Δημοσιεύθηκε στις : [ 22-02-2008 ]

Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 90/2008 Προϋποθέσεις εγγραφής ιδιοκτητών ταξί στα Επιμελητήρια

(Προϋποθέσεις εγγραφής ιδιοκτητών ταξί στα Επιμελητήρια)

Κατηγορία: Λοιπά

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Αριθμός Γνωμοδοτήσεως 90/2008

ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

Συνεδρίαση της 22-2-2008

Σύνθεση:

Προεδρεύων: Χρήστος Τσεκούρας, Αντιπρόεδρος Ν.Σ.Κ., κωλυομένου του Προέδρου.

Αντιπρόεδροι: Γ. Πουλάκος, Σ. Σκουτέρης, Θ. Ρεντζεπέρης, Θ. Θεοφανόπουλος

Νομικοί Σύμβουλοι: Π. Κισσούδης, Ν. Κατσίμπας, Ν. Μαυρίκας, Χ. Θωμόπουλος, Β. Ασημακόπουλος, Σ. Δελλαπόρτας, Δ. Αναστασόπουλος, Κ. Μανωλής, Β. Βούκαλης, Κ. Καποτάς, Φ. Τάτσης, Ν. Κανιούρας, Β. Σουλιώτης, I. Σακελλαρίου, Χ. Παπαδόπουλος, Α. Φυτράκης, I. Τρίαντος, Μ. Απέσσος, Π. Τριανταφυλλίδης, Γ. Λάζος, Η. Ψώνης, Α. Καραγιάννης, Η. Δροσογιάννης, I. Διονυσόπουλος, Α. Χαρλαύτης, Α. Κλαδιάς, Σ. Δέτσης, Β. Δούσκα, Α. Γραμματικός, Φ. Ιατρέλλης, I. Χαλκιάς, Κ. Γεωργάκης, Π. Παναγιωτουνάκος, Π. Σπανός, Γ. Κανελλόπουλος, Κ. Χαραλαμπίδης.

Εισηγητής: Κωνσταντίνος Ζαμπάρας, Πάρεδρος Ν.Σ.Κ.

Αριθμ. Ερωτήματος: Κ1-2540/28-11-2006 του Υπουργείου Ανάπτυξης/Γενικής Γραμματείας Εμπορίου/Γ.Δ. Εσωτ. Εμπορίου/Δ/νσης Εμπορικών Οργανώσεων/Τμήμα Α'.

Περίληψη Ερωτήματος: Αν οι ιδιοκτήτες επιβατηγών δημοσίας χρήσεως αυτοκινήτων (Ε.Δ.Χ.) που μεταφέρουν επιβάτες με κόμιστρο (TAXI) πληρούν τις προϋποθέσεις εγγραφής τους στα Επιμελητήρια, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις (άρθρο 1 παρ. 3 Ν. 2081/1992, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 παρ. 3 του Ν. 3419/2005).

Επί του ανωτέρω ερωτήματος η Ολομέλεια του Ν.Σ.Κ. εγνωμοδότησε ως εξής:

Ι.1.- Κατά το άρθρο 1 του Ν. 2081/1992 «Ρύθμιση του θεσμού των Επιμελητηρίων, τροποποίηση των διατάξεων του Ν. 1712/1987 για τον εκσυγχρονισμό των επαγγελματικών οργανώσεων των εμπόρων, βιοτεχνών και λοιπών επαγγελματιών και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 154 Α'/10-9-92):

«1. Τα Επιμελητήρια αποτελούν υποχρεωτικές, αυτοτελείς και ανεξάρτητες ενώσεις φυσικών και νομικών προσώπων, που ασκούν εμπορική δραστηριότητα σε ορισμένη περιφέρεια .................3. Μέλη του Επιμελητηρίου είναι υποχρεωτικά:
α. Τα φυσικά πρόσωπα που έχουν την έδρα της εμπορικής τους δραστηριότητας στην περιφέρεια του Επιμελητηρίου, β. Τα νομικά πρόσωπα και οι συνεταιρισμοί, εφ' όσον έχουν εμπορική ιδιότητα και έδρα στην περιφέρεια του Επιμελητηρίου. γ....................... Η υποχρέωση εγγραφής στο οικείο Επιμελητήριο αρχίζει στην περίπτωση των φυσικών προσώπων από την έναρξη της εμπορικής τους δραστηριότητας και στην περίπτωση των νομικών προσώπων από τη σύστασή τους» (Η περ. γ' αντικαταστάθηκε ως άνω με την παρ. 3 άρθρ. 19 Ν. 3419/2005).

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 3 του ιδίου Νόμου, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 21 του Ν. 3419/2005 «Γενικό Εμπορικό Μητρώο και Εκσυγχρονισμός της Επιμελητηριακής Νομοθεσίας»: «Αρθρο 3. (Οργάνωση Επιμελητηρίων). 1. Τα Επιμελητήρια διακρίνονται σε αμιγή και μεικτά 3. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης που εκδίδεται μετά από πρόταση της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων, καθορίζονται τα κριτήρια ταξινόμησης των εμπορικών δραστηριοτήτων των μελών των Επιμελητηρίων και της κατάταξης αυτών ανά Επιμελητήριο ή ανά Τμήματα Επιμελητηρίων». Βάσει της εξουσιοδοτικής αυτής διάταξης εκδόθηκε η υπ'αριθμ. Κ1-2534/14.12.2006 απόφαση του Υφυπουργού Ανάπτυξης. Η απόφαση αυτή ορίζει: «Άρθρο 3. (Κριτήρια κατάταξης στα Αμιγή Επαγγελματικά Επιμελητήρια). 1. Στα αμιγή Επαγγελματικά Επιμελητήρια κατατάσσονται οι επιχειρήσεις, οι οποίες παρέχουν κατά κύριο λόγο................υπηρεσίες υπό τον όρο ότι η προσωπική και πλήρης συμμετοχή του επιχειρηματία στην ασκούμενη δραστηριότητα είναι εμφανής. Δεν κατατάσσονται σε Επαγγελματικά Επιμελητήρια, κεφαλαιουχικές επιχειρήσεις, οι οποίες ταξινομούνται αποκλειστικά στα Εμπορικά και Βιομηχανικά Επιμελητήρια. 2. Κριτήριο του είδους αυτού της επιχειρηματικής δραστηριότητας είναι κυρίως το μικρό μέγεθος της επιχείρησης. - Άρθρο 4. (Κριτήρια κατάταξης στα υποχρεωτικά τμήματα των Μικτών Επιμελητηρίων). Στο Εμπορικό Τμήμα των Μικτών Επιμελητηρίων (εκτός των Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων), κατατάσσονται οι επιχειρήσεις, που ασκούν κατά κύριο λόγο εμπορική δραστηριότητα που αφορά αγορά και μεταπώληση προϊόντων και διαθέτουν εμπορική στέγη. 2.. Στο τμήμα Υπηρεσιών των Μικτών Επιμελητηρίων κατατάσσονται οι επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες 3..................5. Στα Εμπορικά και Βιομηχανικά Επιμελητήρια κατατάσσονται οι επιχειρήσεις που ασκούν εμπορική ή μεταποιητική δραστηριότητα ή παρέχουν υπηρεσίες και οι οποίες δεν ταξινομούνται σε άλλα Επιμελητήρια.».

2. Στο άρθρο 1 του Εμπορικού Νόμου ορίζεται ότι «Έμποροι είναι όσοι μετέρχονται πράξεις εμπορικός και κύριον επάγγελμα έχουν την εμπορίαν», ενώ στο άρθρο 2 του Διατάγματος «Περί της αρμοδιότητας των Εμποροδικείων» (Τα Εμποροδικεία ως ειδικά δικαστήρια έχουν καταργηθεί με τον Νόμο ΑΥΝΖ/1887, και οι αρμοδιότητές τους περιήλθαν στα πολιτικά δικαστήρια, αλλά οι λοιπές ουσιαστικές διατάξεις του Διατάγματος εξακολουθούν να ισχύουν) ορίζεται ότι «ο νόμος θεωρεί πράξεις εμπορικός πάσα επιχείρηση μετακομίσεως δια γης ή δι' ύδατος».

3. Σύμφωνα με τον Ν. 3109/2003 «Ρύθμιση Θεμάτων επιβατηγών δημόσιας χρήσης αυτοκινήτων και άλλες διατάξεις»: «Άρθρο 1. (Γενικοί κανόνες - Ορισμοί). Για τους σκοπούς του νόμου αυτού: 1. Επιβατηγά δημόσιας χρήσης αυτοκίνητα (Ε.Δ.Χ.) είναι τα αυτοκίνητα που έχουν από κατασκευής έως πέντε (5) θέσεις, περιλαμβανομένης και της θέσης του οδηγού και μεταφέρουν επιβάτες με κόμιστρο. Διακρίνονται σε Ε.Δ.Χ. με μετρητή (ταξί) και σε αγοραία. 2. Ιδιοκτήτης Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτων: α) κάθε φυσικό πρόσωπο, που έχει στην κυριότητα ή που έχει αγοράσει με τον όρο παρακράτησης της κυριότητας από τον πωλητή μέχρι την αποπληρωμή του τιμήματος, ολόκληρο αυτοκίνητο ή ιδανικό μερίδιο τέτοιου αυτοκινήτου, β) οι ανώνυμες εταιρείες και οι συνεταιρισμοί που συστήνονται κατά την διάταξη του άρθρου 6 του νόμου αυτού από φυσικά πρόσωπα, ιδιοκτήτες Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτων - Αρθρο 6. (Σύσταση ανωνύμων εταιρειών - συνεταιρισμών) 1. Επιτρέπεται η σύσταση και η λειτουργία ανωνύμων εταιρειών και συνεταιρισμών από ιδιοκτήτες Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτων με αποκλειστικό σκοπό την εκμετάλλευσή τους ....................3. Μέτοχοι των ανωνύμων εταιρειών και των συνεταιρισμών επιτρέπεται να γίνουν ιδιοκτήτες Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτων, που στην άδεια κυκλοφορίας αυτών αναγράφεται ως έδρα η ίδια διοικητική μονάδα ή ανήκουν στην ίδια ενιαία διοικητική μονάδα. .................7. Οι μέτοχοι της ανώνυμης εταιρείας ή οι εταίροι των συνεταιρισμών παραχωρούν κατά χρήση στην ανώνυμη εταιρεία ή το συνεταιρισμό τα Ε.Δ.Χ. αυτοκίνητά τους......................9. Ιδιοκτήτης Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτου, που δεν είναι μέτοχος ανώνυμης εταιρείας ή εταίρος συνεταιρισμού του άρθρου αυτού μπορεί με σύμβαση ...................να παραχωρήσει την εκμετάλλευση του Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτου του σε ανώνυμη εταιρεία ή σε συνεταιρισμό που συστήνεται με το παρόν άρθρο ή σε φυσικό πρόσωπο - κάτοχο της ειδικής άδειας οδήγησης ......».

4. α) Οι αυτοπροσώπως ασκούντες αμειβόμενα ελευθέρια επαγγέλματα, όπως αυτά ρητώς κατονομάζονται στο άρθρο 48 παρ. 1 και 2 του Ν. 2238/1994, δεν υπέχουν υποχρέωση να εγγραφούν, βάσει των διατάξεων του Ν. 2081/1992, στα οικεία Επιμελητήρια. Εάν όμως, οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα δεν παρέχουν τις υπηρεσίες τους αυτοπροσώπως, αλλά έχουν συστήσει ατομική επιχείρηση ή προσωπική εταιρεία, στις οποίες έχουν προέχοντα χαρακτήρα η ριψοκίνδυνη διαμεσολάβηση, η εμπορική κερδοσκοπία και η απεύθυνση των υπηρεσιών όχι σε ιδιωτική βάση, αλλά στην αγορά, ενώ ο επιστημονικός ή καλλιτεχνικός χαρακτήρας του ελευθερίου επαγγέλματος δεν είναι ο προέχων, αλλά περιέρχεται σε δεύτερο ρόλο και υποχωρεί προ του εμπορικού κέρδους, τότε ασφαλώς οι ασκούντες τα επαγγέλματα αυτά στην ουσία εμπορεύονται και υπό την έννοια αυτή θα πρέπει να εγγραφούν στο οικείο Επιμελητήριο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 2081/1992. (βλ. Γν. ΝΣΚ 774/1999).

β) Περαιτέρω, επειδή η επιχείρηση οδικής μεταφοράς ρητά χαρακτηρίζεται από τον νόμο σαν εμπορική (άρθρο 2 του Διατάγματος περί Εμποροδικείων), η κατά σύνηθες επάγγελμα άσκηση οδικής μεταφοράς εμπορευμάτων προσδίδει στον ασκούντα αυτήν « ιδίω ονόματι» την ιδιότητα του εμπόρου, κατ' άρθρο 1 του Ε.Ν. και επομένως καθιστά υποχρεωτική την εγγραφή των ασκούντων αυτή στο οικείο Επιμελητήριο, (βλ. Γν. ΝΣΚ 799/1992).

γ) Τέλος ο φορολογικός νομοθέτης θεωρεί, ότι αυτός που εκμεταλλεύεται Ε.Δ.Χ. αυτοκίνητο (ταξί) ασκεί επιχείρηση και επομένως όταν μεταβιβάζεται ένα τέτοιο αυτοκίνητο, μαζί με την άδεια κυκλοφορίας του, πρόκειται περί απόκτησης επιχείρησης, (βλ. Γν. ΝΣΚ 348/2006).

II.- Από τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν, συνάγονται τα ακόλουθα:

1. Κατά τα γενόμενα δεκτά από την θεωρία, το Φορολογικό Δίκαιο, παρότι αντλεί στοιχεία από άλλους κλάδους του δικαίου και ιδίως του Δημοσίου Δικαίου, από το οποίο αποσπάσθηκε, εν τούτοις αποτελεί ιδιαίτερο (αυτοτελή, αυτόνομο) κλάδο του δικαίου και διέπεται από δικούς του κανόνες και αντιλήψεις. Έτσι υπάρχουν έννοιες του Ιδιωτικού Δικαίου, οι οποίες έχουν διαφοροποιηθεί στο Φορολογικό Δίκαιο είτε νομοθετικά είτε νομολογιακά. Η διαφοροποίηση αυτή δεν αποτελεί όμως σύγκρουση, γιατί ο κάθε δικαιϊκός κλάδος επιδιώκει διαφορετικούς σκοπούς.

Ειδικότερα, ενώ ορισμένες πράξεις δεν είναι εμπορικές κατά τον Εμπορικό Νόμο, είναι δυνατό να προβλέπονται ως τέτοιες από τη φορολογική νομοθεσία και το εισόδημα που αποκτάται από αυτές να φορολογείται σαν εισόδημα από εμπορικές επιχειρήσεις. Επίσης στο Φορολογικό Δίκαιο η έννοια του εμπόρου είναι ευρύτερη της εννοίας που έχει στο Εμπορικό Δίκαιο. Και τούτο γιατί, ανεξάρτητα από την νομική φύση (εμπορική ή αστική) των επιχειρουμένων πράξεων και την απόκτηση ή όχι κατά το Εμπορικό Δίκαιο της ιδιότητας του εμπόρου, αρκεί ο φορολογούμενος να έχει έσοδα από την συστηματική άσκηση οποιουδήποτε κερδοσκοπικού επαγγέλματος που δεν περιέχεται στα περιοριστικά στον νόμο επονομαζόμενα ελευθέρια επαγγέλματα (βλ. Χ. Τότση «Ερμηνεία Φορολογίας Εισοδήματος Φυσικών και Νομικών Προσώπων», τόμος Α', 2003, σελ. 64, I. Αναστόπουλου - Χ. Φορτσάκη «Φορολογικό Δίκαιο», 2003, σελ. 26, Ε. Περάκη «Γενικό μέρος Εμπορικού Δικαίου», 1999, σελ. 180, Λ. Θεοχαρόπουλου «Φορολογικό Δίκαιο», τόμος Β', 1999, σελ. 66, Λ. Κόντου - Μάναλη «Ελληνικό Φορολογικό Δίκαιο», 2002, σελ. 19) προκειμένου να υποβληθεί στην φορολογία εισοδήματος ως ασκών εμπορική επιχείρηση.

2. Τα Επιμελητήρια είναι ένωση εμπόρων Δημοσίου Δικαίου, με σκοπό την προστασία και την προώθηση του εμπορίου για το γενικό συμφέρον, δηλαδή ενεργούν ως φορείς δημόσιας διοίκησης προς εκπλήρωση δημοσίων σκοπών. Δεν αποτελούν ως Ν.Π.Δ.Δ. συνδικαλιστική ή συντεχνιακή οργάνωση, αλλά θεσμό που αποβλέπει στην διασφάλιση του ελέγχου ενός επαγγέλματος για το συμφέρον του κοινού. Εξ άλλου, λόγω του δημόσιου χαρακτήρα της συμμετοχής του ο έμπορος δεν θα μπορούσε να προβάλει το (αρνητικό) δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι (άρθρο 12 Σ), προκειμένου να αποφύγει την εγγραφή του (ΣτΕ 3354/1988). Η υποχρεωτικότητα συμμετοχής στα Επιμελητήρια έχει την έννοια της απαγόρευσης άσκησης από τον νόμο της σχετικής δραστηριότητας στους μη εγγεγραμμένους, αν και έχουν υποχρέωση προς τούτο, και της μη εγγραφής όσων δεν έχουν υποχρέωση.

3. «Επιχείρηση» με την ευρεία ή δυναμική έννοια του όρου είναι η επαγγελματική άσκηση ορισμένης δραστηριότητας. Έτσι εννοούν τον όρο αυτό οι οικονομολόγοι. Με την κατ' επάγγελμα όμως άσκηση κάποιας εμπορικής ή βιομηχανικής δραστηριότητας δημιουργείται ένα σύνολο σχέσεων, νομικών, οικονομικών και πραγματικών, με προέχον πάντοτε περιουσιακό περιεχόμενο, το οποίο είναι η «επιχείρηση» με την στενή ή στατική έννοια. Την έννοια αυτή δίδουν στον όρο οι νομικοί, κατ' αυτή δε την νομική έννοια περιλαμβάνεται στην επιχείρηση και η φήμη, η πελατεία, η καλή πορεία της επιχείρησης κ.α. Από φορολογικής άποψης γίνεται δεκτό ότι επιχείρηση είναι και η άσκηση οικονομικής δραστηριότητας, που δεν συμπίπτει με την άσκηση ελευθέρου επαγγέλματος (βλ. Ν. Δελούκα «Η Εμπορική επιχείρησις και η προστασία αυτής», 1980, σελ. 1, Κ. Καραβά «Εγχειρίδιον Εμπορικού Δικαίου», τόμος Α' 1959, σελ. 85, Ελ.. Λεβαντή «Ανώνυμες Εταιρείες», τόμος Γ', 1995, σελ. 362, Μ. Κυπραίου «Στοιχεία Φορολογικού Δικαίου», 1980, σελ. 202). Στα άρθρα 2 και 3 του Διατάγματος περί αρμοδιότητος των εμποροδικείων ο όρος «επιχείρηση» έχει δυναμικό περιεχόμενο, εμφαίνει δηλαδή ορισμένη ενέργεια, δράση του επιχειρηματία.

Όμως σαν «επιχείρηση» στην προαναφερθείσα Υπουργική Απόφαση περί κριτηρίων ταξινόμησης των εμπορικών δραστηριοτήτων των μελών των Επιμελητηρίων, πρέπει να νοηθεί αυτή υπό την δεύτερη (στατική) έννοια, η οποία συνάδει με αυτή του ΑΚ 479, δηλαδή, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και της οικονομικής επιστήμης, το σύνολο των πραγμάτων, δικαιωμάτων και πραγματικών καταστάσεων ή σχέσεων (κινητά, ακίνητα, απαιτήσεις, πελατεία, καλή φήμη, εμπορικά απόρρητα, εμπορική πίστη, δίκτυο λειτουργίας, διαφήμιση, τεχνογνωσία, εφευρέσεις κ.λ.π.), τα οποία έχουν οργανωθεί σε οικονομική ενότητα από τον φορέα τους, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, για την επίτευξη κερδοσκοπικού σκοπού (βλ. Β. Βαθρακοκοίλη «Ερμηνεία - Νομολογία ΑΚ», άρθρο 479 παρ. 18, με εκεί παρατιθέμενες παραπομπές σε θεωρία και νομολογία, αλλά και ΑΠ 5/2002 Ελ. Δνη 44.182, ΑΠ 109/1997 Ελ. Δνη 39.96, ΑΠ 412/1990 ΕΕμπΔ 42.440, Εφ Αθ. 3916/2003 ΔΕΕ 10.1049).

Ο νόμος χαρακτηρίζει σαν εμπορική κάθε επιχείρηση «μετακομίσεως δια γής ή ύδατος», δηλαδή την μεταφορά οικονομικών αγαθών από τόπο σε τόπο. Η μεταφορά νοείται βεβαίως εδώ σαν η οικονομική, στην μετακίνηση οικονομικού αγαθού σκοπούσα ενέργεια και όχι σαν η, υπό την υλική, την εκτελεστική έννοια, πράξη αυτής της μετακίνησης. «Μεταφορέας» είναι αυτός που αναλαμβάνει την οικονομική ενέργεια, την μεσολάβηση, όχι αυτός που εκτελεί υλικώς την μεταφορά. Ο τελευταίος αυτός δεν ασκεί επιχείρηση μεταφοράς και αν ενεργεί ως ελεύθερος επαγγελματίας. Εμπορική πράξη είναι και η μεταφορά προσώπων.

III.- Κατ'ακολουθία των ανωτέρω κριτήριο του αν ο ιδιοκτήτης ταξί έχει υποχρέωση εγγραφής στα οικεία Επιμελητήρια είναι η εκ μέρους του άσκηση ή μη επιχειρηματικής δραστηριότητας, κατά την έννοια των προπαρατιθεμένων διατάξεων.

Ο ιδιοκτήτης ταξί αποκτά την άδεια εκμετάλλευσης του αυτοκινήτου του υπό ορισμένες προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος και επί το πλείστον κερδίζει τα προς το ζείν, εργαζόμενος ο ίδιος σαν οδηγός του οχήματος του. Το εισόδημά του συνεπώς είναι κατά κύριο λόγο αντίτιμο ή αμοιβή σωματικής εργασίας και όχι εμπορικό κέρδος με την καθιερωμένη έννοια. Ενώ ένας έμπορος είναι δυνατόν ημερησίως να πωλήσει από κανένα έως απεριόριστο αριθμό προϊόντων με ανάλογο κέρδος, ο ιδιοκτήτης ταξί, ως οδηγός του αυτοκινήτου του εντός των ωρών της «βάρδιας» του, ή έστω, απασχολούμενος στο όριο των σωματικών του δυνάμεων, δεν προσβλέπει σε μεγάλα κέρδη, αλλά, αντίθετα, σπάνια θα υπερβεί ένα κατώτατο όριο κέρδους.

Το προέχον στην ασκούμενη από αυτόν δραστηριότητα δεν είναι η ριψοκίνδυνη κερδοσκοπική διαμεσολάβηση, αλλά η παροχή υπηρεσιών και η αμοιβή εργασίας. Ο αναλαμβανόμενος κίνδυνος, το επενδυμένο κεφάλαιο και η έκταση της εμπορικής δραστηριότητάς του δεν είναι τέτοιας έντασης που να δικαιολογείται η πρόσδοση σε αυτόν της εμπορικής ιδιότητας. Για τον λόγο αυτό άλλωστε δεν έχει και τις υποχρεώσεις του εμπόρου ή οσάκις έχει μερικές, όπως τήρηση βιβλίων που προβλέπονται από φορολογικές διατάξεις, αυτό γίνεται με σκοπό την φορολόγησή του. Επί πλέον δεν έχει την στοιχειώδη έστω επαγγελματική οργάνωση, η οποία αποτελεί την έννοια της «επιχείρησης», κατά τα προαναφερθέντα, και η εμπλοκή του στην αγορά εργασίας είναι ιδιόμορφη και περιωρισμένη. Τέλος, οσάκις ο ιδιοκτήτης ταξί παραχωρεί την χρήση του αυτοκινήτου του σε άλλον οδηγό έναντι αμοιβής, η σύμβαση που τους συνδέει είναι είτε (κατά το συνήθως συμβαίνον) αυτή της μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος, η οποία ρυθμίζεται από τις διατάξεις 619 επ. ΑΚ σε συνδυασμό με το 574 ΑΚ (Εφ. Θεσ. 334/1973, NOB 21.808, ΑΠ 1042/2007 ΝΟΜΟΣ), είτε (σπανιώτερα) της εξαρτημένης εργασίας, η οποία ρυθμίζεται από τις διατάξεις 648 επ. ΑΚ (ΑΠ 542/1967 NOB 16.155), αλλά το αντάλλαγμα από αυτές δεν αποτελεί αμοιβή επιχειρηματικού κινδύνου.

Όταν όμως πρόκειται για Ανώνυμες Εταιρείες ή Συνεταιρισμούς που συστήνονται από φυσικά πρόσωπα, ιδιοκτήτες ταξί, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 του Ν. 3109/2003, τότε τα νομικά αυτά πρόσωπα έχουν την εμπορική ιδιότητα εκ του νόμου (άρθρ. 1 παρ. 2 Ν. 2190/1920 και άρθρ. 1 παρ. 7 Ν. 1667/1986 αντίστοιχα), χωρίς βέβαια οι μέτοχοι της ΑΕ ή οι εταίροι του Συνεταιρισμού να αποκτούν την ιδιότητα αυτή.

IV.- Κατόπιν των προαναφερθέντων, κατά την ομόφωνη γνώμη της Ολομελείας του Ν.Σ.Κ., επί του ανωτέρω τεθέντος ερωτήματος προσήκει η απάντηση: α) Οι ιδιοκτήτες ταξί (φυσικά πρόσωπα), οι οποίοι ασκούν μεμονωμένα το επάγγελμά τους δεν έχουν υποχρέωση εγγραφής στα οικεία (Επαγγελματικά ή Μικτά) Επιμελητήρια, καθόσον η εργασία τους δεν αποτελεί άσκηση επιχείρησης υπό την εκτεθείσα έννοια, το δε αντάλλαγμα αυτής έχει την έννοια της αμοιβής της σωματικής τους καταπόνησης και όχι της ριψοκίνδυνης κερδοσκοπικής διαμεσολάβησης και δεν τους προσδίδει την εμπορική ιδιότητα, β) Οι ιδιοκτήτες ταξί (νομικά πρόσωπα) Ανώνυμες Εταιρείες και Συνεταιρισμοί, επειδή έχουν την εμπορική ιδιότητα εκ του νόμου, έχουν υποχρέωση εγγραφής στα οικεία (Εμπορικά ή Μικτά) Επιμελητήρια.-


ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ

Αθήνα 12-3-2008

Ο Προεδρεύων της Ολομέλειας

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Ο Εισηγητής

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΑΜΠΑΡΑΣ
ΠΑΡΕΔΡΟΣ Ν.Σ.Κ.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΕΚΤΕΝΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΑΛΠ ΑΝΤΙ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΥ
Up
Close
Close
Κλείσιμο