Δημοσιεύθηκε στις : [ 21-10-2013 ]

ΣτΕ 2180/2013 Η υποχρέωση των ασφαλιστικών οργάνων να καλέσουν τον εργοδότη προς παροχή εξηγήσεων πριν από την έκδοση ΠΕΕ και ΠΕΠΕΕ, η επιβολή των οποίων συνδέεται κατά νόμον με την υποκειμενική συμπεριφορά του, δεν μπορεί να αναπληρωθεί από τη δυνατότητα που παρέχεται σ’ αυτόν να ζητήσει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς, καθόσον η ακρόαση του ενδιαφερομένου πρέπει να λαμβάνει χώρα οπωσδήποτε προ της λήψεως του δυσμενούς εις βάρος του μέτρου, προ της εκδόσεως, δηλαδή, της αρχικής εκτελεστής αποφάσεως από το αρμόδιο διοικητικό όργανο

(Η υποχρέωση των ασφαλιστικών οργάνων να καλέσουν τον εργοδότη προς παροχή εξηγήσεων πριν από την έκδοση ΠΕΕ και ΠΕΠΕΕ, η επιβολή των οποίων συνδέεται κατά νόμον με την υποκειμενική συμπεριφορά του, δεν μπορεί να αναπληρωθεί από τη δυνατότητα που παρέχεται σ’ αυτόν να ζητήσει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς, καθόσον η ακρόαση του ενδιαφερομένου πρέπει να λαμβάνει χώρα οπωσδήποτε προ της λήψεως του δυσμενούς εις βάρος του μέτρου, προ της εκδόσεως, δηλαδή, της αρχικής εκτελεστής αποφάσεως από το αρμόδιο διοικητικό όργανο)

Κατηγορία: Ασφαλιστικά - ΙΚΑ - ΤΕΒΕ - Λοιπά (ΠΡΟ ΕΦΚΑ)

ΣτΕ   2180/2013

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Α΄
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2012, με την εξής σύνθεση: Ν. Σακελλαρίου, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Α΄ Τμήματος, Δ. Μαρινάκης, Δ. Σκαλτσούνης, Ά. Καλογεροπούλου, Τ. Κόμβου, Σύμβουλοι, Δ. Εμμανουηλίδης, Αικ. Ρωξάνα, Πάρεδροι. Γραμματέας η Β. Ραφαηλάκη, Γραμματέας του Α΄ Τμήματος.
Για να δικάσει την από 7 Οκτωβρίου 2007 αίτηση:
του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.),
το οποίο παρέστη με την Παναγιώτα Παρασκευοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,
κατά του .............. , κατοίκου Θεσσαλονίκης...................., ο οποίος παρέστη με την δικηγόρο Παναγιώτα Παπαδήμου (Α.Μ. 5154 Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), που νομιμοποιήθηκε στην πρώτη επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
Με την αίτηση αυτή το αναιρεσείον Ίδρυμα επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ’ αριθμ. 620/2007 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Παρέδρου Αικ. Ρωξάνα.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την αντιπρόσωπο του αναιρεσείοντος Ιδρύματος, η οποία ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου

και Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα Σκέφθηκε κατά το Νόμο

1. Επειδή, με την υπό κρίση αίτηση, η οποία νομίμως ασκείται χωρίς την καταβολή παραβόλου (άρθρο 28 παρ. 4 ν. 2579/1998, Α` 31), όπως συνεπληρώθη με δικόγραφο προσθέτων λόγων ζητείται η αναίρεση της 620/2007 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απερρίφθη έφεση του αναιρεσείοντος Ιδρύματος κατά της 487/2004 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Με την τελευταία αυτή απόφαση, έγινε δεκτή προσφυγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ακυρώθηκε η 725/67/10.7.2003 απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (ΤΔΕ) του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α.-ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης, καθώς και οι ενσωματωθείσες σε αυτή α) 1107/18.9.2002 πράξη επιβολής εισφορών (ΠΕΕ) ύψους 11.321,58 ευρώ, β) 977/18.9.2002 πράξη επιβολής πρόσθετης επιβάρυνσης εισφορών (ΠΕΠΕΕ) ύψους 7.925,11 ευρώ και γ) 123/18.9.2002 πράξη επιβολής προστίμου ακαταχωρίστων εργαζομένων (ΠΕΠΑΕ) ύψους 1.840 ευρώ, οι οποίες είχαν εκδοθεί σε βάρος του για την ασφαλιστική τακτοποίηση εργαζομένων στην επιχείρησή του.


2. Επειδή, η υπόθεση εισάγεται στην επταμελή σύνθεση του Α΄ Τμήματος κατά το μέρος που παραπέμφθηκε σ’ αυτή με την 4128/2011 απόφαση της πενταμελούς σύνθεσης του ίδιου Τμήματος (άρθρο 14 παρ. 5 του π.δ. 18/1989, Α΄ 8). Ειδικότερα, με την πιο πάνω απόφαση, όπως προκύπτει από το διατακτικό της σε συνδυασμό με το αιτιολογικό στο οποίο στηρίζεται, απερρίφθη (με οριστική διάταξη) η αίτηση κατά το μέρος που αφορούσε την 123/18.9.2002 ΠΕΠΑΕ, ενόψει του επίδικου ποσού της διαφοράς. Περαιτέρω δε, λόγω της σπουδαιότητας του κρισίμου ζητήματος σχετικά με την ερμηνεία των διατάξεων για την υποχρέωση κλήσης του εργοδότη σε ακρόαση πριν την έκδοση σε βάρος του ΠΕΕ και ΠΕΠΕΕ, παραπέμφθηκε κατά τα λοιπά η αίτηση αναιρέσεως ενώπιον της επταμελούς συνθέσεως του Τμήματος.


3. Επειδή, στο άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται εις βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του». Περαιτέρω, στο άρθρο 6 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 2690/1999 (Α΄ 45) Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας ορίζεται ότι: «1. Οι διοικητικές αρχές, πριν από κάθε ενέργεια ή μέτρο σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων συγκεκριμένου προσώπου, οφείλουν να καλούν τον ενδιαφερόμενο να εκφράσει τις απόψεις του, εγγράφως ή προφορικώς, ως προς τα σχετικά ζητήματα. 2. Η κλήση προς ακρόαση είναι έγγραφη, αναφέρει τον τόπο, την ημέρα και την ώρα της ακρόασης, προσδιορίζει δε το αντικείμενο του μέτρου ή της ενέργειας. … Η τήρηση της προαναφερόμενης διαδικασίας, καθώς και η λήψη υπόψη των απόψεων του ενδιαφερομένου πρέπει να προκύπτουν από την αιτιολογία της διοικητικής πράξης . . . 3 . . . 4. Οι διατάξεις των παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται και όταν οι σχετικές με τη δυσμενή διοικητική πράξη διατάξεις προβλέπουν δυνατότητα άσκησης διοικητικής προσφυγής». Kατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, η ακρόαση του ενδιαφερομένου πρέπει να προηγείται της εκδόσεως της πράξεως, με την οποία λαμβάνεται το εις βάρος του δυσμενές μέτρο. Η μη τήρηση δε του τύπου της προηγουμένης ακροάσεως στις υποθέσεις που διέπονται κατά χρόνον από τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας δεν καλύπτεται με την άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής από τον διοικούμενο κατά της βλαπτικής των συμφερόντων του πράξεως (ΣτΕ 3489/2011, ΣτΕ 2521/2011, ΣτΕ 2383/2012, ΣτΕ 3114/2010 , ΣτΕ 2159/2009 κ.ά.).


4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση προκύπτουν τα ακόλουθα: Με αφορμή τις από 23.11.2001 καταγγελίες δύο εργαζομένων (.......) για απασχόλησή των ως σερβιτόρων από 10.10.2000 έως 2.9.2001 και από 9.7.2000 έως 2.9.2001 αντίστοιχα στην επιχείρηση (καφετερία στη Θεσσαλονίκη) του αναιρεσιβλήτου, πραγματοποιήθηκε από αρμόδια όργανα του αναιρεσείοντος Ιδρύματος τακτικός έλεγχος στις 18.9.2002 στην εν λόγω επιχείρηση. Οπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση της υπαλλήλου εσόδων του Ιδρύματος, ο έλεγχος βασίσθηκε στις ως άνω καταγγελίες και σε τηλεφωνική επικοινωνία με την πρώτη από τις καταγγείλασες. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση ελέγχου, η καταγγείλασα αυτή είχε αναφέρει σε τηλεφωνική επικοινωνία ότι η επιχείρηση είχε απασχολήσει ως σερβιτόρους δύο ακόμη εργαζόμενες ................, τις οποίες και είχε προτείνει ως μάρτυρες κατά την από 23.11.2001 καταγγελία της. Με τα δεδομένα αυτά εκδόθηκε από το Περιφερειακό Υποκατάστημα ΙΚΑ Θεσσαλονίκης η 1107/18.9.2002 ΠΕΕ, με την οποία επιβλήθηκαν σε βάρος του αναιρεσιβλήτου εισφορές ύψους 11.321,88 ευρώ για την ασφαλιστική τακτοποίηση των ........................... για τη χρονική περίοδο από 1.1.2001 έως 2.9.2001 και από 9.7.2000 έως 2.9.2001 αντίστοιχα. Εκδόθηκε, επίσης, η 977/18.9.2002 ΠΕΠΕΕ με την οποία επιβλήθηκε σε βάρος του αναιρεσιβλήτου πρόσθετη επιβάρυνση εισφορών ύψους 5.660,79 ευρώ ή ποσοστό 50% επί των επιβληθεισών εισφορών για τη μη καταχώριση των ίδιων ασφαλισμένων στις καταστάσεις προσωπικού, καθώς και ποσό 2.265,31 ευρώ ή ποσοστό 20% επί των εισφορών για τη μη υποβολή ασφαλιστικού βιβλιαρίου ασφαλισμένων (Α.Β.Α.). Τέλος, με την 123/18.9.2002 ΠΕΠΑΕ επεβλήθη σε βάρος του ιδίου πρόστιμο ύψους 1.840 ευρώ για τη μη καταχώριση των ίδιων εργαζομένων στο ειδικό βιβλίο νεοπροσλαμβανόμενου προσωπικού πριν αυτές αναλάβουν εργασία. Κατά των πιο πάνω καταλογιστικών πράξεων ο αναιρεσίβλητος εργοδότης άσκησε ένσταση ενώπιον της οικείας ΤΔΕ, με την οποία προέβαλε ότι κατά τη σύνταξη των πιο πάνω πράξεων δεν τηρήθηκε ο ουσιώδης τύπος της προηγούμενης ακρόασής του, εφόσον δεν κλήθηκε προς τούτο εγγράφως από τα αρμόδια ασφαλιστικά όργανα. Η ΤΔΕ δεν απεφάνθη επί της ενστάσεως εντός τριμήνου. Με την από 21.2.2003 προσφυγή του ο αναιρεσίβλητος εστράφη κατά της σιωπηρής απορρίψεως της προσφυγής του, αρνήθηκε την απασχόληση των εν λόγω εργαζομένων στην επιχείρησή του, επανέλαβε τους ισχυρισμούς περί μη τηρήσεως του τύπου της προηγουμένης ακροάσεως και προέβαλε, περαιτέρω, την έλλειψη αιτιολογίας των σε βάρος του εκδοθεισών πράξεων, την παράβαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και την καταχρηστική άσκηση της σε βάρος του καταγγελίας. Εξάλλου, μετά την άσκηση της προσφυγής εκδόθηκε η 725/67/10.7.2003 απόφαση της Β΄ ΤΔΕ του Περιφερειακού Υποκαταστήματος ΙΚΑ Θεσσαλονίκης, με την οποία η ένσταση του αναιρεσιβλήτου απερρίφθη. Κατά την εκδίκαση της ενστάσεως ο αναιρεσίβλητος είχε ισχυρισθεί ότι οι αναφερόμενες στις σε βάρος του εκδοθείσες πράξεις ήταν απλώς πελάτισσες του καταστήματος, ισχυρισμός που επιβεβαιώθηκε από εξετασθέντες ενώπιον της ΤΔΕ μάρτυρες. Τέλος, οι ........................................ (οι οποίες είχαν υποβάλει την από 23.11.2001 καταγγελία) κατέθεσαν ενώπιον της ΤΔΕ ότι «οι αναφερόμενες ως συναπασχολούμενες δούλευαν εναλλάξ καθημερινά εκτός της Κυριακής για τα διαστήματα που αναφέρονται στην καταγγελία». Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του τη διάταξη του άρθρου 6 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, έκρινε ότι οι προμνησθείσες ΠΕΕ, ΠΕΠΕΕ και ΠΕΠΑΕ εκδόθηκαν κατά παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, καθόσον από τον διοικητικό φάκελο δεν προέκυπτε ότι ο αναιρεσίβλητος κλήθηκε για να εκθέσει τις απόψεις του ούτε ότι προσήλθε στην υπηρεσία προς το σκοπό αυτό. Με τα δεδομένα αυτά, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή του αναιρεσιβλήτου, ακύρωσε την τεκμαιρόμενη απόρριψη της ενστάσεώς του, την συμπροσβαλλόμενη 725/67/10.7.2003 απόφαση της ΤΔΕ, καθώς και τις ενσωματωθείσες στην τελευταία απόφαση ΠΕΕ, ΠΕΠΕΕ και ΠΕΠΑΕ και ανέπεμψε την υπόθεση στη Διοίκηση, προκειμένου να τηρηθεί ο τύπος της προηγουμένης ακροάσεως. Έφεση του ήδη αναιρεσείοντος Ιδρύματος κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου απερρίφθη με την ήδη αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα, το δικάσαν διοικητικό εφετείο έλαβε υπόψη ότι από τις εν προκειμένω εφαρμοστέες διατάξεις και ιδίως τις διατάξεις του άρθρου 26 του Κανονισμού Ασφάλισης του ΙΚΑ διαγράφεται ο ειδικός τύπος της διαδικασίας εκδόσεως της ΠΕΕ, σύμφωνα με τον οποίο κατά τη διαδικασία ελέγχου καλείται ο εργοδότης προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του και να συμπληρώσει την αξία των ελλειπόντων ενσήμων. Οι διατάξεις αυτές συνάδουν, κατά το διοικητικό εφετείο, με αυτές του άρθρου 6 του ν. 2690/1999 και του άρθρου 20 παρ. 2 του Συντάγματος, από τις οποίες συνάγεται ότι, σε περίπτωση ελέγχου εργοδοτών από τα αρμόδια ασφαλιστικά όργανα πριν από την έκδοση σε βάρος τους πράξεων για μη συμμόρφωση προς τις απορρέουσες από την κείμενη ασφαλιστική νομοθεσία υποχρεώσεις τους, υποχρεούνται να διασφαλίζουν σε αυτούς την ευχέρεια να εκθέτουν σχετικά τις απόψεις τους, υποχρέωση που αποτελεί προϋπόθεση της νομιμότητας της σχετικής διαδικασίας, που δεν αναπληρώνεται από τη δυνατότητα ασκήσεως ενδικοφανούς προσφυγής.
Στην προκειμένη περίπτωση από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι ο αναιρεσίβλητος εργοδότης εκλήθη προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του πριν από την έκδοση των σε βάρος του πράξεων. Οι τελευταίες, όπως προκύπτει από την έκθεση ελέγχου, βασίσθηκαν αποκλειστικά σε τηλεφωνική επικοινωνία υπαλλήλου του ΙΚΑ με υποβαλούσα καταγγελία ασφαλισμένη (...............), χωρίς μάλιστα να προκύπτει αν εξετάσθηκαν και οι ίδιες οι αναφερόμενες στις ίδιες ως άνω πράξεις ασφαλισμένες (......................). Με τα δεδομένα αυτά το διοικητικό εφετείο έκρινε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν τηρήθηκε ο αναγκαίος ουσιώδης τύπος της προηγουμένης ακροάσεως του αναιρεσίβλητου εργοδότη, όπως είχε κριθεί και πρωτοδίκως και απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος Ιδρύματος.

5. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ότι κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου κρίθηκε από το δικάσαν διοικητικό εφετείο ότι δεν τηρήθηκε ο ουσιώδης τύπος της προηγουμένης ακροάσεως σύμφωνα με το άρθρο 6 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, διότι η πρόβλεψη δυνατότητας ασκήσεως διοικητικής προσφυγής, δηλαδή ενστάσεως ενώπιον της Τ.Δ.Ε., καλύπτει την τήρηση του τύπου αυτού.

O λόγος αυτός προβάλλεται αβασίμως και πρέπει να απορριφθεί διότι, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στην τρίτη σκέψη, ενόψει του άρθρου 6 παρ. 4 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, ο οποίος ήταν εφαρμοστέος εν προκειμένω, η υποχρέωση των ασφαλιστικών οργάνων να καλέσουν τον εργοδότη προς παροχή εξηγήσεων πριν από την έκδοση ΠΕΕ και ΠΕΠΕΕ, η επιβολή των οποίων συνδέεται κατά νόμον με την υποκειμενική συμπεριφορά του, δεν μπορεί να αναπληρωθεί από τη δυνατότητα που παρέχεται σ’ αυτόν να ζητήσει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς, καθόσον η ακρόαση του ενδιαφερομένου πρέπει να λαμβάνει χώρα οπωσδήποτε προ της λήψεως του δυσμενούς εις βάρος του μέτρου, προ της εκδόσεως, δηλαδή, της αρχικής εκτελεστής αποφάσεως από το αρμόδιο διοικητικό όργανο (ΣτΕ 3489/2011, 2521/2011, 2383/2012, πρβλ. ΔΕΕ C-277/11 M. κατά Ιρλανδίας της 22ας.11.2012).

6. Επειδή, περαιτέρω, ο αναιρεσίβλητος με το δικόγραφο της προσφυγής, στρεφόμενος κατά των επίδικων ΠΕΕ και ΠΕΠΕΕ και κατά της σιωπηρής αρνήσεως της ΤΔΕ να απαντήσει επί της ενστάσεώς του, προέβαλε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είχαν εκδοθεί κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της προηγουμένης ακροάσεως. Ο ως άνω λόγος της προσφυγής, ο οποίος και έγινε δεκτός από τα δικαστήρια της ουσίας, προεβλήθη κατ’ αρχάς λυσιτελώς από τον αναιρεσίβλητο, με παράλληλη αναφορά και των ισχυρισμών που αυτός θα προέβαλε ενώπιον των αρμοδίων οργάνων του αναιρεσείοντος Ιδρύματος αν είχε κληθεί σε ακρόαση πριν την έκδοση των σε βάρος του καταλογιστικών πράξεων. Ειδικότερα, ο αναιρεσίβλητος είχε προβάλει με την προσφυγή του ενώπιον του διοικητικού πρωτοδικείου, μεταξύ άλλων, ότι τα πρόσωπα για την ασφάλιση των οποίων εκδόθηκαν οι πράξεις ουδεμία επαγγελματική σχέση είχαν με την επιχείρησή του αλλά υπήρξαν πελάτισσες αυτής, ότι η επιχείρηση λειτουργούσε με το σύστημα της αυτοεξυπηρέτησης (self service), με αυτοπρόσωπη εργασία του εργοδότη και με τη μερική απασχόληση άλλων ήδη ασφαλισθέντων υπαλλήλων και ότι δεν του δόθηκε χρόνος να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία για τους ισχυρισμούς του πριν την έκδοση των προσβαλλομένων πράξεων. Οι ισχυρισμοί αυτοί, επικαίρως προβαλλόμενοι και εξεταζόμενοι από τα αρμόδια όργανα, στα πλαίσια ακροάσεως του αναιρεσιβλήτου προηγουμένης της εκδόσεως των επίδικων καταλογιστικών πράξεων (και όχι επιγενομένως, όπως εν προκειμένω, με την άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής), δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι θα οδηγούσαν τα αρμόδια όργανα σε διαφορετική κρίση σχετικά με την επιβολή των πράξεων αυτών. Εφόσον λοιπόν ο αναιρεσίβλητος προέβαλε με την προσφυγή του ενώπιον του διοικητικού πρωτοδικείου λόγο περί μη τηρήσεως του δικαιώματος προηγουμένης ακροάσεως, - δεν εχώρησαν, δε, τα δικαστήρια της ουσίας σε ανεπίτρεπτο αυτεπάγγελτο έλεγχο της τηρήσεως του τύπου αυτού (πρβλ. ΣτΕ 921/2012, 7μ.), - και ανέφερε, παράλληλα, και τους ισχυρισμούς που θα προέβαλε ενώπιον της Διοικήσεως αν είχε προηγουμένως κληθεί, οι οποίοι δεν παρίστανται κατ’ αρχάς αλυσιτελείς, ορθώς, αν και με άλλη αιτιολογία, κρίθηκε από το δικάσαν διοικητικό εφετείο ότι δεν τηρήθηκε εν προκειμένω ο αναγκαίος ουσιώδης τύπος της προηγουμένης ακροάσεως (πρβλ. ΣτΕ 4447/2012 Ολομ., 948/2012, 2383/2012- πρβλ. και ΔΕΕ C-141/08 Co Ltd της 1.10.2009). Ενόψει δε της ως άνω κρίσεως περί της λυσιτελούς εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου προβολής λόγου προσφυγής περί παραβάσεως του τύπου της προηγουμένης ακροάσεως, ο προβαλλόμενος με το από 6.10.2008 δικόγραφο προσθέτων λόγων ισχυρισμός ότι η προηγούμενη κλήση σε ακρόαση του εργοδότη δεν απαιτείται, όταν η κρίση των αρμοδίων οργάνων του ΙΚΑ διαμορφώνεται, όπως στην προκειμένη περίπτωση, βάσει αντικειμενικών δεδομένων (έγγραφα στοιχεία της εργασιακής σχέσης, επιτόπιος έλεγχος κλπ), μη συνδεομένων με υποκειμενική συμπεριφορά του εργοδότη - πέραν του ότι ερείδεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, δεδομένου ότι η επιβολή ΠΕΕ και ΠΕΠΕΕ δεν συνιστά τυπική παράβαση αλλά συνδέεται με την υποκειμενική συμπεριφορά του εργοδότη (ΣτΕ 3489/2011) - προβάλλεται εν πάση περιπτώσει αβασίμως και πρέπει να απορριφθεί.
7. Επειδή, με βάση τα προεκτεθέντα, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
Διά ταύτα
Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση.
Επιβάλλει στο αναιρεσείον Ίδρυμα τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, η οποία ανέρχεται στο ποσό των εννιακοσίων εξήντα (960) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 30 Ιανουαρίου 2013 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 3ης Ιουνίου του ίδιου έτους.
Ο Πρόεδρος του Α΄ Τμήματος Η Γραμματέας του Α΄ Τμήματος
Ν. Σακελλαρίου Β. Ραφαηλάκη
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
Εντέλλεται προς κάθε δικαστικό επιμελητή να εκτελέσει όταν του το ζητήσουν την παραπάνω απόφαση, τους Εισαγγελείς να ενεργήσουν κατά την αρμοδιότητά τους και τους Διοικητές και τα άλλα όργανα της Δημόσιας Δύναμης να βοηθήσουν όταν τους ζητηθεί.
Η εντολή πιστοποιείται με την σύνταξη και την υπογραφή του παρόντος.
Αθήνα, ..............................................
Ο Πρόεδρος του Α΄ Τμήματος Η Γραμματέας του Α΄ Τμήματος



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο