Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1996 ]

Π.Ν. 6004 1.1.1996 Φορολογία εισοδήματος. Εκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα εμπορικής επιχείρησης των γενικών εξόδων διαχείρισης. Για την αφαίρεση οποιασδήποτε δαπάνης πρέπει να καλύπτεται αυτή με αποδεικτικό στοιχείο του ΚΦΣ, εφόσον επιβάλλεται η έκδοση τέτοιου στοιχείου για τη δαπάνη αυτή, άλλως με οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Δαπάνες γραφικής ύλης. Απαραίτητη η προσκόμιση τιμολογίων και όχι αποδείξεων λιανικής πώλησης. Αφαίρεση από τα έσοδά των λόγω δωρεάς καταβαλλομένων ποσών και προς ημεδαπά νομικά πρόσωπα, ανεξάρτητα από το άν έχουν ή όχι τη νομική μορφή ιδρύματος, εφόσον επιδιώκουν ορισμένους αναφερόμενους στο νόμο σκοπούς. Καταβολή ποσού για ενίσχυση πανελληνίου συνεδρίου της Εντομολογικής Εταιρείας και για συνεισφορά στην Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία. Το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό στοιχείο για την έκπτωση της σχετικής δαπάνης, εφόσον περιλαμβάνει όλα τα νόμιμα στοιχεία, μεταξύ των οποίων και επαρκή προσδιορισμό των παρασχεθεισών υπηρεσιών. Περιστατικά. Μερικά δεκτή η αναίρεση για παραβίαση ουσιαστικού δικαίου.

(Φορολογία εισοδήματος. Εκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα εμπορικής επιχείρησης των γενικών εξόδων διαχείρισης. Για την αφαίρεση οποιασδήποτε δαπάνης πρέπει να καλύπτεται αυτή με αποδεικτικό στοιχείο του ΚΦΣ, εφόσον επιβάλλεται η έκδοση τέτοιου στοιχείου για τη δαπάνη αυτή, άλλως με οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Δαπάνες γραφικής ύλης. Απαραίτητη η προσκόμιση τιμολογίων και όχι αποδείξεων λιανικής πώλησης. Αφαίρεση από τα έσοδά των λόγω δωρεάς καταβαλλομένων ποσών και προς ημεδαπά νομικά πρόσωπα, ανεξάρτητα από το άν έχουν ή όχι τη νομική μορφή ιδρύματος, εφόσον επιδιώκουν ορισμένους αναφερόμενους στο νόμο σκοπούς. Καταβολή ποσού για ενίσχυση πανελληνίου συνεδρίου της Εντομολογικής Εταιρείας και για συνεισφορά στην Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία. Το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό στοιχείο για την έκπτωση της σχετικής δαπάνης, εφόσον περιλαμβάνει όλα τα νόμιμα στοιχεία, μεταξύ των οποίων και επαρκή προσδιορισμό των παρασχεθεισών υπηρεσιών. Περιστατικά. Μερικά δεκτή η αναίρεση για παραβίαση ουσιαστικού δικαίου. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

 Εκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα εμπορικής

    επιχείρησης των γενικών εξόδων διαχείρισης. Για την αφαίρεση
    οποιασδήποτε δαπάνης πρέπει να καλύπτεται αυτή με αποδεικτικό στοιχείο
    του ΚΦΣ, εφόσον επιβάλλεται η έκδοση τέτοιου στοιχείου για τη δαπάνη
    αυτή, άλλως με οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Δαπάνες γραφικής ύλης.
    Απαραίτητη η προσκόμιση τιμολογίων και όχι αποδείξεων λιανικής πώλησης.
    Αφαίρεση από τα έσοδά των λόγω δωρεάς καταβαλλομένων ποσών και προς
    ημεδαπά νομικά πρόσωπα, ανεξάρτητα από το άν έχουν ή όχι τη νομική
    μορφή ιδρύματος, εφόσον επιδιώκουν ορισμένους αναφερόμενους στο νόμο
    σκοπούς. Καταβολή ποσού για ενίσχυση πανελληνίου συνεδρίου της
    Εντομολογικής Εταιρείας και για συνεισφορά στην Ελληνική Ζωολογική
    Εταιρεία. Το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό
    στοιχείο για την έκπτωση της σχετικής δαπάνης, εφόσον περιλαμβάνει όλα
    τα νόμιμα στοιχεία, μεταξύ των οποίων και επαρκή προσδιορισμό των
    παρασχεθεισών υπηρεσιών. Περιστατικά. Μερικά δεκτή η αναίρεση για
    παραβίαση ουσιαστικού δικαίου.





    Π.Ν.
    Αριθμός   6004/1996
    ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
    ΤΜΗΜΑ B

      Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 17 Ιανουαρίου 1996  με την
    εξής σύνθεση : Ηλ. Παπαγεωργίου, Σύμβουλος της Επικρατείας,
    Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα,
    Φ. Στεργιόπουλος, Ε. Γαλανού, Σύμβουλοι, N. Μαρκουλάκης, Ηρ.
    Τσακόπουλος,  Πάρεδροι. Γραμματέας η Π. Στεργιοπούλου.

    Γ ι α   να δικάσει την από 1 Ioυνίου 1994 αίτηση :

      τ η ς  Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΩΦΑΡΜ- ΑΝΩΝΥΜΟΣ
    ΕΜΠΟΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στο Μαρούσι  Αττικής, οδός
    Χειμάρας αρ. 5, η οποία δεν παρέστη, αλλά ο δικηγόρος που  υπογράφει
    την αίτηση νομιμοποιήθηκε με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο,

      κ α τ ά  του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με τον  Στέφανο
    Δέτση, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

      Με την αίτηση αυτή η αναιρεσείουσα εταιρεία  επιδιώκει να αναιρεθεί η
    υπ' αριθμ. 3674/1993 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου  Αθηνών.

      Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγήτριας,
    Συμβούλου Ε. Γαλανού.

      Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, ο  οποίος
    ζήτησε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως.

      Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη  σε
    αίθουσα του Δικαστηρίου κ α ι ,

      Α φ ο ύ  μ ε λ έ τ η σ ε  τ α  σ χ ε τ ι κ ά  έ γ γ ρ α φ α

      Σ κ έ φ θ η κ ε  κ α τ ά  τ ο ν  ν ό μ ο

      1. Επειδή με την υπό κρίση αίτηση για την οποία καταβλήθηκαν τα
    νόμιμα τέλη και παράβολο (υπ' αριθμ. 7489128 και 7489129/1994 διπλότυπα
    είσπραξης της Δ.Ο.Υ. δικαστικών εισπράξεων Αθηνών και υπ' αριθμ.
    6910001/1994 σειράς Α, ειδικό έντυπο παραβόλου), ζητείται, παραδεκτώς,
    η  αναίρεση της απόφασης 3674/1993 του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με
    την  οποία έγινε εν μέρει δεκτή έφεση του Δημοσίου κατά της απόφασης
    9182/1991  του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε δεχθεί εν
    μέρει προσφυγή της  αναιρεσειούσης εταιρείας κατά του υπ' αριθμ.
    142/1988 φύλλου ελέγχου φόρου  εισοδήματς, οικονομικού έτους 1986, του
    Οικονομικού Εφόρου Φορολογίας  Ανωνύμων Εμπορικών Εταιρειών (ΦΑΕΕ)
    Αθηνών και είχε μεταρρυθμίσει το  φύλλο αυτό.

      2. Επειδή, κατά μεν τη διάταξη της παρ. 1 περ. α' του άρθρου 35  του
    Ν.Δ. 3323/1955 (φ. 214), το οποίο άρθρο εφαρμόζεται και στις ημεδαπές
    ανώνυμες εταιρείες κατά το άρθρο 8 του Ν.Δ. 3843/1958 (φ. 148), από τα
    ακαθάριστα έσοδα της εμπορικής επιχειρήσεως αφαιρούνται, για την
    εξεύρεση  του καθαρού εισοδήματος αυτής, τα γενικά έξοδα διαχειρίσεως.
    Περαιτέρω, κατά  την παρ. 2 του ανωτέρω άρθρου 35 "Αι κατά την
    προηγουμένην παράγραφον  εκπτώσεις ενεργούνται μόνον εφόσον ανεγράφησαν
    τα ποσά, τούτων εις τα  βιβλία της επιχειρήσεως". Εξ άλλου, ο Κώδικας
    Φορολογικών Στοιχείων (Π.Δ.  99/1977, φ. 34) ορίζει στο άρθρο 15 παρ. 2
    ότι "πάσα εγγραφή εις τα βιβλία  αφορώσα συναλλαγήν ή ετέραν πράξιν του
    υποχρέου δέον να δικαιολογήται δια  στοιχείων αποδεικνυόντων ταύτην"
    και στο άρθρο 43 παρ. 3, όπως ίσχυε προτού  αντικατασταθεί με το άρθρο
    12 παρ. 2 του Π.Δ. 356/1986 (Φ. 157) ότι, "ουδέν  έξοδον αναγνωρίζεται
    εάν δεν έχη εκδοθή αποδεικτικόν στοιχείον".

      3.  Επειδή από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι για να  αφαιρεθή
    μια δαπάνη από τα ακαθάριστα έσοδα της επιχειρήσεως πρέπει η  δαπάνη
    αυτή να καλύπτεται με αποδεικτικό στοιχείο προβλεπόμενο από τον  Κώδικα
    Φορολογικών Στοιχείων, στην περίπτωση που επιβάλλεται από τον  κώδικα
    αυτό η έκδοση τέτοιου στοιχείου για τη συγκεκριμένη δαπάνη. Μόνο δε
    στην περίπωση που δεν επιβάλλεται από τον Κ.Φ.Σ. η έκδοση συγκεκριμένου
    στοιχείου, η έκπτωση της δαπάνης μπορεί να γίνει με βάση οποιοδήποτε
    αποδεικτικό στοιχείο εκτιμώμενο από τη φορολογική αρχή και τα
    διοικητικά  δικαστήρια.

      4.  Επειδή στην προκειμέν περίπτωση, όπως προκύπτει από τν
    προσβαλλόμενη απόφαση, τα αποτελέσματα της αναιρεσειούσης εταιρείας, η
    οποία, κατά την κρινόμενη διαχειριστική περίοδο  (1-1 έως 31-12-1985),
    ασχολήθηκε με την παραγωγή γεωργικών φαρμάκων και σπόρων, τα οποία
    διέθετε χονδρικώς και με την αντιπροσώπευση εμπορικών οίκων του
    εξωτερικού  που είχαν αντικείμενο εργασιών την παραγωγή και εμπορία
    γεωργικών  φαρμάκων, καθορίσθηκαν λογιστικά με βάση τα τηρηθέντα απ'
    αυτήν βιβλία και  στοιχεία της Δ κατηγορίας του Κώδικα Φορολογικών
    Στοιχείων (Π.Δ. 99/1977) με  την προσθήκη ορισμένων κονδυλίων (μη
    αναγνώριση δαπανών) ως λογιστικών  διαφορών. Ειδικότερα, δεν
    αναγνωρίσθηκε προς έκπτωση από τα ακαθάριστα  έσοδα της αναιρεσειούσης
    ποσό 29.352 δραχμών από τον υπολογαριασμό  "Γραφική Υλη" του
    λογαριασμού "έξοδα διακινήσεως Κεντρικού" με την αιτιολογία  ότι δεν
    υπήρχαν νομότυπα παραστατικά δεδομένου ότι είχαν εκδοθεί αποδείξεις
    λιανικής πωλήσεως αντί τιμολογίων του άρθρου 20 του Κ.Φ.Σ. Η
    αναιρεσείουσα  εταιρεία δεν αρνήθηκε την παρατήρηση του ελέγχου αλλά
    ισχυρίσθη,  επικαλούμενη την παραπάνω διάταξη του άρθρου 43 του Κ.Φ.Σ.,
    ότι δεν ήταν  αναγκαία η έκδοση του στοιχείο που προβλέπεται  από τον
    Κ.Φ.Σ. αλλά αρκούσε  η έκδοση οποιουδήποτε αποδεικτικού στοιχείου για
    την αναγνώριση της  δαπάνης. Το διοικητικό εφετείο δέχθηκε ότι οι
    αποδείξεις λιανικής πωλήσεως δεν  περιέχουν όλα τα στοιχεία που
    επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρων 20 και  επομένων του Κ.Φ.Σ. να
    φέρει το τιμολόγιο που καλύπτει τη συγκεκριμένη  συναλλαγή και ότι,
    συνεπώς, μη νομίμως αναγνωρίσθηκε προς έκπτωση από τα  ακαθάριστα έσοδα
    της αναιρεσειούσης η εν λόγω δαπάνη από το δικάσαν την  προσφυγή αυτής
    διοικητικό πρωτοδικείο. Με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται  ότι ο
    διοικητικό εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε και πλημμελώς εφάρμοσε τη
    διάταξη του άρθρου 43 παρ. 3 του Κ.Φ.Σ., κατά την έννοια της οποίας οι
    επιτηδευματίες μπορούν να αποδεικνύουν τις δαπάνες τους με κάθε
    αποδεικτικό  στοιχείο και όχι μόνο με τα παραστατικά που προβλέπονται
    από τις διατάξεις του  Κώδικα αυτού. Ο λόγος όμως αυτός είναι
    απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι,  σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην
    προηγούμενη σκέψη, για την έκπτωση της  δαπάνης απαιτείται η έκδοση του
    στοιχείου που προβλέπεται γι' αυτήν από τον  Κώδικα Φορολογικών
    Στοιχείων (Π.Δ. 99/1977) και όχι οποιουδήποτε άλλου  αποδεικτικού
    στοιχείου.

      5.  Επειδή στο τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης α της  παραγράφου 1
    του ως άνω άρθρου 35 του Ν.Δ. 3323/1955, όπως ίσχυε κατά το  κρινόμενο
    οικονομικό έτος, δηλαδή όπως είχε αντικατασταθεί με την παρ. 5 του
    άρθρου 6 του Ν. 1473/1984 (ΦΕΚ Α' 127/7-9-1984) ορίζονται τα εξής : "Ως
    γενικά  έξοδα διαχείρισης λογίζονται επίσης και τα χρηματικά ποσά που
    καταβάλλονται  λόγω δωρεάς στο Δημόσιο, τους δήμους και τις κοινότητες
    του Κράτους, τους  ιερούς ναούς και τα ημεδαπά νομικά πρόσωπα που
    νόμιμα έχουν συσταθεί ή  συνιστώνται και τα οποία επιδιώκουν
    φιλανθρωπικούς, θρησκευτικούς,  εθνωφελείς, κοινωφελείς και
    εκπαιδευτικούς σκοπούς . . .". Από τη διάταξη αυτή  συνάγεται ότι
    αφαιρούνται τα λόγω δωρεάς καταβαλλόμενα ποσά, μεταξύ άλλων,  και προς
    ημεδαπά νομικά πρόσωπα, ανεξάρτητα από το αν έχουν ή όχι τη  νομική
    μορφή ιδρύματος, εφόσον επιδιώκουν τους αναφερόμενους σ' αυτή  σκοπούς.

      6.  Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την
    προσβαλλόμενη απόφαση, δεν αναγνωρίσθηκε προς έκπτωση από τα
    ακαθάριστα έσοδα της αναιρεσειούσης ποσό 60.200 δραχμών (από τον
    υπολογαριασμό "Συνδρομές" του λογαριασμού "Εξοδα διαθέσεως Κεντρικού")
    το  οποίο αναλύεται σε 30.200 δρχ. που καταβλήθηκαν για ενίσχυση
    πανελληνίου  συνεδρίου της Εντομολογικής Εταιρείας και 30.000 δρχ. ως
    συνεισφορά στην  Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, με την αιτιολογία ότι δεν
    αφορά την παραγωγική  δραστηριότητα της εταιρείας και διατέθηκε από
    ελευθεριότητα. Το διοικητικό  εφετείο δέχθηκε ότι από τα στοιχεία του
    φακέλου δεν προκύπτει ότι τα ποσά αυτά  διατέθηκαν σε νομικά πρόσωπα
    που χαρακτηρίζονται ως ιδρύματος όπως  απαιτείται σύμφωνα με τη διάταξη
    του άρθρου 35 παρ. 1 του Ν.Δ. 3323/1955 και  ότι, επομένως, νομίμως δεν
    έγινε δεκτή η έκπτωση της δαπάνης αυτής από τα  έσοδα. Ετσι όμως
    κρίνοντας το διοικητικό εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε και  εφάρμοσε τη
    προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 35 παρ. 1 (περιπτ. α' τελευταίο
    εδάφιο) διότι, σύμφωνα με τα αναφερθέντα στην προηγούμενη σκέψη, τα
    ποσά  που καταβάλλονται προς ημεδαπά νομικά πρόσωπα και επιδιώκουν τους
    ανωτέρω σκοπούς αφαιρούνται ανεξάρτητα από το αν έχουν ή όχι τη νομική
    μορφή ιδρύματος. Συνεπώς, για το βάσιμο αυτό λόγο αναιρέσεως, η
    προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί κατά το μέρος αυτής που
    αναφέρεται στην επίμαχη λογιστική διαφορά.

      7.  Επειδή, στο άρθρο 21 του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων (π.δ.
    99/1977) ορίζονται τα εξής : "1. Επί παροχής υπηρεσιών (επισκευή,
    συντήρησις  κ.λ.π.) υπό επιτηδευματίου : α) προς έτερον επιτηδευματίαν
    δια την άσκησιν του  επαγγέλματός του, β) . . . . . εκδίδεται υπό του
    παρέχοντος την υπηρεσίαν  θεωρημένον διπλότυπον τιμολόγιον παροχής
    υπηρεσιών. 2. Εις το τιμολόγιον  αναγράφεται το ονοματεπώνυμον, το
    επάγγελμα και η διεύθυνσις του προς ον  παρέχονται αι υπηρεσίαι, το
    είδος τούτων και το ποσόν της αμοιβής αριθμητικώς  και ολογράφως . .
    .". Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με την  προαναφερθείσα διάταξη
    του άρθρου 43 παρ. 3 του εν λόγω Κ.Φ.Σ. συνάγεται  ότι το τιμολόγιο
    παροχής υπηρεσιών, για να αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό  στοιχείο για
    την έκπτωση της σχετικής δαπάνης, πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα
    ανωτέρω στοιχεία που απαιτεί ο νόμος, μεταξύ των οποίων και επαρκή
    προσδιορισμό των παρασχεθεισών υπηρεσιών.

      8.  Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την
    προσβαλλόμενη απόφαση, δεν αναγνωρίσθηκε προς έκπτωση από τα
    ακαθάριστα έσοδα της αναιρεσειούσης ποσό 1.212. 044 δραχμών από το
    λογαριασμό "Αμοιβές τρίτων-προμήθειες" και τον υπολογαριασμό
    "προμήθειες  πελατών" που καταβλήθηκε στους παρακάτω επιτηδευματίες ή
    επιχειρήσεις με  τα αντίστοιχα παραστατικά : 1) Τιμολόγιο 74/1-2-85 Κ.
    Βάγια 15.000 δρχ.  προμήθεια BIX-ENERGON, 2) Τιμ. 10/28-2-85 Χ.
    Κωστόπουλος 60.000 δρχ.  προμήθεια, 3) Τιμ. 679/10-10-1985, 100.000
    δρχ. προμήθεια, 4) Τιμ. 126/31-12- 85 Δ. Παπαδημητρίου, 362.600 δρχ.
    πειραματισός ΝΙΤΡΙΒ, 5) Τιμ. 972/31-12-85  Γ. Κατσάρας 260.044 δρχ.
    προώθηση φυτοφαρμάκων και 6) Τιμ. 110/31-12-85,  ΦΩΤΟΧΗΜΙΚΗ, 414.900
    δρχ., προμήθειες 1986. Η απόρριψη του κονδυλίου  αυτού από τον έλεγο
    έγινε με την αιτιολογία ότι η δραστηριότητα των  επιχειρήσεων αυτών για
    την προώθηση των προϊόντων που αγοράζουν από την  αναιρεσείουσα
    εντάσσεται στο πλαίσιο του αντικειμένου τους και δεν  δικαιολογείται η
    αμοιβή για την πώλησή τους και ότι στα τιμολόγια που  εκδόθηκαν δεν
    αναφέρεται το είδος της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Το διοικητικό  εφετείο
    δέχθηκε 1) ότι πράγματι από τα παραστατικά στοιχεία της κρινόμενης
    εγγραφής δεν προκύπτει το είδος, η ποσότητα και η αξία των προϊόντων
    που  διακινήθηκαν με τη μεσολάβηση εκείνων που έλαβαν τη συγκεκριμένη
    προμήθεια  και ο τρόπος υπολογισμού αυτής, 2) ότι η αναιρεσείουσα δεν
    ισχυρίσθηκε ότι  είναι δυνατή η διασταύρωση των δεδομένων αυτών από τα
    βιβλία και στοιχεία  που τηρεί και 3) ότι δεν είναι δυνατή επομένως η
    διαπίστωση της συμβολής της  δαπάνης αυτής στην αύξηση των εσόδων της
    επιχείρησης. Με τις σκέψεις αυτές  το διοικητικό εφετείο κατέληξε στο
    συμπέρασμα ότι, δεν είναι νόμιμη η  αναγνώριση προς έκπτωση της
    επίμαχης δαπάνης κατ' αποδοχή σχετικού λόγου  εφέσεως του Δημοσίου,
    κατά τον οποίο αναιτιολόγητα διεγράφη από το  Πρωτοδικείο το ποσό της
    σχετικής λογιστικής διαφοράς, η οποία έπρεπε να  διατηρηθεί διότι οι
    αιτιολογίες των φορολογικών στοιχείων που καλύπτουν τις  αντίστοιχες
    δαπάνες είναι αόριστες.

      9.  Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ότι ο γενόμενος
    δεκτός από το διοικητικό εφετείο λόγος έφεσης του Δημοσίου ήταν τελείως
    αόριστος και ανεπίδεκτος δικαστικής εκτιμήσεως. Ο λόγος όμως αυτός
    είναι  απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι ο σχετικός λόγος έφεσης, με τον
    οποίο  προσήπτετο αοριστία στα ανωτέρω τιμολόγια, δεν ήταν αόριστος. Εξ
    άλλου, η ως  άνω κρίση του διοικητικού εφετείου περί μη επαρκούς
    προσδιορισμού στα  επίμαχα τιμολόγια των παρασχεθεισών υπηρεσιών είναι
    νομίμως αιτιολογημένη,  διότι τα ως άνω τιμολόγια, όπως περιγράφονται
    στην προσβαλλόμενη απόφαση,  δεν πληρούν την κατά τα ανωτέρω απαίτηση
    του νόμου περί επαρκούς  προσδιορισμού στο τιμολόγιο των παρασχεθεισών
    υπηρεσιών, αφού δεν  αναφέρονται σ' αυτά οι συγκεκριμένες πωλήσεις για
    τις οποίες έγινε η  διαμεσολάβηση εκείνων που εξέδωσαν τα τιμολόγια
    και, συνεπώς, τα εν λόγω  τιμολόγια δεν αποτελούν νόμιμα δικαιολογητικά
    στοιχεία για την έκπτωση της ως  άνω δαπάνης, σύμφωνα με τα γενόμενα
    δεκτά σε προηγούμενη σκέψη. Κατ'  ακολουθίαν, είναι απορριπτέος ως
    αβάσιμος ο περί του αντιθέτου λόγος  αναιρέσεως.

      10. Επειδή, μετά τη μερική αναίρεση της προσβαλλόμενης  απόφασης για
    τον ανωτέρω λόγο, η υπόθεση που χρειάζεται διευκρίνιση κατά το
    πραγματικό πρέπει να παραπεμφθεί κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο
    δικαστήριο για νέα κρίση.

      Δ ι ά    τ α ύ τ α

      Δέχεται εν μέρει την κρινόμενη αίτηση.

      Αναιρεί εν μέρει την απόφαση 3674/1993 του Διοικητικού Εφετείου
    Αθηνών στο οποίο και παραπέμπει την υπόθεση σύμφωνα με το σκεπτικό.

      Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου και

      Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων τη δικαστική δαπάνη.

      Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 1996 και η  απόφαση
    δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 11ης Δεκεμβρίου 1996.

      Ο Προεδρεύων Σύμβουλος    Η    Γραμματέας

      Ηλ.  Παπαγεωργίου                Π.  Στεργιοπούλου




2. 2581/1994 ΣΤΕ(184265)

ΕΛ.ΕΠΑΓΓ/1997 (422) Κώδικας φορολογικών στοιχείων. Για τον προσδιορισμό των καθαρών κερδών μιας επιχείρησης αφαιρούνται από τα ακαθάριστα έσοδα αυτής τα μικροέξοδα κοινωνικής παράστασης, οι μικρωδωρεές και τα μικροβοηθήματα, τα οποία για επιχείρηση που τηρεί βιβλία και στοιχεία Δύ κατηγορίας, μπορούν να εκπεστούν χωρίς δικαιολογητικά μέχρι το ποσό των 120.000 δρχ. Αφαιρούνται εξολοκλήρου τα έξοδα συντήρησης και επισκευής μηχανημάτων, καθώς και οι δαπάνες ανακαίνησης, διαρρύθμισης και βελτίωσης μισθωθείσης οικοδομής. Νόμιμη η αφαίρεση της αμοιβής που καταβλήθηκε σε λογίστρια για τη διεκπεραίωση λογιστικών εργασιών της επιχείρησης στο γραφείο της λογίστριας εκτός της επιχείρησης και για την οποία δεν παρακρατήθηκαν ασφαλιστικές εισφορές για το ΙΚΑ. Περιστατικά. Απορρίπτεται η αναίρεση για πλημμελή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως.





ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο