Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-2004 ]

Α.Π. 1002 1.01.2004 Αυτοδίκαιη υποκατάσταση του νέου εργοδότη στις υφιστάμενες εργασιακές σχέσεις επί μεταβολής του προσώπου του εργοδότη και απαλλαγή του προηγούμενου εργοδότη από τις έναντι τρίτων υποχρεώσεις, που γεννώνται από της μεταβιβάσεως της επιχειρήσεως και εντεύθεν και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε συναίνεση των εργαζομένων.

(Αυτοδίκαιη υποκατάσταση του νέου εργοδότη στις υφιστάμενες εργασιακές σχέσεις επί μεταβολής του προσώπου του εργοδότη και απαλλαγή του προηγούμενου εργοδότη από τις έναντι τρίτων υποχρεώσεις, που γεννώνται από της μεταβιβάσεως της επιχειρήσεως και εντεύθεν και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε συναίνεση των εργαζομένων.)

Κατηγορία: Εργατικά - Απασχόληση

Αυτοδίκαιη υποκατάσταση του νέου εργοδότη στις υφιστάμενες εργασιακές σχέσεις επί μεταβολής του προσώπου του εργοδότη και απαλλαγή του προηγούμενου εργοδότη από τις έναντι τρίτων υποχρεώσεις, που γεννώνται από της μεταβιβάσεως της επιχειρήσεως και εντεύθεν και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε συναίνεση των εργαζομένων.


Α.Π. 1002/2004 (Τμ. Β2΄ Πολ.)

2. Κατά τη διάταξη του άρθρου 6, παράγρ. 1, του ν. 2112/1920 " η μεταβολή του προσώπου του εργοδότου, οπωσδήποτε επερχόμενη, ουδαμώς επηρεάζει την εφαρμογήν των υπέρ του υπαλλήλου διατάξεων του παρόντος νόμου".
Ο ίδιος κανόνας περιέχεται στο άρθρο 9, παράγρ. 1, του Β.Δ. 16/18.7.1920 και στο άρθρο 3, παράγρ. 2, του Π.Δ. 572/1988, προκύπτει δε και από το άρθρο 8 του ν. 3514/1928.
Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές η μεταβολή του προσώπου του εργοδότη, εφόσον διατηρείται η ταυτότητα της επιχείρησης και η οικονομική της δραστηριότητα, συνεπάγεται, ανεξάρτητα από τη νομική αιτία και τη μορφή της μεταβίβασης, αυτοδίκαιη υποκατάσταση του νέου εργοδότη στις υφισταμένες εργασιακές σχέσεις και απαλλαγή του προηγούμενου εργοδότη από τις έναντι τρίτων υποχρεώσεις, που γεννώνται από της μεταβιβάσεως και εντεύθεν. Το αποτέλεσμα δε αυτό επέρχεται ανεξάρτητα από οποιαδήποτε συναίνεση των εργαζομένων.
Εν προκειμένω το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: " Η αρχικώς εναγομένη Α.Β.Ε.Ε. "Λ.Ι." στις αρχές του έτους 1996 μεταβίβασε το σύνολο των μετοχών της στην συνεχίζουσα τη δίκη αναιρεσίβλητη εταιρεία. Η τελευταία από του μηνός Απριλίου 1996 διαδέχθηκε στην επιχείρηση, όπου η εργασία του αναιρεσείοντος, της αρχικώς εναγομένης και συνέχισε να εκμεταλλεύεται αυτήν για δικό της λογαριασμό, διατηρήσασα την ταυτότητά της ως οικονομική μονάδα και εκδηλώσασα την βούλησή της, όπως είναι διάδοχος της προηγούμενης εργοδότιδος, λειτουργήσασα την επιχείρηση με όμοιο τρόπο όπως και η αρχικώς εναγομένη. Έτσι επήλθε διαδοχική στην επιχείρηση και μεταβολή στο πρόσωπο του εργοδότη με συνέπεια από του μηνός Απριλίου 1996 η αρχικώς εναγομένη να απαλλαγεί από κάθε εργασιακή σχέση με τον αναιρεσείοντα και να υποκατασταθεί σε αυτή από την παραπάνω διάδοχό της, νέα εργοδότιδα".
Μετά τις παραδοχές αυτές το Εφετείο αποφάνθηκε ότι η από 24.9.1996 αγωγή κατά το μέρος που ζητούνται μισθοί υπερημερίας κ.λπ. από 1.4.1996 και μετά χρονικό διάστημα, πρέπει να απορριφθεί ως παθητικώς ανομιμοποίητη.
Σύμφωνα με τις παραδοχές αυτές ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559, Κ.Πολ.Δ. κατά τον οποίο παραβιάστηκαν οι αναφερόμενες στην αρχή διατάξεις με την κρίση του Εφετείου ότι επήλθε μεταβίβαση επιχειρήσεως και διαδοχή εργοδοτών με μόνη πραγματική παραδοχή ότι είχε γίνει μεταβίβαση του συνόλου των μετοχών από την αρχικώς εναγομένη Α.Β.Ε.Ε. "Λ.Ι." στην αναιρεσίβλητη εταιρεία, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στην ουσία του, αφού στηρίζεται σε ανακριβή προϋπόθεση, καθόσον η κρίση περί μεταβιβάσεως
της επιχειρήσεως δεν στηρίζεται στην αναφερόμενη ως μόνη παραδοχή αλλά καις τις παραπάνω εκτιθέμενες πραγματικές παραδοχές.
3. Κατά το άρθρο 3, παράγρ. 1 και 2, του ν. 1876/1990 οι εθνικές συλλογικές συμβάσεις αφορούν στους μισθωτούς ολόκληρης της χώρας, οι εθνικές και τοπικές ομοιοεπαγγελματικές σε ορισμένο επάγγελμα ή και στις συναφείς ειδικότητες, οι κλαδικές στους απασχολούμενους σε ομοειδείς επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις ανεξάρτητα από το επάγγελμα ή την ειδικότητά τους και οι επιχειρησιακές στο προσωπικό μιας επιχειρήσεως ή εκμεταλλεύσεως ανεξάρτητα από κατηγορία, θέση ή ειδικότητα. Βάση για την παραπάνω διάκριση των Σ.Σ. αποτελεί κυρίως το εύρος του πεδίου εφαρμογής τους κατά τόπο και επάγγελμα. Κατά το άρθρο 8, παράγρ. 1 και 2, του παραπάνω νόμου οι Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. καθορίζουν τους ελάχιστους όρους εργασίας που ισχύουν για τους εργαζόμενους όλης της χώρας, ενώ οι υπόλοιπες Σ.Σ.Ε. δεσμεύουν τους εργαζόμενους και εργοδότες που είναι μέλη των συμβαλλομένων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Κατά το άρθρο 11, παράγρ. 2 του παραπάνω νόμου με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, μετά από γνώμη του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας, μπορεί να επεκταθεί και να κηρυχθεί γενικώς υποχρεωτική για όλους τους εργαζομένους του κλάδου ή του επαγγέλματος Σ.Σ. που δεσμεύει ήδη εργοδότες που απασχολούν το 51% του κλάδου ή του επαγγέλματος.
Κατά τα άρθρα 15, παράγρ. 6γ. και 16, παράγρ. 3, του παραπάνω νόμου η πρόταση του μεσολαβητή αφού υπογραφεί και η διοικητική απόφαση εξομοιώνονται με Σ.Σ. και εφαρμόζονται σε αυτές κατ' αναλογία όλες οι διατάξεις για τις σ.σ.ε. όπως οι σχετικές με την κήρυξή τους ως υποχρεωτικών.
Εξάλλου κατά την έννοια του άρθρου 559, αριθμ. 19, Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς, από το αιτιολογικό της, τα περιστατικά που είναι αναγκαία για τη κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή τους, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Στην προκείμενη περίπτωση [παραλείπεται το κείμενο].















ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο