάνω άδειας ως συμβατικής αναστολής της συμβάσεως εργασίας δεν
    υποχρεούται μεν ο εργοδότης να μισθοδοτεί τον εργαζόμενον κατά τη
    διάρκεια αυτής, ο χρόνος όμως της διάρκειας της θεωρείται ως χρόνος
    υπηρεσίας, αφού με τη χορήγηση της δεν επέρχεται λύση της εργασιακής
    συμβάσεως, και λαμβάνεται υπόψη (προσμετρείται) για να καθορισθεί το
    ύψος της αποζημιώσεως που δικαιούται ο μισθωτός λόγω της απολύσεώς του.
    Για την κρινόμενη διαφορά το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του
    δέχθηκε τα πιο κάτω: Ο εναγόμενος και αναιρεσείων τώρα "Σύλλογος προς
    διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων" με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας που
    κατάρτισε το 1951 με τον αναιρεσίβλητο ενάγοντα τον προσέλαβε για
    αόριστο χρόνο και σε εκτέλεση της συμβάσεως αυτής απασχολήθηκε ο
    τελευταίος στην υπαγόμενη στον αναιρεσείοντα σύλλογο Σεβαστοπούλειο
    Σχολή ως εκπαιδευτής και καθηγητής του μηχανολογικού σχεδίου μέχρι το
    1960. Τότε ο αναιρεσίβλητος επέτυχε υποτροφία για ανώτερες σπουδές στις
    Η.Π.Α. και μετέβη εκεί, αφού προηγουμένως χορηγήθηκε σ' αυτόν από την
    Εφορεία της Σεβαστοπουλείου Σχολής άδεια χωρίς αποδοχές για τα έτη
    1960-1963. Το 1963 επέστρεψε από τις Η.Π.Α. με διπλώματα που αφορούν
    τους τομείς διοικήσεως και παιδαγωγικής της επαγγελματικής
    εκπαιδεύσεως. Από τότε επανέλαβε την εργασία του στη Σεβαστοπούλειο
    Σχολή, λόγω δε των αυξημένων προσόντων του ανέλαβε τη διεύθυνση της
    ημερήσιας τεχνικής σχολής, κατά τα έτη 1964-1969 υπηρέτησε στη
    Σεβαστοπούλειο Σχολή ως καθηγητής των βραδυνών σχολών, από το 1969
    μέχρι το 1975 ως διευθυντής των σχολών τεχνιτών και εργοδηγών και από
    το 1975 μέχρι την καταγγελία της εργασιακής του συμβάσεως κατά την
    4-3-1982 ως αναπληρωτής γενικού διευθυντή και γενικός διευθυντής.
    Δέχθηκε επίσης το Εφετείο ειδικότερα και ότι δεν αποδείχθηκε ο
    ισχυρισμός του αναιρεσείοντος εναγομένου περί απουσίας του
    αναιρεσιβλήτου κατά τα παραπάνω έτη 1960-1963 χωρίς άδεια και
    επαναπροσλήψεως του από τον αναιρεσείοντα μορφωτικό σύλλογο με νέα
    σύμβαση το 1963. Με βάση δε την παραδοχή στην οποία κατέληξε, ότι η
    υπηρεσία του αναιρεσιβλήτου που προαναφέρθηκε ήταν συνεχής από το 1951
    μέχρι το 1982, το Εφετείο (Αθ. 6317/1985) έκρινε ότι πρέπει να ληφθεί
    υπόψη όλη η υπηρεσία του αναιρεσιβλήτου από το 1951 μέχρι την πιο πάνω
    ημερομηνία της καταγγελίας της εργασιακής συμβάσεως για τον καθορισμό
    της αποζημιώσεως που δικαιούται για την απόλυση του και επιδίκασε σ'
    αυτόν το μη καταβληθέν μέρος της αποζημιώσεως αυτής για τη συμπλήρωσή
    της. 'Ετσι που αποφάνθηκε το Εφετείο έχει σαφείς και επαρκείς
    αιτιολογίες στην προσβαλλόμενη απόφαση του και ο πρώτος λόγος
    αναιρέσεως κατά το μέρος του που αποδίδει έλλειψη νόμιμης βάσης στην
    προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος
    αναιρέσεως κατά το υπόλοιπο μέρος του, που αποδίδει στην προσβαλλόμενη
    απόφαση παραμόρφωση του εγγράφου που αναφέρεται σαυτόν, πρέπει να
    απορριφθεί ως απαράδεκτος, γιατί με όσα εκθέτει ο αναιρεσείων για τη
    θεμελίωση του λόγου αυτού αποδίδει στην πραγματικότητα εσφαλμένη
    εκτίμηση από το Εφετείο του αληθινού περιεχομένου του πιο πάνω εγγράφου
    και όχι παραμόρφωση αυτού.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο