Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 09-12-1997 ]

ΓΝΩΜΟΔ. 687/393 9.12.1997 Κοινοποίηση της υπ αρ. 558/1997 Γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ. περί καθορισμού των απωλειών (φύρες) σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν.2127/1993, όπως προσδιορίζονται με βάση τα άρθρα 15 και 18 του Κ.Ν.Φ.Ο.

(Κοινοποίηση της υπ αρ. 558/1997 Γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ. περί καθορισμού των απωλειών (φύρες) σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν.2127/1993, όπως προσδιορίζονται με βάση τα άρθρα 15 και 18 του Κ.Ν.Φ.Ο. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

Κοινοποίηση της υπ' αρ. 558/1997 Γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ. περί καθορισμού των

απωλειών (φύρες) σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν.2127/1993, όπως προσδιορίζονται με βάση τα άρθρα 15 και 18 του Κ.Ν.Φ.Ο. Φ.687/393/9.12.1997

Σας κοινοποιούμε την αναφερόμενη στο θέμα Γνωμοδότηση που έγινε αποδεκτή από τον Υφυπουργό Οικονομικών και σας γνωρίζουμε σχετικά τα εξής:
Οπως θα παρατηρήσετε, με τη Γνωμοδότηση αυτή γίνεται δεκτό ότι, οι διατάξεις του Κώδικα Νόμων Φορολογίας Οινοπνεύματος, όπως έχουν τροποποιηθεί και ισχύουν σήμερα, εξακολουθούν να ισχύουν παράλληλα με το Ν.2127/1993, εκτός εάν ρητώς καταργούνται από το άρθρο 72 του Ν.2127/1993.
Κατόπιν αυτού, θα πρέπει, μέχρι αναθεώρησης του ΚΝΦΟ, για τον καθορισμό των απωλειών (φύρες) να απευθύνεστε στο Γ.Χ. του Κράτους, το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 38α' του Ν.2127/1993 έχει αρμοδιότητα για τον καθορισμό της νόμιμης φύρας.

Αρ. Γνωμ. 558/1997

Περίληψη Ερωτήματος: 1) Είναι δυνατή η χορήγηση απαλλαγής, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν.2127/1993, για απώλειες (φύρες), που προσδιορίζονται με βάση το άρθρο 18 του ΚΝΦΟ ή για τη νόμιμη απαλλαγή απαιτείται έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, που να καθορίζει τα προϊόντα που υπόκεινται σε απομείωση, τα ποσοστά αυτής και τους όρους και προϋποθέσεις αναγνώρισης;
2) Είναι νόμιμη η απαλλαγή που παρέχεται σύμφωνα με το εδάφιο ζ' της παρ. 3 του άρθρου 15 του ΚΝΦΟ ή αυτή είναι αντίθετη με τις διατάξεις του Ν.2127/1993 και κατά συνέπεια θεωρείται ότι έχει καταργηθεί.

Επί του ανωτέρω ερωτήματος το Ν.Σ.Κ. (Δ' Τμήμα) εγνωμοδότησε ομοφώνως ως ακολούθως:

Ι. Στο άρθρο 1 του Ν.2127/1993 "Εναρμόνιση προς το κοινοτικό δίκαιο του φορολογικού καθεστώτος των πετρελαιοειδών προϊόντων, αλκοόλης και αλκοολούχων ποτών και βιομηχανοποιημένων καπνών και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ 48/Α'), με τον οποίο η χώρα μας εναρμονίσθηκε με το κοινοτικό δίκαιο, όπως αυτό εκφράζεται
στην Οδηγία 92/83/ΕΟΚ της 19.10.1992 (αριθ. L 316 της 31.10.1992) ορίζεται ότι:
"Επιβάλλεται ειδικός φόρος κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή προϊόντα, στο οινόπνευμα και στα αλκοολούχα ποτά και στα βιομηχανοποιημένα καπνά και καθορίζονται τα περί παραγωγής, μεταποίησης, κατοχής, κυκλοφορίας και ελέγχου των προϊόντων αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου."
Περαιτέρω στο άρθρο 12 του ιδίου νόμου ορίζονται τα εξής:

"1. Ο εγκεκριμένος αποθηκευτής απολαύει απαλλαγής για τις απώλειες που επέρχονται στα πλαίσια του καθεστώτος αναστολής, εφόσον οφείλονται σε τυχαία περιστατικά ή σε ανωτέρα βία και έχουν βεβαιωθεί από τις αρμόδιες αρχές. Απολαύει επίσης, στα πλαίσια του καθεστώτος αναστολής, απαλλαγής για τις απώλειες (φύρες) που είναι εγγενείς στη φύση των προϊόντων κατά τη διαδικασία παραγωγής, μεταποίησης, αποθήκευσης και μεταφοράς των προϊόντων, όπου αυτές έχουν καθορισθεί με σχετικές διατάξεις. Οι απαλλαγές αυτές εφαρμόζονται επίσης
στους επιτηδευματίες που αναφέρονται στο άρθρο 3, κατά τη μεταφορά των προϊόντων υπό καθεστώς αναστολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Με προεδρικά διατάγματα, που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζονται τα προϊόντα που υπόκεινται σε φυσική απομείωση, τα ποσοστά της απομείωσης, καθώς και οι όροι και οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση των απωλειών αυτών, εκτός αν
τούτο ορίζεται από τις ισχύουσες διατάξεις ..."
Στη συνέχεια με την παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν.2187/1994 (ΦΕΚ 16/Α') απαλείφθηκε η παραπάνω υπογραμμισμένη φράση του τελευταίου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 12 του Ν.2127/1993 "... εκτός αν τούτο ορίζεται από τις ισχύουσες διατάξεις."
Εξάλλου, στο εδάφιο ζ' της παρ. 3 του άρθρου 15 του Β.Δ. της 14/28.2.1939 "Περί κώδικος των νόμων περί φορολογίας οινοπνεύματος", όπως το εδάφιο αυτό προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 5 του Ν.1884/1990 και αντικαταστάθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 30 του Ν.1954/1991, ορίζονται τα εξής: "... ζ. Από την 1η
Απριλίου μέχρι και την 30ή Μαϊου κάθε χρόνο οι οινοποιοί, αρωματοποιοί και ποτοποιοί, που παρέλαβαν καθαρό οινόπνευμα ή παντός είδους αλκοολούχα αποστάγματα με άμεση καταβολή των φόρων ή με αναστολή καταβολής αυτών, όπως αναφέρεται στο προηγούμενο εδάφιο γ', για αναμίξεις με οίνους ή για παρασκευή αλκοολούχων προϊόντων, δικαιούνται να παραλαμβάνουν, με απαλλαγή από φόρο κατανάλωσης, τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και λοιπές φορολογικές επιβαρύνσεις και δικαιώματα υπέρ του δημοσίου, πλην ΦΠΑ, ποσότητα καθαρού οινοπνεύματος και παντός είδους αλκοολούχου αποστάγματος σε χιλιόγραμμα άνυδρα, ίση με το 2% της συνολικής ποσότητας σε χιλιόγραμμα άνυδρα των υλών αυτών, που παρέλαβαν από την 1η Απριλίου του προηγούμενου έτους έως και 31η Μαρτίου τρέχοντος έτους σαν ατέλειες και φύρες κατά την μεταφορά των υλών αυτών, κατά την παραμονή τους, την τυχόν απόσταξη μέρους ή ολόκληρης της ποσότητας των πρώτων αυτών υλών για την παρασκευή των αλκοολούχων προϊόντων τους και την εμφιάλωση του τελικού προϊόντος για τη διάθεσή του στην εγχώρια κατανάλωση. Η πιο πάνω απαλλαγή δεν ισχύει για το παντός είδους οινόπνευμα που παραλαμβάνεται για εμφιάλωσή του και διάθεσή του στην κατανάλωση ..."
Τέλος, στο άρθρο 18 του ιδίου ως άνω Κώδικα (ΚΝΦΟ) προσδιορίζονται αναλυτικώς και εξαντλητικώς τα όρια των αναγνωριζομένων απωλειών (φύρες), που διαπιστώνονται κατά το στάδιο της παραγωγής, μεταποίησης και μεταφοράς της αιθυλικής αλκοόλης και στο άρθρο 72, Ν.2127/1993 ορίζεται ότι: "Από την έναρξη εφαρμογής του παρόντος νόμου: α) Καταργούνται οι πιο κάτω διατάξεις: 1)... 13) Του άρθρου 14 του ΚΝΦΟ, 15)... Επίσης, καταργείται και κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη που είναι αντίθετη με τις διατάξεις του νόμου αυτού..."

ΙΙ. Από το συνδυασμό των προπαρατεθεισών διατάξεων και ενόψει των διατυπουμένων από την ερωτώσα υπηρεσία προβληματισμών, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Α. Με το Ν.2127/1993, ο οποίος ισχύει από 1.1.1993, εναρμονίσθηκε σε κοινοτικό επίπεδο το διαδικαστικό και φορολογικό καθεστώς των πετρελαιοειδών προϊόντων, αλκοόλης και αλκοολούχων ποτών και βιομηχανοποιημένων καπνών, από πλευράς υπαγωγής τους ή μη στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ), στα Κράτη - Μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο νόμος αυτός, όπως υποδηλώνει σαφέστατα και ο τίτλος του "Εναρμόνιση προς το κοινοτικό δίκαιο του φορολογικού καθεστώτος των πετρελαιοειδών προϊόντων, αλκοόλης και αλκοολούχων ποτών και βιομηχανοποιημένων καπνών και άλλες διατάξεις", αποσκοπεί στην ενσωμάτωση στο εθνικό μας δίκαιο του κοινοτικού δικαίου, όπως αυτό εκφράζεται στην Οδηγία 92//83/ΕΟΚ της 19.10.1992 - Αριθ. L 316 της 31.10.1992 (βλ. Εισηγητική Εκθεση του νόμου). Από την άποψη αυτή ο Ν.2127/1993 είναι ένας γενικός νόμος με τον οποίο οριοθετείται και ενοποιείται, ενόψει και του κοινοτικού δικαίου, το διαδικαστικό και φορολογικό πλαίσιο των αναφερομένων σ' αυτόν προϊόντων, από πλευράς υπαγωγής των ή μη στον ΕΦΚ.
Αντιθέτως με το Β.Δ. της 14/28.2.1939, όπως τροποποιηθέν ισχύει μέχρι σήμερα, γίνεται κωδικοποίηση όλων των νόμων, που αφορούσαν την φορολογία του οινοπνεύματος (αιθυλικής αλκοόλης) γενικώς και όχι μόνον από πλευράς ΕΦΚ. Οι ρυθμίσεις δηλαδή, του ως άνω κωδικοποιητικού Διατάγματος, αναφέρονται ειδικώς και εξαντλητικώς σε ένα μόνο προϊόν (αιθυλική αλκοόλη) και καταλαμβάνουν όλα τα στάδια της παραγωγής, μεταποίησης, κατοχής, κυκλοφορίας και ελέγχου του συγκεκριμένου αυτού προϊόντος και την εντεύθεν αντιμετώπισή του στα πλαίσια των διαφόρων φορολογιών, που προβλέπονται από τις επί μέρους διατάξεις του εν λόγω Β.Δ.
Εκ τούτου παρέπεται ότι ο ΚΝΦΟ προδιαγράφει το συνολικό φορολογικό καθεστώς ενός και μοναδικού προϊόντος, της αιθυλικής αλκοόλης και συνεπώς, από την άποψη αυτή, δεν έρχεται σε αντίθεση, κατά τα προεκτεθέντα, με τις ρυθμίσεις του Ν.2127/1993, οι οποίες ως γενικές και αναφερόμενες σε μία ομάδα προϊόντων από την σκοπιά της υπαγωγής τους ή μη σε μία συγκεκριμένη φορολογία (ΕΦΚ) δεν μπορούν να κατισχύσουν των ειδικών ρυθμίσεων του ως άνω Β.Δ. Η παραπάνω θέση ενισχύεται εξάλλου και εκ του γεγονότος ότι ο νεότερος νομοθέτης ηθέλησε την ρητή κατάργηση μόνον του άρθρου 14 του ΚΝΦΟ (άρθρο 72, παρ. α', περ. 13 του Ν.2127/1993), υποδηλώνοντας σαφέστατα τη βούλησή του περί παράλληλης ισχύος των λοιπών διατάξεων του εν λόγω Β.Δ.
Αλλά ούτε και επιχείρημα περί σιωπηράς κατάργησης γενικώς του ΚΝΦΟ μπορεί να συναχθεί εν προκειμένω, αφού από τις ίδιες διατάξεις του Ν.2127/1993, όχι μόνον δεν προκύπτει σκοπός του νεότερου νομοθέτη για την κατάργηση των παλαιοτέρων ειδικών διατάξεων, αλλά τουναντίον από το όλο πνεύμα του νεότερου νομοθετήματος, διαφαίνεται σαφέστατα η βούληση του νομοθέτη για την διατήρηση σε ισχύ του ΚΝΦΟ, αφού σε συγκεκριμένες διατάξεις του νεότερου νόμου γίνεται παραπομπή και αναφορά στις διατάξεις του ΚΝΦΟ.
Ειδικότερα: Στην παρ. 5, περ. α' του άρθρου 26 του Ν.2127/1993 γίνεται αναφορά "...στο κατά τις διατάξεις του εδ. 1 της παρ. ΣΤ' του άρθρου 28 του Κώδικα Νόμων Φορολογίας Οινοπνεύματος Ειδικού Ταμείου Ελέγχου και Εποπτείας Φορολογίας Οινοπνεύματος (ΕΤΕΕΦΟ)...", στην παρ. 1, περ. α', υποπερ. ββ' του άρθρου 27 του
ιδίου νόμου ορίζεται πανηγυρικά ότι: "η κυκλοφορία πλήρως μετουσιωμένης αλκοόλης στο εσωτερικό της χώρας υπόκειται στις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Νόμων Φορολογίας Οινοπνεύματος" και στην παρ. 1 του άρθρου 58 αναφέρεται ότι: "Εξοδος από το καθεστώς αναστολής αλκοόλης οποιουδήποτε αλκοολικού τίτλου ή αλκοολούχου αποστάγματος, εξαιρουμένων των προϊόντων της παρ. 2 του παρόντος άρθρου, από τα εργοστάσια παραγωγής αυτής ή από φορολογική αποθήκη, επιτρέπεται να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των εδαφίων α' και γ' της παρ. 3 του άρθρου 15 του Κώδικα των Νόμων "Περί φορολογίας του οινοπνεύματος", όπως ισχύει σήμερα...".

Β. Εξάλλου, κατά συνταγματική διάταξη (άρθρο 43, παρ. 2) επιτρέπεται η βάσει νόμου ειδική εξουσιοδότηση, προς έκδοση κανονιστικών πράξεων από άλλα όργανα της δημόσιας διοίκησης (λ.χ. υπουργό, νομάρχη κ.λπ.). Η ειδική αυτή εξουσιοδότηση πρέπει να είναι ορισμένη κατά περιεχόμενο, σκοπό και έκταση και η διοίκηση μπορεί να κάνει επανειλημμένως χρήση της νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως, εκτός αν κατά τον εξουσιοδοτικό νόμο πρόκειται περί "εφ' άπαξ" εξουσιοδοτήσεως. Κατά κανόνα, η διοίκηση δεν υποχρεούται να κάνει χρήση της εξουσιοδοτήσεως και
η χρονική διάρκεια της δυνατότητας να εκδοθούν κανονιστικές διοικητικές πράξεις ταυτίζεται με την διάρκεια ισχύος του εξουσιοδοτικού νόμου. Εν προκειμένω, με το άρθρο 12 (παρ.1) του Ν.2127/1993, στην αρχική του μορφή, παρείχετο η ειδική εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών, όπως με Προεδρικά Διατάγματα καθορίζει τα προϊόντα που υπόκεινται σε φυσική απομείωση, τα ποσοστά της απομείωσης, καθώς και οι όροι και οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση των απωλειών αυτών "...εκτός αν τούτο ορίζεται από τις ισχύουσες διατάξεις."
Στη συνέχεια η παραπάνω εντός εισαγωγικών και υπογραμμισμένη φράση του άρθρου 12 του Ν.2127/1993 απαλείφθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 3 του Ν.2187/1994. Μετά την παραπάνω αυτή νομοθετική μεταβολή, στην ερωτώσα υπηρεσία δημιουργήθηκε ο προβληματισμός εάν και κατά πόσον μπορούν οι Τελωνειακές Αρχές να χορηγούν απαλλαγές σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν.2127/1993, για απώλειες (φύρες) που προσδιορίζονται με βάση το άρθρο 18 του ΚΝΦΟ ή για την νομιμότητα των ενεργειών τους αυτών απαιτείται πλέον η προηγούμενη έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, σύμφωνα με την ως άνω νομοθετική εξουσιοδότηση.
Ομως, ο παραπάνω προβληματισμός δημιουργείται εκ του γεγονότος, ότι η ερωτώσα υπηρεσία εσφαλμένα αποκόπτει και εξετάζει αυτοτελώς το εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 12 του Ν.2127/1993, που αναφέρεται στην επίμαχη εξουσιοδότηση, έτσι όπως αυτό έλαβε την τελική του μορφή μετά την απάλειψη της φράσης "εκτός αν τούτο ορίζεται από τις ισχύουσες διατάξεις". Η παραπάνω φράση ορθώς απαλείφθηκε, ως πλεοναστική, από τον μεταγενέστερο νομοθέτη, αφού από το προηγούμενο περιεχόμενο της παρ. 1, στην οποία είναι ενταγμένη η εξουσιοδοτική διάταξη, σαφώς συνάγεται ότι ο αρχικός νομοθέτης εξ αρχής ηθέλησε να παραμείνουν σε ισχύ όλες εκείνες οι διατάξεις που καθόριζαν ήδη κανονιστικό πλαίσιο απαλλαγής για τις απώλειες (φύρες) των καλυπτομένων από το Ν.2127/1993 προϊόντων.
Τούτο ιδίως προκύπτει από την περικοπή του εδ. 1 της παρ. 1 του άρθρου 12 του Ν.2127/1993: "Απολαύει επίσης, στα πλαίσια του καθεστώτος αναστολής, απαλλαγής για τις απώλειες (φύρες) που είναι εγγενείς στη φύση των Προϊόντων κατά τη διαδικασία παραγωγής, μεταποίησης, αποθήκευσης και μεταφοράς προϊόντων, όπου
αυτές έχουν καθοριστεί με σχετικές διατάξεις ...", του νομοθέτη θέλοντος εν προκειμένω να υποδηλώσει ότι, όπου υπάρχει ρυθμισμένο τέτοιο καθεστώς, θα εξακολουθεί να ισχύει στα πλαίσια της απαλλακτικής διάταξης του άρθρου 12. Ενα τέτοιο καθεστώς θεσπίζει το άρθρο 18 του ΚΝΦΟ για τις απώλειες (φύρες) της αιθυλικής αλκοόλης και συνεπώς, ενόψει των προεκτεθέντων, θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι το καθεστώς αυτό εξακολουθεί να ισχύει και μετά τη θέση σε ισχύ του Ν.2127/1993.
Βεβαίως θα πρέπει να επισημανθεί ότι μπορεί στο μέλλον, με βάση τη ρηθείσα εξουσιοδότηση, ο κανονιστικός νομοθέτης να διαμορφώσει νέο καθεστώς κατά τροποποίηση ή και κατάργηση του ήδη υφισταμένου, πλην όμως το γεγονός αυτό δεν επηρεάζει την ως άνω γενική αρχή περί ισχύος του άρθρου 18, ΚΝΦΟ στα πλαίσια της απαλλακτικής διάταξης του άρθρου 12 του Ν.2127/1993.
Τέλος, ενισχυτικό της άνω απόψεως, είναι και το γεγονός ότι για τα πετρελαιοειδή προϊόντα, για τα οποία μέχρι την θέσπιση του Ν.2127/1993 δεν υπήρχε διαμορφωμένο νομικό καθεστώς απωλειών (φύρες), εκδόθηκε, με βάση την ως άνω εξουσιοδοτική διάταξη, το Π.Δ.434/1993, το οποίο αποτελεί το κανονιστικό πλαίσιο εφαρμογής της ρηθείσης απαλλακτικής διατάξεως του Ν.2127/1993, για τα εν λόγω προϊόντα.

Γ. Περαιτέρω, την ερωτώσα υπηρεσία απασχολεί και το ζήτημα του κατά πόσον εξακολουθεί να διατηρείται σε ισχύ η απαλλαγή που παρέχεται σύμφωνα με το εδ. ζ', παρ. 3 του άρθρου 15 του ΚΝΦΟ μετά την θέση σε ισχύ του Ν.2127/1993. Οπως προαναφέρθηκε ο ΚΝΦΟ, εξακολουθεί ισχύων παραλλήλως με το Ν.2127/1993, ο οποίος διαπλάσσει ένα γενικό φορολογικό πλαίσιο αρχών σε μία ομάδα προϊόντων (πετρελαιοειδή-αλκοόλη και αλκοολούχα ποτά-βιομηχανοποιημένα καπνά) και δεν θίγει, στο μέτρο που δεν έρχονται σε αντίθεση με τις ρυθμίσεις του, τις υφιστάμενες ειδικές διατάξεις των προϊόντων αυτών, εκτός εάν ρητώς καταργεί τέτοιες διατάξεις, όπως συμβαίνει με το άρθρο 14 του ΚΝΦΟ (άρθρο 72, παρ. α', περ. 13 του Ν.2127/1993).
Υπό την έννοια αυτή, οι φοροαπαλλακτικές διατάξεις του Ν.2127/1993 (γενικές απαλλαγές του άρθρου 15 και ειδικές απαλλαγές για την αιθυλική αλκοόλη του άρθρου 27) δεν μπορούν να οδηγήσουν σε σιωπηρή κατάργηση της ειδικότερης παλαιότερης διάταξης του άρθρου 15, παρ. ζ' του ΚΝΦΟ, αφ' ενός μεν γιατί η τελευταία αυτή διάταξη ρυθμίζει κατά τρόπο ανεξάρτητο και αυτοτελώς ένα συγκεκριμένο και ειδικό θέμα διακίνησης αιθυλικής αλκοόλης και αλκοολούχων αποσταγμάτων, μη καλυπτόμενο από τις διατάξεις του Ν.2127/1993, αφ' ετέρου δε
γιατί από το όλο πνεύμα του νεότερου νόμου δεν προκύπτει σαφώς σκοπός κατάργησης της ως άνω διάταξης του ΚΝΦΟ.
Τέλος, η επελθούσα με την παρ. 4 του άρθρου 30 του Ν.1954/1991 αλλαγή της φράσης "απώλειες και φύρες", που περιείχετο στην αρχική διατύπωση της επίμαχης διάταξης του ΚΝΦΟ (η οποία σημειωτέον προστέθηκε με το άρθρο 5 του Ν.1884/1990), ως δικαιολογητική βάση της χορηγούμενης απαλλαγής, σε "ατέλειες και φύρες" δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στην εφαρμογή της διάταξης, δεδομένου ότι η επέμβαση του νεότερου νομοθέτη ήταν απλώς νομοτεχνική και η αντικατάσταση της πρώτης με τη λέξη "ατέλειες" ήταν αναγκαία, προκειμένου να καταστεί εναργέστερη η σκοπιμότητα της διάταξης ως προς το ρυθμιζόμενο μ' αυτήν ζήτημα.

ΙΙΙ. Ενόψει, συνεπώς, των προεκτεθέντων στα τιθέμενα ερωτήματα προσήκουν οι κατά τα ανωτέρω αναλυτικώς διδόμενες απαντήσεις.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο