Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2000 ]

ΣτΕ 1753/2000 Κώδικας Φορολογικών Στοιχείων. Επί παροχής υπηρεσιών από έναν επιτηδευματία σε άλλον εκδίδεται θεωρημένο διπλότυπο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Δεν αναγνωρίζεται δαπάνη προς έκπτωση αν δεν έχει εκδοθεί αποδεικτικό στοιχείο. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις (χρηματική ποινή και στέρηση του δικαιώματος συμμετοχής σε δημοπρασίες) έχουν παρακολουθηματικό χαρακτήρα και αν αναιρεθεί η απόφαση για την κύρια διαφορά αναιρείται και για τις κυρώσεις αυτές. Δεκτή η αναίρεση για πλημμελή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως (αναιρεί την αριθμ. 3367/1992 απόφαση του ΔεφΑθ).

(Κώδικας Φορολογικών Στοιχείων. Επί παροχής υπηρεσιών από έναν επιτηδευματία σε άλλον εκδίδεται θεωρημένο διπλότυπο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Δεν αναγνωρίζεται δαπάνη προς έκπτωση αν δεν έχει εκδοθεί αποδεικτικό στοιχείο. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις (χρηματική ποινή και στέρηση του δικαιώματος συμμετοχής σε δημοπρασίες) έχουν παρακολουθηματικό χαρακτήρα και αν αναιρεθεί η απόφαση για την κύρια διαφορά αναιρείται και για τις κυρώσεις αυτές. Δεκτή η αναίρεση για πλημμελή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως (αναιρεί την αριθμ. 3367/1992 απόφαση του ΔεφΑθ). )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.

Επί παροχής υπηρεσιών από έναν επιτηδευματία σε άλλον εκδίδεται θεωρημένο διπλότυπο τιμολόγιο παροχής
υπηρεσιών. Δεν αναγνωρίζεται δαπάνη προς έκπτωση αν δεν έχει εκδοθεί  αποδεικτικό στοιχείο. Οι επιβαλλόμενες κυρώσεις (χρηματική ποινή και  στέρηση του δικαιώματος συμμετοχής σε δημοπρασίες) έχουν  παρακολουθηματικό χαρακτήρα και αν αναιρεθεί η απόφαση για την κύρια  διαφορά αναιρείται και για τις κυρώσεις αυτές. Δεκτή η αναίρεση για  πλημμελή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως (αναιρεί την αριθμ.
3367/1992 απόφαση του ΔεφΑθ).






Αριθμός 1753/2000
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Β'

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 29 Μα?ου 1996 με την εξής
σύνθεση: Η. Παπαγεωργίου, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε
αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Σ. Καραλής, Δ.
Κωστόπουλος, Σύμβουλοι, Ν. Μαρκουλάκης, Σ. Μαρκάτης, Πάρεδροι.
Γραμματέας η Δ. Μουζάκη.

Γ ι α να δικάσει την από 9 Αυγούστου 1993 αίτηση:

τ η ς που τον διόρισε με ειδικό πληρεξούσιο,

κ α τ ά

Με την αίτηση αυτή η αναιρεσείουσα εταιρεία επιδιώκει να αναιρεθεί η
υπ' αριθ. 3367/1992 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του Εισηγητή, Παρέδρου
Ν. Μαρκουλάκη.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο της αναιρεσείουσας
εταιρείας, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους
αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον αντιπρόσωπο του
Υπουργού, που ζήτησε την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε
αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως έχουν καταβληθεί τα
νόμιμα τέλη και το παράβολο (διπλότυπα Δ.Ο.Υ. Δικαστικών Εισπράξεων
Αθηνών 6372201, 6372199/93 και ειδικά γραμμάτια παραβόλου Α' 3680530,
3680531/93).

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται, παραδεκτώς, η εν μέρει
αναίρεση της υπ' αριθ. 3367/1992 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου
Αθηνών, με την οποία, εκδοθείσα κατόπιν της υπ' αριθ. 715/1991 εν
μέρει αναιρετικής αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας, έγινε εν
μέρει δεκτή έφεση του Δημοσίου κατά της υπ' αριθ. 2283/1986 αποφάσεως
του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την εν λόγω απόφαση είχε γίνει
εν μέρει δεκτή προσφυγή της αναιρεσειούσης εταιρείας κατά του υπ'
αριθ. 687/1983 φύλλου ελέγχου φορολογίας εισοδήματος, οικονομικού
έτους 1981, του Οικονομικού Εφόρου Φ.Α.Β.Ε. Αθηνών.

3. Επειδή, στο άρθρο 21 του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων (π.δ.
99/1977, Α' 34) ορίζονται τα εξής: "1. Επί παροχής υπηρεσιών
(επισκευή, συντήρησις κ.λπ.) υπό επιτηδευματίου: α) προς έτερον
επιτηδευματίαν διά την άσκησιν του επαγγέλματός του, β) ... εκδίδεται
υπό του παρέχοντος την υπηρεσίαν θεωρημένον διπλότυπον τιμολόγιον
παροχής υπηρεσιών. 2. Εις το τιμολόγιον αναγράφεται το ονοματεπώνυμον,
το επάγγελμα και η διεύθυνσις του προς ον παρέχονται αι υπηρεσίαι, το
είδος τούτων και το ποσόν της αμοιβής αριθμητικώς και ολογράφως...".
Στο δε άρθρο 43 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα ορίζονται τα εξής: "Ουδέν
έξοδον αναγνωρίζεται εάν δεν έχη εκδοθή αποδεικτικόν στοιχείον".

4. Επειδή, με την προαναφερθείσα υπ' αριθ. 715/1991 απόφαση του
Συμβουλίου της Επικρατείας αναιρέθηκε, κατ' αποδοχήν αιτήσεως του
Δημοσίου, η υπ' αριθ. 2520/1987 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου
Αθηνών κατά το μέρος που το εν λόγω εφετείο, επικυρώνοντας την
πρωτόδικη απόφαση, αναγνώρισε προς έκπτωση κονδύλιο 18.158.292 δρχ.,
το οποίο είχε προστεθεί από τη φορολογική αρχή, ως λογιστική διαφορά,
στα αποτελέσματα των βιβλίων που είχαν τηρηθεί από την ήδη
αναιρεσείουσα εταιρεία κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο και είχαν
κριθεί ειλικρινή. Το διοικητικό εφετείο, επανερχόμενο στην υπόθεση,
μετά την ως άνω αναιρετική απόφαση, δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη
απόφαση, τα εξής: Η αναιρεσείουσα εταιρεία, η οποία ασχολήθηκε κατά την
ένδικη διαχειριστική περίοδο 1980 με την εισαγωγή και εμπορία
αυτοκινήτων, ενεφάνισε ως δαπάνη, στο λογαριασμό "έξοδα εμπορευμάτων",
το συνολικό ποσόν των 18.158.292 δρχ., το οποίο κατεβλήθη στη
συγγενική της επιχείρηση Α.Ε. "ΣΑΡΑΚΑΚΗ" και αντιπροσωπεύει ποσοστό 2%
επί των ακαθαρίστων εσόδων που πραγματοποίησε (η αναιρεσείουσα) κατά
την κρινόμενη περίοδο. Η εγγραφή αυτή στα βιβλία της αναιρεσειούσης ως
προς μεν το ποσόν των 15.440.221 δρχ. βασίζεται σε τιμολόγιο παροχής
υπηρεσιών της Α.Ε. "ΣΑΡΑΚΑΚΗ", στο οποίο αναγράφεται ως αιτιολογία
"Αμοιβή διά την μέσω των υπηρεσιών και εγκαταστάσεών μας
πραγματοποίησιν και εν γένει εξυπηρέτησιν των μέχρι 30ης Ιουνίου 1980
πωλήσεών της εκ δρχ. 753.918.762", ως προς δε το υπόλοιπο ποσόν των
2.718.041 δρχ. βασίζεται σε τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της ίδιας
Α.Ε., στο οποίο αναγράφεται ως αιτιολογία "Αμοιβή δια την μέσω των
υπηρεσιών και εγκαταστάσεών μας πραγματοποίησιν και εν γένει
εξυπηρέτησιν πωλήσεων Β' εξαμήνου 1980, εκ δρχ. 132.716.849". Η
φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε την ανωτέρω δαπάνη, με την αιτιολογία
ότι τα δύο τιμολόγια που εξεδόθησαν περιέχουν γενική και αόριστη
αιτιολογία της δαπάνης και δεν αναφέρονται σε συγκεκριμένες και
εξειδικευμένες υπηρεσίες ή εξυπηρετήσεις, με αποτέλεσμα να μη
καθίσταται εφικτός ο έλεγχος των παρασχεθεισών υπηρεσιών και της
παραγωγικότητας της δαπάνης. Η αναιρεσείουσα προέβαλε, μεταξύ άλλων,
ότι με τις εγκαταστάσεις και το προσωπικό της Α.Ε. "ΣΑΡΑΚΑΚΗ"
διεξάγονται όλες οι εργασίες της ίδιας και των άλλων εταιρειών του
ομίλου ΣΑΡΑΚΑΚΗ, οι εργασίες δε αυτές αφορούν ενδεικτικά α) την
παραλαβή από το τελωνείο των εισαγομένων εμπορευμάτων (αυτοκινήτων
κ.λπ.), β) την προπαρασκευή τους προς πώληση (απογρασσάρισμα,
συναρμολόγηση κ.λπ.), γ) την επίδειξή τους στους πελάτες, δ) την
αποστολή τους στα υποκαταστήματα κ.λπ., ε) τη διαδικασία πωλήσεως, στ)
την τηλεπικοινωνία με τους αλλοδαπούς προμηθευτές κ.λπ. Το διοικητικό
εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι, εφόσον η Α.Ε.
"ΣΑΡΑΚΑΚΗ" προσέφερε στην αναιρεσείουσα διάφορα είδη υπηρεσιών κατά τη
διάρκεια της ένδικης χρήσεως, η έκδοση από την πρώτη δύο
συγκεντρωτικών τιμολογίων για το σύνολο της αμοιβής που εισέπραξε από
τη δεύτερη, χωρίς να διαλαμβάνονται σ' αυτά ενδείξεις για το είδος των
επί μέρους υπηρεσιών που προσεφέρθησαν, δεν πληροί την απαίτηση του
νόμου περί επαρκούς προσδιορισμού στο τιμολόγιο των υπηρεσιών που
παρεσχέθησαν (όπως είχε κριθεί και με την ως άνω αναιρετική απόφαση)
και ότι, συνεπώς, τα ανωτέρω τιμολόγια δεν αποτελούν νόμιμα
δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση της παραπάνω δαπάνης. Ενόψη των
ανωτέρω, το διοικητικό εφετείο, κατ' αποδοχήν του σχετικού λόγου
εφέσεως του Δημοσίου, κατέληξε στην κρίση ότι το ως άνω συνολικό ποσόν
των 18.158.292 δρχ. έπρεπε να προστεθεί, ως λογιστική διαφορά, στα
καθαρά κέρδη της αναιρεσειούσης εταιρείας της κρινομένης χρήσεως. Η
αναιρεσείουσα εταιρεία, με το από 10.4.1992 υπόμνημά της επί της
εφέσεως του Δημοσίου, είχε προβάλει τον ισχυρισμό ότι η επίδικη δαπάνη
κατεβλήθη σε εκτέλεση συμβατικής υποχρεώσεως αποδεικνυομένης από
συγκεκριμένα στοιχεία και δη από το από 25.7.1980 πρακτικό του Δ.Σ.
της ως άνω Α.Ε. "ΣΑΡΑΚΑΚΗ" και το από 28.7.1980 πρακτικό του Δ.Σ. της
αναιρεσειούσης, στα οποία ρητώς αναφέρεται η έκθεση ελέγχου
(παραδεχόμενη την ύπαρξη σχετικής συμφωνίας) και από τα οποία προκύπτει
η συμφωνία να χρησιμοποιούνται από την αναιρεσείουσα οι εγκαταστάσεις
και οι υπηρεσίες της ως άνω Α.Ε., κατά τα ειδικότερον οριζόμενα στα εν
λόγω πρακτικά, έναντι αμοιβής καθοριζομένης σε συγκεκριμένο ποσοστό
επί των ακαθαρίστων εισπράξεων της αναιρεσειούσης, η βάσει δε της
συμφωνίας αυτής χρησιμοποίηση των εγκαταστάσεων και των υπηρεσιών της
ανωτέρω Α.Ε. σε όλους τους τομείς που εκάλυπταν την
πραγματοποίηση των πωλήσεων της αναιρεσειούσης ανταπεκρίνετο σε
πραγματικές ανάγκες της τελευταίας, η οποία εστερείτο σχετικών
εγκαταστάσεων και προσωπικού. Ο ως άνω προβληθείς ισχυρισμός ήταν
ουσιώδης, διότι ναι μεν τα προαναφερθέντα τιμολόγια, λόγω μη επαρκούς
προσδιορισμού των παρασχεθεισών υπηρεσιών, δεν ήσαν, καθ' εαυτά, νόμιμα
δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση της επίδικης δαπάνης, σύμφωνα
με τα άρθρα 21 και 43 παρ. 3 του Κ.Φ.Σ. (π.δ. 99/1977), όπως κρίθηκε
και με την ανωτέρω αναιρετική απόφαση, περαιτέρω όμως, εφόσον στη
συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε πράγματι μεταξύ της αναιρεσειούσης και
της ως άνω συγγενικής της επιχειρήσεως η προαναφερθείσα συμφωνία,
βάσει της οποίας παρείχοντο επί μονίμου βάσεως από την Α.Ε. "ΣΑΡΑΚΑΚΗ",
έναντι της ως άνω καθοριζομένης σε συγκεκριμένο ποσοστό επί των
ακαθαρίστων εσόδων της αναιρεσειούσης εταιρείας αμοιβής, όλες οι
υπηρεσίες που αφορούσαν την πραγματοποίηση των πωλήσεων της εταιρείας
αυτής, κατά τα ειδικότερον οριζόμενα στα ανωτέρω πρακτικά, η έκπτωση
της επίδικης δαπάνης θα ηδύνατο να στηριχθεί στα προαναφερθέντα
τιμολόγια, σε συνδυασμό με την εν λόγω συμφωνία, η οποία, υπό την
προεκτεθείσα πλοκή, θα συνεπλήρωνε το περιεχόμενο των τιμολογίων ως
προς την περιγραφή των παρασχεθεισών υπηρεσιών. Συνεπώς, η
προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία δεν απήντησε στον ως άνω ουσιώδη
ισχυρισμό, παρίσταται πλημμελώς αιτιολογημένη και ως εκ τούτου πρέπει
να αναιρεθεί κατά το μέρος που αφορά την ανωτέρω δαπάνη, παρέλκει δε η
εξέταση των λοιπών λόγων αναιρέσεως οι οποίοι αφορούν το ίδιο μέρος
της προσβαλλομένης.

5. Επειδή, περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση,
το διοικητικό εφετείο, αφού συμπεριέλαβε στα καθαρά κέρδη της
αναιρεσειούσης και το ανωτέρω ποσόν των 18.158.292 δρχ., έκρινε αφενός
μεν ότι έπρεπε να επιβληθεί εις βάρος της χρηματική ποινή, λόγω
ανειλικρινούς δηλώσεως, κατά το άρθρο 8 του ν.δ. 4242/1962, ενόψη της
διαφοράς μεταξύ του δηλωθέντος εισοδήματος και εκείνου που
προσδιορίσθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, αφετέρου δε ότι ήταν
επιβλητέα εις βάρος της και η προβλεπόμενη από το άρθρο 42 παρ. 1 περ.
β' του ν. 820/1978 κύρωση, δηλαδή η στέρηση του δικαιώματος να
συμμετέχει σε δημοπρασίες του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. κ.λπ. για χρονικό
διάστημα έξι μηνών, ενόψη της διαφοράς μεταξύ του φόρου που οφείλεται
βάσει της δηλώσεως και εκείνου που οφείλεται βάσει του τελεσιδίκου
προσδιορισμού των καθαρών κερδών με την προσβαλλόμενη απόφαση.
Δεδομένου, όμως, ότι, με την προηγούμενη σκέψη της παρούσης αποφάσεως
κρίθηκε ότι η προσβαλλομένη είναι αναιρετέα κατά το μέρος που
συμπεριέλαβε το ως άνω ποσόν στα καθαρά κέρδη της αναιρεσειούσης, η
ίδια απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και κατά τα μέρη που αφορούν την
επιβολή των ανωτέρω κυρώσεων, λόγω του παρακολουθηματικού τους
χαρακτήρα, παρέλκει δε η εξέταση των προβαλλομένων με την κρινόμενη
αίτηση λόγων αναιρέσεως που αφορούν τα εν λόγω μέρη της
προσβαλλομένης.

6. Επειδή, κατά ταύτα, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εν μέρει
αναιρετέα, η δε υπόθεση, η οποία χρειάζεται διευκρίνιση κατά το
πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί, κατά τα αναιρούμενα μέρη, στο ίδιο
δικαστήριο για νέα κρίση.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Δέχεται την κρινόμενη αίτηση.

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθ. 3367/1992 απόφαση του Διοικητικού
Εφετείου Αθηνών, στο οποίο και παραπέμπει την υπόθεση, σύμφωνα με το
σκεπτικό.

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου και

Επιβάλλει στο Δημόσιο τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσειούσης
εταιρείας, που ανέρχεται σε είκοσι οκτώ χιλιάδες (28.000) δραχμές.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 29 Μα?ου 1996 και 13 Απριλίου 2000

Ο Προεδρεύων Σύμβουλος Η Γραμματέας


Η. Παπαγεωργίου Δ. Μουζάκη

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 17 Μα?ου 2000.

Ο Προεδρεύων Σύμβουλος Η Γραμματέας του Β' Τμήματος


Φ. Στεργιόπουλος Μ. Μπερδεμπέ





ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο