Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 27-01-2006 ]

Α.Πάγος 162/27.01.06 Μίσθωση χώρου προς αποθήκευση ρυζιού.Ο ως ανω χώρος θεωρείται βιομηχανοστάσιο και επιβαρύνεται με ΦΠΑ και όχι με τέλος χαρτοσήμου. Πολιτική δικονομία. Εννοια πραγμάτων κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ.

(Μίσθωση χώρου προς αποθήκευση ρυζιού.Ο ως ανω χώρος θεωρείται βιομηχανοστάσιο και επιβαρύνεται με ΦΠΑ και όχι με τέλος χαρτοσήμου. Πολιτική δικονομία. Εννοια πραγμάτων κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ. )

Κατηγορία: Φορολογία Κεφαλαίου

Μίσθωση χώρου προς αποθήκευση ρυζιού.Ο ως ανω χώρος  θεωρείται βιομηχανοστάσιο και  επιβαρύνεται με ΦΠΑ και όχι με τέλος  χαρτοσήμου. Πολιτική δικονομία. Εννοια πραγμάτων κατά το άρθρο 559 αρ. 8  ΚΠολΔ.


Αριθμός 162/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ` Πολιτικό Τμήμα

 ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου  Πάγου, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ελένη  Μαραμαθά, Αρεοπαγίτες.

 ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2005, με  την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

 Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «............», που  εδρεύει στο ...... του Νομού Μαγνησίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία  εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Τσεκούρα.

 Της αναιρεσίβλητης: Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Θεσσαλονίκης με τα αρχικά  «....» και με διακριτικό τίτλο «................», που εδρεύει στην .....  Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.

 Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθ. 7884/28-2-2002 και  7885/28-2-2002 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές  Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28.976/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 139/2004 οριστική του  Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η  αναιρεσείουσα με την από 16 Ιουλίου 2004 αίτησή της.

 Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο,  παραστάθηκε μόνον η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια  Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 20 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή της, με  την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

 Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την  καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

 ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που  επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ`  αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως  αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη  συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος. Στην προκειμένη περίπτωση όπως  προκύπτει από την 4576/09-03-05 έκθεση επιδόσεως του αρμοδίου δικαστικού  επιμελητού στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Ιωάννη Μουρατίδη, ακριβές αντίγραφο  της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με την στο τέλος αυτής πράξη ορισμού  δικασίμου της αναφερομένης στην αρχή της παρούσης συνεδριάσεως και κλήση προς  συζήτηση της αιτήσεως επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη με  επιμέλεια του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας. Συνεπώς εφ` όσον η  ανωτέρω αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε κατά την προκείμενη συζήτηση κατά την  οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με την σειρά της από το οικείο πινάκιο, πρέπει να  προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της.

 ΙΙ. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως  ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που  δεν προτάθηκε ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη  επίδραση στην έκβαση της δίκης. «Ως πράγματα» νοούνται οι πραγματικοί  ισχυρισμοί των διαδίκων, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του  ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση δικαιώματος. Είναι πράγματα και  συνεπώς η μη λήψη υπόψη ιδρύει τον προβλεπόμενο από την άνω διάταξη λόγο  αναιρέσεως η βάση της αγωγής και τα προς θεμελίωση αυτής και των διαφόρων  αιτημάτων της περιστατικά. Ειδικότερα δε η λήψη υπόψη από το δικαστήριο  γεγονότων μη περιεχομένων στην αγωγή για τη θεμελίωση της. Στην προκειμένη  περίπτωση από τα επιτρεπτώς επισκοπούμενα Κ.Πολ.Δ 561 παρ. 2 δικόγραφα  προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται: 1) με το από 26.02.02 δικόγραφο  της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ασκηθείσας κατά της  αναιρεσιβλήτου αγωγής της, η οποία κατά τα ουσιώδη στοιχεία της  επαναλαμβάνεται και στο αναιρετήριο, ότι εκμίσθωσε στην αναιρεσίβλητη τα  αναφερόμενα ............ προς αποθήκευση ποσότητας ρυζιού εμπορικής περιόδου  1996/1997 και 1997/1998 και ότι τα μισθώματα, λόγω του ότι οι ως άνω  αποθηκευτικοί χώροι θεωρούνται βιομηχανοστάσια, δηλαδή οικοδομήματα που έχουν  ειδικά αναγερθεί για τη λειτουργία βιομηχανίας επιβαρύνονται με Φ.Π.Α 18% και  περαιτέρω ότι η αναιρεσίβλητη κατέβαλε αντί του ως άνω Φ.Π.Α χαρτόσημο από  3,6%. Ακολούθως ζήτησε τη διαφορά μεταξύ του καταβληθέντος από 3,6%  χαρτοσήμου επί των μισθωμάτων και υποχρεωτικώς επιβαρύνοντος τα μισθώματα  Φ.Π.Α. από 18%, το οποίο αυτή οφείλει να καταβάλει στην Εφορία και με το από  26.02.02 δικόγραφό της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης  ασκηθείσας κατά της αναιρεσιβλήτου αγωγής της, η οποία κατά τα ουσιώδη  στοιχεία επαναλαμβάνεται και στο αναιρετήριο, ότι εκμίσθωσε στην  αναιρεσίβλητη τα αναφερόμενα «.....», προς αποθήκευση ποσότητας ρυζιού, ότι η  μισθώτρια κατέβαλε τα μισθώματα και τους τόκους υπερημερίας μετά από άσκηση  αγωγής εναντίον της και ότι οφείλει εισέτι τον αναλογούντα Φ.Π.Α. από 18% επί  των τόκων υπερημερίας, για τον οποίο έχει εκδώσει νομίμως τιμολόγιο παροχής  υπηρεσιών. Όμως το Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, όπως από  αυτή προκύπτει, δέχθηκε ότι «μεταξύ των διαδίκων καταρτίσθηκαν δύο συμβάσεις  μισθώσεως δυνάμει των οποίων η ήδη αναιρεσείουσα εκμίσθωσε στην εναγομένη  (ήδη αναιρεσίβλητη) αποθηκευτικούς χώρους της ιδιοκτησίας της, προκειμένου η  τελευταία να αποθηκεύσει ποσότητες ρυζιού της περιόδου 1996/1997 και  1997/1998. Ότι το μίσθωμα καθορίσθηκε στο ποσό των 450 δραχμών ανά τόνο  αποθηκευμένου ρυζιού ανά μήνα, πλέον του αναλογούντος Φ.Π.Α. 18% δεδομένου  ότι οι μισθωτικοί χώροι έφεραν τον χαρακτήρα μισθώσεων μηχανοστασίου. Ότι η  εναγομένη μισθώτρια κατέβαλε στην ενάγουσα τα οφειλόμενα μισθώματα, τους  τόκους υπερημερίας και τον αναλογούντα Φ.Π.Α. από 18% επί των μισθωμάτων ο  οποίος (Φ.Π.Α.) δεν μπορεί να ζητηθεί εκ νέου ανεξαρτήτως της εκδόσεως του  τιμολογίου παροχής υπηρεσιών». Στη συνέχεια το Εφετείο με βάση την παραπάνω  κρίση του απέρριψε την έφεση της αναιρεσειούσας κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως  με την οποία είχαν απορριφθεί οι αγωγές της. ΄Ετσι που έκρινε το Εφετείο  υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 8 Κ.Πολ.Δ. γιατί παρά το νόμο  έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν με τις αγωγές, ήτοι ότι αίτημα αυτών  ήταν η καταβολή του αναλογούντος Φ.Π.Α. επί των μισθωμάτων και δεν έλαβε  υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και ασκούσαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της  δίκης, ήτοι ότι αίτημα της πρώτης αγωγής ήταν η καταβολή της διαφοράς μεταξύ  του καταβληθέντος χαρτοσήμου επί των μισθωμάτων και του υποχρεωτικώς  καταβαλλομένου Φ.Π.Α. από 18% επ` αυτών και επί των δεύτερων η καταβολή του  από 18% Φ.Π.Α επί των καταβληθέντων τόκων υπερημερίας, και γι` αυτό είναι  βάσιμοι ο σχετικός (όπως εκτιμήθηκε) πρώτος, δεύτερος και τέταρτος λόγος της  αιτήσεως αναιρέσεως.

 Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να  παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου  είναι δυνατή η σύνθεση από δικαστές άλλους εκτός εκείνων που δίκασαν  προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη  στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας.

 ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 Αναιρεί την 139/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

 Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο  από άλλους δικαστές. Και

 Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας την  οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1.100,00) ευρώ.

 Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2005.

 Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27  Ιανουαρίου 2006.

 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                                 



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΦΠΑ
  • Εκμισθωσεις
  • ΕΚΜΙΣΘΩΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΜΕ Ν.4172/13
  • Φορολογικά
Up
Close
Close
Κλείσιμο