Δημοσιεύθηκε στις : [ 09-09-2013 ]

ΣτΕ 1203/2013 Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. - Στην ασφάλιση του Ταμείου υπάγονται υποχρεωτικώς οι αυτοτελώς απασχολούμενοι και μη ασφαλισμένοι σε άλλο φορέα κυρίας ασφαλίσεως πτυχιούχοι υπομηχανικοί απόφοιτοι των σχολών που αναφέρονται στο νόμο με την προβλεπόμενη σε αυτόν δυνατότητα εξαιρέσεώς τους από την ασφάλιση του Ταμείου. Αντίθετη μειοψηφία. Παραπομπή υπόθεσης για νεα κρίση σεΕπταμελή συνεδρίαση του ΣτΕ

(Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. - Στην ασφάλιση του Ταμείου υπάγονται υποχρεωτικώς οι αυτοτελώς απασχολούμενοι και μη ασφαλισμένοι σε άλλο φορέα κυρίας ασφαλίσεως πτυχιούχοι υπομηχανικοί απόφοιτοι των σχολών που αναφέρονται στο νόμο με την προβλεπόμενη σε αυτόν δυνατότητα εξαιρέσεώς τους από την ασφάλιση του Ταμείου. Αντίθετη μειοψηφία. Παραπομπή υπόθεσης για νεα κρίση σεΕπταμελή συνεδρίαση του ΣτΕ)

Κατηγορία: Ασφαλιστικά - ΙΚΑ - ΤΕΒΕ - Λοιπά (ΠΡΟ ΕΦΚΑ)


ΣτΕ 1203/2013

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Α΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 3 Δεκεμβρίου 2012, με την εξής σύνθεση: Ν. Σακελλαρίου, Aντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Α΄ Τμήματος, Δ. Μαρινάκης, Δ. Σκαλτσούνης, Α. Καλογεροπούλου, Τ. Κόμβου, Σύμβουλοι, Δ. Εμμανουηλίδης, Αικ. Ρωξάνα, Πάρεδροι. Γραμματέας η Β. Ραφαηλάκη, Γραμματέας του Α΄ Τμήματος.
Για να δικάσει την από 26 Φεβρουαρίου 2009 αίτηση:
του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ» (Ε.Τ.Α.Α.), που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο παρέστη με το δικηγόρο Φίλιππο Κωσταρά (Α.Μ. 16571), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,
κατά του ........., κατοίκου Κηφισιάς, ο οποίος δεν παρέστη.
Με την αίτηση αυτή το αναιρεσείον Ταμείο επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ΄ αριθμ. 1512/2008 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Δ. Εμμανουηλίδη.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος Ταμείου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου
κ α ι
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως δεν απαιτείται, κατά νόμον ( βλ. άρθρο 28 παρ. 4 του ν. 2579/1998, Α΄ 31), η καταβολή παραβόλου.

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η αναίρεση της 1512/2008 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποίαν απορρίφθηκε έφεση του αναιρεσείοντος Ενιαίου Ταμείου Ανεξαρτήτων Απασχολουμένων (Ε.Τ.Α.Α.) κατά της 10169/2006 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου είχε γίνει εν μέρει δεκτή προσφυγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και είχε ακυρωθεί η 1001/28.12.2000 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ως άνω Ταμείου, καθ’ ο μέρος αφορούσε την ανάκληση της ασφαλίσεως του αναιρεσιβλήτου σε αυτό με την ιδιότητα του υπομηχανικού.

3. Επειδή, η υπόθεση εισάγεται ενώπιον της επταμελούς συνθέσεως του Τμήματος, κατόπιν της 3764/2011 παραπεμπτικής αποφάσεως της πενταμελούς συνθέσεως λόγω σπουδαιότητος (άρθρο 14 παρ. 5 του π.δ. 18/1989, Α΄ 8).

4. Επειδή, νομίμως συζητήθηκε η υπόθεση στο ακροατήριο χωρίς να παρίσταται ο αναιρεσίβλητος, εφόσον, όπως προκύπτει από το οικείο αποδεικτικό που βρίσκεται στο φάκελο της υποθέσεως, αντίγραφο της ανωτέρω 3764/2011 παραπεμπτικής αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας, στην οποία ορίζεται εισηγητής και δικάσιμος της υποθέσεως στην επταμελή σύνθεση του Τμήματος, κοινοποιήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως στον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος είχε παρασταθεί στο ακροατήριο ενώπιον της πενταμελούς συνθέσεως του Τμήματος.

5. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 25 του ν. 3655/2008 (Α΄ 8), στους κλάδους κυρίας και επικουρικής ασφαλίσεως του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απαχολουμένων (Ε.Τ.Α.Α.) εντάσσονται οι αντίστοιχοι κλάδοι του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. Επομένως, νομίμως ασκήθηκε η κρινομένη αίτηση από το Ε.Τ.Α.Α., που αποτελεί διάδοχο του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. (ΣτΕ 215/2010, 3764/2011).

6. Επειδή, με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του ν. 915/1979 (Α΄ 103) προσετέθησαν, μεταξύ άλλων, παράγραφοι 7 και 8 στο άρθρο 6 του α.ν. 2326/1940 (Α΄ 145), που έχουν ως εξής: «7. Ομοίως μετέχουν υποχρεωτικώς εις την ασφάλισιν του Ταμείου οι αυτοτελώς απασχολούμενοι και μη τυγχάνοντες ησφαλισμένοι εις έτερον φορέα κυρίας ασφαλίσεως πτυχιούχοι υπομηχανικοί απόφοιτοι των καταργηθεισών Σχολών Θεσσαλονίκης, Βόλου, Πατρών, Ιωαννίνων, Ηρακλείου Κρήτης, της Βαλλιανείου Σχολής Ληξουρίου, των Δημοσίων Τεχνικών Σχολών Αθηνών και Θεσσαλονίκης των ιδρυθεισών δυνάμει του Ν.Δ. 3971/1959 ‘περί τεχνικής εκπαιδεύσεως, οργανώσεως της μέσης εκπαιδεύσεως και διοικήσεως της παιδείας’. … . 8. Οι εκ των ανωτέρω άγοντες ηλικίαν άνω των 60 ετών, κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος Νόμου, δύνανται να εξαιρεθούν της ασφαλίσεως του Ταμείου εφ’ όσον αιτήσωνται τούτο εντός διετίας από της ισχύος του Νόμου. … .». Εν συνεχεία, με το άρθρο 27 παράγραφοι 1 και 2 του ν. 1027/1980 (Α΄ 49) αντικαταστάθηκαν η πρώτη περίπτωση της παραγράφου 7 και η παράγραφος 8 του άρθρου 6 του α.ν. 2326/1940, οι οποίες είχαν προστεθεί με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του ν. 915/1979 ως εξής: «7. Ομοίως μετέχουν υποχρεωτικώς εις την ασφάλισιν του Τ.Σ.ΜΕ.Δ.Ε. οι πτυχιούχοι υπομηχανικοί απόφοιτοι των καταργηθεισών Σχολών Θεσσαλονίκης, Βόλου, Πατρών, Ιωαννίνων, Ηρακλείου Κρήτης, της Βαλλιανείου Σχολής Ληξουρίου, των Δημοσίων Τεχνικών Σχολών Αθηνών και Θεσσαλονίκης των ιδρυθεισών δυνάμει του Ν.Δ. 3971/1959 «περί τεχνικής εκπαιδεύσεως, οργανώσεως της μέσης εκπαιδεύσεως και διοικήσεως της παιδείας». … . 8. Οι εκ των ανωτέρω άγοντες ηλικίαν άνω των 60 ετών κατά την έναρξιν ισχύος του παρόντος νόμου, ως και οι τυγχάνοντες ησφαλισμένοι εις το Δημόσιον ή εις ετέρους φορείς κυρίας ασφαλίσεως ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας, δύνανται να εξαιρεθούν της ασφαλίσεως του Ταμείου, εφ’ όσον αιτήσουν τούτο εντός διετίας από της ισχύος του νόμου. ...… .». Επακολούθησε ο ν.1028/1980 (Α΄ 51), με τις διατάξεις του άρθρου 4 του οποίου, που ίσχυσαν από 1.4.1980 σύμφωνα με την παράγραφο 3 αυτού, ορίστηκαν τα εξής: «1. Υπομηχανικοί πτυχιούχοι των περί ων το άρθρον 4 του Ν. 915/1979 ‘περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της περί Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. νομοθεσίας’, καταργηθεισών Σχολών, έχοντες ετέραν κυρίαν ασφάλισιν, υπάγονται εις την ασφάλισιν του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. κατόπιν αιτήσεώς των, υποβαλλομένης εντός τριών (3) μηνών από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος νόμου, υπό όρους και προϋποθέσεις, αίτινες θέλουν ορισθεί δια Προεδρικού Διατάγματος, εφ’ άπαξ εκδοθησομένου, μετά σύμφωνον γνώμην του Δ.Σ. του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε., βάσει αναλογιστικής μελέτης. Οι ανωτέρω υποχρεούνται όπως μετά της αιτήσεως εγγραφής υποβάλλουν και τα απαραίτητα στοιχεία δια την κατάρτισιν της αναλογιστικής μελέτης. Η μελέτη αύτη θέλει συνταχθεί εντός εννέα (9) μηνών από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος νόμου, δι’ απευθείας αναθέσεως υπό του Ταμείου, εις αναλογιστήν υποδεικνυόμενον υπό της Ενώσεως Ελλήνων Αναλογιστών. 2. Πάσα διάταξις θεσπισθείσα μετά την ισχύν του Ν. 915/1979 και ορίζουσα άλλως θέματα ασφαλίσεως παρά τω Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. των περί ων το παρόν άρθρον πτυχιούχων υπομηχανικών ή προβλέπουσα την υπαγωγήν εις την ασφάλισιν του Ταμείου πτυχιούχων Μέσων Τεχνικών Σχολών Εργοδηγών Δομικών Εργων Ν.Δ. 1097/1942, κυρωθέντος δια του ΝΔ 2628/1953, των καταργηθεισών δια του υπ’ αριθ. 671/1961 Β.Δ/τος, καταργείται. Ομοίως, καταργείται πάσα διάταξις ρυθμίζουσα άλλως θέματα περί ων η παρ. 8 του άρθρου 6 του Α.Ν. 2326/1940, ή προστεθείσα δια του άρθρου 4 του Ν. 915/1979. 3. Η ισχύς του παρόντος άρθρου άρχεται από 1ης Απριλίου 1980».

7. Επειδή, από το όλο πλέγμα των διατάξεων των ανωτέρω νόμων προκύπτει ότι καταργούνται με την παράγραφο 2 του άρθρου 4 του ν. 1028/1980, από τον χρόνο που ίσχυσαν, οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 27 του ν. 1027/1980, με τις οποίες αντικαταστάθηκαν οι παράγραφοι 7 και 8 του α.ν. 2326/1940, που είχαν προστεθεί με την παράγραφο 1 του άρθρου 4 του ν. 915/1979. Εν συνεχεία, με τις ως άνω διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 1028/1980 παρασχέθηκε κατ’ εξαίρεση και κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στις διατάξεις αυτές, στους υπομηχανικούς του άρθρου 4 του ν. 915/1979 που είχαν άλλη κύρια ασφάλιση, η δυνατότητα να υπαχθούν στην ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε., μετά από σχετική αίτησή τους υπό όρους και προϋποθέσεις’ που θα ορίζονταν με εφάπαξ εκδιδόμενο προεδρικό διάταγμα, μετά την τήρηση ορισμένης διαδικασίας. Η δυνατότητα δε αυτή εξαρτάτο από την ολοκλήρωση της διαγραφόμενης από τις ως άνω διατάξεις του ν. 1028/1980 διαδικασίας. Σε περίπτωση όμως κατά την οποία η διαδικασία αυτή δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις των παραγράφων 7 και 8 του άρθρου 6 του α.ν.2326/1940, όπως αυτές προσετέθησαν με την παράγραφο 1 του άρθρου 4 του ν. 915/1979.

Επομένως, στην ασφάλιση του Ταμείου υπάγονται υποχρεωτικώς οι αυτοτελώς απασχολούμενοι και μη ασφαλισμένοι σε άλλο φορέα κυρίας ασφαλίσεως πτυχιούχοι υπομηχανικοί απόφοιτοι των σχολών που αναφέρονται στο νόμο με την προβλεπόμενη σε αυτόν δυνατότητα εξαιρέσεώς τους από την ασφάλιση του Ταμείου.

Μειοψήφησε ο Σύμβουλος Δ. Σκαλτσούνης, ο οποίος διατύπωσε την ακόλουθη γνώμη: Με την παρ. 7 του άρθρου 6 του α.ν. 2326/1940, που προσετέθη με την παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 915/1979, προεβλέφθη η υπαγωγή στην ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. των πτυχιούχων υπομηχανικών που απασχολούντο αυτοτελώς και δεν ήταν ασφαλισμένοι σε άλλο φορέα κυρίας ασφαλίσεως. Με την παρ. 1 του άρθρου 27 του ν. 1027/1980, ερμηνευόμενη βάσει της παρ. 2 του ίδιου άρθρου, επεκτάθηκε η υποχρεωτική ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. σε όλους τους πτυχιούχους υπομηχανικούς, στους οποίους περιλαμβάνονταν και οι ασφαλισμένοι στο Δημόσιο ή άλλο φορέα κυρίας ασφαλίσεως. Με τον αμέσως επόμενο ν. 1028/1980 μεταβλήθηκε εκ νέου το καθεστώς υπαγωγής των υπομηχανικών στην ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. και με το άρθρο 4 αυτού προεβλέφθη ότι οι υπομηχανικοί που έχουν άλλη κύρια ασφάλιση θα υπάγονταν στην ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. κατόπιν αιτήσεώς τους υποβαλλομένης εντός τριμήνου από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού και υπό όρους και προϋποθέσεις οριζόμενες με προεδρικό διάταγμα, εφ’ άπαξ εκδιδόμενο βάσει αναλογιστικής μελέτης. Ορίσθηκε δε με το ίδιο άρθρο 4 του ν. 1028/1980 ότι καταργούνται διατάξεις, εκδοθείσες μετά το ν. 915/1979, που ρυθμίζουν διαφορετικά το ζήτημα τούτο. Οι ανωτέρω όμως διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 1028/1980 πρέπει να ερμηνευθούν βάσει της αρχής του έλλογου νομοθέτη. Κατά την αρχή αυτή, δεν είναι δυνατόν, εκτός αν προκύπτει ρητά το αντίθετο, ο νομοθέτης να προβαίνει με νόμο σε μια ρύθμιση, την οποία αναιρεί με τον αμέσως επόμενο νόμο ιδίως όταν η διαδικασία ψηφίσεως και δημοσιεύσεως των δύο αυτών νόμων βαίνει παραλλήλως, όπως συνέβη εν προκειμένω [ο δεύτερος νόμος κυρώθηκε την ημερομηνία που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο πρώτος (26.2.1980) και δημοσιεύθηκε τρεις ημέρες μετά (29.2.1980)]. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 1028/1980 δεν μπορούν να εφαρμοσθούν, παρά μόνο αφότου εκδοθεί το προβλεπόμενο σ’ αυτές προεδρικό διάταγμα, με το οποίο θα καθορίζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία υπαγωγής στην ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. των υπομηχανικών που έχουν άλλη κύρια ασφάλιση. Εως την έκδοση του διατάγματος αυτού εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις των παρ. 7, 8 του άρθρου 6 του α.ν. 2326/1940, όπως τελικώς τροποποιήθηκαν με το άρθρο 27 του ν. 1027/1980. Η περί καταργήσεως δε των διατάξεων, που ρυθμίζουν διαφορετικά το ζήτημα, ρήτρα του άρθρου 4 του ν. 1028/1980, η οποία, άλλωστε, δεν αναφέρεται ρητά στις διατάξεις του άρθρου 27 του ν. 1027/1980, δεν δύναται να ισχύσει αυτοτελώς, δηλαδή ανεξαρτήτως της ενάρξεως εφαρμογής των λοιπών ως άνω ρυθμίσεων του άρθρου αυτού.

8. Επειδή, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση έγιναν δεκτά τα εξής: Ο αναιρεσίβλητος, πτυχιούχος υπομηχανικός της Δημόσιας Τεχνικής Σχολής Υπομηχανικών Αθηνών, γεννήθηκε το έτος 1936 και ήταν ασφαλισμένος στο Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. με την ιδιότητα του εργολάβου δημοσίων έργων για το χρονικό διάστημα από 3.2.1973 έως 1.3.1990 και από 21.3.1995 έως 31.8.2001 αντιστοίχως, όπως προκύπτει από την 16456/13.12.2002 πράξη του Διευθυντή του Ταμείου, με την οποία χορηγήθηκε σε αυτόν κύρια σύνταξη. Εξάλλου, με τις 15476 και 23052/1997 αιτήσεις του ο αναιρεσίβλητος ζήτησε να ασφαλισθεί στο Ταμείο με την ιδιότητα του υπομηχανικού, δυνάμει του από 4.8.1967 πτυχίου του, αίτημα που έγινε δεκτό από την ημερομηνία καταθέσεως των σχετικών αιτήσεων. Περαιτέρω, ο αναιρεσίβλητος είχε καταλάβει παραλλήλως και θέσεις στο Δημόσιο.

Συγκεκριμένα, είχε διορισθεί ως τακτικός δημόσιος υπάλληλος από 7.3.1970 έως 21.11.1971, οπότε παραιτήθηκε, ενώ επανήλθε στην υπηρεσία από 2.3.1990 έως 17.8.1995, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Ο επαναδιορισμός του έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.δ. 76/1974 (Α΄ 266), με συνέπεια ως χρόνος συντάξιμης υπηρεσίας του να ληφθεί το χρονικό διάστημα από την επόμενη της παραιτήσεώς του (22.11.1971) έως την ημερομηνία του επαναδιορισμού του (2.3.1990) και να συνταξιοδοτηθεί από το Δημόσιο με την 13044/23.11.1996 πράξη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Οταν αυτό έγινε αντιληπτό από το Ταμείο, εκδόθηκε η 38189/2000 απόφαση της Διευθύντριας Διοικητικού (Τμήμα Ασφαλίσεως Κυρίας Συντάξεως), με την οποία ανακλήθηκε η ασφάλισή του με την ιδιότητα του υπομηχανικού, διότι ήταν ασφαλισμένος στο Δημόσιο και διαγράφηκε ο χρόνος ασφαλίσεώς του στο Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε., για τον λόγο ότι ήταν εν ενεργεία δημόσιος υπάλληλος και, εν συνεχεία συνταξιούχος του Δημοσίου. Όπως δε προκύπτει από την 16456/13.12.2002 πράξη του Διευθυντή του Ταμείου, με την οποία είχε χορηγηθεί στον αναιρεσίβλητο κύρια σύνταξη, ο χρόνος ασφαλίσεώς του που τελικώς είχε διαγραφεί και είχε ληφθεί υπ’ όψιν για τον υπολογισμό της κυρίας συντάξεως ήταν το χρονικό διάστημα από 2.3.1990 (η επόμενη ημέρα επαναδιορισμού του στο Δημόσιο) έως 21.3.1995 (χρόνος ανανεώσεως του εργοληπτικού του πτυχίου). Ένσταση του αναιρεσιβλήτου κατά της ανωτέρω αποφάσεως της Διευθύντριας του Ταμείου (38189/2000) απορρίφθηκε με την 1001/28.12.2000 απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου με την ίδια αιτιολογία. Προσφυγή του κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως έγινε εν μέρει δεκτή με την 10169/2006 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, καθ’ ο μέρος αφορούσε την ανάκληση της ασφαλίσεώς του με την ιδιότητα του υπομηχανικού, απορρίφθηκε δε κατά τα λοιπά, ήτοι καθ’ ο μέρος αφορούσε στη διαγραφή του χρόνου ασφαλίσεώς του και, περαιτέρω, στην αναγνώριση επιπλέον χρόνου ασφαλίσεως ως υπομηχανικού από τη λήψη του πτυχίου του (4.8.1967) έως την ημερομηνία διορισμού του στο Δημόσιο (7.3.1970). Το Ταμείο κατά του κεφαλαίου της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που δέχθηκε την προσφυγή του αναιρεσιβλήτου άσκησε έφεση, με την οποίαν προέβαλε ότι οι διατάξεις του άρθρου 27 του ν. 1027/1980 καταργήθηκαν από τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 4 του ν. 1028/1980 από τότε που ίσχυσαν και έκτοτε είναι εφαρμοστέες οι διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 4 του τελευταίου νόμου, σύμφωνα με τις οποίες για την υπαγωγή στην ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. απαιτείται η υποβολή αιτήσεως εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού υπό όρους και προϋποθέσεις που θα ορισθούν με προεδρικό διάταγμα, εφόσον δε ο αναιρεσίβλητος δεν είχε υποβάλει εντός της ανωτέρω προθεσμίας σχετική αίτηση, ορθώς ανακλήθηκε η ασφάλισή του. Το διοικητικό εφετείο με την ήδη αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι: α) η βούληση του νομοθέτη είναι να υπαχθούν οι πτυχιούχοι υπομηχανικοί των σχολών που έχουν καταργηθεί στην ασφάλιση του Ταμείου, αυτό δε προκύπτει τόσο από τις διατάξεις του ν. 1027/1980 όσο και από εκείνες του ν.1028/1980, με τους νόμους αυτούς ορίζεται διαφορετική διαδικασία υπαγωγής στην ασφάλιση του Ταμείου, β) η διαδικασία υπαγωγής στην ασφάλιση και οι απαιτούμενες προϋποθέσεις που ορίζονται στο ν. 1028/1980 τελούν υπό την προϋπόθεση εκδόσεως του προβλεπόμενου από την παράγραφο 1 του άρθρου 4 του νόμου αυτού προεδρικού διατάγματος και γ) αυτό δεν έχει ακόμα εκδοθεί, έκρινε ότι μέχρι την έκδοση του προεδρικού διατάγματος εξακολουθεί να ισχύει η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 27 παράγραφοι 1 και 2 του ν. 1027/1980 και, επομένως, εφόσον ο αναιρεσίβλητος, ασφαλισμένος στο Δημόσιο, δεν ζήτησε να εξαιρεθεί από την ασφάλιση του Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε., υπάγεται υποχρεωτικώς στην ασφάλισή του και με τις σκέψεις αυτές επικύρωσε την κρίση της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.

9. Επειδή, η κρίση αυτή του δικάσαντος διοικητικού εφετείου δεν είναι ορθή, διότι, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην πέμπτη σκέψη, με την παράγραφο 2 του άρθρου 4 του ν. 1028/1980 καταργήθηκαν από τον χρόνο που ίσχυσαν οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 27 του ν. 1027/1980 και επαναφέρθηκαν σε ισχύ οι σχετικές διατάξεις του ν. 915/1979, έως ότου ολοκληρωθεί η οριζόμενη υπό του άρθρου 4 παράγραφος 1 του ν. 1028/1980 διαδικασία.

Επομένως, μη ολοκληρωθείσης της σχετικής διαδικασίας δεν δύναται να τύχουν εφαρμογής, εν προκειμένω, οι καταργηθείσες ήδη διατάξεις του άρθρου 27 παρ. 1 και 2 του ν.1027/1980 και για το λόγο αυτό βασίμως προβαλλόμενο από το αναιρεσείον Ταμείο πρέπει η κρινομένη αίτηση να γίνει δεκτή, η προσβαλλόμενη απόφαση να αναιρεθεί και η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση κατά το πραγματικό, να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Δέχεται την κρινομένη αίτηση.

Αναιρεί την 1512/2008 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, στο οποίο παραπέμπει την υπόθεση, κατά τα οριζόμενα στο σκεπτικό.
Και,
Επιβάλλει στον αναιρεσίβλητο τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος Ε.Τ.Α.Α., η οποία ανέρχεται στο ποσό των χιλίων τριακοσίων ογδόντα (1380) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2013
Ο Πρόεδρος του Α΄ Τμήματος Η Γραμματέας του Α΄ Τμήματος
Ν. Σακελλαρίου Β. Ραφαηλάκη
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 1ης Απριλίου 2013.
Ο Προεδρεύων Αντιπρόεδρος Η Γραμματέας
Α. Γκότσης Μ. Βλασερού
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
Εντέλλεται προς κάθε δικαστικό επιμελητή να εκτελέσει όταν του το ζητήσουν την παραπάνω απόφαση, τους Εισαγγελείς να ενεργήσουν κατά την αρμοδιότητά τους και τους Διοικητές και τα άλλα όργανα της Δημόσιας Δύναμης να βοηθήσουν όταν τους ζητηθεί.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο