Δημοσιεύθηκε στις : [ 08-05-1995 ]

ΣτΕ 1871/1995 Χαρακτηρισμός επιχείρησης ως βιομηχανική για την καταβολή εισφοράς επαγγελματικού κινδύνου

(Χαρακτηρισμός επιχείρησης ως βιομηχανική για την καταβολή εισφοράς επαγγελματικού κινδύνου)

Κατηγορία: Ασφαλιστικά - ΙΚΑ - ΤΕΒΕ - Λοιπά (ΠΡΟ ΕΦΚΑ)

Αριθμός 1871/1995

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Α

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 8 Νοεμβρίου 1993 με την εξής σύνθεση
: Α. Φαρμάκης, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος και του αρχαιοτέρου του Συμβούλου που είχαν κώλυμα, Γ. Παναγιωτόπουλος, Ν. Ντούβας, Σύμβουλοι, Δ. Μαρινάκης, Ιω. Καπελούζος, Πάρεδροι.
Γραμματέας η Μ. Ιωαννίδου.

Γ ι α να δικάσει την από 7ης Οκτωβρίου 1988 αίτηση:

Τ ο υ Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.), το οποίο παρέστη με τον δικηγόρο Νικ. Χούσο (Α.Μ. 8344), που τον διόρισε με πληρεξούσιο, κ α τ ά της Ε.Π.Ε. με την επωνυμία "........", που εδρεύει στην Καβάλα, η οποία δεν παρέστη.

Με την αίτηση αυτή το αναιρεσείον Ά. επιδιώκει να αναιρεθεί η 15/1988 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Καβάλας.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του Εισηγητού, Παρέδρου Δ. Μαρινάκη.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος Ιδρύματος, ο οποίος αναφέρθηκε στην εισήγηση.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του Δικαστηρίου, κ α ι ,

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν ό μ ο


1. Επειδή, δια την άσκησιν της υπό κρίσιν αιτήσεως κατεβλήθησαν τα κατά νόμον τέλη και το παράβολον (υπ' αριθ. 7000657 και 7000658 έτους 1988 γραμμάτια εισπράξεως του Ταμείου Δικαστικών Εισπράξεων Αθηνών και υπ' αριθμ. 201003 και 1718246 έτους 1988 ειδικά γραμμάτια παραβόλου).

2. Επειδή, δια της αιτήσεως ταύτης ζητείται παραδεκτώς η αναίρεσις της υπ' αριθμ. 15/1988 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Καβάλας, με την οποίαν έγινε δεκτή προσφυγή της ήδη αναιρεσιβλήτου εταιρείας κατά της υπ' αριθμ. 327/1984 αποφάσεως της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του Υποκαταστήματος Καβάλας του αναιρεσείοντος Ιδρύματος. Δια της τελευταίας αυτής αποφάσεως απερρίφθη ένστασις της αυτής εταιρείας κατά της υπ' αριθμ. 2559/1982 πράξεως του Διευθυντού του ιδίου Υποκαταστήματος, με την οποίαν είχον επιβληθή εις βάρος αυτής εισφοραί επαγγελματικού κινδύνου εκ δραχμών 25.530 υπέρ του παρ' αυτή απασχοληθέντος προσωπικού δια το χρονικόν διάστημα από 1ης έως 31ης Αυγούστου του έτους 1982.

3. Επειδή, αντίγραφον της υπό κρίσιν αιτήσεως μετ' αντιγράφου της από 14.2.1990 πράξεως του Προέδρου του ΑΆ Τμήματος περί προσδιορισμού δικασίμου και εισηγητού της υποθέσεως επεδόθη νομοτύπως εις τον νόμιμον εκπρόσωπον της αναιρεσιβλήτου εταιρείας, ως προκύπτει εκ της από 9ης Μαρτίου 1990 εκθέσεως επιδόσεως της δικαστικής επιμελητού του Διοικητικού Πρωτοδικείου Καβάλας Αικατερίνης Κρόκου.
Συνεπώς, νομίμως χωρεί η συζήτησις της υποθέσεως και απολιπομένης της αναιρεσιβλήτου εταιρείας.

4. Επειδή, εις την διάταξιν του εδ. θ' του άρθρου 24 του αν.ν. 1846/1951, φ. 179, προστεθέντος δια του άρθρου 3 του ν.δ/τος 4104/1960, φ. 147 προβλέπεται ότι το Ι.Κ.Α. έχει ως πόρον, μεταξύ των άλλων, και "εισφοράν επαγγελματικού κινδύνου ίση προς το 1% επί των αποδοχών των μισθωτών των απασχολουμένων εις βιομηχανικά εργοστάσια, βιοτεχνικά εργαστήρια . . . και εν γένει εις εργασίας διεξαγομένας υπό συνθήκας ώστε να τίθεται εν κινδύνω η ζωή ή η υγεία των εργαζομένων . . . Δια διαταγμάτων προκαλουμένων υπό του Υπουργού Εργασίας . . . θέλουν καθορισθή : α) . . . β) . . . γ) . . . δ) αι κατηγορίαι των επιχειρήσεων, αίτινες υποχρεούνται εις καταβολήν της εισφοράς επαγγελματικού κινδύνου". Επί τη βάσει των διατάξεων τούτων εξεδόθη το β.δ/γμα 473/1961, "περί εισφοράς επαγγελματικού κινδύνου", φ. 119, το οποίον εις το άρθρον 1 ορίζει ότι "υπόχρεοι εργοδόται δια την καταβολήν υπέρ του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων της εισφοράς επαγγελματικού κινδύνου ορίζονται οι απασχολούντες μισθωτούς, υπαγομένους εις την ασφάλισιν του Ι.Κ.Α., εφ' όσον ούτοι εργάζονται είς τινα των κάτωθι κατά κατηγορίας επιχειρήσεων ή εργασιών . . . βιομηχανία ειδών ενδυμασίας (ραπτική εν γένει, χρησισμοποιούσα ηλεκτροκίνητα μηχανήματα κοπής . . .).

5. Επειδή, εκ των διατάξεων τούτων συνάγεται ότι εις εισφοράν επαγγελματικού κινδύνου υπόκεινται αι επιχειρήσεις ραπτικής, αι οποίαι έχουν τον χαρακτήρα βιομηχανίας. Ως βιομηχανίαι δε θεωρούνται, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, αι επιχειρήσεις αι έχουσαι ως αντικείμενον τον μετασχηματισμόν πρώτων υλών και προϊόντων προς παραγωγήν νέων προϊόντων, κριτήρια δε προς διάκρισιν των βιομηχανικών από των βιοτεχνικών επιχειρήσεων συνιστούν η εκτεταμένη χρήσις μηχανικών ή χημικών μέσων, ο αριθμός του απασχολουμένου προσωπικού, ο βαθμός της εξειδικεύσεως αυτού, η συμβολή της αθρωπίνης εργασίας εν σχέσει προς την συμβολήν των μηχανικών μέσων εις την παραγωγήν προϊόντων, η ικανότης και η έκτασις της επιχειρήσεως, το ύψος του εν τη επιχειρήσει ή εν τω κλάδω αυτής χρησιμοποιουμένου κεφαλαίου και το ύψος των πραγματοποιουμένων εσόδων (πρβλ. Σ.Ε. 2162, 2351/1983, 2853/1982 κ.ά.).

6. Επειδή, εν προκειμένω δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εγένοντο δεκτά τα εξής: Η αναιρεσίβλητος ασκεί εις την περιοχήν της Καβάλας επιχείρησιν κατασκευής ενδυμάτων, τα οποία εξάγονται εις την αλλοδαπήν, με μηνιαίαν παραγωγήν 5.000 γυναικεία ενδύματα. Δια τον σκοπόν αυτόν διαθέτει 80 ηλεκτροκινήτους μηχανάς, 3 κουμπομηχανάς, 7 ηλεκτροκινήτους μηχανάς κοπής υφασμάτων, 1 ατμογεννήτρια, 1 κομπρεσέρ παραγωγής αέρος, 1 θερμοκολλητικόν μηχάνημα, 20 ατμοσίδηρα και 3 πρέσσας σιδερώματος. Τα μηχανήματα ταύτα χειρίζεται ειδικευμένον προσωπικόν (ράπτριαι, σιδερώτριαι, τεχνίται), το σύνολον δε του απασχολουμένου προσωπικού ανέρχεται εις 190 άτομα, προς το οποίον καταβάλλονται ως μηνιαίαι αποδοχαί 2.900.000 δραχμαί. Κατά τον έλεγχον, ο οποίος διενηργήθη την 13.10.1982 από τον αρμόδιον ελεγκτήν του Ι.Κ.Α., η επιχείρησις της αναιρεσιβλήτου εχαρακτηρίσθη βιομηχανική και ως εκ τούτου υπόχρεως καταβολής εισφορών επαγγελματικού κινδύνου δια το απασχολούμενον παρ' αυτή προσωπικόν. Κατόπιν τούτου ο Διευθυντής του Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α. Καβάλας εξέδωσε την ως άνω πράξιν, δι' ης κατελογίσθησαν εις βάρος της αναιρεσιβλήτου εισφοραί εκ δραχμών 25.530, αφορώσαι εις την ασφαλιστικήν τακτοποίησιν του προσωπικού της κατά την χρονικήν περίοδον από 1ης έως 31ης Αυγούστου 1982. Η πράξις αυτή επεκυρώθη με την υπ' αριθμ. 327/1984 απόφασιν της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του ιδίου Υποκαταστήματος. Το δικάσαν Διοικητικόν Πρωτοδικείον Καβάλας, επιληφθέν προσφυγής της αναιρεσιβλήτου κατά της ανωτέρω αποφάσεως της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής, αφού έλαβεν υπ' όψει ότι εις την επιχείρησισν της αναιρεσιβλήτου προέχει το στοιχείον της ανθρωπίνης εργασίας, ήτοι η εργασία του τεχνίτου, όστις δια των ιδίων αυτού χειρών κατευθύνει τα υφάσματα και τα λοιπά υλικά των παραγομένων ενδυμάτων, ερχομένης ούτω εις δευτέραν μοίραν της συμβολής των μικράς, άλλωστε, ιπποδυνάμεως ηλεκτροκινήτων μηχανημάτων, ως και τον αριθμόν των απασχολουμένων εργατών και το ύψος των εις αυτούς καταβαλλομένων αποδοχών, έκρινεν ότι η επιχείρησις αύτη δεν ήτο βιομηχανική, αλλ' απλώς βιοτεχνική, και, ως εκ τούτου, δεν ωφείλοντο παρ' αυτής εισφοραί επαγγελματικού κινδύνου. Ούτως όμως έχουσα η προσβαλλομένη απόφασις παρίσταται πλημμελώς ητιολογημένη, διότι απέβλεψε μόνον εις τον ανθρώπινον παράγοντα και τον αριθμόν του απασχολουμένου προσωπικού, δεν συνεξετίμησε δε και τα λοιπά εις την 5ην σκέψιν αναφερόμενα νόμιμα κριτήρια, ως είναι το ύψος των υπό της επιχειρήσεως χρησιμοποιουμένων κεφαλαίων, η έκτασις και παραγωγική ικανότης της επιχειρήσεως, ως και το ύψος των υπό της επιχειρήσεως πραγματοποιουμένων εσόδων. Συνεπώς, δια τον μοναδικόν τούτον λόγον, βασίμως προβαλλόμενον δια της υπό κρίσιν αιτήσεως, η προσβαλλομένη απόφασις είναι αναιρετέα, η δε υπόθεσις, χρήζουσα διευκρινήσεως κατά το πραγματικόν, πρέπει να παραπεμφθή εις το εκδόν την απόφασιν ταύτην Διοικητικόν Πρωτοδικείον Καβάλας προς νέαν νόμιμον κρίσιν.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Δέχεται την υπό κρίσιν αίτησιν.

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 15/1988 απόφασιν του Διοικητικού Πρωτοδικείου Καβάλας, εις ο και παραπέμπει την υπόθεσιν, κατά τα εν τω σκεπτικώ.

Διατάσσει την επιστροφήν του παραβόλου, και

Επιβάλλει εις βάρος της αναιρεσιβλήτου εταιρείας την δικαστικήν δαπάνην του αναιρεσείοντος Ι.Κ.Α. εκ δραχμών είκοσι οκτώ χιλιάδων (28.000).

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 10 Νοεμβρίου 1993

Ο Προεδρεύων Σύμβουλος

Η Γραμματέας

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 8ης Μαΐου 1995.

Ο Πρόεδρος του Α' Τμήματος

Η Γραμματέας του ΑΆ Τμήματος


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο