Δημοσιεύθηκε στις : [ 13-02-2019 ]

ΔΕΔ 5131/2018 Μη αποδοχή ανωτέρας βίας για εκπρόθεσμη άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής

(Μη αποδοχή ανωτέρας βίας για εκπρόθεσμη άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής)

Κατηγορία: Κώδικας Φορολογικών διαδικασιών (Κ.Φ.Δ.)

ΚΑΛΛΙΘΕΑ 24.12.2018
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 5131

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ



ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ
ΤΜΗΜΑ Α2 ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ

Ταχ. Δ/νση: Αριστογείτονος 19
Ταχ. Κωδ.: 17671, Καλλιθέα
Τηλέφωνο: 213 1604 553
FAX: 213 1604 567

ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

Έχοντας υπ' όψη:

1. Τις διατάξεις:
α. Του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (ΦΕΚ Α' 170), όπως ισχύει.
β. Της παρ. 3 του άρθρου 47 του ν. 4331/2015 (ΦΕΚ Α' 69).
γ. Του άρθρου 11 της Δ. ΟΡΓ. Α 1036960 ΕΞ 2017/10.3.2017 Απόφασης του Διοικητή της Α.Α.Δ.Ε. (ΦΕΚ 968 Β'/22.03.2017) με θέμα «Οργανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.)»
δ. Της ΠΟΛ.1064/2017 Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΦΕΚ 1440 /τ. Β' /27.04.2017) «Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (Ειδική Διοικητική Διαδικασία - Ενδικοφανής προσφυγή), καθορισμός λεπτομερειών για τη λειτουργία της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), την εφαρμοστέα διαδικασία και τον τρόπο έκδοσης των αποφάσεων αυτής και ρύθμιση ζητημάτων καταβολής και αναστολής καταβολής του οφειλόμενου ποσού σε περίπτωση άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής».

2. Την ΠΟΛ.1069/2014 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών.

3. Την αριθμ. Δ.Ε.Δ. 1126366 ΕΞ 2016/30.8.2016 (ΦΕΚ 2759 / τ. Β' / 01.09.2016) Απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών.

4. Τη από 26.07.2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανή προσφυγή του '  του , Α.Φ.Μ , κατοίκου , οδός, κατά της υπ' αριθμ /2018 Πράξης Επιβολής Προστίμου Επί Παραβάσεων Τήρησης Βιβλίων και Έκδοσης Στοιχείων, διαχειριστικής χρήσης 01.01 - 31.12.2008, του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΖ' ΑΘΗΝΩΝ, και τα προσκομιζόμενα με αυτή σχετικά έγγραφα.

5. Τον ως άνω οριστικό προσδιορισμό προστίμου, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΖ' ΑΘΗΝΩΝ, του οποίου ζητείται η ακύρωση, καθώς και τη σχετική έκθεση ελέγχου.

6. Τις απόψεις της ανωτέρω φορολογικής αρχής.

7. Την εισήγηση του ορισθέντος υπαλλήλου του Τμήματος Α2, όπως αποτυπώνεται στο σχέδιο της απόφασης.

Επί της από 26.07.2018 και με αριθμό πρωτοκόλλου ενδικοφανούς προσφυγής του ' του , Α.Φ.Μ , η οποία κατατέθηκε εκπρόθεσμα και μετά την μελέτη και την αξιολόγηση όλων των υφιστάμενων στο σχετικό φάκελο εγγράφων και των προβαλλόμενων λόγων της ενδικοφανούς προσφυγής, επαγόμαστε τα ακόλουθα:

Με την υπ' αριθ /2018 Πράξη Επιβολής Προστίμου Επί Παραβάσεων Τήρησης Βιβλίων και Έκδοσης Στοιχείων, διαχειριστικής χρήσης 01.01 - 31.12.2008, του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΖ' ΑΘΗΝΩΝ, επιβλήθηκε σε βάρος του προσφεύγοντα, πρόστιμο ύψους 4.280,00 €, λόγω λήψης α) δύο (2) εικονικών ως προς τη συναλλαγή φορολογικών στοιχείων, καθαρής αξίας 6.300,00 € πλέον φπα 1.197,00 €, από την επιχείρηση ' του " με Α.Φ.Μ , και β) ενός (1) εικονικού ως προς τη συναλλαγή φορολογικού στοιχείου, καθαρής αξίας 4.400,00 € πλέον φπα 836,00 €, από την επιχείρηση ' '' με Α.Φ.Μ , ήτοι συνολικής καθαρής αξίας 10.700,00 € πλέον φπα 2.033,00 και συνολικά 12.733,00, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 2§1, 12§1-9,11, 18§9 του Π.Δ. 186/1992 (Κ.Β.Σ.), που επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου 5§10 του ν. 2523/1997, όπως αντικαταστάθηκε και ισχύει με το άρθρο 7§3 του ν. 4337/2015.

Ο προσφεύγων, με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή, ζητά την ακύρωση /τροποποίηση της παραπάνω Πράξης, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΖ' ΑΘΗΝΩΝ, προβάλλοντας τους παρακάτω λόγους:

1.έλλειψη υπαιτιότητας ως προς τη λήψη των εικονικών τιμολογίων

Επειδή, με τις διατάξεις του άρθρου 63§1 του ν. 4174/2013 (Α' 170), ορίζεται ότι:

«Ο υπόχρεος, εφόσον αμφισβητεί οποιαδήποτε πράξη που έχει εκδοθεί σε βάρος του από τη Φορολογική Διοίκηση ή σε περίπτωση σιωπηρής άρνησης, οφείλει να υποβάλει ενδικοφανή προσφυγή με αίτημα την επανεξέταση της πράξης στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας από την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης της Φορολογικής Διοίκησης. Η αίτηση υποβάλλεται στη φορολογική αρχή που εξέδωσε την πράξη ή παρέλειψε την έκδοσή της και πρέπει να αναφέρει τους λόγους και τα έγγραφα στα οποία ο υπόχρεος βασίζει το αίτημά του. Η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται από τον υπόχρεο εντός τριάντα (30) ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης της πράξης σε αυτόν ή από τη συντέλεση της παράλειψης. Η προθεσμία του προηγούμενου εδαφίου αναστέλλεται κατά το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου»

Επειδή στο άρθρο 2 της ΠΟΛ.1064/2017 (ΦΕΚ 1440/τ. Β'/27.04.2017) Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, προβλέπεται, μεταξύ άλλων, ότι:

«1. Η ενδικοφανής προσφυγή ασκείται κατά πράξεων των φορολογικών αρχών, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας τριάντα (30) ημερών που αρχίζει από την κοινοποίηση της πράξεως ή τη συντέλεση της παράλειψης. Η εν λόγω προθεσμία αναστέλλεται κατά το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου. Ειδικά για τους κατοίκους εξωτερικού η σχετική προθεσμία ορίζεται σε εξήντα (60) ημέρες (άρ. 63 παρ. 1 εδ. γ',δ',ε' Κ.Φ.Δ.).

Επειδή, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 63 του Ν. 4174/2013 σε συνδυασμό με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 2 της ΠΟΛ.1064/12-04-2017 Απόφασης του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΦΕΚ 1440/τ. Β'/27.04.2017), η ενδικοφανής προσφυγή ασκείται κατά πράξεων των φορολογικών αρχών, εντός ανατρεπτικής προθεσμίας τριάντα (30) ημερών που αρχίζει από την κοινοποίηση της πράξης ή τη συντέλεση της παράλειψης (επί σιωπηρής αρνητικής απόρριψης).

Επειδή, το εμπρόθεσμο ή μη της άσκησης προσφυγής αποτελεί προϋπόθεση που αφορά στο νόμιμο της εισαγωγής της διαφοράς στο δικαστήριο, δηλαδή στο τύποις παραδεκτό αυτής, ενώ, περαιτέρω, συνιστά θέμα αναγόμενο στη δημόσια τάξη αυτεπάγγελτα και υποχρεωτικά εξεταζόμενο από το δικαστήριο, ενώπιον του οποίου απευθύνεται αυτή (ΣτΕ 2200/1980, ΣτΕ 1067/1982, ΣτΕ 3275/1991) και δεν απαιτείται η υποβολή σχετικής ένστασης από τον αντίδικο (ΣτΕ 415/1980). Μετά δε την πάροδο της, ex lege, τασσόμενης προθεσμίας, η οποία, ως δικονομική, είναι ανατρεπτική, η άσκηση της προσφυγής είναι απαράδεκτη. Κατά γενική, όμως, αρχή του δικαίου, αναστέλλεται η λήξη της προθεσμίας αυτής σε περίπτωση συνδρομής ανωτέρας βίας, εξαιτίας της οποίας καθίσταται αδύνατη η άσκηση της προσφυγής, η δε αναστολή αυτή διαρκεί καθ' όλο το χρονικό διάστημα που διαρκεί η ανωτέρα βία (πρβλ. ΣτΕ 2097/1979 Ολομ., ΣτΕ 361/1992 Ολομ., ΣτΕ 2049/1992 ΣτΕ 210/1994). Κατά συνέπεια, εάν προβάλλεται και αποδεικνύεται από τον προσφεύγοντα ότι συνέτρεξε λόγος ανωτέρας βίας, ο οποίος τον εμπόδισε να ασκήσει την προσφυγή του εμπρόθεσμα, συγχωρείται η εκπρόθεσμη άσκηση αυτής. Εξάλλου, ανωτέρα βία συνιστά κάθε γεγονός απρόβλεπτο, συντρέχον στο πρόσωπο είτε του διαδίκου είτε του πληρεξουσίου δικηγόρου του, το οποίο δεν μπορούσε να αποτραπεί ακόμη και με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και σύνεσης και το οποίο, στη συγκεκριμένη εκάστοτε περίπτωση, κατέστησε αδύνατη την άσκηση της προσφυγής εντός της ανωτέρω ανατρεπτικής προθεσμίας (πρβλ. ΣτΕ 2546/2008, ΣτΕ 604/2004, ΣτΕ 1609/2002). Ως ανωτέρα βία νοείται και η απρόβλεπτη και αιφνίδια ασθένεια του δικηγόρου που υπογράφει το δικόγραφο ως πληρεξούσιος του διαδίκου, εξ αιτίας της οποίας ο δικηγόρος δεν ήταν σε θέση να καταθέσει την προσφυγή ή να ειδοποιήσει εγκαίρως άλλο δικηγόρο ή τον εντολέα του, προκειμένου να καταθέσουν εμπροθέσμως την προσφυγή (πρβλ. ΣτΕ 297/2010, ΣτΕ 3379/2005, 823- 6/2001).

Επειδή, εξάλλου, κατά γενική αρχή του δικαίου, ανωτέρα βία, συνεπαγόμενη την αναστολή των προβλεπομένων από το νόμο ανατρεπτικών προθεσμιών για όσο χρόνο αυτή διαρκεί, συνιστά κάθε γεγονός απρόβλεπτο, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορούσε να αποτραπεί ούτε με άκρα σύνεση και επιμέλεια, συνεπεία του οποίου ο ενδιαφερόμενος τελεί σε πραγματική αδυναμία να επιμεληθεί των υποθέσεών του είτε αυτοπροσώπως, είτε δια τρίτου προσώπου

Επειδή, ο προσφεύγων, ισχυρίζεται, ότι, "Υποβάλλω δε εκπρόθεσμα την παρούσα σήμερα, για λόγους ανωτέρας βίας, ήτοι λόγω λόγω τυχαίου, αναπότρεπτου και απρόβλεπτου γεγονότος που έλαβε χώρα στο πρόσωπό μου ο εξαιτίας του οποίου εμποδίστηκα στην εμπρόθεσμη άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής μου (πρβλ. Ολομ. ΣτΕ. και Ολομ. ΣτΕ. 1470/19901470/1990), καθόσον σήμερα κατάφερα να επιστρέψω στην Αθήνα.

Ειδικότερα, εμποδίστηκα στην εμπρόθεσμη άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής μου (όφειλα να την καταθέσω ενώπιόν σας έως τη Δευτέρα, 23 Ιουλίου, καθόσον η αρχικώς καταληκτική ημερομηνία της 21η Ιουλίου συνέπεσε ημέρα Σάββατο), λόγω σοβαρής κατάστασης της υγείας μου, αφού την Παρασκευή, 20 Ιουλίου βρισκόμουν στην Πάτρα για οικογενειακούς λόγους, καθόσον εκεί διαμένουν η εν διαστάσει σύζυγός μου με το ανήλικο τέκνο μας. Το βράδυ της Κυριακής όμως, μου παρουσιάστηκαν ξαφνικά συμπτώματα έντονου πόνου στη ουροδόχο κύστη κι εν γένει στη βουβωνική χώρα, με εφίδρωση και αιματουρία, με αποτέλεσμα να μετακινούμαι πάρα πολύ δύσκολα".

Επειδή, ο προσφεύγων, προς απόδειξη των ισχυρισμού του, επικαλείται και προσκομίζει τα εξής:

" νωρίς το πρωί της επομένης ημέρας, ήτοι τη Δευτέρα 23 Ιουλίου, επισκέφτηκα εσπευσμένα τα επείγοντα περιστατικά του ΠΕΔΥ, όπου ο γενικός παθολόγος, με παρέπεμψε άμεσα προς πραγματοποίηση εξετάσεων, όπως προκύπτει κι εκ του με αρ σχετικού παραπεμπτικού (σχετικό 01, 01α). Κατόπιν τούτου, παρέμεινα κλινήρης έως και την Τετάρτη 25 Ιουλίου, οπόταν και μεταφέρθηκα στην Αθήνα κι επισκέφτηκα τα εξωτερικά ιατρεία του ΓΝΑ (σχετικό 02, 2α, 2β), όπου μου συνεστήθη κι η ανάλογη φαρμακευτική αγωγή (σχετικό 03), ενώ συγχρόνως ειδοποίησα τον πληρεξούσιο δικηγόρο μου, ο οποίος παραθέριζε, ώστε να επιστρέψει εσπευσμένα στην Αθήνα και να υποβάλλει την παρούσα ενώπιον σας.

Ως εκ των ανωτέρω προκύπτει, η παρακώλυσή μου να τηρήσω την προθεσμία των 30 ημερών προς υποβολή της παρούσας, δεν οφείλεται σε δικό μου πταίσμα, ή ελαφρά μου αμέλεια, αλλά στο προπεριγραφέν γεγονός, το οποίο δεν δύνατο να αποτραπεί".

Επειδή, από τα ανωτέρω προσκομιζόμενα δικαιολογητικά, προκύπτουν τα παρακάτω:

Το ως άνω παραπεμπτικό, παραπέμπει τον προσφεύγοντα για εξετάσεις, και δει α. καλλιέργεια ούρων, 2. γενική εξέταση ούρων και 3. test ευαισθησίας μικροβίων στα αντιβιοτικά, τα δε αποτελέσματα αυτών π.χ. η καλλιέργεια ούρων είναι ''αρνητική'', η βεβαίωση από το ΓΝΑ , αναφέρει '' ο ασθενής εξετάστηκε σήμερα {25.07.2018} στο λόγω πιθανής τα δε σχετικά 02α και 02β συνιστούν φαρμακευτική αγωγή αντίστοιχα.

Επειδή, τα ανωτέρω, όμως, τα οποία προβάλλονται με την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής δεν στοιχειοθετούν την έννοια της ανωτέρας βίας, δηλαδή γεγονότος εξαιρετικά απρόβλεπτου και αιφνίδιου, συνεπεία του οποίου ο προσφεύγων τελεί σε πραγματική αδυναμία να επιμεληθεί της υπόθεσής του είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω τρίτων προσώπων.

Τούτο δε διότι από τις ανωτέρω ιατρικές βεβαιώσεις, αυτές και μόνο (πρβλ. ΣτΕ 1023/2012, ΣτΕ 4017/2011, ΣτΕ 297/2010), ενόψει και του ότι αφ' ενός συνετάγησαν κατόπιν όχι μεταφοράς ή διακομιδής με ασθενοφόρο ή με τρίτο πρόσωπο αλλά αυτοπρόσωπης προσελεύσεως του ως άνω προσφεύγοντα στα προαναφερθέντα επείγοντα περιστατικά του ΠΕΔΥ [την 23.07.2018] και στα εξωτερικά ιατρεία του ΓΝΑ [την 25.07.2018](πρβλ. ΣτΕ 1327/2013, 1023/2012, 4017/2011) δεν δύναται να θεμελιωθεί η συναγωγή ασφαλούς συμπεράσματος περί του ότι συνέτρεξαν πράγματι λόγοι ανωτέρας βίας στο πρόσωπό του, δεδομένου ότι από τα βεβαιούμενα στις εν λόγω ιατρικές βεβαιώσεις δεν προκύπτει ούτε ότι ήταν πράγματι απολύτως αδύνατον_(πρβλ. ΣτΕ 169/2007, ΣτΕ 423/2004) για τον ίδιο να ανεύρει άλλο άτομο, προκειμένου να καταθέσει την ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον της αρμόδιας Δ.Ο.Υ., ούτε βεβαιώνεται, ότι κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του, παρέμεινε κλινήρης ή κατάκοιτος, γεγονότα τα οποία ήταν ικανά να παρεμποδίσουν την τηλεφωνική επικοινωνία του με οποιονδήποτε ή με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του νωρίτερα της 25ης Ιουλίου (πρβλ. ΣτΕ 2618/2009, ΣτΕ 4017/2011 7μ., ΣτΕ 1023/2012, ΣτΕ 4871/2014, ΣτΕ 2225/2015 - ΣτΕ 2242/2016).

Πέραν των ανωτέρω, διαπιστώνεται, ότι, η ενδικοφανής προσφυγή υπογράφεται "ο προσφεύγων δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του φέρει δε την σφραγίδα ' ", καθώς και την υπογραφή του, με ημερομηνία "Αθήνα, 17-07-2018", ήτοι σε χρόνο προγενέστερο των ''γεγονότων'' που περιγράφει.

Τούτο δε, αποδεικνύει, ότι ο προσφεύγων αν είχε δείξει την δέουσα επιμέλεια, θα μπορούσε να είχε καταθέσει την ενδικοφανή προσφυγή εμπροθέσμως , καθόσον γνώριζε ότι η αρχικώς καταληκτική ημερομηνία υποβολής ήταν η 21.07.2018 ημέρα Σάββατο.

Συνεπώς, ο ισχυρισμός του προσφεύγοντα πρέπει να απορριφθεί, γιατί δεν αποδεικνύεται η συνδρομή λόγου ανωτέρας βίας.

Επειδή, η προσβαλλόμενη Πράξη Επιβολής Προστίμου κοινοποιήθηκε νόμιμα, την 21.06.2018 και κατά συνέπεια η προβλεπόμενη από το νόμο τριακονθήμερη προθεσμία για την άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής αρχίζει την 22.06.2018 και λήγει την 23.07.2018 ημέρα Σάββατο, οπότε η προθεσμία μεταφέρεται την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα, ήτοι την 23.07.2018 ημέρα Δευτέρα.

Επειδή, η υπό κρίση προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα την 26..07.2018, ήτοι μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση της ως άνω πράξης, και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Αποφασίζουμε

την απόρριψη της με αριθ. πρωτ /26.07.2018 ενδικοφανούς προσφυγής του 'του , Α.Φ.Μ , ως απαραδέκτου υποβληθείσα.

Η παρούσα απόφαση να κοινοποιηθεί από αρμόδιο όργανο με τη νόμιμη διαδικασία στον υπόχρεο.



ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Δ/ΝΣΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΔ/ΝΣΗΣ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΑΚΟΣ

Ακριβές Αντίγραφο
Ο/Η Υπάλληλος του Τμήματος Διοικητικής Υποστήριξης

Σ η μ ε ί ω σ η: Κατά της απόφασης αυτής επιτρέπεται η άσκηση προσφυγής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων εντός τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίησή της.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο