Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1996 ]

ΣτΕ 786/1996 Eπί παροχής υπηρεσιών από επιτηδευματία σε άλλο επιτηδευματία εκδίδεται διπλότυπο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Τυπικά στοιχεία του τιμολογίου. Δεν αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό στοιχείο για την έκπτωση δαπάνης τιμολόγιο, στο οποίο δεν υπάρχει επαρκής προσδιορισμός των παρασχεθεισών υπηρεσιών.Περιστατικά. Δεκτή η αναίρεση.

(Eπί παροχής υπηρεσιών από επιτηδευματία σε άλλο επιτηδευματία εκδίδεται διπλότυπο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Τυπικά στοιχεία του τιμολογίου. Δεν αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό στοιχείο για την έκπτωση δαπάνης τιμολόγιο, στο οποίο δεν υπάρχει επαρκής προσδιορισμός των παρασχεθεισών υπηρεσιών.Περιστατικά. Δεκτή η αναίρεση. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

Eπί παροχής υπηρεσιών από επιτηδευματία σε άλλο επιτηδευματία εκδίδεται διπλότυπο τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών. Τυπικά στοιχεία του τιμολογίου. Δεν αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό στοιχείο για την έκπτωση δαπάνης τιμολόγιο, στο οποίο δεν υπάρχει επαρκής προσδιορισμός των παρασχεθεισών υπηρεσιών.
Περιστατικά. Δεκτή η αναίρεση. Παρατήρηση: Ομοια η 785/1996 ΣτΕ.





Α.Σ.

Αριθμός 786/1996

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β'

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 10 Μαϊου 1995, με την εξής σύνθεση: Σ. Γιάγκας, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Β' Τμήματος, Σ. Καραλής, Ε. Γαλανού, Σύμβουλοι, Ν. Μαρκουλάκης, Ηρ. Τσακόπουλος, Πάρεδροι. Γραμματέας η Μ. Μπερδεμπέ, Γραμματέας του Β' Τμήματος.

Γ ι α να δικάσει την από 19 Δεκεμβρίου 1990 αίτηση:

Τ ο υ Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. ΦΑΕΕ Αθηνών, ο οποίος παρέστη με τον Στεφ. Δέτση, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους κ α τ ά της ανωνύμου εταιρείας, με την επωνυμία "Φ. ΑΕΒΕ", που εδρεύει στην Αθήνα, η οποία δεν παρέστη.

Με την αίτηση αυτή ο αναιρεσείων Προϊστάμενος επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ' αριθμ. 1667/1990 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του Εισηγητή, Σύμβουλου Σ. Καραλή.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του αναιρεσείοντος Προϊσταμένου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του Δικαστηρίου κ α ι ,

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν ό μ ο

1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, η οποία νομίμως ασκείται χωρίς καταβολή τελών και παραβόλου, ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθ. 1667/1990 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απερρίφθη έφεση του Δημοσίου κατά της υπ' αριθ. 6278/1988 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση εγένετο δεκτή προσφυγή της αναιρεσιβλήτου εταιρείας και ηκυρώθη το υπ' αριθ. 591/1986 φύλλο ελέγχου φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 1985 ως και η υπ' αριθ. 1626/1986 πράξη του οικονομικού εφόρου ΦΑΕΕ Αθηνών με την οποία επεβλήθη εις βάρος αυτής πρόστιμο δι' ανακριβή δήλωση φόρου εισοδήματος (άρθρ. 31 παρ. 2 ν. 820/1978).

2. Επειδή, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 7775 και 7776/26.1.1993 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Αθήνας Κων. Χορμαίζα, στην αναιρεσίβλητη εταιρεία η οποία δεν παρέστη κατά την
συζήτηση της υποθέσεως, απεδόθησαν νομίμως και εμπροθέσμως με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, κατά το άρθρο 21 παρ. 4 του π.δ. 18/1989, αντίγραφα της κρινομένης αιτήσεως και της από 3.12.1992 πράξεως του Προέδρου του Β' Τμήματος, με την οποία ωρίσθη εισηγητής και δικάσιμος της υποθέσεως. Συνεπώς, η κρινομένη αίτηση, η οποία ασκείται και κατά τα λοιπά παραδεκτώς, είναι τύποις δεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω, παρά την απουσία της αναιρεσιβλήτου εταιρείας.

3. Επειδή, στο άρθρο 21 του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων (π.δ. 99/1977, φ. 34) ορίζεται ότι: "1. Επί παροχής υπηρεσιών (επισκευή, συντήρησις κ.λ.π.) υπό επιτηδευματίου: α) προς έτερον επιτηδευματίαν δια την άσκησιν του επαγγέλματός του, β) ... εκδίδεται υπο του παρέχοντος την υπηρεσίαν θεωρημένον διπλότυπον τιμολόγιον παροχής υπηρεσιών. 2. Εις το τιμολόγιον αναγράφεται το ονοματεπώνυμον, το επάγγελμα και η διεύθυνσις του προς ον παρέχονται αι υπηρεσίαι, το είδος τούτων και το ποσόν της αμοιβής αριθμητικώς και ολογράφως...".
Στο δε άρθρο 43 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι: "Ουδέν έξοδον αναγνωρίζεται εαν δεν έχη εκδοθή αποδεικτικόν στοιχείον". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, για να
αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό στοιχείο για την έκπτωση της σχετικής δαπάνης, πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα ανωτέρω στοιχεία που απαιτεί ο νόμος, μεταξύ των οποίων και επαρκή προσδιορισμό των παρασχεθεισών υπηρεσιών.

4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, έγιναν δεκτά τα εξής πραγματικά περιστατικά: Η αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία, η οποία συνεστήθη κατά το έτος 1982 και λειτουργεί
έκτοτε νομίμως με έδρα την Αθήνα (Λεωφόρος Αθηνών, αριθ. 71) έχει ως αντικείμενο εργασιών την εισαγωγή από το εξωτερικό αυτοκινήτων αλλά και ανταλλακτικών αυτοκινήτων (σε μικρή ποσότητα), εμπορικάς πράξεις τις
οποίες ασκεί ως αποκλειστική αντιπρόσωπος στην Ελλάδα των αυτοκινήτων τύπου HONDA και MITSUBISHI. Για την πραγματοποίηση του ως άνω σκοπού της, η εταιρεία δεν απασχολεί ίδιο εργατοϋπαλληλικό προσωπικό ούτε
διαθέτει ίδιας εγκαταστάσεις (γραφεία, χώρους εκθέσεων, αποθήκες κ.λπ.) ούτε σχετικά άλλα πλάγια μέσα (μεταφορικά κ.λπ.), αλλά χρησιμοποιεί ανάλογο εργατοϋπαλληλικό προσωπικό άλλων συγγενών (του ομίλου ΣΑΡΑΚΑΚΗ) επιχειρήσεων, ως και τις εγκαταστάσεις (γραφεία και λοιπούς επαγγελματικούς χώρους, μεταφορικά μέσα κ.λπ.) της συγγενούς Α.Ε.Β.Ε. "ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ". Η αναιρεσίβλητη τηρεί για την παρακολούθηση των
εργασίων της, λογιστικά βιβλία και στοιχεία τετάρτης (Δ') κατηγορίας του Κ.Φ.Σ. (Π.Δ. 99/1977). Από τα βιβλία αυτά, προέκυψαν κατά την ένδικη διαχειριστική περίοδο (1.1.1984 έως 31.12.1984) ακαθάριστα έσοδα 1.276.492.130 δραχμές και καθαρά κέρδη 41.404.929 δραχμές συνολικώς, φορολογητέα δε καθαρά κέρδη της εταιρείας (μετά την έκπτωση των μερισμάτων, των αμοιβών των μελών του διοικητικού συμβουλίου και της
αναλογούσης υπέρ Ο.Γ.Α. εισφοράς) 404.929 δραχμές, τα οποία και εδηλώθησαν με την επιβληθείσα σχετική δήλωση φορολογίας εισοδήματος. Η φορολογική αρχή, κατόπιν του διενεργηθέντος ελέγχου, εδέχθη τα
τηρούμενα υπό της εταιρείας βιβλία ως επαρκή και ειλικρινή για τον (επί τη βάσει αυτών) λογιστικό προσδιορισμό των οικονομικών αποτελεσμάτων αυτής, αναμόρφωσε όμως ταύτα προσθέτοντας ως λογιστικές διαφορές τα
κονδύλια εκ δραχμών 26.446.584 και 248.500 και συνολικώς ποσού δραχμών 26.695.084, προσδιορίσοσα ακολούθως το συνολικό καθαρό εισόδημα της εταιρείας στο ποσό των 68.100.013 δραχμών και τα φορολογητέα καθαρά κέρδη αυτής στο ποσό των 27.100.013 δραχμών. Με την πρωτόδικη απόφαση, διεγράφησαν καθ' ολοκληρίαν οι ανωτέρω λογιστικές διαφορές και καθωρίσθη ακολούθως το συνολικό καθαρό εισόδημα της εταιρείας και το φορολογητέο εισόδημα αυτής στα προαναφερθέντα αντίστοιχα ποσά (προκύπτοντα από τα τηρούμενα υπό αυτής βιβλία) τα οποία είχε δηλώσει. Περαιτέρω, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, γίνεται δεκτό, ειδικώτερα, ότι στην προσθήκη του πρώτου κονδυλίου ποσού δραχμών 26.446.584 εχώρησε η φορολογική αρχή δια τον λόγον ότι η δικαιολογία η οποία αναγράφεται στα σχετικά τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, είναι "γενική και αόριστη και δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένας και εξειδικευμένας παρασχεθείσας υπηρεσίας ή εξυπηρετήσεις, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ελεγχθεί ποιές ήταν αυτές οι παρασχεθείσες υπηρεσίες και κατά ποιο τρόπο εξυπηρετούν το σύνολο των πωλήσεων...". Το κονδύλιο αυτό, το οποίο έχει καταχωρηθεί στο γενικό λογαριασμό "έξοδα εμπορευμάτων" αντιπροσωπεύει το αντίτιμο σχετικών υπηρεσιών οι οποίες έχουν παρασχεθεί στην αναιρεσίβλητη εταιρεία υπό την συγγενή επιχείρηση με την επωνυμία ΑΕΒΕ "ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ" βασίζεται δε η ως άνω εγγραφή (καταχώρηση) κατά το ποσόν μεν των δραχμών 9.017.892 στο οικείο υπ' αριθ. 116/31.5.1984 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών της εταιρείας αυτής στο οποίο αναγράφεται ως αιτιολογία: "Συμμετοχή σας εις δαπάνες δια την κατά το Α' τετράμηνον 1984 μέσω των υπηρεσιών και εγκαταστάσεών μας, διεκπεραίωση των εν
γένει εργασιών σας, εξυπηρέτηση των πωλήσεών σας εκ δραχμών 435.226.426 προς 2%...", κατά το ποσό εκ δραχμών 7.219.187, στο αντίστοιχο τιμολόγιο υπ' αριθ. 121/18.9.1984, στο οποίο επίσης αναγράφεται ως
αιτιολογία: "Συμμετοχή σας εις δαπάνας δια την κατά το Β' τετράμηνον 1984- μέσω των υπηρεσιών και εγκαταστάσεών μας, διεκπεραίωση των εν γένει εργασιών σας, εξυπηρέτηση των πωλήσεών σας εκ δραχμών 348.445.334 προς 2%..." και τέλος κατά το ποσό των δραχμών 10.209.505 στο σχετικό τιμολόγιο υπ' αριθ. 126/31.12.1984 της ιδίας εταιρείας, στο οποίο αναγράφεται ως αιτιολογία "Συμμετοχή σας εις δαπάνας δια την κατά το Γ' τετράμηνο 1984 μέσω των υπηρεσιών και εγκαταστάσεων μςα, διεκπεραίωση των εν γένει εργασιών σας, εξυπηρέτηση των πωλήσεων σας εκ δραχμών 498.736.770 προς 2%...". Η έκδοση των ως άνω τιμολογίων, ως και η χρέωση της αναιρεσίβλητης εταιρείας με τα αντίστοιχα ποσά, εγένετο κατόπιν σχετικής αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της Α.Ε.Β.Ε. "ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ", προκειμένου αυτή να καλύψει τις σχετικές για λογαριασμό της αναιρεσίβλητης γενόμενες δαπάνες με το εν λόγω ποσοστό 2% επί των πωλήσεών της, αφού αυτή (η αναιρεσίβλητη) για την εξυπηρέτηση των εν γένει εργασιών της είχε χρησιμοποιήσει τις κτιριακές και λοιπές εγκαταστάσεις ως και το εργατοϋπαλληλικό προσωπικό της ανωτέρω ανωνύμου εταιρείας. Με αντίστοιχη ταυτόσημη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της αναιρεσίβλητης εταιρείας, έγινε αποδεκτή η ως άνω απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Α.Ε.Β.Ε. "ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ", κατά τον αυτό δε τρόπο και για τον ίδιο λόγο, εχρεώθησαν με ισόποση αναλογία δαπανών και λοιπές συγγενείς αυτής εταιρείας. Περαιτέρω, όπως εκτίθεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, στο δικάσαν δικαστήριο, προκειμένου περί της ως άνω δαπάνης έλαβε υπόψη α) ότι η αναιρεσίβλητη εχρησιμοποίησε πράγματι για τον επιδιωκόμενο σκοπό της τις κτιριακές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις της Α.Ε.Β.Ε. "ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ" και το εργατοϋπαλληλικό προσωπικό αυτής, β) ότι το ύψος της ένδικης δαπάνης καθωρίσθη με κοινή -για όλες τις συγγενείς εταιρείες- βάσει την πωλήσεων αυτών και με χρησιμοποίηση του ιδίου συντελεστή 2%, κατόπιν σχετικών ταυτοσήμων αποφάσεων των Διοικητικών Συμβουλίων των εταιρειών, γ) ότι για την χρέωση της δαπάνης αυτής εξεδόθησαν τα προαναφερθέντα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, στα οποία αναγράφεται το είδος των υπηρεσιών των παρασχεθεισών στην αναιρεσίβλητη εταιρεία και ο τρόπος υπολογισμού του αντιτίμου των υπηρεσιών αυτών, ήτοι ποσοστό επί των πωλήσεων αυτής και δ) ότι περαιτέρω εξατομίκευση και διαχωρισμός της συνολικής αυτής δαπάνης, αναλόγως προς τις αντίστοιχες συγκεκριμένες υπηρεσίες, οι οποίες έχουν παρασχεθεί και καλύπτουν την όλη δραστηριότητα της αναιρεσίβλητης εταιρείας, δεν ηδύνατο να γίνει λόγω της φύσεως και της εκτάσεως των παρεσχεθεισών υπηρεσιών. Από τα ανωτέρω δεδομένα, το διοικητικό εφετείο έκρινε ότι η ανωτέρω ένδικη δαπάνη είναι παραγωγική δαπάνη και καλύπτεται με νόμιμα δικαιολογητικά, παρέχοντας σαφή και συγκεκριμένη αιτιολογία και ότι, επομένως, είναι
εκπτωτέα από τα ακαθάριστα έσοδα της αναιρεσίβλητης το ποσό της δαπάνης αυτής εκ δραχμών 26.446.584, διαγραπτέα δε η αντίστοιχη ισόποση λογιστική διαφορά. Περαιτέρω το δικάσαν δικαστήριο, εν όψει των
προηγουμένως γενομένων δεκτών, έκρινε ότι η δήλωση φόρου εισοδήματος της αναιρεσίβλητης εταιρείας δεν ήτο ανακριβής και ότι επομένως, δεν συνέτρεχον οι κατ' άρθρον 37 παρ. 2 ν. 820/1978 προϋποθέσεις επιβολής
σχετικού προστίμου εις βάρος αυτής, επικυρώσαν την πρωτόδικη απόφαση με την οποία ηκυρώθη η πράξη επιβολής προστίμου, κατ' απόρριψη σχετικού λόγου εφέσεως του Δημοσίου.

5. Επειδή, η ανωτέρω κρίση του διοικητικού εφετείου περί του ότι η γενομένη δαπάνη εκαλύπτετο από νόμιμα δικαιολογητικά δεν παρίσταται νομίμως και επαρκώς ητιολογημένη, διότι εφόσον τούτο δέχεται ότι η ΑΕΒΕ
"ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗΣ" προσέφερε στην αναιρεσίβλητη εταιρεία διάφορα είδη υπηρεσιών, κατά την διάρκεια της ενδίκου χρήσεως, η έκδοση από την πρώτη δύο συγκεντρωτικών τιμολογίων για το σύνολο της αμοιβής στην
οποία εισέπραξε από την δεύτερη, χωρίς να διαλαμβάνονται σε αυτά ενδείξεις για το είδος των επι μέρους προσφερθεισών υπηρεσιών, δεν πληρεί την κατά τ' ανωτέρω απαίτηση του νόμου και επαρκούς προσδιορισμού στο τιμολόγιο των υπηρεσιών οι οποίοι πράγματι προσεφέρθησαν και συνεπώς, τα τιμολόγια αυτά, όπως περιγράφονται στην προσβαλλομένη απόφαση, δεν αποτελούν νόμιμα δικαιολογητικά στοιχεία για την έκπτωση της ανωτέρω δαπάνης. Δια τον λόγον δε αυτόν ο οποίος βασίμως προβάλλεται με την κρινομένη αίτηση, η προσβαλλομένη απόφαση είναι κατά το μέρος τούτο αναιρετέα. Εξάλλου, το διοικητικό εφετείο, στηριζόμενο στην ως άνω εσφαλμένη κρίση του, ουχί ορθώς, απέρριψε τον σχετικό λόγο εφέσεως κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως, της ακυρωσάσης το επιβληθέν κατ' άρθρον 31 τ 2 ν. 820/1978 πρόστιμο και συνεπώς, και κατά το μέρος τούτο, η προσβαλλομένη απόφαση είναι αναιρετέα, κατά τον βασίμως προβαλλόμενο σχετικό λόγο.

6. Επειδή, κατ' ακολουθίαν, πρέπει να γίνει εν τω συνόλω της δεκτή η υπό κρίση αίτηση και να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση, η δε υπόθεση, η οποία χρήζει διευκρινήσεως κατά το πραγματικό, πρέπει να
παραπεμφθεί στο αυτό δικαστήριο για νέα κρίση.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Δέχεται την κρινόμενη αίτηση.

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθ. 1667/1990 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, στο οποίο παραπέμπει την υπόθεση κατά το αιτιολογικό.

Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητη εταιρεία την δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, ανερχομένη στο ποσό των είκοσι οκτώ χιλιάδων (28.000) δραχμών.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 10 Μαϊου 1995 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 7ης



Φεβρουαρίου 1996.

Ο Πρόεδρος του Β' Τμήματος Ο Γραμματέας του Β' Τμήματος



Σ. Γιάγκας Μ. Μπερδεμπέ



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο