Δημοσιεύθηκε στις : [ 04-04-2012 ]

Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 143/2012 Αποδέσμευση ή μη κοινού λογαριασμού που τηρείται στο Τ.Π.και Δανείων, ο οποίος έχει δεσμευτεί στο σύνολο του, λόγω επιβολής σε βάρος του ενός των συνδικαιούχων α) διασφαλιστικών υπέρ του Δημοσίου μέτρων του άρθρου 14 του ν.2523/1997 β) κατάσχεσης από την ΙΑ' Δ.Ο.Υ Αθηνών, κατά το λόγο της μερίδας των μη υπόχρεων συνδικαιούχων

(Αποδέσμευση ή μη κοινού λογαριασμού που τηρείται στο Τ.Π.και Δανείων, ο οποίος έχει δεσμευτεί στο σύνολο του, λόγω επιβολής σε βάρος του ενός των συνδικαιούχων α) διασφαλιστικών υπέρ του Δημοσίου μέτρων του άρθρου 14 του ν.2523/1997 β) κατάσχεσης από την ΙΑ' Δ.Ο.Υ Αθηνών, κατά το λόγο της μερίδας των μη υπόχρεων συνδικαιούχων)

Κατηγορία: Λοιπά

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Αριθμός Γνωμοδότησης: 143/2012

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΤΜΗΜΑ Δ'
Συνεδρίαση της 6.3.2012


Σύνθεση:
Πρόεδρος: Δημήτριος Αναστασόπουλος, Αντιπρόεδρος του Ν.Σ.Κ.
Μέλη: Βλασιος Βούκαλης,, Ανδρέας Φυτράκης, Στέφανος Δέτσης, Ιωάννης-Κωνσταντΐνος Χαλκιάς, Νίκη Μαριόλη, Δήμητρα Κεφάλα, Νομικοί Σύμβουλοι του Κράτους.

Εισηγήτρια: Σταυρούλα Μπανάκου, Πάρεδρος Ν.Σ.Κ.

Αριθμ. Ερωτήματος: το υπ' αριθ. πρωτ. 125837/21.11.2011 έγγραφο του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Τ.Π. και Δανείων

Περίληψη: Αποδέσμευση ή μη κοινού λογαριασμού που τηρείται στο Τ.Π.και Δανείων, ο οποίος έχει δεσμευτεί στο σύνολο του, λόγω επιβολής σε βάρος του ενός των συνδικαιούχων α) διασφαλιστικών υπέρ του Δημοσίου μέτρων του άρθρου 14 του ν.2523/1997 β) κατάσχεσης από την ΙΑ' Δ.Ο.Υ Αθηνών, κατά το λόγο της μερίδας των μη υπόχρεων συνδικαιούχων.

Επί του ανωτέρω ερωτήματος το Δ' Τμήμα του Ν.Σ.Κ. γνωμοδότησε ομόφωνα ως ακολούθως:

Ι.ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Με το υπ'αριθ. πρωτ. 125837/21.11.2011 έγγραφο του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Τ.Π.και Δανείων διαβιβάστηκε στο Γραφείο μας το υπ'αριθ. πρωτ. 120383/14.11.2011 έγγραφο της Δ/νσης Καταθέσεων και Ειδικών Λογαριασμών (Δ9) του Τ.Π. και Δανείων με το οποίο τέθηκε το ερώτημα εάν δύναται να γίνει δεκτό αίτημα των δανειοληπτών «....» και «......» με το οποίο ζητούν, κατά το ποσοστό της εξ αδιαιρέτου μερίδας τους (1/3 έκαστος) την αποδέσμευση κοινών λογαριασμών που διατηρούν στο Τ.Π. και Δανείων με συνδικαιούχο το γιο τους «...» , σε βάρος του οποίου έχουν επιβληθεί α) η από 24.9.2003 κατάσχεση υπέρ της ΙΑ' Δ.Ο.Υ Αθηνών για ποσό 3.184.650, 93 ευρώ και β) τα με αριθ.πρωτ. 1086241/10153/ΔΕ-Γ /3.3.2003 μέτρα διασφάλισης της Γεν. Δ/νσης Φορολογικών Ελέγχων (Δ/νσή Ελέγχου-Τμήμα Ποινών Γ') του Υπουργείου Οικονομικών του άρθρου 14 του ν.2523/1997 καθόσον το Τ.Π.και Δανείων έχει δεσμεύσει το σύνολο των κοινών λογαριασμών.

ΙΙ.ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Α. Με το ν.5638/1932 (ΦΕΚ ) «Περί καταθέσεως εις κοινόν λογαριασμό», εισήχθη στην Ελλάδα ο θεσμός του κοινού λογαριασμού. Ειδικότερα στο νόμο αυτό, όπως το άρθρο 1 αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του ν.δ/τος 951/1971 και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 124 περ.Δ στοιχ. α' του ν.δ/τος 118/1973 ορίζονται τα ακόλουθα:

Άρθρο 1: 1. Χρηματική κατάθεσις παρά Τραπέζη εις ανοικτόν λογαριασμόν επ 'ονόματι δύο ή πλειοτέρων από κοινού (Compte joint, joint account) είναι εν τη έννοια του παρόντος νόμου η περιέχουσα τον όρον ότι του εκ ταύτης λογαριασμού δύναται να κάμνει χρήση εν όλω ή εν μέρει, άνευ συμπράξεως των λοιπών είτε εις είτε τινές, και πάντες κατ' ιδίαν οι δικαιούχοι.

2. Η χρηματική κατάθεσις, περί ης η προηγούμενη παράγραφος, επιτρέπεται να ενεργείται και εις κοινόν λογαριασμόν επί προθεσμία ή ταμιευτηρίου υπό προειδοποίησιν.

3. Επιτρέπεται εις τας Τράπεζας να δέχονται καταθέσεις, εις συνάλλαγμα ή εις συνάλλαγμα και εις δραχμάς, εις κοινόν λογαριασμόν, επί προθεσμία ή ταμιευτηρίου υπό προειδοποίησιν, μονίμων κατοίκων της αλλοδαπής ή τοιούτων μεθ 'ενός ή πλειόνων συνδικαιούχων μονίμων κατοίκων της ημεδαπής, κατά τα ειδικώτερον οριζόμενα δια των εκάστοτε αποφάσεων της Νομισματικής Επιτροπής.

Άρθρο 2: Επί των καταθέσεων τούτων δύναται να τεθή προσθέτως ο όρος ότι, άμα των θανάτω οιουδήποτε των δικαιούχων, η κατάθεσις και ο εκ ταύτης λογαριασμός περιέρχεται αυτοδικαίως εις τους λοιπούς επιζώντας, μέχρι του τελευταίου τούτων. Εν τη περιπτώσει ταύτη η κατόθεσις περιέρχεται εις αυτούς ελευθέρα παντός φόρου κληρονομιάς ή άλλου τέλους. Αντιθέτως η απαλλαγή αύτη δεν επεκτείνεται επί των κληρονόμων του τελευταίου απομείναντος δικαιούχου.

Άρθρο 3: Διάθεσις της καταθέσεως δια πράξεως είτε εν ζωή είτε αιτία θανάτου δεν επιτρέπεται οι δε κληρονόμοι του τελευτήσαντος, είτε εξ αδιαθέτου, είτε και εκ διαθήκης, συμεριλαμβανομένων και των αναγκαίων τοιούτων, ως και της απόρου χήρας, ουδέν δικαίωμα κέκτηνται επί της καταθέσεως:

Άρθρο 4: Κατάσχεσις της καταθέσεως επιτρέπεται έναντι όμως των κατασχόντων αύτη τεκμαίρεται αμαχήτως ότι ανήκει εις πάντας τους δικαιούχους κατ' ίσα μέρη.

Από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 4 σε συνδυασμό με αυτή του άρθρου 1 προκύπτει ότι με την κατάθεση χρημάτων στο όνομα δύο ή περισσοτέρων προσώπων ή στο όνομα του ίδιου του καταθέτη και τρίτου ή τρίτων σε κοινό λογαριασμό παράγεται μεταξύ των καταθετών ή του καταθέτη και του τρίτου αφενός και του δέκτη της καταθέσεως νομικού προσώπου αφετέρου, ενεργητική ενοχή εις ολόκληρον κατά την έννοια των άρθρων 489 επομ., ΑΚ, δηλαδή καθένας από τους δικαιούχους έχει δικαίωμα να αναλάβει ολόκληρο το ποσό της καταθέσεως χωρίς τη σύμπραξη των λοιπών, και η Τράπεζα έχει υποχρέωση να καταβάλει το ποσό αυτό σε πρώτη ζήτηση. Όμως σε περίπτωση κατασχέσεως καταθέσεως κοινού λογαριασμού εκ μέρους του δανειστή ενός από τους δικαιούχους, ο δανειστής αυτός δεν δικαιούται να κατάσχει το σύνολο της καταθέσεως, αφού κατά τεκμήριο αμάχητο, αυτή ανήκει σε όλους τους δικαιούχους κατ' ίσα μέρη, αλλά μόνο το μέρος της καταθέσεως που αναλογεί στον οφειλέτη του καταθέτη. Έτσι η κατάθεση κατά το υπόλοιπο μέρος που αναλογεί στους λοιπούς δικαιούχους παραμένει απρόσβλητη από τον δανειστή αυτό, καθιερώνεται δηλαδή με την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 4 ειδική περίπτωση ακατασχέτου ως προς αυτόν (ΑΠ 1812/2007, 785/1999 δημ. ΝΟΜΟΣ).

Η ανωτέρω διάταξη εξακολουθεί να ισχύει και δεν καταργήθηκε ούτε σιωπηρά από το ν.δ. 1059/1971 «περί του απορρήτου των τραπεζικών καταθέσεων», διότι το διάταγμα αυτό ενώ προέβλεψε για το απόρρητο, δεν καθιέρωσε και το ακατάσχετο, πράγμα που θα γινόταν αν υπήρχε σχετική νομοθετική βούληση. Άλλωστε τα ακατάσχετα που ο νόμος κάθε φορά ορίζει αποτελούν εξαίρεση από τον κανόνα και πρέπει να ερμηνεύονται στενά, αφού δυσχεραίνουν ουσιαστικά ή ακόμη και αποκλείουν την παροχή έννομης προστασίας στο στάδιο της αναγκαστικής εκτέλεσης, την οποία προστατεύει το άρθρο 20 παρ.1 του Συντάγματος. (ΟΛ.ΑΠ 19/2001, ΑΠ 785/1999 δημ. ΝΟΜΟΣ).

Β.α. Στο υπό τον τίτλο «Διασφάλιση των συμφερόντων του Δημοσίου σε περίπτωση φοροδιαφυγής» άρθρο 14 του ν.2523/1997 «Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις» (Α' 179), που έχει τροποποιηθεί διαδοχικά με το άρθρο 16 ν.2992/2002 και την παρ.8 άρθρο 40 ν.3220/2004 και αντικαταστάθηκε με την παρ.1 άρθρο 2 του ν.3296/2004 (Α'253/14.12.2004) ορίζονται τα ακόλουθα:

«1.Κάθε φορά που η φορολογική αρχή διαπιστώνει φορολογικές παραβάσεις από τις οποίες βάσει ειδικής έκθεσης ελέγχου, προκύπτει ότι δεν έχει αποδοθεί συνολικά στο Δημόσιο ποσό πάνω από εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ από Φ. Π. Α, Φ. Κ. Ε., παρακρατούμενους και επιρριπτόμενους φόρους, τέλη και εισφορές, απαγορεύεται στις αρμόδιες δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες να παραλαμβάνουν δηλώσεις ή να χορηγούν βεβαιώσεις ή πιστοποιητικά που απαιτούνται κατά τις κείμενες διατάξεις και ζητούνται από τον παραβάτη·, για την κατάρτιση συμβολαιογραφικών πράξεων μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων. Στην περίπτωση αυτή αναστέλλεται έναντι του Δημοσίου και το απόρρητο των καταθέσεων, των λογαριασμών, των κοινών λογαριασμών, των πάσης φύσεως επενδυτικών λογαριασμών, των συμβάσεων και πράξεων επί παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων και του περιεχομένου των θυρίδων του φορολογούμενου σε τράπεζες ή άλλα πιστωτικά ιδρύματα και δεσμεύεται το πενήντα τοις εκατό (50%) αυτών. Οι δεσμεύσεις του προηγούμενου εδαφίου δεν εφαρμόζονται για ποσά μισθών και συντάξεων που κατατίθενται στους οικείους λογαριασμούς φυσικών προσώπων.    2....3. Η αρμόδια για την έκδοση των οικείων καταλογιστικών
πράξεων των φόρων, τελών και εισφορών ή των αποφάσεων επιβολής προστίμου του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων φορολογική αρχή, υποχρεούται να ενημερώσει άμεσα με οποιονδήποτε τρόπο όλες τις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες, τις τράπεζες και λοιπά πιστωτικό ιδρύματα. Οι ανωτέρω υπηρεσίες και οι φορείς από της ενημερώσεώς τους υποχρεούνται να εφαρμόσουν αμέσως τις απαγορεύσεις και δεσμεύσεις της παραγράφου 1, χωρίς καμία άλλη διαδικασία ή διατύπωση ενημερώνοντας την αρμόδια για την επιχείρηση Δ.Ο. Υ. 4. Η ενέργεια αυτή της φορολογικής αρχής κοινοποιείται με αντίγραφο της σχετικής ειδικής έκθεσης ελέγχου και στη Διεύθυνση Ελέγχου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, καθώς και στο φορολογούμενο στη γνωστή κατοικία του ή στην έδρα της επιχείρησής του, ο οποίος μπορεί να ζητήσει με αίτησή στον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών μέσω της αρμόδιας για την έκδοση της φορολογικής πράξης αρχής, την ολική ή μερική άρση των απαγορευτικών μέτρων. Κατά της απόφασης του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών επιτρέπεται η άσκηση προσφυγής κατά τις διατάξεις του Κ.Δ.Δ    6. Τα μέτρα αίρονται υποχρεωτικό στο σύνολο τους εφόσον ο υπόχρεος φορολογούμενος καταβάλει ποσό πάνω από εβδομήντα τοις εκατό (70%) του συνόλου των οφειλομένων οικείων ποσών φόρων, τελών και εισφορών μετά των νομίμων προσαυξήσεων ή προστίμων. Σε κάθε περίπτωση εφαρμογής των διατάξεων του προηγούμενου εδαφίου, καθώς και της παραγράφου 5 του άρθρου αυτού η αρμόδια φορολογική αρχή υποχρεούται να ενημερώσει άμεσα με οποιονδήποτε τρόπο τη Διεύθυνση ελέγχου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, όλες τις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες, τις τράπεζες και λοιπό πιστωτικό ιδρύματα. 7. Τα ποσά και ποσοστά που ορίζονται από τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 6 μπορούν να αυξομειώνονται με αποφάσεις του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών που εκδίδονται το βραδύτερο μέχρι 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους».

β. Όπως έχει γίνει δεκτό με την υπ' αριθ. 293/2007 γνωμοδότηση του Β' Τμήματος του Ν.Σ.Κ., ο σκοπός των διατάξεων του άρθρου 14 του ν.2523/1997 συνίσταται στην άμεση αντιμετώπιση περιπτώσεων φοροδιαφυγής ή και φοροκλοπής μεγάλης εκτάσεως οι οποίες επιτυγχάνονται με την καταστρατήγηση των διατάξεων της άμεσης και ιδίως της έμμεσης φορολογίας και έχουν ως αποτέλεσμα την ιδιοποίηση τόσο των παρακρατούμενων όσο και επιρριπτόμενων στην κατανάλωση φόρων, αλλά και την υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος με τη χρησιμοποίηση μεθόδων φορολογικής απάτης (χρησιμοποίηση πλαστών και εικονικών φορολογικών στοιχείων προς επιστροφή ή έκπτωση κυρίως ΦΠΑ κλπ.,) θεσπίστηκε, ως μέθοδος υλοποιήσεώς του, η λήψη απαγορευτικών μέτρων, που αποσκοπούν στην παρεμπόδιση μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων ή διενέργειας άλλων συναφών πράξεων (ανάληψη υπολοίπου τραπεζικών λογαριασμών κλπ.) προκειμένου σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στην οικεία εισηγητική έκθεση του νόμου αυτού, να διασφαλιστεί, μετά την ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών ελέγχου, βεβαιώσεως κλπ., η είσπραξη φόρων και συναφών προστίμων της κείμενης φορολογικής νομοθεσίας. Ενόψει του ως άνω σκοπού τους τα μέτρα συνδέονται στενά με την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Η φύση των μέτρων η οποία συνάγεται από το συνδυασμό των όρων «Διασφάλιση συμφερόντων στο τίτλο του άρθρου 14 αφενός και «κύρωση» και «μέτρα» στις παραγράφους του ίδιου άρθρου αφετέρου, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα κατατάσσει στα πρόσθετα διοικητικά μέτρα οικονομικού περιεχομένου διασφαλιστικού χαρακτήρα, τα οποία λαμβάνονται σε βάρος των φορολογούμενων χάριν δημοσίου συμφέροντος συνιστάμενα ειδικότερα στον περιορισμό της ελευθερίας διαχειρίσεως περιουσιακών στοιχείων για κάποιο χρονικό διάστημα, λόγω διαπιστώσεως βάσει ειδικής εκθέσεως ελέγχου εμπλοκής αμέσως ή εμμέσως των καθών τα μέτρα νομικών και φυσικών προσώπων σε διοικητικώς και ποινικώς κολάσιμες πράξεις ιδιοποιήσεως δημοσίων πόρων. Πρόκειται δηλαδή γ«α παρεπόμενα μέτρα ασφαλιστικού χαρακτήρα υπέρ του Δημοσίου, τα οποία αποσκοπούν στην εξασφάλιση της είσπραξης των απαιτήσεών του από φόρους και πρόστιμα (σχετ. ΔΕΑ 100/2007, ΣτΕ 2024/2010 Δημ. ΝΟΜΟΣ)

Ως εκ της αποστολής τους τα μέτρα αυτά, που είναι προφανώς προσωρινού και παρακολουθηματικού χαρακτήρα σε σχέση προς τις κύριες φορολογικές οφειλές και τις λοιπές κυρώσεις για τις φορολογικές παραβάσεις του καθού, είναι ευνόητο ότι αφού δεν προσδιορίζεται στο νόμο ή διάρκεια της ισχύος τους, ισχύουν σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας των διοικητικών πράξεων αλλά και με όσο αναφέρονται στην εισηγητική έκθεση του άρθρου 14 δηλαδή μέχρι: α) την τυχόν άρση τους διοικητικά από τον αρμόδιο υπουργό επί αποδοχής της αιτήσεως των ενδιαφερομένων (παρ.4), β) την ολοκλήρωση των διαδικασιών καταλογισμού, βεβαιώσεως κλπ., και την είσπραξη των οικείων φόρων και προστίμων ή τουλάχιστον του 70% των οφειλομένων με τις προσαυξήσεις (παρ.5) και γ) την ακύρωση τους από τα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια, δεδομένου ότι αυτά εντάσσονται στη φορολογική νομοθεσία, η δε αμφισβήτηση της λήψεώς τους γεννά φορολογική διαφορά (ΣτΕ 3981/2001, 887/2005).

III. Με βάση τα προαναφερόμενα και δη του εξασφαλιστικού σκοπού των προβλεπόμενων από το άρθρο 14 του ν.2523/1997 μέτρων διασφάλισης των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία στερούν στον υπόχρεο μόνο την εξουσία διάθεσης των δεσμευθέντων περιουσιακών του στοιχείων μέχρι την ολοκλήρωση των διαδικασιών ελέγχου, τη βεβαίωση των οφειλομένων και την περαιτέρω λήψη αναγκαστικών μέτρων, αλλά και του τρόπου άρσης των διασφαλιστικών μέτρων, το Δ' Τμήμα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους γνωμοδοτεί ομόφωνα ότι σε περίπτωση κοινού λογαριασμού περισσοτέρων προσώπων, ακόμη και αν υπόχρεος έναντι του Δημοσίου φέρεται ο ένας εκ των περισσοτέρων συνδικαιούχων, λόγω της ενεργητικής ενοχής εις ολόκληρον που δημιουργείται τόσο μεταξύ των περισσοτέρων συνδικαιούχων αλλά και έναντι της Τράπεζας, στην οποία έχει ανοιχθεί ο λογαριασμός, τα επιβληθέντα μέτρα διασφάλισης αναφέρονται στο σύνολο του κοινού λογαριασμού, έχοντας σαν συνέπεια τη δέσμευση αυτού σε ποσοστό 50%, μέχρι τουλάχιστον είτε α) να λάβει χώρα άρση τους διοικητικά από τον αρμόδιο υπουργό επί αποδοχής της αιτήσεως των ενδιαφερομένων (παρ.4), είτε β) να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες καταλογισμού, βεβαιώσεως κλπ., και η είσπραξη των οικείων φόρων και προστίμων ή τουλάχιστον του 70% των οφειλομένων με τις προσαυξήσεις (παρ.5) είτε γ) να ακυρωθούν από τα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια.

Περαιτέρω όμως και αναφορικά με την επιβληθείσα σε βάρος του ενός των συνδικαιούχων του κοινού λογαριασμού κατάσχεση, αυτή, βάσει του τεκμηρίου του άρθρου 4 του ν. 5638/1932 θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι αναφέρεται μόνο στην μερίδα του καθ' ου η κατάσχεση- συνδικαιούχου του κοινού λογαριασμού, δηλαδή στο 1/3 του κοινού λογαριασμού και μάλιστα στο μη δεσμευμένο βάσει του άρθρου 14 του ν.2523/1997 ποσό, λαμβανομένου υπόψη ότι εν προκειμένω τα μέτρα διασφάλισης προηγήθηκαν χρονικά της κατασχέσεως.


Αθήνα 4-4-2012

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ν.Σ.Κ.

Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΜΠΑΝΑΚΟΥ
ΠΑΡΕΔΡΟΣ Ν.Σ.Κ.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο