Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1995 ]

ΑΠΟΦ. 118 1.01.1995 Πράξη επιβολής προστίμου, για τη μη διαφύλαξη και επίδειξη βιβλίων και στοιχείων, που εκδόθηκε σε βάρος κληρονόμων που αποποιήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα την κληρονομία, είναι άκυρη γιατί δεν υπέπεσαν σε παράβαση, αφού δεν ήταν κληρονόμοι και δεν είχαν υποχρέωση να διαφυλάξουν και να επιδείξουν τα βιβλία και στοιχεία του αποποιηθέντος επιτηδευματία.

(Πράξη επιβολής προστίμου, για τη μη διαφύλαξη και επίδειξη βιβλίων και στοιχείων, που εκδόθηκε σε βάρος κληρονόμων που αποποιήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα την κληρονομία, είναι άκυρη γιατί δεν υπέπεσαν σε παράβαση, αφού δεν ήταν κληρονόμοι και δεν είχαν υποχρέωση να διαφυλάξουν και να επιδείξουν τα βιβλία και στοιχεία του αποποιηθέντος επιτηδευματία. )

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.

Αριθμός Απόφασης 118/1995

Πράξη επιβολής προστίμου, για τη μη διαφύλαξη και επίδειξη βιβλίων και στοιχείων, που εκδόθηκε σε βάρος κληρονόμων που αποποιήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα την κληρονομία, είναι άκυρη γιατί δεν υπέπεσαν σε παράβαση, αφού δεν ήταν κληρονόμοι και δεν είχαν υποχρέωση να διαφυλάξουν και να επιδείξουν τα βιβλία και στοιχεία του αποποιηθέντος επιτηδευματία.

1. ..................
2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται παραδεκτώς, η αναίρεση της ανέκκλητης λόγω ποσού, υπ' αριθμ. 6257/1989 αποφάσεως του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή προσφυγή των αναιρεσιβλήτων και ακυρώθηκε η υπ' αριθμ. 466/1987 πράξη επιβολής προστίμου Κώδικα Φορολογικών
Στοιχείων, του Οικονομικού Εφόρου Βύρωνα.

3. Επειδή, στην παρ. 2 του άρθρου 44 του Κώδικα Φορολογικών Στοιχείων (Π.Δ.99/1977, Α' 34) προβλεπόταν ότι "τα υπό του παρόντος Κώδικος οριζόμενα βιβλία διατηρούνται επί μίαν δεκατίαν, τα δε στοιχεία και λοιπά δικαιολογητικά των εγγραφών διατηρούνται επί μίαν εξαετίαν από της λήξεως της διαχειριστικής περιόδου εις ην τα βιβλία και στοιχεία ταύτα αφορούν". Με το άρθρο 32 του Ν.1326/1983 (Α' 19) αντικαστάθηκε αυτή η διάταξη με την πρόβλεψη υποχρεώσεως διατηρήσεως επί δεκαπενταετίαν των βιβλίων και υποχρεώσεως διατηρήσεως επί
ενδεκαετίαν των στοιχείων και λοιπών δικαιολογητικών των εγγραφών. Περαιτέρω, κατά την παρ. 1 του άρθρου 44 του ίδιου Κώδικα, όπως η παράγραφος αυτή τροποποιήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 14 του Π.Δ.356/1986 (Α' 157), "... όποιος δεν διαφυλάσσει τα βιβλία και τα στοιχεία που ορίζονται από τον παρόντα Κώδικα ή εκδίδει ελλιπώς αυτά, όποιος αρνείται να διευκολύνει το φορολογικό έλεγχο, ... και γενικά όποιος παραβαίνει τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα, τιμωρείται για κάθε παράβαση με πρόστιμο...". Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 1710
του Αστικού Κώδικα "Κατά το θάνατο του προσώπου η περιουσία του ως σύνολο (κληρονομία) περιέρχεται από το νόμο ή από διαθήκη σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα (κληρονόμοι). Η κληρονομική διαδοχή από το νόμο επέρχεται όταν δεν υπάρχει διαθήκη, ή όταν η διαδοχή από διαθήκη μεταιωθεί ολικά ή μερικά". Στο άρθρο 1846
του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι "ο κληρονόμος αποκτά αυτοδικαίως την κληρονομία μόλις γίνει η επαγωγή..." ενώ κατά το άρθρο 1847 "Ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομία μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών που αρχίζει από τότε που έμαθε την επαγωγή και το λόγο της. Στην επαγωγή από διαθήκη η προθεσμία δεν αρχίζει πριν από τη δημοσίευση της διαθήκης...". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1850 του παραπάνω Κώδικα "Η αποποίηση είναι άκυρη, αν γίνει μετά την πάροδο της προθεσμίας για αποποίηση. Αν περάσει η προθεσμία, η κληρονομία θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή" και, τέλος, κατά το άρθρο 1851 "Η αποδοχή ή η αποποίηση της κληρονομίας είναι άκυρη, αν έγινε πριν από την επαγωγή ή από πλάνη ως προς το λόγο της επαγωγής...".

4. Επειδή, κατά την έννοια των αναφερομένων στην προηγούμενη σκέψη διατάξεων του Αστικού Κώδικα, η αποδοχή της κληρονομίας, είτε ρητή ή σιωπηρά είτε πλασματική, δηλαδή συναγόμενη από την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας για αποποίηση, είναι έγκυρη μόνον εάν ο καλούμενος στην κληρονομία γνώριζε κατά το χρόνο που έλαβε χώρα η αποδοχή, το λόγο της επαγωγής. Ειδικότερα, εάν ο νόμιμος μεριδιούχος αποδεχθεί την κληρονομία, υπολαμβάνοντας ότι καλείται ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος, και στη συνέχεια δημοσιευθεί διαθήκη με την οποία άλλο πρόσωπο, και αποκλεισμό τούτου, εγκαθίσταται στην κληρονομία, δύναται ο νόμιμος μεριδιούχος μετά την αποποίηση της κληρονομίας εκ μέρους του εν λόγω προσώπου, να αποποιηθεί την κληρονομία που του περιέρχεται, κατόπιν τούτων, εξ αδιαθέτου, δεδομένου ότι κατά το χρόνο που έλαβε χώρα η αποδοχή, τελούσε σε πλάνη ως προς το λόγο της επαγωγής δεν θεωρείται δε ότι πρόκειται για τον ίδιο λόγο επαγωγής, δηλαδή και στις δύο περιπτώσεις κληρονομία από το νόμο και ότι, εν όψει τούτου δεν συντρέχει περίπτωση πλάνης, διότι η αναγκαστική διαδοχή, λαμβάνουσα χώρα παρά τη βούληση του διαθέτου, αποτελεί διαφορετικό θεσμό από την εξ αδιαθέτου διαδοχή, η οποία ανταποκρίνεται στην εικαζόμενη βούληση του κληρονομουμένου.

5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση στις 16.7.1986 πέθανε ο ......, ο οποίος άφησε εγγυτέρους συγγενείς τη σύζυγό του (πρώτη από τους αναιρεσιβλήτους) και τα δύο τέκνα του (δεύτερη και τρίτο αναιρεσίβλητο). Μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας αποποιήσεως, οι αναιρεσίβλητοι υπέβαλαν στην αρμόδια Οικονομική Εφορία Βύρωνα την υπ' αριθμ. .... Δήλωση φόρου κληρονομίας, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι. Κατόπιν τούτου, εκδόθηκε στις 16.11.1987 η ένδικη πράξη, με την οποία επιβλήθηκε εις βάρος τους ως συνυποχρέων, κατά το 1/4 της πρώτης και κατά τα 3/4 των δύο άλλων, πρόστιμο με την αιτιολογία ότι δεν διαφύλαξαν και δεν επέδειξαν στον έλεγχο τα βιβλία και στοιχεία διαχειριστικής περιόδου 1976 που τηρήθηκαν από τον κληρονομούμενο για την παρακολούθηση των εργασιών της ατομικής επιχειρήσεως που διατηρούσε όταν ζούσε, και, συγκεκριμένα, δεν προσκόμισαν στον Οικονομικό Εφορο τα ανωτέρω βιβλία και στοιχεία εντός της προθεσμίας που τους τάχθηκε με πρόσκληση που τους κοινοποιήθηκε στις 22.9.1987. Πλην όμως, στις 27.11.1987 δημοσιεύτηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών η από 15.5.1986 ιδιόγραφη διαθήκη με την οποία ο κληρονομούμενος εγκαθιστούσε αποκλειστική κληρονόμο του τη σύζυγό του. Η τελευταία με δήλωσή της στον αρμόδιο γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών αποποιήθηκε, την 1.12.1987, την κληρονομία του συζύγου της που της περιήλθε, κατ' αρχήν εκ διαθήκης και στη συνέχει εξ αδιαθέτου. Μετά την αποποίηση αυτή, η δεύτερη και ο τρίτος από τους αναιρεσιβλήτους αποποιήθηκαν, την 1.12.1987, την εξ αδιαθέτου κληρονομία του πατέρα τους. Το δικάσαν δικαστήριο, δεχθέν προσφυγή των αναιρεσιβλήτων, έκρινε ότι η ένδικη πράξη ήταν ακυρωτέα επειδή δεν είχε εκδοθεί νόμιμα εις βάρος των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι δεν είναι κληρονόμοι του θανόντος αφού αποποιήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα την κληρονομία και επομένως
δεν υπέπεσαν στην αποδιδόμενη σε βάρος τους παράβαση καθόσον, μη όντες κληρονόμοι, δεν είχαν υποχρέωση να διαφυλάξουν και να επιδείξουν τα ανωτέρω βιβλία και στοιχεία. Ειδικότερα, το διοικητικό πρωτοδικείο δέχθηκε ότι η πλασματική αποδοχή η οποία είχε γίνει με την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας αποποιήσεως, ήταν άκυρη διότι έγινε από πλάνη ως προς το λόγο επαγωγής, εφόσον μετά το θάνατο του κληρονομουμένου οι αναρεσίβλητοι εξέλαβαν ότι δεν υπήρχε διαθήκη και αποδέχθηκαν νομίζοντας ότι εκαλούντο ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι, και επομένως νομίμως έλαβαν χώρα στη συνέχεια οι προαναφερθείσες αποποιήσεις. Η κρίση αυτή του δικάσαντος δικαστηρίου είναι ορθή διότι, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην προηγούμενη σκέψη, εφόσον η δεύτερη και ο τρίτος αναιρεσίβλητος κατά το χρόνο της επαγωγής υπέλαβαν ότι εκαλούντο ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι,
νομίμως εν όψει μεταγενεστέρως δημοσιευθείσης διαθήκης αποποιήθηκαν την κληρονομία όταν, μετά την αποποίηση της μητέρας τους, περιήλθε σ' αυτούς εξ αδιαθέτου, ο δε μοναδικός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι τα πρόσωπα αυτά δεν πλανήθηκαν ως προς το λόγο επαγωγής επειδή ήσαν και παρέμειναν εκ του νόμου κληρονόμοι, με μόνη μεταβολή το ποσοστό της κληρονομικής μερίδας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος καθόσον η αναγκαστική και η εξ αδιαθέτου διαδοχή αποτελούν διαφορετικούς θεσμούς και συνεπώς συνιστούν διαφορετικούς λόγους επαγωγής μολονότι έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό το ότι στηρίζονται και οι δύο απ' ευθείας στο νόμο και όχι στη βούληση του κληρονομουμένου.

6. Επειδή, κατόπιν τούτων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

Διά ταύτα
Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο