Δημοσιεύθηκε στις : [ 06-08-2013 ]

ΣτΕ 2963/2013 Έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα των παραγωγικών δαπανών

(Έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα των παραγωγικών δαπανών)

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

ΣτΕ 2963/2013

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Νοεμβρίου 2011, με την εξής σύνθεση: Ε. Νίκα, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύουσα, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος και των αρχαιοτέρων της Συμβούλων, που είχαν κώλυμα, Γ. Τσιμέκας, Εμμ. Κουσιουρής, Σύμβουλοι, Ι. Σύμπλης, Μ.-Α. Τσακάλη, Πάρεδροι. Γραμματέας η Κ. Κεχρολόγου.

Για να δικάσει την από 12 Μαρτίου 2004 αίτηση: του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών, ο οποίος παρέστη με τον Πέτρο Κωνσταντινόπουλο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,

κατά της Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία «............................................», που εδρεύει στην Αθήνα (..........), η οποία παρέστη με το δικηγόρο Άγγελο Μαργαρίτη (Α.Μ. 9000), που τον διόρισε στο ακροατήριο ο νόμιμος εκπρόσωπός της Ευστράτιος Μαρκίδης.

Με την αίτηση αυτή ο αναιρεσείων Προϊστάμενος επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ’ αριθμ. 1539/2003 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Παρέδρου Μ.- Α. Τσακάλη.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του αναιρεσείοντος Προϊσταμένου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον πληρεξούσιο της αναιρεσίβλητης εταιρείας, ο οποίος ζήτησε την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο


1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως δεν απαιτείται κατά νόμο η καταβολή παραβόλου.

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται, παραδεκτώς, η αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1539/2003 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών κατά το κεφάλαιο αυτής που αφορά προσθήκη λογιστικής διαφοράς, ποσού 5.800.000 δραχμών ως προς το οποίο έγινε δεκτή έφεση της αναιρεσίβλητης εταιρίας κατά της υπ’ αριθμ. 166/1999 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση είχε απορριφθεί κατά το ανωτέρω κεφάλαιο η προσφυγή της αναιρεσίβλητης εταιρίας κατά της υπ’ αριθμ. 32/1997 πράξεως προσδιορισμού αποτελεσμάτων, οικονομικού έτους 1995 (διαχειριστική χρήση 1.1.1994 έως 31.12.1994), του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών.

3. Επειδή, το άρθρο 31 παρ. 1 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν.2238/1994 (Α΄151) Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος ορίζει ότι το καθαρό εισόδημα των επιχειρήσεων, που τηρούν επαρκή και ακριβή βιβλία και στοιχεία τρίτης κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων εξευρίσκεται λογιστικώς με έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα, μεταξύ άλλων « των γενικών εξόδων διαχείρισης ». Ως γενικά έξοδα διαχειρίσεως νοούνται οι παραγωγικές γενικά δαπάνες της επιχειρήσεως, δηλαδή οι δαπάνες οι οποίες, ενόψει του σκοπού για τον οποίον διατίθενται και των εκάστοτε ειδικών συνθηκών, συμβάλλουν στη διεύρυνση των εργασιών της επιχειρήσεως και στην αύξηση του εισοδήματός της ( ΣΕ 1151/2012, 1602/2011, 3690/1997 επταμ., κ.α.), δεν επιτρέπεται δε στη φορολογική αρχή και στα διοικητικά δικαστήρια να ελέγχουν τη σκοπιμότητα και το προσήκον μέτρο των δαπανών αυτών (ΣΕ 3119/1991, 1354/1990 κ.α.). Εξάλλου, κατά το άρθρο 30 παρ. 1 του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Π.Δ. 186/1992, Α΄84), η φορολογική αρχή οφείλει, καταρχήν, να αναγνωρίζει τα δεδομένα, τα προκύπτοντα από τα βιβλία και στοιχεία της επιχειρήσεως, που κρίθηκαν από αυτήν ως επαρκή και ακριβή. Δεν αποκλείεται, όμως, στη φορολογική αρχή να αρνηθεί την έκπτωση ορισμένης δαπάνης, που προκύπτει από τα βιβλία και στοιχεία της επιχειρήσεως, είτε στο σύνολό της είτε μερικά, εφόσον διαθέτει συγκεκριμένα στοιχεία, από τα οποία είναι δυνατό να συναχθεί κατά κοινή πείρα ότι η δαπάνη αυτή είναι εικονική, δηλαδή είτε ότι δεν καταβλήθηκε από την επιχείρηση, είτε ότι καταβλήθηκε μεν, όχι όμως για τον παραγωγικό σκοπό που αναγράφεται στα βιβλία της επιχειρήσεως αλλά για άλλο, μη παραγωγικό σκοπό (βλ. ΣΕ 1823/1994, 141/1993, 769/1991, 3729/1990, 1293/1988 κ.α.).

4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, η αναιρεσίβλητη εταιρία ασχολήθηκε κατά την ένδικη διαχειριστική χρήση (1.1.1994 έως 31.12.1994) με την παραγωγή ελληνικών βιντεοταινιών και τηλεοπτικών σειρών. Για την παρακολούθηση των εργασιών της τήρησε βιβλία και στοιχεία τρίτης κατηγορίας του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Π.Δ. 186/1992), τα οποία κρίθηκαν επαρκή και ακριβή από τη φορολογική αρχή, η οποία, όμως, αναμόρφωσε τα αποτελέσματα, που προέκυπταν από τα βιβλία, με την προσθήκη, ως λογιστικών διαφορών, ορισμένων κονδυλίων δαπανών, των οποίων την έκπτωση αρνήθηκε η φορολογική αρχή, μεταξύ των οποίων, δαπάνες που αφορούν το κόστος παραγωγής της τηλεοπτικής σειράς «Το μονοπάτι της αγάπης». Με βάση τα πορίσματα του ελέγχου εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 32/1997 πράξη προσδιορισμού αποτελεσμάτων του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών, με την οποία προσδιορίστηκαν τα φορολογητέα κέρδη της αναιρεσίβλητης για το ως άνω οικονομικό έτος σε 30.913.805 δρχ. και καταλογίστηκε σε βάρος της ο επιπλέον οφειλόμενος κύριος φόρος εισοδήματος, ύψους 10.079.853 δρχ. καθώς και πρόσθετος φόρος 19.558.409 δρχ. λόγω ανακρίβειας της δηλώσεώς της. Η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση, μεταξύ άλλων, ποσό 5.800.000 δρχ., το οποίο αφορούσε δαπάνη για αγορά «φιλμς» για την ως άνω τηλεοπτική σειρά, με την αιτιολογία ότι η δαπάνη ήταν υπέρογκη, δεδομένου ότι εκτός από τα «φιλμς» που δεν χρησιμοποιήθηκαν στην κρινόμενη χρήση (1994), αξίας κατά την απογραφή της 31ης Δεκεμβρίου 1994, 12.517.152 δρχ., μικρό μέρος των υπολοίπων «φιλμς» εμφανίστηκαν, όπως προκύπτει από τα σχετικά τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Με την προσφυγή της η αναιρεσίβλητη, πλήσσοντας, μεταξύ άλλων, την απόρριψη της ως άνω δαπάνης, προέβαλε ότι μη νομίμως η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση τη δαπάνη αυτή, η οποία είναι πραγματική και παραγωγική, δεδομένου ότι η παραγωγή μιας τηλεοπτικής ταινίας, όπως η συγκεκριμένη τηλεοπτική σειρά, απαιτεί χιλιάδες φωτογραφίες, η λήψη δε των φωτογραφιών αυτών γίνεται με φωτογραφικές μηχανές που χρησιμοποιούν αυτοεμφανιζόμενο φιλμ. Με την έκθεση του άρθρου 82 του ΚΦΔ, το αναιρεσείον Δημόσιο ισχυρίσθηκε ότι η δαπάνη (για την αγορά «φιλμς» αξίας 5.800.000 δρχ.) δεν αναγνωρίσθηκε προς έκπτωση, διότι δεν αποδεικνύεται ότι τα «φιλμς» αυτά αναλώθηκαν για το γύρισμα της ως άνω τηλεοπτικής σειράς, αναφέροντας, ειδικότερα, ότι η αναιρεσίβλητη κατά την κρινόμενη χρήση αγόρασε «φιλμς» αξίας 25.362.976 δρχ, δηλ. 40.257 τεμάχια, στα οποία αντιστοιχούν 1.288.792 φωτογραφίες, ότι η αξία των «φιλμς» που δεν χρησιμοποιήθηκαν και απογράφηκαν κατά την 31.12.1994 ήταν 12.517.152 δρχ, επομένως, χρησιμοποιήθηκαν «φιλμς» αξίας 12.845.824 δρχ., και ότι μετρήθηκαν τα «φιλμς» που δεν χρειάζονταν εμφάνιση (........), καθώς και αυτά που εμφανίστηκαν σε εργαστήρια, για τα οποία υπήρχαν νόμιμα παραστατικά, τα οποία ήταν συνολικά 8.026 τεμάχια, για το λόγο δε αυτό, τα υπόλοιπα, αξίας 5.800.000 δρχ, δεν αναγνωρίσθηκαν προς έκπτωση. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο, λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω στοιχεία, έκρινε ότι η δαπάνη για αγορά «φιλμς» αξίας 5.800.000 δρχ, για τα οποία ούτε παραστατικά εμφάνισης σε εργαστήρια υπήρχαν ούτε και αυτοεμφανίσθηκαν, «δεν πραγματοποιήθηκε και πάντως όχι για παραγωγικό σκοπό» και, επομένως, νόμιμα η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε την έκπτωση της εν λόγω δαπάνης. Κατά της αποφάσεως αυτής, η αναιρεσίβλητη, πλήσσοντας τη νομιμότητα της ως άνω αιτιολογίας, τόσο κατά την κύρια βάση της (μη πραγματοποίηση της δαπάνης), όσο και κατά την επικουρική (έλλειψη παραγωγικότητας της δαπάνης), άσκησε έφεση, επαναλαμβάνοντας τους προβληθέντες με την προσφυγή της ισχυρισμούς. Το δικάσαν Διοικητικό Εφετείο, λαμβάνοντας υπόψη ότι : α) στην οικεία έκθεση ελέγχου δεν παρατίθενται σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία, προκειμένου να διαπιστωθεί η μη πραγματοποίηση της ένδικης δαπάνης και ειδικότερα δεν αναγράφονται το είδος, η ποσότητα και η αξία των «φιλμς» που - κατά την ένδικη χρήση- αγοράστηκαν, εμφανίστηκαν (σε εργαστήρια τρίτων ή με τη μέθοδο «..........» και απογράφηκαν στις 31.12.1994, β) η παράθεση στην έκθεση ελέγχου μόνο της αξίας των απογραφέντων - στις 31.12.1994 - «φιλμς» και η εντελώς αόριστη επίκληση υπολοίπου αχρησιμοποίητων «φιλμς», χωρίς να προσδιορίζονται κατ’ είδος, ποιότητα και αξία, δεν αρκεί για τη θεμελίωση της σχετικής με τη μη διενέργεια της πιο πάνω δαπάνης κρίσεώς της, γ) οι ελλείψεις αυτές της εκθέσεως ελέγχου, η οποία και μόνο αποτελεί έρεισμα της ένδικης πράξεως, δεν μπορούν να αναπληρωθούν από την προαναφερθείσα έκθεση του άρθρου 82 του Κ.Φ.Δ., έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε από τη φορολογική αρχή η μη πραγματοποίηση της ένδικης δαπάνης, και, συνεπώς, μη νόμιμα δεν αναγνωρίστηκε προς έκπτωση αυτή, η οποία, ως εκ τούτου, πρέπει να εκπέσει από τα ακαθάριστα έσοδα της αναιρεσίβλητης. Η κρίση, όμως, αυτή δεν είναι νομίμως αιτιολογημένη, διότι το δικάσαν δικαστήριο δέχθηκε την έκπτωση της ως άνω δαπάνης κρίνοντας ως αόριστη την αιτιολογία απορρίψεώς της από την φορολογική αρχή, κατ΄ έλεγχο της νομιμότητας της αρνήσεως αναγνωρίσεως ως εκπεστέας της δαπάνης αυτής από την φορολογική αρχή, χωρίς να εκφέρει, ως έδει, ιδία ουσιαστική κρίση ως προς την παραγωγικότητα αυτής, η οποία είχε αμφισβητηθεί κατά την οικεία φορολογική εγγραφή, όπως συνάγεται από το προαναφερθέν περιεχόμενο της οικείας εκθέσεως ελέγχου, το οποίο περιγράφεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση. Για το λόγο δε αυτό, που βασίμως προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση, πρέπει αυτή να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος τούτο, η δε υπόθεση, η οποία χρειάζεται διευκρίνιση κατά το πραγματικό μέρος, πρέπει να παραπεμφθεί κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Δέχεται την αίτηση.

Αναιρεί εν μέρει την υπ’ αριθμ. 1539/2003 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, στο οποίο και παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, σύμφωνα με το σκεπτικό.

Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητη τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος Δημοσίου, η οποία ανέρχεται σε εννιακόσια είκοσι (920) ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2012 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 6ης Αυγούστου 2013.

Η Πρόεδρος του Β` Τμήματος Διακοπών

Η Γραμματέας


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο