Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 01-01-1994 ]

ΣΤΕ 150/1994 Φορολογία εμπορικών επιχειρήσεων. Εκπτωση από τη φορολογία δεδουλευμένων τόκων δανείων ή πιστώσεων της επιχειρήσεως. Προϋπόθεση για την έκπτωση η διάθεση του δανείου για ανάγκες της επιχειρήσεως. Επιχείρηση εκμετάλλευσης μεταλλείων. Δεν εκπίπτουν τόκοι δανείου για την προκαταβόλη μισθωμάτων, όταν τα μισθώματα δεν είναι αποκτητά.

(Φορολογία εμπορικών επιχειρήσεων. Εκπτωση από τη φορολογία δεδουλευμένων τόκων δανείων ή πιστώσεων της επιχειρήσεως. Προϋπόθεση για την έκπτωση η διάθεση του δανείου για ανάγκες της επιχειρήσεως. Επιχείρηση εκμετάλλευσης μεταλλείων. Δεν εκπίπτουν τόκοι δανείου για την προκαταβόλη μισθωμάτων, όταν τα μισθώματα δεν είναι αποκτητά. )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

Εκπτωση από τη φορολογία δεδουλευμένων τόκων δανείων ή πιστώσεων της επιχειρήσεως. Προϋπόθεση για την έκπτωση η διάθεση του δανείου για ανάγκες της επιχειρήσεως. Επιχείρηση εκμετάλλευσης μεταλλείων. Δεν εκπίπτουν τόκοι δανείου για την προκαταβόλη μισθωμάτων, όταν τα μισθώματα δεν είναι αποκτητά.

Αριθμός 150/1994

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Β'

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 24 Νοεμ βρίου 1993, με την εξής σύνθεση : Σ. Γιάγκας, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Β' Τμήματος, Θ. Χατζηπαύλου, Ε. Γαλανού, Σύμβουλοι, Ε. Σάρπ, Ε. Αντωνόπουλος, Πάρεδροι. Γραμματέας η Μ. Μπερδεμπέ, Γραμματέας του Β' Τμήματος.
Γ ι α να δικάσει την από 12 Μαϊου 1989 αίτηση:
τ η ς Ανώνυμης Εταιρείας "ΔΕΛΦΟΙ ΔΙΣΤΟΜΟΥ Α.Μ.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Σέκερη αριθμός 1, η οποία παρέστη με τον δικηγόρο Δημ. Μπούντρο (Α.Μ. 6307), που τον διό ρισε με ειδικό πληρεξούσιο,
κ α τ ά του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με τον Χρ. Τσεκούρα, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους.
Με την αίτηση αυτή η αναιρεσείουσα Εταιρεία επι διώκει να αναιρεθεί η υπ' αριθμ. 2210/1988 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγητού, Συμβούλου Ε. Γαλανού.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο της αναιρεσείουσας Εταιρείας, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, ο οποίος ζήτησε την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη, σε αίθουσα του δικαστηρίου και

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν ό μ ο.

1. Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση, για την οποία κα ταβλήθηκαν τα νόμιμα τέλη και το παράβολο (υπ' αριθμ. 240375, 240376 και 240377/1989 διπλότυπα είσπραξης της Δ.Ο.Υ. Δικαστικών Εισπράξεων Αθηνών), ζητείται παραδεκτώς, η αναίρεση της απόφασης 2210/1988 του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση της αναιρεσειούσης εταιρίας κατά της απόφασης 4356/1986 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε απορρίψει προσφυγή της ίδιας κατά του υπ' αριθμ. 205/1983 φύλλου ελέγχου φόρου εισοδήματος, οικον. έτους 1982, που είχε εκδοθεί από τον Οικονομικό Εφορο ΦΑΒΕ Αθηνών.

2. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 35 παρ. 1 εδαφ. δ' (όπως το εδάφιο αυτό αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 6 του Ν.Δ. 4242/1962, Φ. Α' 135), το οποίο άρθρο εφαρμόζεται και προ κειμένου περί προσδιορισμού του εισοδήματος νομικών προσώπων, δυνάμει του άρθρου 8 παρ. 3 του Ν.Δ. 3843/1958, από τα ακαθάριστα έσοδα των εμπορικών επιχειρήσεων εκπίπτονται και δεδουλευμένοι πάσης φύσεως τόκοι δανείων ή πιστώσεων εν γένει της επιχειρήσεως, εξαιρέσει των τόκων υπερημερίας λόγω οφειλής φόρων, εισφορών και προστίμων προς το Δημόσιον ή άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, η έκπτωση των τόκων δανείων επιτρέπεται μόνον εφόσον τα δάνεια διατίθενται για τις ανάγκες της επιχειρήσεως και όχι όταν διατίθενται για τις ανάγκες άλλου φυσικού ή νομικού προσώπου.

3. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, η αναιρεσείουσα εταιρία που έχει ως αντικείμενο εργασιών την εκμετάλλευση μισθωμένων μεταλλείων βωξίτη και την έρευνα ανεύρεσης αυτού, κατά την ένδικη χρήση, ασχολήθηκε με την εκμετάλλευση μεταλλείων βωξίτη στις περιοχές Φωκίδας και Βοιωτίας, τα οποία είχε μισθώσει από την ΑΕ "Με ταλλεία Βωξίται Δελφών". Η μίσθωση αυτή συμφωνήθηκε με το υπ' αριθμ. 78877/13-2-1976 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Δημητρίου Καζάζη, βάσει του οποίου το μίσθωμα θα καθορίζεται σε πο σοστό 1 4% επί των πωλήσεων του μεταλλεύματος παραγωγής των μισθωμένων μεταλλείων, με ειδική συμφωνία των μερών κατά την πρώτη κάθε έτους, και θα καταβάλλεται μέσα στον πρώτο μήνα κάθε εξαμήνου για το εξάμηνο αυτό, με έναρξη καταβολής του το μήνα Ιούλιο 1976. Στην εκμισθώτρια παρασχέθηκε επίσης το δικαίωμα να αξιώνει την προκαταβολή του μισθώματος ενός εξαμήνου που θα προσδιορίζεται βάσει του μισθώματος που είχε καταβληθεί κατά το προηγούμενο εξάμηνο και, περαιτέρω, συμφωνήθηκε ότι η καθυστέ ρηση καταβολής του μισθώματος κατά τις ορισμένες προθεσμίες συνεπάγεται την έξωση της μισθώτριας κατά τη διαδικασία των άρ θρων 660 και επομένων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Ενόψει αυτών, δέχθηκε το διοικητικό εφετείο ότι υποχρέωση για καταβολή μισθώματος μπορεί να δημιουργηθεί μόνο με την πραγματοποίηση πωλήσεων μεταλλεύματος των μισθωμένων μεταλλείων και ότι, συνεπώς, η εκμισθώτρια δεν δικαιούται να αξιώσει την καταβολή και πο λύ περισσότερο την προκαταβολή μισθώματος σε περίπτωση ανυπαρξίας πωλήσεων μεταλλεύματος, αλλά και όταν υπάρχουν πωλήσεις, η εκμισθώτρια δε δικαιούται μίσθωμα πέρα από εκείνου του επόμενου της καταβολής εξαμήνου. Περαιτέρω το διοικητικό εφετείο δέχθηκε ότι έλλειψη τέτοιας αξιώσεως υπάρχει και όταν η μη πραγματοποίηση πωλήσεων οφείλεται στη μη εξόρυξη μεταλλεύματος συνε πεία παραλείψεων της μισθώτριας ή όταν η εκμισθώτρια αντιμετωπίζει οικονομική αδυναμία εκπληρώσεως των σκοπών της, την οποία, πάντως αναποδείκτως επικαλείται η αναιρεσείουσα ή σε περίπτωση καταγγελίας της συμβάσεως μισθώσεως, διότι στο συμβόλαιο μίσθωσης δεν προβλέπονται κυρώσεις για τυχόν παραλείψεις εξόρυξης μεταλλεύματος, ούτε μεταβολή των όρων πληρωμής του μισθώ ματος για οποιοδήποτε λόγο. Με τα δεδομένα αυτά, το διοικητικό εφετείο έκρινεν ότι ορθώς η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα της αναιρεσειούσης ποσό ύψους 2.241.114 δραχμών που αφορά τόκους τραπεζικών δανείων που αντι στοιχούν σε προκαταβολή από την αναιρεσείουσα προς την ανωτέρω εκμισθώτρια μισθώματος των μεταλλείων πέρα από τις πιο πάνω συμβατικές υποχρεώσεις της, η οποία προκαταβολή έγινε μετά από όχληση της εκμισθώτριας με την από 8.12.1980 επιστολή της προς την αναιρεσείουσα προς εξυπηρέτηση των αναγκών της εκμισθώ τριας, πράγμα που δεν αμφισβήτησε η αναιρεσείουσα εταιρία. Με τις σκέψεις αυτές, το διοικητικό εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη από φαση, με την οποία δεν είχε αναγνωρισθεί η έκπτωση του ποσού των ως άνω τόκων ως μη παραγωγική δαπάνη και, στη συνέχεια, απέρριψε ως αβάσιμα τα υποστηριζόμενα με την έφεση της αναιρεσειούσης και ειδικότερα τον ισχυρισμό αυτής για ανεπίτρεπτη αμφισβήτηση της σκοπιμότητας της δαπάνης, με τη σκέψη ότι η επίμαχη αμφισβήτηση αναγόταν αποκλειστικά και μόνο στο στοιχείο της παραγωγικότητας.

4. Επειδή, προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση ότι το εφετείο προέβη σε ανεπίτρεπτο έλεγχο της σκοπιμότητας της εν λόγω δαπάνης. Ο λόγος όμως αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, το εφετείο προέβη σε έλεγχο της νομιμότητας της δα πάνης και όχι σε ανεπίτρεπτο έλεγχο της σκοπιμότητας αυτής.

5. Επειδή, προβάλλεται περαιτέρω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλημμελώς αιτιολογημένη, διότι το εφετείο δεν απάντησε στον προβληθέντα ουσιώδη ισχυρισμό της αναιρεσειούσης, κατά τον οποίο η προκαταβολή των ανωτέρω μισθωμάτων, η οποία έγινε μετά από όχληση με επιστολή της εκμισθώτριας που περιείχε πρόταση αυτής γενόμενη δεκτή από την αναιρεσείουσα που προσυπέγραψε την επιστολή, αποτελούσε μια μορφή συμβιβασμού προς απο φυγή ενεργοποιήσεως εκ μέρους της εκμισθώτριας των διατάξεων του Αστικού Κώδικα περί καταγγελίας της συμβάσεως και αποζημιώσεως και, συνεπώς, δεν έγινε από ελευθεριότητα αλλά, προς εξυπηρέτηση του αληθούς συμφέροντος της αναιρεσειούσης. Στη συνέχεια, προβάλλεται ότι το διοικητικό εφετείο ανεπαρκώς αι τιολόγησε την κρίση του, διότι δεν απάντησε στον ουσιώδη ισχυρισμό της αναιρεσειούσης, κατά τον οποίο η ανωτέρω προκαταβολή έγινε για να αντιμετωπίσει η εκμισθώτρια υποχρεώσεις από ερευνητικές εργασίες στα εν λόγω μεταλλεία, τα αποτελέσματα των οποίων αφορούν άμεσα το ύψος της μελλοντικής παραγωγής της αναιρεσειούσης. Οι λόγοι όμως αυτοί είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, διότι το διοικητικό εφετείο απάντησε στους ανωτέρω ισχυρισμούς, με την προεκτεθείσα κρίση του, με την οποία δέχθηκε με λεπτομερείς σκέψεις ότι η εν λόγω προκαταβολή δεν έγινε για σκοπούς παραγωγικούς, δεδομένου ότι στην περίπτωση μη εξόρυξης μεταλλεύματος συνεπεία παραλείψεων της αναιρεσειούσης δεν υπήρχε υποχρέωση αυτής για καταβολή ή προκαταβολή μισθωμάτων στην εκμισθώτρια, ούτε πρόβλεψη επιβολής κυρώσεων σε βάρος της αναιρεσειούσης, ενώ, εξάλλου, ούτε στην περίπτωση οικονομικής αδυναμίας της εκμισθώτριας προς εκπλήρωση των σκοπών αυτής, την οποία αναπο δείκτως επικαλέσθηκε η αναιρεσείουσα, υπήρχε πρόβλεψη μεταβολής των όρων πληρωμής του μισθώματος.


6. Επειδή, κατόπιν αυτών, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
Δ ι ά τ α ύ τ α
Απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου και
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου που ανέρχεται σε δέκα τέσσερις χιλιάδες (14.000) δραχμές.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 1993 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 12ης Ιανουαρίου 1994.

Ο Πρόεδρος του Β' Τμήματος Η Γραμματέας του Β' Τμήματος

Σ. Γιάγκας Μ. Μπερδεμπέ





ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο